Robert Frans

En terecht, daarvoor ben je hier. Maar ik denk wel dat je verschil moet maken tussen iemand die voor ontspanning en ook om van zichzelf te leren zo'n sport verricht, en iemand die God echt wil uitdagen door van een gebouw te springen. De duivel zei tegen Jezus: "God zal je opvangen, zo zegt Hij in Psalm 91, dus spring maar, dan zul je zien of Hij woord houdt." De gemiddelde sporter zegt: "Ik hou van mijn sport, ik doe het graag, ik leer zo ook over mijzelf en ik ken de risico's." Ik zie daar toch wel verschil in. Ik denk ook dat het verschil uitmaakt of je een gezin hebt of niet. In beide ge

Leuke vraag. Omdat het dagelijks leven vandaag de dag vaak niet zo avontuurlijk meer is, en vol ingebouwde zekerheden zit, zoeken mensen met aanleg voor meer avontuur toch het avontuur in extremere sporten. Ook niet helemaal natuurlijk, want ze bereiden zich over het algemeen wel zeer degelijk voor en weten meestal ook precies wat ze doen en wat ze níét moeten doen. En dat blijft het belangrijkst: luister naar je gezonde verstand, overschat jezelf niet, weet wat je doet en bereid je zorgvuldig voor op elke aktie. Natuurlijk kun je het avontuur ook zoeken in meer aktiegerichte banen (het le

Dave, ik zal even kort op je reageren. Jij reageert vanuit jouw geloofswijze, die ik dus niet helemaal deel, en dat waardeer ik net zo. Alleen moet ik wel eerlijk zijn dat ik daar gewoon niet zoveel mee kan. Wat ik al zei: ik wou dat jij en Eulogía gelijk hadden, maar ik zie dat gewoon niet gebeuren. Ook niet bij christenen die oprecht geloven en zich allang hebben weten over te geven aan God. Dat blijft dus de moeilijkheid: je moet het bovennatuurlijke geloven, anders zie je het bovennatuurlijke niet. Het bovennatuurlijke beperkt zich dan vooral tot het aanvaarden van wat je hebt. Een conc

Voor sommigen? Nee hoor, voor zo'n beetje alle christelijke kerken en kerkgemeenschappen en zelfs vrijwel ale christelijk georiënteerde sekten is het schijnbaar erg moeilijk om de sabbat te houden terwijl dat nergens geboden wordt. Gelukkig ben jij er nog, die het allemaal wel begrijpt. Met ongetwijfeld nog een handjevol gelovigen. Maar het moet wel lastig rijden voor je zijn, met uitsluitend spookrijders op die snelweg met tweeduizend jaar oude verkeersregels, waarbij die spookrijders al tweeduizend jaar maar niet beboet worden.

Ik weet het niet, Chealder. Het doel van het christendom is toch een relatie met God en niet enkel dat je "gelooft?" En als God mij nader dan de mens staat, waarom is de relatie dan zo indirect? Waarom kan ik met Hem geen gesprekken hebben zoals met een gewoon mens, zoals ik nu met jou zelfs een kort gesprekje via internet heb. Kun je nagaan, jij staat nu veel verder van mij af qua afstand, we hebben geen relatie met elkaar, zelfs geen hechte vriendschap, maar we spreken directer tot elkaar dan God met ik en ik met Hem. Waarom toch die afstand, waarom niet dat concrete? Enkel omdat het anders

Beetje flauw misschien, maar kunnen ze niet gewoon zelf even de kranten halen? Bij elke kiosk verkrijgbaar voor slechts een paar euro.

Het ligt er een beetje aan over wat voor vrijzinnigen je hebt. Heel grofweg zijn er twee groepen vrijzinnigen: de drammerige en de ontspannen vrijzinnige. De drammerige vrijzinnige is vaak zo overtuigd van het eigen relativistische gelijk, dat alles wat daar tegenin gaat al meteen fundamentalistisch, ouderwets, opdringerig, et cetera is. Meestal heeft hij (of zij) een aversie tegen religie, vaak ook met nare ervaringen daarin, en maakt hij zijn denkwijze afhankelijk van het schoppen daartegen. Kenmerk: hij wil vaak steeds weer dat je bij alles wat je zegt er nadrukkelijk aan toevoegt dat je he

Uit recent onderzoek blijkt dat in de middeleeuwen wel degelijk in alle lagen van de bevolking de Schrift gelezen werd, Ft. Zowel de gewone man als de rijke heer had een bijbelvertaling in de buurt om uit te lezen. Tijdens de Mis werden de gebeden en lezingen, die veelal uit de Schrift kwamen én komen, ook nog weleens vertaald door commentatoren. Het idee dat pas met de reformatie de Schriftlezing pas echt op gang kwam en de Schrift toen pas vertaald werd, is dus nogal gedateerd.

Het is zo menselijk allemaal. Op sommige momenten besef ik me dat gewoon weer en kan daar weinig aan doen. Kijk ik naar mijzelf, dan zie ik een christen die elke zondag naar de kerk gaat, dagelijks bidt en uit de Schrift lees, Christus probeer na te volgen... maar niet per se gelukkiger of ongelukkiger is dan een niet-christen. Ik heb dan wel hoop op de hemel, maar heb geen enkel idee hoe deze eruit ziet en het is nog maar de vraag of ik er kom. Sommigen zeggen van wel, maar de katholieke Kerk leert die zekerheid niet. Dus dat is ook nog maar de vraag. Ondertussen lees ik ook de discussies hie

Dus jij leeft geheel zonder zonde en dus geheel volmaakt, Dave?

Ik hoop dat ik je vraag dan voldoende beantwoordt heb. En geen zorgen, ik zag en ik zie geen slechte bedoelingen in je vragen.

Klopt, we worden gereinigd en geheiligd in het doopsel. En het reinigende, vergevende werk van Christus gaat dagelijks door, omdat we ons dagelijks moeten bekeren, en dat uit zich dus in concrete handelingen van Hem uit. Geen Schriftgedeelte die dat tegenspreekt.

Punt is dat hier al vanuit wordt gegaan dat wij een balk hebben en zij een splinter. Maar de vraag is: waarom zou het niet andersom kunnen zijn? Is het niet beter om er altijd vanuit te gaan dat jijzélf een balk hebt en de anderen slechts een splinter? Is het eigenlijk niet erg hoogmoedig om er zomaar meteen vanuit te gaan dat de ander wel een balk zal hebben?

Wat ik op die nieuwssite ook al schreef, zijn er verschillende mogelijkheden, waarbij een enkel ras verschillende mogelijkheden in zich kan dragen: 1. De aliens hebben geen onsterfelijke ziel, hoe slim ze misschien ook zijn, en zijn dus gewoon dieren. 2. De aliens hebben simpelweg nog nooit een openbaring van God ontvangen en zullen die misschien ook nooit krijgen, omdat God dat niet wil voor hen. 3. De aliens kennen het Evangelie, alleen dan in hun taal, vanuit hun rituelen, op hun manier en dus waarschijnlijk heel anders dan wij ons voorstellen en vanuit misschien een heel ander begrip va

Adhd-christen, op je laatste reactie over de eeuwigheid in combinatie met het vagevuur kan ik korter zijn: hoe dat precies zit is voor ons domweg nog een mysterie. Net zoals de Drie-eenheid voor ons maar onbevattelijk is (drie Personen, één God), net zoals het universum zelf al onbevattelijk groot voor ons is, zo is ook de tijdelijkheid van het vagevuur in combinatie met de eeuwigheid van het hiernamaals iets vreemds voor ons. Je kunt er veel over schrijven, er ook iets zínnigs over schrijven, zonder het helemaal te kunnen uitleggen. Hoe meer je schrijft, hoe meer verwarring eigenlijk. Vro

Adhd-christen, precies wat jij beschrijft, noemen wij dus het vagevuur. Het vagevuur is er dan ook niet om je te vernietigen, integendeel. Het reinigt je van nog overgebleven smetten, "littekens," die de zonde heeft achtergelaten in je ziel, zodat je daarna volmaakt rein de hemel kan ingaan. Het vergeeft dus geen zonden, want dat kan alleen in dit aardse leven, maar reinigt je van de gevolgen van de zonde, die op aarde nog niet gereinigd waren. Alles wat je doet heeft immers gevolgen en laat sporen achter in je ziel. Ook geloven wij dat het hiernamaals buiten onze tijd en ruimte staat en dus

Allereerst wil ik zeggen dat je een mooie en kloppende vergelijking trekt tussen het omgaan met herinneringstekens van je overleden dierbaren en die van heiligen. Zo is het inderdaad precies: beelden en relikwiën zijn heenwijzingen, tastbare herinneringen aan de heiligen, maar niet de heiligen zelf. Nu het verschil tussen de doden oproepen, dus het spiritisme, en de heiligen vragen om voor je te bidden, dus het katholieke geloof. Binnen het spiritisme gaat men er vanuit dat de doden dood zijn, doch op aarde of in een hiernamaals verblijven en dat men via een medium direct contact kan zoeken

Maar jij zou onze balk dan wél zien, Nem-biztos? Wat is mijn balk dan, kun je die concreet aanwijzen? Want roepen dat iedereen een balk heeft is gemakkelijk, maar ís dat dan wel zo? Is dat wat Jezus bedoelde te zeggen? Ik wil niet ontkennen dat ik ook mijn zonden ken hoor, maar ik geloof wel dat je hetgeen Jezus zegt uitsluitend op jezélf moet toepassen en niet op de ander. Jezus spreekt namelijk enkel tot jou, nooit tot de ander. Vandaar.

Wij belijden dat de heiligen niet gestorven zijn, maar juist nog véél meer leven dan wij op aarde. Zij zijn immers verenigd met God en verlost van alle kwaad en alle zonde. God is immers geen God van doden, maar van levenden. Zij die met Christus leven, zullen nooit sterven, al zullen ze dan tijdelijk gescheiden worden van hun lichaam tot de wederkomst van Christus met alle engelen en heiligen.

Het belangrijkste is dat je haar nooit belooft om geen hulp te zoeken of niets tegen anderen erover te zeggen. Want daarmee maak je het jezelf alleen maar heel erg moeilijk. Je kunt beter beloven dat je er altijd voor haar zult zijn, haar wensen wilt respecteren, dat je het echter niet zal toelaten dat ze zo mishandeld blijft worden, maar wel alles wat je doet met haar zult overleggen. Daar zal ze uiteindelijk veel meer aan hebben dan enkel het zwijgen erover. Want hierover mag mijns inziens uiteindelijk niet gezwegen worden. In elk geval veel sterkte ermee en veel wijsheid toegewenst.

Eulogía, in Genesis lezen we hoe Abraham bij God pleit voor Sodom en Gomorra. In Exodus lezen we hoe Mozes voor het volk bidt, dat op het punt staat vernietigd te worden. In het bijbelboek Job lezen we dat Job offers brengt voor zijn zonen en dus voor hen bidt. En dat God later hem uitdrukkelijk verzoekt voor zijn vrienden te bidden. Zo zijn er vele voorbeelden te vinden. Tenslotte wordt bijvoorbeeld in de brief van Jakobus ons opgedragen om voor elkaar te bidden, in het bijzonder voor de zieken, en schrijft Jakobus dat het gebed van een rechtvaardige veel vermag. Het bidden voor iemand ander

Adhd-Christen, je hoeft onze voorgangers en voorbeelden in het geloof dan ook niet als een soort middelaars te zien. Je vraagt ze enkel om voor jou te bidden, net zoals ik ook aan jou kan vragen voor mij te bidden. Dat doet natuurlijk niets af aan het middelaarschap van Christus, waardoor wij voor elkaar kúnnen bidden in zijn Naam. En wat is er nu mooier als er iemand voor jou bidt, die al volmaakt verenigd is met God en door geen enkele zonde meer wordt belemmerd om er geheel voor jou te zijn?

Zelfs nog overdreven streng ook; Jezus sprak immers over maar één oog... Wel een tragisch verhaal natuurlijk. Hopelijk kan de man goed geholpen worden, voordat hij misschien meer zware verminkingen aan zichzelf of misschien ook aan anderen toebrengt.

Dank. Ik probeer me zo volledig mogelijk aan Christus over te geven en zijn geboden te onderhouden, maar mijn zwakke, zondige natuur laat dat bepaald niet ongehinderd toe. Ik bevestig daar dan ook niet dat we die wetten moeten houden, maar enkel dat ze van Christus en het Evangelie getuigen. De wet van Christus vinden we in het Evangelie, in het bijzonder in de bergrede, en in de apostolische brieven. Nee, ik zeg alleen wat de apostel Jakobus in zijn brief ook schrijft: áls je je aan de wet van Mozes wilt houden, dan moet je je aan álle wetten houden. En datzelfde geldt ook voor de gebo

Overigens wordt binnen de katholieke traditie hetgeen hier met meditatie wordt aangeduidt vooral contemplatie of het beschouwend of inwendig gebed genoemd. Daarin daal je af in je ziel, waar God troont, en verblijf je gewoonweg stil in zijn nabijheid en laat je je door Hem beminnen. Met meditatie bedoelt men vaak juist de of een vorm van lectio divinia, dus het biddend lezen en overwegen van een gedeelte uit de heilige Schrift of een ander geestelijk geschrift. Een meer actieve vorm van gebed en overweging dus.