Robert Frans

Maria is echter ook een medegelovige en kan dus ook voor ons bidden en om gebed gevraagd worden. Dat is wat om voorspraak vragen is. En nee, zij is niet dood, maar levend, meer nog dan wij. In Christus zijn wij met elkaar verbonden, zowel hier als hiernamaals, omdat er in Hem geen scheiding meer is tussen leven en dood. Waar in de Schrift staat dat uitsluitend en alleen de Schrift gezaghebbend zou mogen zijn? En waar in de Schrift staat dan welke canon van bijbelboeken we dan precies moeten aanhouden?

Als de mariale interpretatie echter legitiem is, dan komt Maria die plaats natuurlijk alsnog gewoon toe en is er niets om ons zorgen over te maken daaromtrent. Bezorgdheid om haar positie alleen kan dus geen reden zijn om de interpretatie af te wijzen. Maria heeft inderdaad een bijzondere plaats binnen het geloofsleven. Vrijwel alle kerken erkennen dat, met de protestanten als enige uitzondering. Hoewel sommige protestantse kerken hierin ook iets marialer zijn (geworden). Hoe kan het ook anders, voor iemand die God zelf in haar schoot gedragen heeft en met Hem als moeder het meest intens

Ik kijk echter naar beiden en mijn kerk doet dat ook. De Schrift kent verschillende betekenislagen en verschillende interpretatiemogelijkheden. Juist het accepteren en verabsoluteren van slechts één interpretatie, zoals veel protestanten doen, leidt tot onnodige verdeeldheid. Dat geloof ik ook. Je spreekt mijn schrijven hierin dan ook niet tegen. Daarom schreef ik ook over Maria als grootste gift vóór zijn sterven. Jezus heeft ons veel grote gaven geschonken, die allemaal hun kracht ontlenen aan het Offer. Zonder zijn dood en verrijzenis is elke gave krachteloos.

Ik zie jouw uitleg ook helemaal niet als minder krachtig of als onnodig. Het is een mooie, bijbelse uitleg waar ik volop mee kan instemmen. Maar dat hoeft de diepere, of allegorische betekenislaag dus niet uit te sluiten. Johannes hint daar mijns inziens juist op met zijn woordgebruik. Een betekenis met minstens net zoveel kracht, daar door de geschiedenis heen ontelbaar veel gelovigen uit vele culturen, tijdsgeesten en bevolkingslagen daadwerkelijk Maria als hun Moeder in huis hebben genomen en zo Jezus heel nabij zijn. En had Jezus ons als zijn geliefde leerling een mooiere, laatste gift vóó

De diepere betekenis overstijgt niet de praktische, maar vult deze aan. Juist omdat dit echt zo gebeurd is, vinden we er des te gemakkelijker de diepere betekenis in. Zoals ik al zei: Jezus had Johannes en Maria ook enkele dagen voor de kruisiging bij elkaar kunnen brengen. Veel praktischer, met ook meer tijd voor vragen en antwoorden. Maar dat deed Hij niet. Hij deed het aan het kruis, tijdens het meest hevige lijden dat ooit op aarde geleden is. Het is dus niet zomaar een praktische wenk, maar een gift aan ons. De handeling heeft verlossende waarde, omdat het kruis het meest hoogheilige

De door jou gerefereerde praktische of historische uitleg sluit de andere betekenislagen echter niet uit. De Schrift kent inderdaad meerdere betekenislagen. Traditioneel onderscheiden we er vier: historisch (wat staat er?), allegorisch (wat moeten we geloven?), moralistisch (wat moeten we doen?) en anagogisch (wat mogen we hopen?). Afhankelijk van interpretatie ben je echter sowieso, of het nu van je eigen is of die van de kerk. Je kunt dan beter de interpretatie kiezen die al zo'n tweeduizend jaar meegaat, voor eenheid binnen de kerk zorgt en niet voor verdeeldheid en die de tand des tijds we

Dat Maria er de moeder van Jezus en Johannes de geliefde leerling wordt genoemd, vindt haar volle betekenis in het al aangehaalde vers waarin Jezus zijn moeder en de leerling tot elkaar brengt als moeder en zoon. Want de geliefde leerling, dat zijn ook wij. Wij verblijven aan het hart van Jezus tijdens het Laatste Avondmaal, wij staan bij Hem onder het kruis en wij worden door Hem in het bijzonder bemind. Als de moeder van Jezus vervolgens door Jezus' besluit de moeder van de geliefde leerling wordt, dan wordt zij daardoor eveneens ónze moeder. En sinds die tijd hebben wij haar inderdaad liefd

Hm, ik dacht gewoon een interessante discussie met je te voeren over cultuur en schoonheid in relatie tot naastenliefde en ontwikkelingshulp. Maar blijkbaar trigger ik onbedoeld iets in je waardoor je zulke harde woorden over mij uit. En hebben we voor deze discussie wellicht ook niet voldoende met elkaar gemeen qua geloof. Misschien is het daarom maar beter om het hierbij te laten.

Tja, als jij kunst, schoonheid en cultuur, waar zowel arme als rijke mensen zich mee bezighouden, wil vergelijken met een dode hond, dan is dat jouw keuze. Een dergelijke cynische kijk op een net zo essentiëel onderdeel van onze menselijkheid deel ik echter niet. En de Bijbel ook niet, getuige alleen al het luisterrijke tabernakel in Exodus. God heeft ons vele talenten gegeven om de meest mooie, inspirerende kunstuitingen te maken. We hebben van Hem de gaven van muziek, verbeelding, literatuur, liturgie, poëzie, retoriek, architectuur, handenarbeid en noem maar op gekregen. Die zijn er niet en

Hoe weten wij nu hoe een echte God wel of niet zou spreken? En welke eigenschappen precies menselijk of goddelijk zouden zijn? Wie en wat God ten diepste is, weten we uit openbaring. Als Hij zich dus menselijk uit, dan is dat enkel om iets van zijn goddelijkheid met ons te delen en voor ons verstaanbaar en begrijpelijk te zijn. Blijkbaar is hetgeen wij als menselijk ervaren niet uitsluitend menselijk. Je klinkt nu een beetje als Judas die beklaagde dat de zondige vrouw Jezus' voeten met kostbare olie zalfde. Ik neem aan dat je weet hoe Jezus daarop antwoorde. Gek genoeg hoor je me

In katholiek verstaan is de eucharistie de tegenwoordigstelling van het ene Offer van Christus op Golgotha. Wat daar destijds gebeurde, gebeurt ook in elke mis. Het Offer wordt dus niet herhaald, zoals sommigen denken. De reden dat we regelmatig de mis bijwonen, is simpelweg omdat we graag in de werkelijke tegenwoordigheid van Christus zijn en Hem regelmatig willen ontvangen. De eucharistie geeft ons kracht en genade om steeds liefdevoller te leven en steeds dichter tot God te komen. Ze is een onderpand van het eeuwig leven, ze is het hemelse manna. Paulus draagt de Korintiërs in zijn eerste b

Beiden zijn waar. Het houdt in dat je naar jezelf niet anders kijkt dan naar andere mensen. Dat je je eigen behoeften en belangen niet belangrijker vindt, maar jezelf gewoon als een van de vele mensen beschouwd. Wat je jezelf gunt, gun je anderen des te meer. Als iemand bijvoorbeeld een mooie prestatie neerzet, ben je net zo blij daarmee als wanneer je het zelf had gedaan, omdat de prestatie immers belangrijker is dan de persoon die hem uitvoert. Het houdt in dat je mild bent voor anderen, maar streng voor jezelf. Tegenover God houdt het in dat je je kleinheid en zondigheid tegenover Hem

Als je weer terug wil naar de ene kerk, dan nodig ik je van harte uit om toe te treden tot de katholieke kerk, die er aantoonbaar vanaf het begin al was en er ononderbroken is geweest. Vrijwel alle andere kerken zijn immers van haar af gesplitst. Als je dat niet wilt, dan heb je meteen je antwoord. De hemel zelf is de zegevierende kerk.

De Bijbel spreekt in het OT van het dodenrijk en in het NT van de hemel of de hel. Dit is omdat in het OT de hemel nog gesloten was. Na zijn dood daalde Christus af in het dodenrijk en opende de hemelpoort voor de rechtvaardigen, na hen ook het Evangelie te hebben verkondigd. Sindsdien is voor elke verloste de hemel de eindbestemming: na de dood met alleen de ziel, na de wederkomst van Christus ook met het dan verheerlijkte lichaam. Het vagevuur, dat niet hetzelfde is als het hindoestaanse kamaloka, is een plaats van reiniging en genezing. Wanneer God je een zonde vergeeft, wil Hij je ook

God heeft geen menselijke eigenschappen, hoewel Hij in Christus wel degelijk ook Mens is, maar de mens heeft goddelijke eigenschappen. Er is niets wat wij hebben dat niet van God afkomt en dat geen bescheiden afspiegeling is van zijn wezen.

Allereerst: je hoeft je geen zorgen te maken over of God je wel of niet zou horen. Hij hoort elk oprecht gebed vol liefde en vreugde aan, ook als je zomaar wat stamelt en niet uit je woorden komt. Het slechtste gebedsmoment is het gebedsmoment dat niet gehouden wordt. Blijf dus vooral dagelijks bidden, hoe dan ook. Ik zelf bid het getijdengebed, een soort minikerkdienstje waarbij je vooral de psalmen bidt, en de rozenkrans, waarbij je over belangrijke gebeurtenissen uit Jezus' en Maria's leven mediteert terwijl je bepaalde gebeden herhaalt. Maar ook daarin is veel ruimte voor persoonlijk

In Genesis 3 lezen we dat de verhouding tussen man en vrouw verstoord is geraakt. Ze is dus nu sowieso niet zoals ze zou moeten wezen. Gods geboden zijn dan ook bedoeld om die verstoorde verhoudingen waar mogelijk weer recht te trekken. Een patriarchale samenleving betekent daarom niet dat de vrouw vrijwel geheel rechteloos zou moeten zijn of het bezit van de man. Of dat ze niet zou mogen kiezen met wie ze wil trouwen. Vrouwenemancipatie hoeft dus niet te conflicteren daarmee en in verschillende samenlevingen kunnen de bijbelse principes op verschillende manieren worden toegepast. Weigere

Dat klopt, omdat de cultuur in die tijd zo was en God daarop aansloot. We moeten de bijbelse culturen dan ook niet vergelijken met onze maatstaven, maar met die van toen. Veel wetten uit het OT die op ons zacht gezegd nogal conservatief overkomen, waren voor die tijd weer vrij progressief. Zo vinden wij 'oog om oog en tand om tand' in het licht van het Evangelie niet langer altijd rechtvaardig, maar in die tijd was het alternatief dat de wraak vaak vele malen erger was dan de misdaad. 'Oog om oog' was bedoeld om juist de straf proportioneel aan de misdaad te maken, om de wraak streng te beheer

Schindler redde in het verborgene 1.200 joden en wordt terecht een held genoemd. Paus Pius XII heeft in het verborgene ongeveer 15.000 joden laten onderduiken in kloosters, kerken en andere instellingen van de katholieke kerk en hij wordt veelal verguisd. Het bewijst des te meer hoe complex mensen kunnen handelen in de oorlog en hoe voorzichtig je moet zijn met je oordeel daarover. Misschien had paus Pius XII méér kunnen doen, misschien niet, wie zal het zeggen? Schindler deed zich voor als overtuigde nazi, was lid van de partij en regelde met bluf en smeergeld zijn eigen werkkamp, om zo sti

Dat eerste wist ik niet, dus waarvan akte. Zelf geloof ik ook niet dat je als christen politiek neutraal hoeft te zijn, omdat je politiek en samenleving niet zo gemakkelijk van elkaar kunt scheiden en je soms redelijkerwijs ook je plichten hebt jegens de overheid. Zo zijn er ook genoeg goede christenen die in de krijgsmacht onschatbare diensten verrichten, of die in de politiek een positieve, soms ook verzachtende invloed uitoefenen op de macht. Maar het blijft moeilijk te oordelen over in hoeverre mensen wel of niet onderduikadressen hadden kunnen en moeten regelen. Mogelijk gebeurde hee

Verwijt je het joden dan ook dat ze geen onderduikadressen aanboden voor andere vervolgde bevolkingsgroepen destijds? Je kunt immers moeilijk onderduikadressen regelen als je zelf vervolgt en in kampen opgesloten wordt. En daar moeten we eerlijk in zijn: de JG werden vrij fel vervolgd.

Als je geen interesse hebt in discussie of uitwisseling over dit onderwerp, waarom start je dan dit topic?

Door gebed, sacramenten en naastenliefde tracht ik steeds meer met Hem verenigd te raken. In discussies als deze schrijf ik inderdaad meer afstandelijk over onderwerpen als het theodicee, omdat dit geen pastorale omgeving of gesprek is en dergelijke discussies of uitwisselingen niet gediend zijn met heftige emoties of verhalen. Daarmee kun je immers elke discussie wel doodslaan. Voor dit soort discussies moet je bereid zijn het grote geheel te willen overzien. Theologie is echter niet enkel theorie, maar gegrond in ontelbaar veel geloofservaringen met God, waar zij vorm en betekenis aan g

Ik denk niet dat deze opa ze verzweeg. Dat lijkt mij ook vrij lastig als je met je kleindochter Auschwitz bezoekt. Maar woorden zullen nooit echt genoeg zijn om zulke verschrikkelijke drama's te duiden. Het komt dan aan op een diep, doorleefd vertrouwen in Gods goedheid, soms een beetje tegen beter weten in. Van daaruit zul je dan je eigen antwoorden ontvangen. Antwoorden die voor buitenstaanders misschien oppervlakkig of wezensvreemd klinken, maar die jou een diepe vrede geven in de ziel en je doen begrijpen waar jij voor bestemd bent. Volgens De Grote Scheiding van C.S. Lewis kijken men

Dat weet ik niet, je zou het hen moeten vragen. In de film God on Trial wordt in een barak in Auschwitz een rechtszaak tegen God gehouden en wordt Hij beschuldigd van contractbreuk. Uiteindelijk gaan velen, na God daadwerkelijk schuldig te hebben verklaard, vertrouwvol biddend de gaskamer in. ('Wat moeten we nu doen, nu Hij schuldig is?' 'Nu gaan we bidden...') Als decennia later een Joodse bezoekster aan haar opa vraagt of dat gebed verhoord is, zegt hij heel eenvoudig: 'We zijn er nog steeds.'