Spring naar bijdragen

Robert Frans

Members
  • Aantal bijdragen

    24119
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

Over Robert Frans

  • Rang
    Credible Leviathan
  • Verjaardag 18-10-1981

Profile Information

  • Geslacht
    Man
  • Religie
    Katholiek
  • Interesse
    Liturgie en traditie, spiritualiteit, filosofie, de schepping, het mysterie

Recente profielbezoeken

1586 profielweergaven
  1. Agressieve Jezus?

    Het aardige bij dit verhaal is dat het bepaald geen onbeheerste opwelling is van Jezus. Het maken van de genoemde gesel is namelijk nogal een precies en tijdrovend werkje. Hij kwam dus niet als een razende orkaan binnenstormen, maar ging eerst eens rustig aan het werk. Daar is dus al flink wat beheersing voor nodig. Wanneer iemand woedend is, maar zich heel kalm beheerst, dan weet je echter dat het ernstig tijd wordt om de veiligheidshelmen uit te delen. Er is namelijk over het algemeen weinig gevaarlijker dan serene woede. Een woede zo intens, dat het het stadium van schreeuwen en vloeken allang voorbij is. Als de gesel dan uiteindelijk klaar is en Hij zijn schoonmaakwerk begint, dan beheerst hij zich nog steeds en laat hij meteen zien dat met Hem écht niet te spotten viel: die wisseltafels waren namelijk vaak erg zwaar en die gooide je dus niet zomaar even om. Waarschijnlijk hoefde hij die gesel daarom al niet eens meer te gebruiken. Hier krijgen we een voorproefje te zien van de Jezus in Openbaringen. Inderdaad is Jezus over het algemeen juist heel vriendelijk en benaderbaar in zijn optreden en ook vandaag de dag. Maar wee degene die kwaad doet, die tegen Hem strijdt, die het heilige ontheiligt. Die krijgt met zijn toorn te maken. Deze tempelreiniging is daarbij een beeld van de reiniging van de zonde in onszelf door Christus, wij die ook een tempel van de heilige Geest zijn. Door onze gebeden, verstervingen en door elk lijden dat we aan Hem opdragen, zal Hij die reiniging voltrekken in ons en ons weer heel en liefdevol maken. Ook is het een beeld van de zuivering van de eredienst in onze kerken en onze persoonlijke gebeden, opdat we Hem aanbidden en beminnen met heel ons hart en heel ons ziel en opdat we in de liturgie Hem getrouw gehoorzaam zijn en werkelijk luisteren naar wat Hij ons wil zeggen.
  2. Zandweg, hobbelweg, gat in de weg

    Ik ken die ook, maar weer iets anders: "Zo gaat het damespaard, zo zo zo." "Zo gaat het herenpaard, zo zo zo." "EN ZO GAAT DE BOERENKNOL, ZO ZO ZO!" Oh...
  3. Actieve donorregistratie.

    Tja, mij verbaast het dan weer dat in een cultuur waarin men terecht luid en duidelijk roept dat niemand zonder jouw toestemming aan jouw lichaam en jouw spullen mag komen, zo'n wet als deze blijkbaar toch gewoon aangenomen kan worden. Blijkbaar is niets vanzelfsprekend in deze wereld. En kunnen er aan beide kanten inderdaad waarden zijn die toch belangrijker worden geacht dan gezamelijk hooggehouden waarden. Mijn nederige advies daarom: laat je graag verrassen en blijf altijd vragen stellen.
  4. De inquisitie van de zuiveren (katharen)

    Aan de andere kant, als ik een geliefde zou hebben van wie ik zodanig veel houd, dat ik niets liever wil dan met haar trouwen, dan hoop ik toch dat zij mijn aanzoek niet zou weigeren vanwege allerlei schuldgevoelens, maar gewoon meteen en voluit ja zegt. Ik bedoel, stel dat zij iets heel ergs zou hebben gedaan en zich daar diep schuldig over zou voelen, dan zou ik er toch alles aan willen doen om haar te zeggen dat het nu goed is, dat ze vergeven is, dat we gewoon samen verder kunnen. En zou ik mij nog liever vernederen in een poging om haar te bereiken en gerust te stellen, dan dat ik mij hooghartig als een rechter zou opstellen vanwege haar schuld. Misschien zouden sommigen mij dan vierkant uitlachen, omdat zij misschien nog wel vaker die zonde zou doen, maar zou dat dan iets zijn wat mij dan nogveel kan schelen, als ik daardoor bij haar kan zijn? Ik begrijp het beeld van de rechtbank dus wel en natuurlijk kunnen wij niets zonder Jezus, maar God liefhebben enkel omdat Hij je behouden heeft is denk ik niet het uiteindelijke doel van de relatie met Hem. Volgens mij is hij of zij het meest gelukkig die God onvoorwaardelijk bemint en volgt, wat Hij ook doet en waar Hij ook gaat. En die elke bekering met Hem groots viert. Want bedenk wel: de vader strafte zijn verloren zoon niet toen deze terugkeerde en berouw toonde, maar trok hem integendeel de mooiste kleding aan en gaf voor hem een groots feest. Tot ergernis van de trouwe zoon. Overigens is het goed je te realiseren dat reïncarnatie niet per se alverzoening inhoudt. In de meeste levensbeschouwingen die reïncarnatie leren hangt het van je leefwijze af waarin je je volgende leven reïncarneert. Voor zover ik weet wordt er dan ook niet zonder meer vanuit gegaan dat iedereen uiteindelijk de hoogste levensstaat zal bereiken.
  5. Maak van je huis een huis van gebed!

    Ook als je jezelf citeert, moet je de bron vermelden. En me dunkt dat moderators altijd het recht hebben om je ergens op aan te spreken...
  6. De inquisitie van de zuiveren (katharen)

    Maar die liefde voor Jezus of voor zijn werken is dan dus wel voorwaardelijk, haal ik uit je schrijven. Want als Hij reïncarnatie zou toestaan, dan zou je ineens het geluk gaan zoeken in het kwaad en is je liefde voor Hem blijkbaar ineens verdwenen? De vraag is dan, en die kun jij alleen beantwoorden, of je werkelijk van Jezus houdt om Jezus zelf, of enkel omwille van je eigen lijfsbehoud? Daarbij, al het goede is het werk van Jezus, want God is liefde. Al het goede dat je dus doet, doe je voor Hem. Welnu, als het goeddoen bij jou schijnbaar totaal afhangt van hoe Hij zijn barmhartigheid vormgeeft, is het dan nog werkelijk echt goed wat je doet? Als het goede zelf jou dus blijkbaar niet gelukkig weet te maken, terwijl het goede van Jezus zelf afkomt en Jezus zelfs al het goede ís, hoe kun je dan eigenlijk gelukkig met Jezus zelf zijn?
  7. De inquisitie van de zuiveren (katharen)

    Maakt het goede doen je niet gelukkig dan?
  8. De inquisitie van de zuiveren (katharen)

    We kunnen niet zonder meer over mensen oordelen, zonder alle omstandigheden en motieven waarin zij hebben gehandeld in acht te nemen. En die zijn ons niet geheel en niet zelden zelfs geheel niet bekend. De goddelijke moraal mag universeel zijn, maar het persoonlijk oordeel is iets volstreks unieks waar wij over het algemeen te weinig kennis en inzicht voor hebben. Globaal kunnen we de geschiedenis dus wel duiden en goed en kwaad aanwijzen. Maar dan moeten we dus wel voldoende kennis daarvoor hebben. Ik geef dan ook aan dat ik persoonlijk die kennis onvoldoende heb inzake de kartharen.
  9. De inquisitie van de zuiveren (katharen)

    In een museum gaat het ook niet om de lampen, maar om de schilderijen. Toch heb je de lampen nodig om ze te kunnen zien. Kortom, het niet-wezenlijke kan alsnog essentiëel zijn om het wezenlijke te krijgen. Hier in Europa zijn de landen vrij duidelijk afgebakend, is er geen oorlog tussen de naties en woon je aan de grens dus net zo veilig als midden in het land. Dat was echter niet altijd zo en in veel werelddelen is dat nog steeds niet zo. Grondgebied betekende dus de mogelijkheid om überhaupt een veilig, vreedzaam bestaan te kunnen opbouwen en de religie dus verder te ontwikkelen. En waar nu grenzen netjes gezamelijk worden erkend en vastgelegd, was dat destijds al helemaal niet het geval. De grenzen werden bepaald door de sterkste macht en aan de randen van een grensgebied kon het dus nogal eens onrustig zijn. Het gaat dus niet eens zozeer om het vestigen van Gods Rijk, maar domweg om de voorwaarden voor het überhaupt kúnnen vestigen van Gods Rijk, met daarbij de verantwoordelijkheid van overheden om hun bevolkingen te beschermen tegen gevaren van buitenaf. Volgens ZENODotus werden de katharen beschuldigd van de volgende ketterijen: Verwerpen gezag clerus Verwerpen huwelijk Verwerpen doopsel Verwerpen Oude Testament Weigering vlees te eten In die tijd stond dat zo'n beetje gelijk aan het verwerpen van de grondslagen van de samenleving, daar kerk en samenleving één organisch geheel vormden. Je kunt het enigzins vergelijken met het verwerpen van de overheid, de democratie en alle normen en waarden die wij essentiëel vinden hier in Nederland. Ook het weigeren vlees te eten kon negatief uitpakken als de katharen zodanig machtig zouden worden, dat ze het als een verbod zouden kunnen opleggen, omdat zij wellicht meer waarde hechtten aan versterving dan aan voldoende voeding voor een relatief gezonde leefwijze. Combineer dat met wat ik hierboven schreef, waardoor een groepering met zulke ideeën daadwerkelijk verstrekkende politieke invloed kon uitoefenen op de samenleving en misschien daardoor zelfs grondgebied konden verwerven, en je begrijpt dat het probleem mogelijk een stuk politieker was dan het theologische aspect ervan doet vermoeden. Wie er nu wel of niet goed of kwaad zou hebben gehandeld, is mij moeilijk te zeggen. Ik denk dat de verschillende partijen op eigen wijzen probeerden het goede te doen, maar dat daarin ongetwijfeld veel fouten en kwalijkheden zijn begaan, grotendeels ook door pure onwetendheid. Aan God zal uiteindelijk het oordeel zijn. Maar als we, ondanks alle zonden en gebreken, toch ook hierin een stukje heilsgeschiedenis mogen zien, dan kunnen we daaruit misschien wel concluderen dat een té radicale, compromisloze leefwijze uiteindelijk vruchteloos uitpakt en daarom ook niemand zomaar opgelegd kan worden. Ook niet door de Kerk. Die les komen we immers voortdurend tegen in haar geschiedenis.
  10. De inquisitie van de zuiveren (katharen)

    Wat is dan precies het verschil tussen een religieus twistpunt en een verschil van inzicht volgens jou? Want bij strikt religieuze twistpunten gaat het nu juist ook enkel om verschillen van inzicht.
  11. Anticonceptie

    Die gedachte wordt wel vaker geopperd, dat het genieten an sich verboden zou zijn. Terwijl dat idee eigenlijk nauwelijks echt zo aangehangen wordt. Er zullen best kringen zijn waarin men een dergelijke puriteinse opvatting aanhoudt over seks, maar de meeste christenen zien dat toch niet zo. Die hebben geen bezwaar tegen genieten, maar wel op gepaste wijze, binnen de ordening waarvan zij geloven dat God die ons zo gegeven heeft. Een beetje het "geniet, maar drink met mate" dus eigenlijk. Anticonceptie is daarbij een interessant onderwerp. Binnen de klassieke visie op seksualiteit, die in het christendom nu met name binnen de katholieke en oosters-orthodoxe Kerk aangehangen wordt, spelen er bij anticonceptie twee belangrijke ontwikkelingen die deze visie als zorgwekkend tot kwalijk beschouwt, namelijk de mogelijke volledige loskoppeling van seksualiteit en procreatie en de (mogelijk) abortieve werking van sommige anticonceptiemiddelen. Binnen deze visie beoogt seksualiteit, net als het huwelijk zelf eigenlijk, twee doelen: de eenwording tussen man en vrouw en vruchtbaarheid. Wanneer men enkel op die eenwording en het genieten zelf gericht is, zoals in het westen vaak gedaan wordt, dan kan dat tot onbegrensd seksueel gedrag leiden, omdat het offer dan zeg maar ontbreekt. Seks kan dan op een gegeven moment als weinig anders gezien worden als een spel, een drug, dat men op elk moment van de dag met elke persoon kan verrichten en waarmee dus ook geld verdiend kan worden. Dat is iets wat we in het westen ook zien gebeuren, met name in het openbare leven. Als men echter enkel en alleen op vruchtbaarheid gericht is, dan kan dat weer tot liefdeloosheid en een ongezonde kijk op seksualiteit leveren, waarbij mogelijk ook de verhoudingen tussen man en vrouw scheef kunnen gaan lopen. En dat niet zelden ten nadele van de vrouw. Vanuit deze ontwikkeling zal dan ook die tweede ontwikkeling minder snel ernstig worden genomen, namelijk dat sommige anticonceptiemiddelen wel degelijk een abortieve werking kunnen hebben. Zij kunnen dus een zeer vroegtijdige zwangerschap alsnog afbreken. Wanneer je ervan uit gaat dat een kind vanaf de conceptie al een kind is, dan is dit natuurlijk een ontwikkeling waarover je je in het bijzonder zorgen zult maken. Gelukkig zijn lang niet alle middelen abortief, dus je kunt daar altijd een weloverwogen keuze in maken, maar als je tegen abortus bent dan is dit wel een belangrijke overweging. De katholieke Kerk zelf doet hierover, zoals over wel meer dingen, eigenlijk wat ingewikkeld. Condooms wijst zij af, maar natuurlijke gezinsplanning weer niet. Ze leert dat het onnatuurlijk is om een rubbertje om te doen, maar dat het dagelijks opmeten van allerlei technische gegevens binnen de vagina schijnbaar weer wél voldoende natuurlijk is. Dat is immers wat een vrouw moet doen, wil zij natuurlijke gezinsplanning daadwerkelijk als betrouwbaar middel gebruiken. Het is dan wel net zo betrouwbaar als een condoom, maar ook nogal een stukje bewerkelijker. Het idee erachter is waarschijnlijk dat de Kerk dat toch als een soort offer ziet die je brengt, omdat je dan niet zomaar elke dag seks kunt hebben en je er iets voor moet doen. Zij vindt het offer nogal belangrijk, omdat het balans geeft in je doen en laten. En ze ziet ook wel dat het niet altijd handig is of dat het medisch soms gevaarlijk kan zijn om zomaar zwanger te worden, dat je edelmoedig doch ook verantwoord moet handelen inzake het aantal kinderen dat je wil krijgen en dat een echtpaar wel gewoon regelmatig seks moet kunnen blijven hebben. Dus dan maar dit. Zelf denk ik dan ook dat je als echtpaar gewoon je geweten hierin moet volgen, met de twee genoemde ontwikkelingen in het achterhoofd. Als je de koppeling tussen seks, eenwording en procreatie op de voor jullie verstandige wijze blijft eerbiedigen en als je ervoor waakt dat je een (mogelijk) abortief middel gebruikt, dan kan er denk ik weinig misgaan. Mocht je dan alsnog buiten je wil om een kind krijgen, dan is het wel goed om het kind alsnog gewoon liefdevol welkom te heten en het als een geschenk van God te zien. Ook al zit je er zelf misschien op dat moment nog niet op te wachten.
  12. Actieve donorregistratie.

    Dat klopt, maar zij vormen dus wel de Nederlandse staat. Zijne majesteit de koning kan immers moeilijk staatshoofd zijn als er geen staat is. Ik doelde dus ook niet op een staat in dictatoriale zin, maar op de regering en overheid die wel degelijk besluiten kunnen nemen, ook als je het er niet mee eens bent. Maar deze mensen krijgen deze hulp op vrijwillige basis, zij kunnen enkel gedwongen worden als zij voor zichzelf en hun omgeving een gevaar vormen. En dan nog komt daar een hele gerechtelijke procedure aan te pas. En binnen de collectieve voorzieningen behoud je nog altijd het recht zelf te beschikken over je leven en je lichaam. En ook als je overleden bent. Je mag namelijk met een lijk niet zomaar doen wat je wil. Je lichaam blijft je lichaam, ook als je dood bent, en op lijkschennis staat dan ook gewoon een straf. De staat kan dus binnen de huidige wet niet zomaar aan jouw lichaam zitten, ze heeft daarvoor toestemming van jou of je nabestaanden nodig. Het moest er nog bij komen dat die optie er niet zou zijn inderdaad.
  13. Actieve donorregistratie.

    Nu begrijp ik je al beter. Met "gunst" bedoel ik dan ook enkel dat het een vrijwillige gift van de donor is en moet zijn. Het is geen recht, iemand kan je een nier weigeren zonder zich daarvoor te hoeven verantwoorden. Zo zal ik bijvoorbeeld enkel doneren als ik dood ben. Bij leven wil ik mijn organen gewoon houden (hoewel ik mijn appendix al kwijtgeraakt ben, maar ach). Daarbij heb ik in mijn argumentatie hier ook geen religieuze argumenten gegeven en was dat ook eigenlijk niet van plan. Dat zou je dan moeten navragen bij de gelovigen in kwestie. Mijn argumentatie is het niet, zoals ik al aangaf, want die is voornamelijk staatsrechtelijk van aard. Mijn tegenstand jegens dit wetsvoorstel is dan ook niet dat ik mensen geen donororganen zou gunnen of dat ik tegen doneren zou zijn, maar is dat de staat de facto actief jouw lichaam daartoe kan opeisen als je geen besluit hieromtrent neemt. De staat gaat er dus vanuit dat ze jouw lichaam mag faciliteren als je zwijgt. Hierop doel ik ook als ik schrijf over lichamelijke integriteit. Los van hoe je naar het of jouw lichaam kijkt, het is wel iets waar jijzelf verantwoordelijk voor bent en waar zonder jouw toestemming daarom niemand zomaar mag aanzitten. Ook niet als je dood bent, want de wet op de lijkbezorging is er niet voor niets. Je kunt het misschien vergelijken met je huis. Stel dat de staat zou bepalen dat iedereen gewoon bij jou mag inbreken en alle luxe spullen mag wegnemen. Maar gelukkig kun je daartegen bezwaar maken en hopelijk blijft de procedure daarvoor heel eenvoudig. Dat zou mijns inziens toch echt de omgekeerde wereld zijn. Het hoort andersom: mensen moeten van jouw huis afblijven, tenzij jij toestemming geeft. Ook als iemand hongerig is en jouw brood nodig heeft, kan hij die niet zomaar stelen, maar moet hij je erom vragen. Ook als je niks om je huis zou geven of er nauwelijks woont, blijf jij wel degene die erover beslist.
  14. Actieve donorregistratie.

    Ik refereerde naar je post waarin je schreef dat iemand die een donororgaan nodig heeft, de bijzondere gunst als dagelijkse handeling zou wensen te zien. Toen antwoordde ik dus dat een wens niet altijd een bevel kan zijn. Dat een donatie dus altijd een gunst is en behoort te blijven. Wat je vermoedens betreft, lijkt het me goed om het gewoon te houden bij de argumenten die hier gegeven worden. Ik heb geen dubbele agenda en probeer gewoon zo eerlijk en volledig mogelijk uit te leggen waarom ik dit wetsvoorstel niet steun. Waarom zou ik immers een dubbele agenda moeten hebben, louter omdat ik tegen dit voorstel ben? Daarbij zijn volgens mij niet enkel religieuzen tegen dit voorstel, daar immers in beide Kamers er juist veel verdeeldheid heerst die levensbeschouwingen overstijgt. Of je moet ervan overtuigt zijn dat in beide Kamers zo ongeveer de helft uit religieuze overtuigingen het voorstel afwijst, maar ik zie daarvoor geen aanwijzingen. Het verbaast me dan wel dat je lichamelijke integriteit flauwekul vindt. Ik vind dat nu juist een heel belangrijk iets en ik ging er eigenlijk altijd wel vanuit dat jij dat ook vond.
  15. Actieve donorregistratie.

    Ongetwijfeld. Maar een wens is niet altijd bevel. De wens-is-bevel-mentaliteit die nog weleens opduikt is vaak heel begrijpelijk, maar niet altijd even gezond. Net zoals de bevel-is-bevel-mentaliteit heel gevaarlijk kan zijn als daarvoor alles zou moeten wijken. Natuurlijk moet je altijd iemand helpen waar dat binnen jouw mogelijkheden ligt. Maar niet tegen elke prijs. Er zullen altijd morele en ethische grenzen zijn die je niet zomaar kunt overschrijden. Soms zul je toch moeten weigeren, hoe pijnlijk dat ook kan zijn. Als je iemand dus dolgelukkig kunt maken met een orgaan, dan moet je dat zeker doen; zelf ben ik ook donor. Maar je doet geen kwaad als je het niet doet en de staat kan mijns inziens dus niet zelfstandig beslissen over jouw lichaam. Ieder mens moet hierin naar eer en geweten kunnen handelen, zonder dat de staat al voor je besluit. Overigens heb ik het idee dat ontvangers van een orgaan vaak dat juist als een hele bijzondere, levensreddende gift ervaren en de schenker onvoorstelbaar dankbaar zijn. Vaak hebben ze dan ook de wens om een anonieme donor toch te willen bedanken. Echt dagelijks zal het denk ik voorlopig dus niet worden, ook al omdat de operatie niet zonder risico is en de kans op afstoting niet gering. De Kerk gebiedt het echter niet. Het Evangelie en de Schrift in het algemeen gebieden het ook niet. Andere godsdiensten kennen zo'n gebod over het algemeen ook niet; sommige gemeenschappen verbieden het zelfs. Het is dus een zaak van je eigen geweten. En van wat God in vrijheid heeft gesteld, kun je geen algemeen gebod of verbod maken. Alleen als jouw kerk of kerkgemeenschap orgaandonatie gebiedt, dan zul je haar daarin inderdaad moeten gehoorzamen, want zij is immers over jou aangesteld om je Gods wegen te wijzen. Maar als dat niet zo is, dan ben je vrij om daarin je eigen persoonlijke afweging te maken en kun je je medegelovigen dus nergens toe verplichten. Wie God en zijn naasten liefheeft, houdt zich aan Gods geboden. Wat je er extra bovenop doet, is alleen maar goed en edel. Maar wat je er niet extra bovenop doet, is niet meteen nalatigheid.
×