Welcome to Credible

Welkom op Credible! Leuk dat je langs komt! Kijk gerust eerst even rond op het forum en als je ergens op wilt reageren maak dan een account aan! We hopen dat je het naar je zin hebt en mocht je vragen hebben neem dan contact op met ons!

Olorin

Members
  • Aantal bijdragen

    30011
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

  1. Maakt het je veel uit? Het maakt mij niet veel uit of de verhalen over Boeddha wel kloppen en of hij überhaupt echt heeft bestaan. Ik betwijfel het heel erg, maar het zou eigenlijk geen obstakel voor me zijn om boeddhist te worden. Ja oke, ik zou wel willen dat er werkelijk historische voorbeelden zijn van mensen die verlichting bereiken, maar of alle verhalen kloppen boeit me niet. Met Jezus denk ik dat ik de verhalen belangrijker vind dan het feit of ze werkelijk gebeurd zijn. Stel er bestaan twee christendommen: De een heeft het NT maar leert dat het NT niet echt gebeurd is maar hecht onverminderd erg veel waarde aan de betekenis, de ander heeft een feitelijk accuraat NT met een Jezus die echt bestaan heeft, maar het is een gewone man met z'n gebreken, maar die het wel goed bedoelde. Ik kies dan toch echt voor het eerste. Religie is geen geschiedkunde, maar heeft een eigen functie. Nu, ik ben in de prettige positie dat ik geloof in de Bijbelse Jezus en dat die echt bestaan heeft, dus het is allemaal hypothetisch. Maar ik bedoel maar.... Ik denk dat God zich ook over de Kerk druk maakt hoor. Vooral trouwens omdat we elkaar zoveel pijn doen en het presteren de boodschap te doen ondersneeuwen door oorlogen, vervolgingen en misbruik. In het OT laat God ook alles op z'n beloop, stuurt af en toe een boodschapper, that's it. En ja, dan heb je opeens boeken dat de hel uitbreekt en er vergelding is. We hebben een vrije wil, we zijn vrij te doen wat we willen. En uiteindelijk zal iedereen afgerekend worden. Maar dat is de kern: de mens is vrij om er een potje van te maken. God grijpt maar heel soms in. En dat vooral als een boodschap en als voorbeeld. God legt zijn almacht in Christus af, heel kwetsbaar als mens. Maar het zou best maf zijn wanneer Christus als mens in de tempel komt en niet reageert op de dingen waar in de Bijbel hele apocalyptische verhalen staan beschreven. De reactie van Jezus is eigenlijk heel mild. In de Bijbel staan er wel verhalen van profeten die de hel op dat soort figuren los hebben gelaten. Binnen het christendom is Jezus eigenlijk de essentie van het kennen van God. In de tijd? Hadden die lui een goede zeloot tegenover zich gehad, dan hadden ze het er niet levend van afgebracht.
  2. De vis BBQ van Jezus was ook milieuvervuilend, brandoffers zijn het ook. Nu is het verschil wel dat wij als mens qua CO2 uitstoot pas sinds de industriële revolutie 'het verschil' weten te maken. En auto's horen daar ook bij. Iedereen doet wel iets slechts voor het milieu. Veel milieu hippies zijn ook wel eens in Azië geweest. Daar kom je ook meestal niet op de fiets. Maar dat betekend nog niet dat je daarom er niet meer aan zou denken. Een mooie stap is om er bewust van te zijn en er bewust mee om te gaan. Heb je een auto, gebruik hem dan voor de dingen waarvoor het echt nodig is. Niet uit gemakzucht. En als je het geld hebt, koop een minder milieuvervuilende optie. Maar je hebt gelijk natuurlijk, het is net zoiets als 'meeroken'. Het heeft invloed op je levensverwachtingen. Tegelijkertijd maak je ook deel uit van een systeem, waarvan het lastig is je te ontkoppelen. Ik heb geen auto, werk op 10m fietsafstand en woon in een stad op een landelijk spoor knooppunt. Maar woon je in een dorpje, dan is het al een stuk lastiger.
  3. Zijn je eigen gedachten... Ik ben katholiek geworden na ik mijn master gehaald heb. Mijn onderzoek heeft zelfs het laatste zetje gegeven.
  4. Hangt van de persoon en de talenten af. Sommige sprekers zijn fantastisch en kun je een uur naar luisteren, anderen is het na 10 minuten al teveel. en bij sommigen is het 10 minuten fantastisch en bij de ander is het een uur afschuwelijk. Ik heb predikanten gehoord waarbij het langer zou mogen en ik heb ze gehoord waarbij 1 minuut al te lang is.
  5. Zelfde argument van claim is wederzijds. Aanspraak werkt wederzijds. Of de claim nou duizenden jaren is of honderden jaren. 1878 is wat mij betreft het niveau van koning Salomo. En gaan "wij" ook claim leggen voor de kruisvaarders staten? En wat te denken van de Filistijnen. In 1878 was er helemaal geen Palestijnse staat, dat is fictie. Het was Brits. De Arabische wereld heeft er ook niet onbekommerd tijdens de eerste conflicten na WOII. De Palestijnen konden stikken helaas. Kaartje is fictief, er zijn namelijk namelijk gewoon Palestijnen in Israëlisch gebied, net als toen het koloniaal was. Beide kanten zijn best goed met propaganda... En dat is een moeilijke positie, want beide kampen zullen mij bij de tegenstander plaatsen.
  6. C.S. Lewis haalde het wel mooi aan. Vrij geparafraseerd: De duivel is als een verslagen rebellenleger dat verslagen zal worden maar nog gebied in handen heeft. IS heeft geen kans, zal verslagen worden. Nee, ze is eigenlijk al verslagen. Dag bij dag verliest ze terein. Maar ze heeft nog gebied. Toch zou ik in dat gebied niet enthousiast gaan juichen op straat. Ja, het kwaad is verslagen, maar het kwaad is nog in de wereld. En IS is geen hond. Een hond schiet niet met een AK in het rond of blaast zich op. Een hond heeft een bepaald gedrag. 9/10 werkt die aanpak. Die ene keer pakt hij je omdat hij je uitdaging aanneemt. (Veel honden zijn trouwens door eeuwen lang fokken per definitie onderdanig naar mensen, dat terzijde). Een hond met het kwaad vergelijken vind ik zoiets als het kwaad met een peer vergelijken. Een peer, die eet je op. Tenzij het een stoofpeer is, die stoof je eerst. Met kaneel bijvoorbeeld, eventueel met port.
  7. Misschien wel 'aardig' aan te stippen dat er in de middeleeuwen (toen er nog geen reformatie was) een beweging (of ja bewegingen) was die het nodige aan misstanden zag. Wereldlijke macht macht had invloed over de kerk en geestelijke leiders waren corrupt. Niet allemaal natuurlijk, maar er zaten zelfs een stel pausen tussen die nogal een onchristelijke manier van leven hadden. En niet te vergeten, niet enorm lang geleden was de Kerk in een enorme diepe crisis, eentje die diepe verdeeldheid gaf en veel kapot gemaakt heeft (westers schisma). In die tijd waren er ook gelovigen die Jezus wilden volgen en een goed christelijk leven wilden leiden. Ze wilden verandering in de kerk, dat de leiders weer een oprecht christelijk leven leiden. Ze wilden ook dat het gewone volk weer in aanraking kwam met het geloof en een persoonlijke relatie met Jezus zouden hebben. Het was een beweging die ook teksten (bijbelse en andere religieuze teksten) in de volkstaal vertaalden. Het was een soort opwekking in Europa. Ook in Nederland trouwens, en daar heette het de Moderne Devotie, een best belangrijke historisch iets (jammer dat in de Nederlandse geschiedenis de wereld pas lijkt te ontstaan bij Willem van Oranje..). Het was overigens een beweging midden in de Kerk. Ze had wat vijanden (kun je voorstellen natuurlijk), maar bestond eigenlijk midden in het kloosterleven en het seculiere (gewone mensen) leven. "Kinderen" van de Moderne devotie waren ondermeer Erasmus, Luther, de enige Nederlandse paus en wat mij betreft het concilie van Trente. Uiteindelijk krijg je een splitsing. Erasmus was net als Luther heel fel tegen all het machtsmisbruik binnen de Katholieke kerk. En toevallig kenden ze elkaar ook en hebben ze brieven gewisseld. Maar het verschil tussen de twee is dat Erasmus altijd Katholiek is gebleven en afstand genomen heeft van de Reformatie. Het bindende van de beweging was dat ze terecht veel misstanden zagen, maar uitte zich in twee Reformaties: Eentje buiten de Katholieke Kerk, die misstanden aanpakte maar ook theologisch gezien vond dat er dingen verkeerd zaten. De ander (de Katholieke Reformatie) die eveneens de misstanden aanpakte, maar niet vond dat er iets mis zat met de leer, maar juist dat het er niet van volgen. (Aflaathandel was ook volgens de katholieke leer in die tijd hartstikke verboden, daar zijn hele harde uitspraken tegen in middeleeuwse concilies. Toch is van dat geld vrolijk de St. Pieter in Rome gebouwd....) Je zou kunnen zeggen, het zijn twee vleugels van de zelfde beweging. M.i. is dat niet zo. Het zijn twee vleugels geworden en die twee vleugels zijn radicaal tegenover elkaar komen staan. Het concilie van Trente pakt heel hard allemaal misstanden aan, maar vervloekt tegelijk de Reformatie. En andersom net zo goed. Nee nog erger, zowel katholieken als protestanten hebben elkaar gewoon vermoord om het geloof. Heel erg. Persoonlijk denk ik (maar dat is eigenlijk mijn mening, meer niet) dat in een andere tijd met andere mensen de hele Reformatie voorkomen had kunnen zijn. Ik bedoel, Luther wilde helemaal geen eigen kerk stichten en ik denk dat de meeste mensen niet blij zijn met de verdeeldheid, maar het is zoals het is. Luther is een Kerk begonnen toen hij uit de Katholieke Kerk getrapt is. In die zin hebben de katholieke verantwoordelijken er ook aan de reformatie meegeholpen. Anderzijds was Luther zelf ook nogal een halsstarrige driftkop en een moeilijk persoon in de omgang. Veel scheuringen hebben vrees ik veel te veel een sociaal aspect. En zodra je er uit gezet bent, tja, dan ga je alleen maar meer van elkaar verschillen. Die stellingen van Luther, die zijn voor een groot deel best Katholiek. De Lutherse Kerk op sommige punten niet. Maar hoe cynisch, één van oorspronkelijk de grootse punten van verdeeldheid tussen Lutheranen en RKK, iets wat bijna iconisch is is: Het bestaat eigenlijk niet. De RKK en de Lutherse Kerk kwamen er achter dat ze eigenlijk het zelfde er over denken. Genade. Ik denk dat met een paus Fransiscus in die tijd er nooit een Lutherse Kerk had bestaan. En met een beetje mazzel en een wat andere afloop zou Luther dan heilig verklaard zijn.
  8. Ik wens Israël vrede toe. Hopelijk in een twee statenoplossing waarin zij niet de Palestijnse gebieden ontregelt, kolonies sticht en veel leed veroorzaakt door het in puin schieten en het landje pik. En waarin Palestijnse terroristen geen aanslagen plegen op onschuldige Israëlische burgers en Palestijnse regimes hun eigen volk geen leed berokkenen. Wat mij betreft hebben beide partijen schuld en zijn de burgers er het slachtoffer van.
  9. Ja hoor, die zijn er zijn. Tuurlijk, leren uit verhalen helpt zeker. Zo vind ik verhalen over Boeddha, legendes, mythes, sprookjes, heiligen en ja ook Bijbelverhalen erg leerzaam. Neemt niet weg dat je aan sommige verhalen meer koppelt dan anderen en als Christen idd gelooft dat God werkelijk bestaat. Overigens fascineert me je account wel. Je naam lijkt verdacht veel op één van mijn favoriete filosofen Friedrich. Met name de Dolle mens vind ik leuk. Uit dat verhaal komt denk ik zijn meest bekende citaat en dat terwijl dat verhaal vooral een aanval is op de mensen die hem vaak op fora provocatief citeren, m.i. Je avatar heeft een citaat van Karl, ook eentje die trouwens (net als Friedrich) vaak uit het verband gerukt is en de foute vertaling heeft in het Nederlands. Ik ben eigenlijk wel nieuwsgierig hoe je dat citaat heden te dage ziet in relatie met hoe Karl het schetst.
  10. Ik volg wat volgens mij zo beetje de mainstream theorie is, namelijk dat de evangeliën (de uitzondering is Johannes) een gemeenschappelijke bron hebben en iig van elkaar af wisten. Dat laatste denk ik trouwens ook van Johannes, omdat m.i. die vooral reageert op die drie (of zo je wil "Q"). Daarom missen dingen en worden andere dingen bekend verondersteld. De schrijver wilde dingen toelichten, aanvullen etc. De synoptische evangeliën (dus die andere drie) lijken gigantisch op elkaar. Logisch, ze gaan over het zelfde. Maar dat niet alleen, tekstueel lijken ze extreem op elkaar. Meer, dan je bij onafhankelijke getuigen verwacht. Vandaar ook de theorie "bron Q", ze hebben gezamenlijk een zelfde bron. nu, ik geloof niet dat Q een werkelijk geschreven tekst is. Q is de herinneringscultuur. Ze zal vast teksten hebben, maar zal ook de mondelingen verhalen zijn. Q is wat mij betreft de term om het verhaal in de christelijke gemeenschap te duiden. Men begon dat in geschreven verhalen te bundelen. En wie weet was de één later dan de ander en had die al eens zo'n verhaal gelezen, zou kunnen. Ik vind het iig hartstikke normaal. Wie hebben het geschreven? Tja... Kun je niet met zekerheid stellen, behalve dan dat je duidelijke stijlen ziet. Lucas is bijvoorbeeld klassiek historisch. Binnen de historiografie wel de eerste christelijke historicus genoemd, qua stijl. Matheus is dat weer niet maar lijkt weer voor een erg Joods publiek te schrijven. Marcus zou dan volgens de traditie op Petrus gebaseerd zijn. Wie de schrijvers zijn maakt in essentie niet uit. Stel er is hard bewijs dat het evangelie van Matheus niet door die apostel geschreven is: Doet er niks aan af. De eerste christenen vertelden het verhaal mondeling (althans, de bijbel zegt dat nota bene zelf, maar het is ook volstrekt logisch), wie dan een evangelie schreef weerlegt niet dat het geen goede formulering is van die overlevering. Niet te min: qua datering kunnen ze werkelijk van die schrijvers zijn (of dat er een notulist of secretaresse is die het namens die persoon opstelt. Ik bedoel, de meeste brieven van de overheid en bedrijven zijn niet letterlijk geschreven door de naam die er onder staat.) Er is geen bewijs dat het niet zou kunnen, de datering maakt het mogelijk.
  11. Daar ligt de crux van het probleem denk ik. Voor veel mensen is het niet 'slechts een teken'. De doop is een sacrament. Door het slechts als een teken te zien 'profaniseer' je het als het ware (maak je er iets aards van ipv iets heiligs). Voor veel mensen is de doop namelijk een zichtbaar (en noodzakelijk) teken en handeling van Gods genade, door Jezus zelf ingesteld. De doop symboliseert niet alleen vergeving van zonde, met de doop geeft God vergeving van zonde.
  12. Je quotes zijn qua layout een beetje messed up, dus doe het ff zo: “Wat is nog originele tekst? Wie zijn de schrijvers? Wat weten we van ze? Waarom zijn er teksten it de boeken gehaald en ....later toegevoegd? Hoeveel weten we eigenlijk? Dus om te zeggen dat het een betrouwbare bron is....Het geeft een beeld, maar meer ook niet. “ Dat beeld is nou net wat belangrijk is. “Betekent dit dat er een constante o.i.d. is m.b.t. zonde? Bestaat er een zonde die onveranderlijk altijd slecht is? Ik denk dat je er heel goed over moet nadenken welke zonde dat zou zijn. Daar zijn ook leuke testjes over te vinden op internet. (Iets met treinwagons die je wel/niet moet laten ontsporen). “ Daar gaat nu net het verhaal van objectieve en subjectieve zonde over. Dat verhaal van die wagons sluit bijvoorbeeld goed aan op mijn voorbeeld over het stelen van een brood. Iets kan objectief een zonde zijn (nalatigheid, of iemand dood maken), maar hoeft het subjectief gezien niet verwijtbaar te zijn. “Natuurlijk heb ik hier, gezien de kennis die ik van deze God heb, de grootste moeite mee. Als God moorden goed vind, is moorden goed? Een aparte constructie als je in objectieve zonde/moraal gelooft. Ik ben blij dat de gelovigen op deze aarde niet de moraal van de God van het OT hanteren. Want...als God vind dat het goed is, dan IS het goed!” Moord is een christelijke doodzonde en moord is in de bijbel verboden (zie tien geboden bijvoorbeeld). Stelen daarentegen is ook een zonde, maar zie wederom mijn voorbeeld over objectieve en subjectieve zonde. En dan hebben we nog de kwestie dat het doden van iemand (ook volgens onze wet) niet per definitie het zelfde is als moord (noodweer, verdediging, militaire situaties en niet lang geleden nog de doodstraf). Dan het volgende: Er is geen “God van het OT”. Dat zogenaamde onderscheid tussen OT en NT is net zo goed binnen het OT zelf te maken. Tussen de Bijbelboeken van het OT zelf zit ook verschil, en in het NT staan ook wat hardere kantjes. Voor alles geldt: het is in een tijd en in een cultuur geschreven. God is niet veranderd, maar de mensen die over Hem schrijven wel. En als we dan naar geweld refereren: Het Christendom is christiocentrisch, we kijken door het evangelie heen naar de Bijbel. De apostelen kenden ook het verhaal van de profeet die werd uitgejouwd en vervolgens leeuwen die mensen liet verscheuren. Toen ze dat aan Jezus voorstelden bestrafte hij ze. Het zelfde toen een vrouw voor overspel gestenigd zou worden en Jezus dat voorkwam door die mensen met hun eigen zonden te confronteren. Die verhalen worden niet onder het tapijt gemoffeld, het NT verwijst constant naar het OT, soms ook door radicaal het tegenovergestelde te doen. “Maar dit is zo'n kennis-uitspraak. Waar berust die op? Op geloof? Op de bijbel? Welke bewijzen heb je ervoor? Waarom zou ik het geloven/aannemen?” Geen idee waarom jij dat zou moeten aannemen. Ik sprak slechts in de context van je eerdere vraag. Voor mezelf is het een combinatie van factoren waarom de persoon Jezus mij raakt. Inhoudelijk waar hij voor staat, zijn boodschap. Navolgingswaardig en een boodschap van hoop, ook als het hele verhaal verzonnen is vind ik dat. En blijkbaar ben ik daar niet uniek in. En in combinatie van mijn persoonlijke ervaringen die mij wel overtuigen dát Jezus bestaat. Maar die zijn me iets te privé en daar ga jij niks aan hebben. En vervolgens vind ik het een vrij logische stap dat je uitkomt bij de club die achter de tekst zit zoals we die vandaag de dag kennen. “Ik vertrouw liever niet op de oude wijsheden, omdat die, achteraf gezien, eigenlijk helemaal niet zo wijs bleken. Stel je voor dat jij je op gegeven moment moet laten genezen door een barbier chirurgijn die met een flesje wonderolie en aderlaten aan komt zetten. Of een shaman die overleden geesten oproept. Natuur-gebedsgenezers? magneetopleggers etc. De bijbel is al zo onnoemelijk vaak gewijzigd, veranderd, vertaald, herschreven, geherinterpreteerd etc etc. “ Dat vind ik appels met peren vergelijken. We hebben het hier niet over een geneesmiddel. We hebben het over bronnen. Als je historisch onderzoek doet kijk je ook naar oude handschriften en archeologische fondsen en vraag je ook niet aan een hedendaagse architect om ter plekke een stad te verzinnen en dat je dat als het oude Rome ziet. Ook al zou die stad functioneel vast goed in elkaar steken en esthetisch erg mooi zijn. Onze cultuur (incl. de wetenschapsfilosofie) is doordrenkt van die oude wijsheden (denk bijvoorbeeld alleen al aan de Griekse filosofen). Natuurlijk, die filosofie is door de tijd heen doorontwikkeld. Ze is onnoemelijk vaak gewijzigd, veranderd, vertaald, herschreven, geherinterpreteerd. Zeg maar de dingen die je zelf aanhaalde, en wat mij betreft verre van negatief.
  13. Hangt er vanaf welke betrouwbare kennis je bedoelt. Is de Bijbel een betrouwbaar boek om de leeftijd van de aarde te dateren? Of hoe het precies zit met de aarde als planetair object? Lijkt me van niet. Is de aarde betrouwbaar als bron over de herinneringscultuur van een van oorsprong nomadisch volk en hoe diens cultuur hun relatie en interactie met God omschrijft? Lijkt me van wel. Voor de Katholieke Kerk, Oosters Orthodoxe kerk (samen 62% van het christendom) : Nee. Voor het overige deel hangt dat wellicht van de stroming af en de interpretatie van je vraag. Nee. En ook een hond niet die haar eigen puppy dood bijt. In de eerste plaats: Je geweten. Zegt je geweten dat je iets niet moet doen en je doet het toch: dan ben je fout bezig. De Katholieke kerk kent het verschil tussen objectieve en subjectieve zonde. Een objectieve zonde is objectief fout, ongeacht wat jij of bepaalde mensen vinden. In de kern is een zonde een handeling die jezelf of de ander schade toe brengt. Het goede is volmaakt en het kwade is een corruptie van wat goed is. Je vraag of je God als voorbeeld moet zien: God is goed en volmaakt en doet wat Hij doet omdat het goed is, dus christelijk gezien kun je Hem als voorbeeld zien. En de reden ook dat Christus voor christenen het ultieme voorbeeld is (immers, God werd mens, heeft onder de mensen geleefd en doet God kennen. Jezus kennen is op de meest wezenlijke manier God kennen). Maar hoe dat te bepalen? Op de meest praktische manier overnemen wat de Kerk leert. Maar dat is net zoiets als het vertrouwen hebben in een leraar, die verzint het ook niet zelf. (Met wellicht het metafysische verschil dat er het geloof is dat God waakt over de inhoud). De Kerk gelooft het omdat die zich baseert op overlevering van generaties die uiteindelijk terug gaan op Christus en de appostelen. En zie daar mijn eerdere opmerking over God. Maar wat goed is, was ook al goed voor mensen überhaupt bestonden. Moord is niet fout omdat het in de tien geboden staat, maar het staat in de tien geboden omdat het fout is. In essentie is het slechte destructief voor je zelf en/of voor de ander. In die zin zou de essentie van wat zonde is ook zonder kerk, bijbel of weet ik wat voor overlevering te ondervinden zijn, overal de wereld. Maar menselijke visie is vertroebeld, dus je kunt een eind komen, maar het voorkomt niet dat je in je eentje of als collectief toch de fout in gaat. De gulden regel wordt breed gedragen in vele culturen, toch zie je dat de praktijk het toch vaak anders loopt. Of denk bijvoorbeeld aan kindermoord. In veel culturen is het fout, toch gebeurt het, ook geïnstitutionaliseerd (bijvoorbeeld kinderoffers) en zijn er ook rechtvaardigingen voor. Subjectieve zonde is de kwestie of jij als persoon gezondigd hebt, of misschien vollediger, of het je aan te rekenen valt. (Dit is trouwens iets waar in de seculiere media in Nederland ik de indruk krijg dat ze er niet van op de hoogte zijn als ze het over de RKK hebben en dingen veel te zwart-wit dus brengen en de pastorale praktijk helemaal missen.) Daar zit een fundamenteel verschil. Als simpele vergelijking denk ik aan de rechtbank. Het doden van mensen is strafbaar, maar je kunt toch vrijspraak krijgen of verminderd aangerekend worden. Bijvoorbeeld in hoeverre toerekeningsvatbaar bent, of stel het is noodweer, etc. Een brood stelen is een zonde. Maar je kind laten verhongeren is een veel groter kwaad. We leven niet in een ideale wereld en in zo'n geval kan het zijn dat een brood stelen het kiezen tussen twee minst kwade is. Zo'n moeder deed het goede. Een ander voorbeeld: Stel, jij doet iets wat objectief een zonde is, maar jij hebt er geen notie van en je deed het met een schoon geweten en je bent je van geen kwaad bewust, etc. dan zondig je subjectief gezien niet. Dus in de eerste plaats: volg je geweten. Vervolgens is er ook nog zoiets dat het geweten ook verkeerd gevormd kan zijn. Als Katholiek heb je ook de verantwoordelijkheid je geweten te laten vormen. Als je iets fout doet zonder dat je het wist, is wat anders dan als je iets fout doet terwijl je beter had kunnen weten.
  14. Als je naturalist bent, schaar ik je er niet onder. Ik ken best wat mensen die aangeven niet gelovig te zijn (of zich agnost of atheïst noemen), maar wel in bovennatuurlijke zaken geloven, of zelfs geloven een metafysische eenheid met een universum te ervaren (waarvan ik de stap naar pantheïsme snel gemaakt vind). Ik denk dat men (dat onderzoeksbureau) de fout in gaat door op een nogal ouderwets westerse manier naar religie te kijken. Trouwens ook op een manier die niet echt recht doet aan de 'oude' westerse religies m.i. Of in andere woorden, hun benadering vind ik achterhaald en is iets wat wellicht in de verzuiling werkt, maar niet voor deze tijd. Zonde zie ik rond me heen en in mezelf. Ook zonder de erfzonde vind ik dat evident. Wat mij betreft is de erfzonde niet noodzakelijk om het offer van Jezus zin te geven, maar geeft erfzonde (oa.) wel een verklaring van de toestand van de wereld en de menselijke aard. En wat betreft de oorsprong van de zonde. De mens was in harmonie met God en toen deed de mens iets waardoor die harmonie beschadigd raakte. Volgens het verhaal van Genesis was het hoogmoed, wat dan weer in de klassieke moraaltheologie de wortel is van alle zonde. Door bepaalde groepen niet, door veel mensen ook wel. Ik ben niet de uitzondering. Je hebt bijvoorbeeld een stroming die in de VS onder 'fundamentalism' bekend staat die een wat negatieve houding heeft richting wetenschap. En die zijn ook best wel actief op social media. Maar ik vind ze niet representatief. Daar tegenover kun je ook zeggen dat even goed veel universiteiten vanuit kerken of stromingen gesticht zijn en dat bijvoorbeeld de huidige Katholieke Kerk juist wetenschap ondersteund en ook de nodige academici aan zich verbonden heeft. Nee hoor, inclusivisme en exclusivisme zijn twee hele klassieke theologische benaderingen waar elke kerk en gelovige 'iets' mee heeft, ook als die niet weet wat de termen betekenen. Sla een introductie boek over de theologie open, en je komt het tegen. 'Hier' zegt me niet zoveel. Binnen de Katholieke theologie is het nogal een punt van discussie door de eeuwen heen. Met 'dimensies' kan ik niet zoveel (klinkt me in de oren als een moderne versie van het idee dat het dodenrijk in het midden van de aarde zit), ik weet ook niet of het woord 'plaats' wat dat betreft de lading wel dekt. Paus JPII zei het als volgt: "age", which "must be correctly interpreted … Rather than a place, hell indicates the state of those who freely and definitively separate themselves from God, the source of all life and joy." Het woord 'state' spreekt me wel aan. Ik vind het vooral jammer dat je mening is dat omdat je poging geen resultaat hebt dat ik me er niks van aan zou trekken. Mijn conclusie is dan vooral dat je het niet aannemelijk kunt maken. Wat mij betreft gaan geloof en rede prima samen. Ik zou eerder opmerken dat je het jammer vind dat ik niet open sta voor jouw realiteit, net zo min jij dat voor de mijne staat. Wat jij onaannemelijk noemt is uiteindelijk je eigen subjectieve kijk, vanuit je eigen wereldbeeld.