Robert Frans

Het oude verbond is niet afgeschaft, maar vervuld en herzien in het nieuwe verbond. Zo vieren wij christenen niet de sabbat, maar de zondag, of elke belangrijke feestdag, als de "dag des Heren." Daarom verrichten wij op die dag geen zware arbeid (waar het douchen onmogelijk onder kan vallen) en gaan we naar de Mis of de eredienst. De sabbat is een geheel andere feestdag en wordt door de joden dan ook heel anders gevierd dan dat wij de zondag vieren.

En toch maakt het verschil in de geschiedschrijving, ook al blijft de ellende ellende. Vooral voor mensen die menen dat de jodenhaat van het nazisme zou zijn voortgekomen uit het christendom. Niet dus, beide verschrikkingen hadden geheel eigen motieven en ook werkwijzen.

De christelijke jodenhaat was toegespitst op het jodendom als religie. De nazistische jodenhaat was toegespitst op het jodendom als ras. Niet om daarmee ook maar iets goeds over dat artikel te zeggen, maar het verschil is subtiel doch nogal belangrijk.

Heel erg leuk allemaal, RaiN, maar vergeet niet dat vlees bereiden ook niet méér is dan het verder laten rotten van vlees. Klinkt niet erg smakelijk, maar dat is wel de essentie van koken of braden. Verschil alleen is dat het vlees verhit wordt, zodat voor ons schadelijke bacterieën gedood worden. Daarbij gaat hetgeen een dier eet via maag en darmen weer naar buiten en komt het volgens mij dus ook niet in het vlees zelf terecht. Technisch gezien komt het eten niet eens in het lichaam, maar neemt het lichaam enkel de bruikbare stoffen af, voordat het door de gang van bek naar achterste is ge

Ook een hartverzakking, vermoed ik. Niet zo vreemd ook; beide ritussen zijn in élk opzicht echt totaal anders dan welke protestantse eredienst ook. Zelfs bij de gemiddelde katholiek zullen beide ritussen bij een eerste deelname denk ik een gevoel van vervreemding opleveren, naast misschien het gevoel van schoonheid.

Ze zijn soms wel wat poëtisch ja, en figuratief. Wat kortweg inhoudt dat je ziet wat het voorstelt. Maar of ik ze hier zou willen inscannen, moet ik nog even overwegen. De nieuwe stijl moet ik sowieso eerst nog goed in de vingers krijgen; heb daar nog weinig echt goede tekeningen van. Ãls ik hier zou plaatsen, dan zal het nog wel de oude stijl zijn, dus uitsluitend oliepastel en het blad geheel gevuld.

Gaan we nu hetzelfde in de politiek doen als we in de kerkgemeenschappen al deden: splitsen in allerlei kleine christelijke partijtjes? Het christendom in Nederland zou toch veel beter gediend zijn met één algemene, orthodoxe christelijke partij, die vanuit enkele morele grondbeginselen het christelijke volk zou willen vertegenwoordigen. Waar zowel katholieken als protestanten terecht zouden kunnen. Maar goed, dat zit er blijkbaar weer niet in, zodat we alsnog weinig voeten in de aarde krijgen.

Hoe kom je op die fraaie gedachte dan?

Oei, de Goddelijke Liturgie moet wel het summun van pure schoonheid zijn, als ik de verhalen er over hoor en er afbeeldingen van zie. Bij mij redelijk in de buurt is er ook zo'n orthodox kerkje, die de Liturgie ook in het Nederlands opdraagt. Wil het toch eens een keer bijwonen ja. Protestanten zullen er echter een hartverzakking krijgen.

Zelf teken ik op dit moment nog weleens. Met oliepastel voor de zwarte lijnen en kleurpotlood voor de kleuren, op staande A4-formaat. Eerder gebruikte ik enkel oliepastel, maar kleurpotlood is goedkoper, eenvoudiger in gebruik en geeft ook mooie resultaten bij goed gebruik. Als kind tekende ik ontzettend veel, vooral met stift en lag mijn kamer bezaaid met tekeningen. Na een lange tijd nauwelijks tot niet getekend te hebben behalve dan op school, is het nu dus in mindere mate terug en bewaar ik de tekeningen in een fatsoenlijke map.

Simpel, Bittersweet, zij lezen de Schrift weer anders. Daarbij doet ook lang niet elke user hier dat.

(Ultra-)Orthodoxe Joden zien het huidige Israël dan ook niet als vervulling van de bijbelse profetieën. Het is maar dat je het even weet.

Misschien, maar dat mag je schijnbaar niet zo zeggen. Want dan zou de homo minderwaardig zijn of zo. Terwijl er zoveel mensen met een afwijking zijn in hoofd, schouders, knie of teen en waarmee je toch ook prima een borreltje kunt drinken en die we toch ook gewoon als volwaardig mens beschouwen. Maar ik had ooit begrepen dat het nog steeds niet helemaal keihard duidelijk is waar homoseksualiteit door ontstaat. Zelf geloof ik dat het een ongeordendheid is in de schepping. Overigens ken ik ook mensen die mijn dicht nabij staan, die homo zijn en zelfs met elkander voor de wet getrouwd. Tegen he

Bij trots ben je erg blij dat je iets goeds gedaan of gezegd hebt en klop je jezelf op de borst. Dat is voornamelijk ijdelheid. Bij hoogmoed echter vind je het niet meer dan vanzelfsprekend dat je iets goeds gedaan of gezegd hebt en neem je jezelf als maatstaf bij het beoordelen van wat goed en slecht is. Een trots iemand kan nog genieten van applaus. Een hoogmoedig zegt daarboven te staan en vindt het niet meer dan normaal dat men zijn goedheid erkent. Ook kun je trots op iemand ánders zijn. Je kunt bijvoorbeeld trots op je zoon zijn als hij met een goed rapport thuiskomt, of zijn eerste d

Wie het Offer uitsluitend juridisch bekijkt, zal er uiteindelijk ook niet uitkomen nee. Wie echter erkent dat het Offer Gods ultieme zelfgave aan ons is en zo dé kern van welke liefde ook, en verder erkent dat het wezen van het Offer een mysterie is en blijft, die zal met het hart op mystiek niveau begrijpen waar het verstand met al haar ratio niet bij kan komen.

Annzie, dan zou ik het niet spelen als ik jou was. Het spel is bloederig, slijmerig en ranzig, waarbij het afslachten van de monsters er op zeer creatieve doch minder subtiele wijze aan toe gaat. Ik denk dat het spel voor iemand die verliefd op de liefde is en haar taal spreekt een beetje teveel van het bloederige is.

Hoogmoed komt rechtsstreeks uit de hel. Teveel eten, teveel shoppen en de hele dag op bed liggen, dat kun je nog met vrienden doen en er zelfs om lachen. Maar samen hoogmoedig zijn gaat niet. Hoogmoed betekent dat je je beter en belangrijker waant dan wie ook. Dat sluit vriendschap en naastenliefde dus uit. Het is ook de meest geniepige zonde, want soms niet te herkennen. Als iemand enkel gefrustreerd raakt omdat hij soms zondigt en daarom meent niet tot God te kunnen komen, dan is dat al hoogmoed. Je meent immers op eigen kracht tot Hem te kunnen komen en acht jezelf blijkbaar hoger dan and

Ik zeg toch helemaal niet wát voor einde het is? Laat staan dat ik het verhaal vertel. Niets aan de hand dus.

Zelf heb ik het spel Dantes Inferno niet gespeeld, maar wel met een huisgenoot meegekeken. Ik weet dus wel hoe het spel eruit ziet, ongeveer wat het verhaal is en vanuit de reacties van de gamer ook de moeilijkheidsgraad. Ik vond het wel grappig om te zien. Het is een ouderwetse hack-and-slashgame, afgewisseld met enkele puzzels. Het volgt getrouw de regelen ervan: je verzamelt er zielen voor energie, wapenkracht en specials, regelmatig moet je tegen grote hordes monsters vechten en kun je ze op erg smakelijke wijze afslachten en de eindbazen zijn er vaak megalomaan groot, vergezeld met nóg

Volgens mij heb ik daar al eens een topic over geopend, namelijk De transhumane mens, met als inspiratiebron de documentaire Technocalyps...

Jaloezie ontstaat wanneer je de ander om zijn talenten of bezittingen benijdt, omdat je dat zelf ook zou willen hebben. Ook ontstaat het als je je geliefde zodanig wilt bezitten, dat je haar voortdurend controleert en zij niet meer vrij om zou mogen gaan met andere mannen. Jaloezie ligt het dichtst bij hoogmoed, omdat je er nooit vrienden mee maakt, maar enkel vijandschap mee sticht. Als iemand een bepaald talent of bezit heeft, dien je daar net zo dankbaar voor te zijn als wanneer je zélf dat talent of bezit had ontvangen. En je geliefde dien je nooit als je eigen bezit te zien en te vertr

Hebzucht ontstaat zodra je je persoonlijkheid en levenszin uit je spullen haalt. Bedrijven proberen je dat door uitgekiende marketing voortdurend aan te praten. Het ontstaat echter ook als je niet een nieuwe auto wil, omdat de oude niet meer voldoet, maar omdat de buurman ook een nieuwe auto heeft, of omdat de oude "verveelt." Ook als je veel luxe koopt, kan dat tot hebzucht verworden. Door hebzucht ontstaat ook geestelijke inflatie: je hebt steeds meer en duurdere spullen nodig voor hetzelfde geluksgevoel. Daarom is het goed om zo eenvoudig mogelijk te leven, naar de aanwijzingen van je gew

Timon, als je kieskeurigheid zo buitensporig is, dat haast niemand jou tevreden kan stellen met wat men jou voorschoteld en dat je je smaak voor bier of wat dan ook zodanig verabsoluteerd, dat je meent dat het een objectief gegeven is, dan wordt de kieskeurigheid inderdaad tot zonde. Maar gewoon een eigen smaak hebben, maar je wel kunnen schikken naar de ander en altijd dankbaar kunnen zijn voor wat de ander je voorschoteld, dat is niet meer dan normaal. Wat je verder noemt heeft er natuurlijk ook mee te maken en had ik in mijn eerdere schrijven al inbesloten onder het begrip "teveel eten."

Als je elke dag er veel te veel van eet, niet met anderen wilt delen en zelfs chagrijnig wordt als er geen chocolade meer zou zijn, dan wel. Anders is er weinig aan de hand, maar ook dan blijft altijd wel: hoe minder, hoe beter. En chocolade valt meer onder gulzigheid inderdaad, hoewel die zeven hoofdzonden natuurlijk wel verband met elkaar houden.