Robert Frans

Op die manier, [JmB], op die manier.

Nee.

Olorin, Maria is inderdaad onder meer beeld van de Kerk en daarom dus vrouw. De Kerk is immers de Bruid. De priester is echter, op het moment dat hij bidt, het Evangelie verkondigt en de sacramenten toedient, handen en mond van Christus en daarom dus man.

Even wat globaal en kort door de bocht gesproken: De priester is door zijn wijding op sacramentele wijze geheel toegewijd aan Christus, zonder reserves. Door het sacrament handelt Christus direct tot de gelovige, met behulp van zijn Lichaam, de Kerk. Daarvoor gebruikt Hij geestelijken, zoals de priester. De priester handelt namens Christus en bij het toedienen van de sacramenten zelfs bijzonder direct. Dan is het Christus die handelt door de priester, daar de priester dus als het ware ook een sacrament is. In de christelijke bruidsmystiek wordt de Kerk voorgesteld als de Bruid van Christus

De belangrijkste reden om als christen voorzichtig te zijn met verdovende middelen, waaronder dus ook alcohol, is denk ik niet zozeer de gezondheid, hoewel dat wel meespeelt. Als je dronken of in een trip raakt, dan wordt je geest als het ware even (gedeeltelijk) overgenomen door het middel in kwestie. Je ziet dingen die er niet zijn, je doet dingen die je normaal nooit zou doen en je kunt niet geheel uit jezelf de dronk of de trip beëindigen. Vele zonden, met soms fatale gevolgen, worden in zo'n roes gepleegd. Ik geloof dat het niet goed is om zo de controle over je geest uit handen te gev

Zag laatst de musical Ciske de Rat, op DVD. En vind dat eigenlijk wel een bijzonder mooi stuk...

De term "jezelf zijn" is natuurlijk een wat vreemde term, omdat je weinig anders kunt dan jezelf zijn. Je bent immers nooit iemand anders, wat je ook doet. Ook als je gewoon rekening met elkaar houdt binnen een vriendschap of relatie. De dingen die hier worden genoemd zijn dan eigenlijk ook niet meer dan normaal. Natuurlijk verzorg je jezelf goed voor je partner en natuurlijk houd je rekening met elkaar. Als je echter als het ware moet acteren om dat soort dingen te doen, als dat niet in "jezelf" besloten ligt, dan getuigt dat natuurlijk wel een beetje van een egocentrische geest. Alsof je a

Als men op het Damrak op 4 mei met de kransen zou zijn gaan voetballen, zou men dat bijzonder kwalijk vinden. Als in de film The Passion of the Christ de soldaten met vuvuzela's en oranje kleding Christus naar het kruis hadden gehost, terwijl het publiek roept "wij zijn er weer bij en dat is prihima!" dan had geen enkele gelovige woorden genoeg gehad om te beschrijven hoe bespottend dat zou zijn. De Mis is het échte werk, het échte Offer van Christus, sacramenteel tegenwoordiggesteld. Hoe kun je daar dan zo'n voetbalfeest van maken? Terecht dus dat de bisschop hem geschorst heeft. Van de M

Tóch lezen we nergens dat Hij in tongentaal zou hebben gesproken, Eulogía.

De grootste discussie tussen kerken en kerkgemeenschappen is altijd weer wat nu hoofdzaken en bijzaken zijn. De ene vindt zus en zo een bijzaak, terwijl de ander zus en zo nu juist essentieel vindt. Als we unaniem eens zouden zijn geweest over wat nu hoofd- en bijzaken zijn, dan waren we nog steeds met zijn allen ook op aards niveau de ene Kerk geweest.

Ik vind dat de Petrus Canisiusvertaling uit 1975 het beter verwoordt in zijn inleiding: [...] Deze verheven en troostvolle profetische boodschap wilde de schrijver van het boek Jonas ons leren. Van veel minder belang is daarbij de vraag, of hij het verhaal onder alle opzichten als een werkelijke geschiedenis, of als een profetisch symbool, een profetische parabel heeft bedoeld. De H. Kerk heeft hierover nimmer een uitspraak gedaan, en de meningen der katholieke vakgeleerden lopen hierover nu nog uiteen. Zeker is wel, dat het wonderdadig karakter van het verhaal voor ons geen reden mag zijn,

Er is binnen de Kerk inderdaad een charismatische beweging die meer de nadruk leggen op de bovennatuurlijke werking en de charismatica van de heilige Geest, net zoals dat bij de oosterse Kerk ook altijd al het geval is geweest. Maar het Vormsel blijft altijd een krachtig sacrament, omdat het door de Heer zelf is ingesteld, dat hen die serieus met Christus willen leven de genade geeft een bovennatuurlijk leven met Christus te leiden. En dat niet alleen door middel van spectaculaire wonderen of uitingen, maar vooral door hetgeen te doen dat de menselijke geest van nature nooit uit zichzelf zou k

Eulogía, ook de vroege Kerk beleed de sacramenten. Daarin is de Leer eigenlijk niet veranderd, hoewel door de eeuwen heen er wel ontwikkeling is geweest in het toedienen ervan. En één der sacramenten was en is de toediening van de heilige Geest door handoplegging, nu het heilig Vormsel genoemd. In de kerkgeschriften van toen en nu kom je ook nergens tegen dat het spreken in tongen hét bewijs is voor ontvangst van de heilige Geest. Ook in de heilige Schrift kom je dat niet tegen. Daarin zijn de charismatica wel van belang, maar niet als bewijs dat je de Geest ontvangen hebt. Wereldwijd zi

Volgens de Handelingen der Apostelen gebeurde het in elk geval tweemaal dat een groep mensen in tongen begonnen te spreken zodra ze de heilige Geest ontvingen. De eerste keer gebeurde bij de apostelen, bij de Moeder Gods en bij de andere leerlingen in de bovenzaal. Hiermee werd de Kerk geboren en werd definitief bevestigd dat zij de heilige Geest ontvangen hadden. De tweede keer gebeurde bij de eerste heidenen die tot bekering kwamen en zo ook tot de Kerk gevoegd konden worden. Zo werd eerst door tongentaal en profetie bevestigd dat elke gelovige nu de heilige Geest kon ontvangen en daarna b

Uiteraard.

De ka'aba bevat een steen die volgens de islam rechtsstreeks uit de hemel is gevallen en waar Adam een witte kubus omheen heeft gebouwd als een soort tempel. Door elke zonde kreeg het gebouw echter een zwart plekje, totdat uiteindelijk de hele ka'aba zwart werd. De steen is in één der hoeken van de ka'aba verwerkt en kan ook door de gelovigen aangeraakt en gekust worden. Nu is het de meest heilige plaats van moslims. Het vijfdaagse rituele gebed, dus de salaat, dient in de richting van de ka'aba te worden gebeden en elke moslim dient éénmaal in zijn of haar leven een rituele pelgrimage n

Jeetje, wat een huiveringwekkende video is dat, krijg er echt de kriebels van... Ik zie ook eigenlijk totaal geen verschil met een zeer opzwepend concert van een gewone rockband.

Het idee dat de antichrist maar één persoon zou zijn die vlak vóór de wederkomst de boel zou verstieren, is dan ook een vrij modern en jong idee, dat nauwelijks tot geen weerklank vindt in oudere, traditionele kerken en kerkgemeenschappen en ook niet in de kerkgeschiedenis, beginnende bij Handelingen. Daar wordt over het algemeen beleden dat de antichrist staat voor elk persoon die zegt christen te zijn, doch een antichristelijke leer verkondigt. Om zo de christenen van het ware, christelijke geloof te proberen af te brengen. Er zijn dus verschillende "anti-christenen," ook nu. Wel wor

Gaan we hier nu de gehéle katholieke Leer in twijfel trekken of blijven we hier nog steeds gewoon proberen te verduidelijken wat haar doopvisie is?

Dit is buitengewoon ontopic. Want wie muggen niet als demonen herkent, is zelfs met het Doopsel nog niet te redden. Maar goed, zal weer on-topic of niet reageren.

Nee, die drijf ik uit, aangezien muggen demonen zijn.

De reden dat Jezus zich niet meteen expliciet uitte over zijn goddelijkheid, is dat zij die niet geloofden hem al zouden grijpen voordat zijn uur was en zij die wel geloofden Hem meteen als God zouden aanbidden, Hem offers zouden brengen en Hem dus weer op afstand zouden houden. En dat was nu precies niet de bedoeling. Het was domweg nog de tijd niet om het meteen zo duidelijk bekend te maken. Toch geeft Hij al wel aanwijzingen voor hen die het horen wilden, die hier en in andere topics ook al genoemd zijn. Zo geeft Hij zichzelf benamingen die enkel voor God golden in het Oude Testament, ver

Even een klein dingetje, wateengedoe2: wij dopen niet door besprenkeling, maar door overgieting. Het water wordt dus echt over het hoofd gegoten. Besprenkelen doen wij met de wijwaterkwast.

Inderdaad.

Ik zag laatst een advertentie over een wereldreis op een luxe cruiseschip dat een half jaar (!) duurde. Een half jaar op een prachtig schip zitten waarop je jezelf prima kunt vermaken, en daarmee de wereld rondvaren en vele plaatsen aandoen: misschien niet zo avontuurlijk als de al genoemde reizen hier, maar mij lijkt zoiets wel erg bijzonder om te doen. Als vrome katholiek zou ik eigenlijk moeten zeggen dat een bedevaart te voet of te fiets naar één of andere heilige stad ver weg mijn ideaal is, maar helaas. Ik houd eigenlijk totaal niet van ver reizen, laat staan zonder enig overzicht da