TTC

Ja, en als je per se met woorden wil blijven jongleren zodat geen enkele vorm van consensus mogelijk wordt, is de wortel 0, niets, leegte, bodemloosheid, chaos.

De term mandala laat niet onbegrijpelijk nogal snel associaties met Oosterse visies toe, maar in werkelijkheid, denk ik, komen veel meer termen in aanmerking om er raakvlakken mee te duiden. Maar sowieso, door de complexiteit en gelaagdheid die inherent verbonden is aan deze, naargelang levensfase en niche van interesse van het nietige zelf, misschien vooral introspectieve bezigheden, is het vaak ook quasi onmogelijk om er in de buitenwereld expressie aan te geven. Ergo, de innerlijk gecultiveerde hoop die nu net door een proces van vallen en opstaan gerealiseerd kan worden, kan tegelijk ook m

Melancholie is als schrijven met het bloed van de toekomst, waarin elke druppel een herinnering is aan dat wat nog moet gebeuren.

Synesthetische associaties kunnen in elke combinatie en in elk aantal zintuigen of cognitieve paden voorkomen, ongeacht deze of gene religie waarin ze ingebed worden.

Een śramaṇa is een persoon ‘die arbeid verricht, zwoegt of zich inspant voor een hoger of religieus doel’ of ‘zoeker of asceet, iemand die daden van soberheid verricht’. De śramaṇa-traditie omvat voornamelijk het jaïnisme, het boeddhisme, en andere zoals de Ājīvika.

Kleine misvatting weliswaar, alsof je water met een schepnet kan vangen?

Top, gelukkig is er niets aan veranderd, hier net hetzelfde.

Synoniemen zijn nuttig omdat ze voor afwisseling en stilistische verfraaiing van een tekst zorgen, maar ze kunnen ook tot verwarring en stijlbreuken leiden.

Je hebt al alles gezegd, we zijn de doden en jij de levende. Nu die liefde nog, doe je best eens een keertje.

Het is heel scherp, de wortel 0 heeft geen kleur.

Ja, en je mag niet zeggen dat er binnen andere strekkingen exact hetzelfde gezegd wordt, alsof die wortel spreken kan.

Zeg nooit zomaar moreleti tegen een lamberti, of advertus tegen een legatus.

Ja, die concrete werkelijkheid is doorheen de tijd niet veranderd. Voor jou zonder wortel dan, enkel leegte rest.

Beetje als zeggen dat het een oeroud gegeven is dat 1 + 1 gelijk is aan 2, en binnen 2000 jaar nog eens afspreken tot wat het geleid heeft? Met radicaal bedoel je hier wellicht tot aan de wortel, als in een onbewaakt moment zo helder als een fonkelende ster die tijdloos aan het firmament schittert? Het staat allemaal mooi beschreven, dat is het probleem niet.

Tegelijk drie dimensies impliceert wat mij betreft veel variaties, in die zin betekent voortschrijdend inzicht ook een vorm van toenemende complexiteit. Ergo, wat je nieuw schepsel noemt wordt ingebed binnen contexten waar dergelijke processen a-synchroon verlopen, met veel variaties in intensiteit en bijhorend meningsconflict. Dit doet geen afbreuk aan de hernieuwde motivatie, het vergt een vertaalslag binnen een hedendaagse context die nu net in volledig tegengestelde richting lijkt te werken, op naar WOIII.

Door al m'n beperkingen denk ik wel dat het mogelijk moet zijn om goedbedoelend bij m'n medemens stokken in de wielen te steken.

Dat nieuwe begin, is dat een puur subjectieve beleving of heeft het collectieve waarde?

De ogen van een rups zijn niet dezelfde dan die van een vlinder, ik weet echter niet of je zelf ooit een rups was.

Is dat niet het verhaal van Telos?

Of met verlengstukken zoals je met je topic suggereert, dan spreken we op het niveau van Plancklengtes. Ja, heel fascinerend, zeker in het licht van allerhande onheil.

Een 'heilige' taal is vaak de taal die werd gesproken en geschreven in de samenleving waarin de heilige teksten van een religie voor het eerst werden vastgelegd. Deze teksten worden daarna vastgelegd en heilig, en blijven bevroren en immuun voor latere taalkundige ontwikkelingen. In het verlengde over culturen en religies heen per traditie, des levens, veel atthakatha.

Wat zit er tussen de kleinste deeltjes die we met onze beperkte zintuigen kunnen waarnemen?

Een moeilijke opdracht blijft afleren wat a priori nooit aangeleerd is geweest.

Specifiek voor mandalaliefhebbers, zo'n yantra bestaat uit 9 driehoeken die samen een complex vormen van 43. Daaromheen zie je kringen, lotusbladen en vierkante poorten, die, volgens relevante lectuur, de lagen van werkelijkheid en bewustzijn voorstellen. Begrijpen doe ik het niet, in ieder geval aan hokjes geen schaarste.

Apart is de bedenking dat wanneer RFT de ambitie koestert om alle mogelijke referentiekaders te herbergen, je misschien meerdere levens nodig hebt om ze verzameld te krijgen. Wat eenvoud vermag, keep it simple.