Robert Frans

Die jongen heeft gelijk, Jasmine: het verleden is niet meer te veranderen en je zult er nu op moeten vertrouwen dat hij inderdaad met jou wil wachten tot het huwelijk. Hem dan nog als "onrein" zien is mijns inziens daarom niet echt netjes, omdat hij juist zoveel rekening met je wil houden daarin. Je zult hem uiteindelijk toch moeten aanvaarden zoals hij nu is, vooral omdat hij jou geen kwaad heeft gedaan met zijn verleden. Je had immers toen geen relatie met hem. Niet zo star over doen, is daarom mijn advies. Hoe het later misschien zou moeten gaan bij het opvoeden van kinderen, dat is een pr

Onverklaarbare gebeurtenissen worden dan ook niet meteen automatisch erkent als zijnde van God, zo had ik eens begrepen. Dat gebeurt alleen als ze de Kerk opbouwen, naar Christus wijzen en geen dwaalleringen verkondigen. Het verhaal achter het wonder is dus net zo belangrijk.

Stille tijd houden met God is nooit riskant. Integendeel, nergens is het veiliger dan bij Hem. Wie in het gebed of de meditatie Hem zoekt, zal Hem vinden en de duivel ver achter zich laten. Uiteraard zal deze proberen je van de stille tijd af te houden op allerlei slinkse manieren, maar als je gewoon doorzet blijf je veilig en wel bij God.

De katholieke Kerk kent nog altijd het Latijn als officiele liturgische taal. Vroeger werd zelfs de gehele Mis in het Latijn opgedragen. Nu klinkt het voornamelijk nog in de vaste gezangen en helaas ook lang niet overal. Het heeft wel iets mooi's als iedereen in dezelfde taal bidt. In welk land je dan ook bent, de liturgie is altijd te verstaan en iedereen weet wat men bidt. Als priester kon je destijds in welk land ook probleemloos de Mis opdragen. Een beetje het Pinkster-effect, zeg maar. Niets mis mee dus, het aanhouden van een liturgische taal.

Als het verbod om het rituele snijden of kerven in je lichaam omwille van een overledene. Dat was in bepaalde godsdiensten gebruik en daar mochten de Israëlieten niet aan deelnemen. Zij werden geacht genoeg te hebben aan de priesterlijke tempelcultus van de eigen toewijding aan God. Nochtans zijn er prima argumenten tegen tatoeages te vinden, maar die zijn niet dermate ernstig dat men het niet gewoon aan ieders eigen geweten kan overlaten. Zo vrij mogen we er dan ook wel weer mee omgaan.

Het zat in het basispakket als zijnde een behandeling tegen depressie. En dat wordt wél vergoedt. Men was er tot op Kamerniveau blijkbaar tot nu toe dus niet achter dat Different homofilie als één der mogelijke oorzaken van depressie zag en deze oorzaak wilde behandelen. Zo had ik het althans begrepen.

Kan God wel kwaad doen? De meeste christenen zullen op die vraag een soort van nee antwoorden, omdat God immers liefde is. Maar zo bedoel ik deze vraag niet. Stel dat God echt kwaad zou wil doen in deze wereld. Een hypothese, want God wíl dat volgens het geloof niet, maar probeer toch mee te gaan in die gedachte. Stel dat Hij dat zou willen, zouden wij dat nog als kwaad kunnen herkennen? Als God een rotstreek uithaalt, zouden wij dat dan als een rotstreek herkennen? Ik vrees van niet. Het lijkt er sterk op dat God ons alles kan maken wat Hij wil, want wij praten alles toch wel goed. We hebbe

Dat geldt andersom natuurlijk precies zo. Jij gelooft dat je de geboden moet naleven, dus zul je elke tekst in dat licht begrijpen. Dat heet interpretatie, iedereen doet dat en er is niet één bijbelse interpretatie die blijkbaar zodanig overtuigt, dat het alle protestanten tot één kerk roept. Geeft niet, dat is inherent aan het lezen van welk boek ook, alleen jammer dat een ieder de eigen interpretatie zo verabsoluteerd. De zevende dag is vervuld en vervolmaakt in Christus. In Christus mogen we elke dag een rust vinden die de vroegere sabbatsrust verre overstijgt. En in Christus mogen w

Precies, en die sabbatsrust vinden wij in Christus, want Hij is Heer over de sabbat en Hij brengt ons de rust waarvan de sabbat een voorafbeelding was.

"De wetenschap" zegt inderdaad enkel dat er geen aanwijzingen of bewijzen zijn voor het wel of niet bestaan van God of van goden, daar de metafysica (dus het bovennatuurlijke) voor haar geen meetbaar en dus relevant onderzoeksveld is. Puur op wetenschappelijke gronden zal men dus simpelweg geen uitspraak doen over het wel of niet bestaan van God of van het bovennatuurlijke.

Goldfish, het lijkt mij dan ook niet handig om je geloof af te laten hangen van iemand anders. Je gaat niet naar de kerk in de hoop dat je naasten zich ook bekeren, maar omdat je je relatie met God wilt verdiepen en God je daartoe uitnodigt naar de kerk te gaan. Uiteindelijk gaat het er enkel om wat waar is of wat niet. Al zou God geen vinger uitsteken, dan nog wordt Hij daardoor niet meteen niet-bestaand of zo. Hoogstends kun je zijn gedrag wat, ja, eigenaardig en vervelend vinden, maar meer ook niet. Blijkbaar past de levenswijze van die jongen niet bij die van jou. Dat maakt hem niet metee

Aan de andere kant, zo zeg ik ook tegen mijzelf, kan het natuurlijk ook gewoon zo wezen dat het helemaal niet aan Goldfish of haar vriend ligt, maar dat God inderdaad gewoon (nog) niets heeft gedaan. God is bepaald niet altijd even snel in het reageren en zal daar wel zijn redenen voor hebben, maar het is altijd wel erg gemakkelijk om meteen de oorzaak bij Goldfish en of haar vriend te leggen. Overigens geloof ik wel dat als God je daadwerkelijk zou aanraken, je dan eerder ineenkrimpt van diep ontzag en niet meer op je benen kan staan, dan dat je gewoon de schouders zou kunnen ophalen en verd

Maar Goldfish, hoe kon je dan verwachten dat je vriend tot geloof zou komen, als je zelf al niet meer naar de kerk ging en zogezegd boos was op God?

Muslimonline, ik denk dat je inmiddels je antwoorden wel hebt. De leer van de Drie-eenheid leert ons dat wij één God aanbidden in drie Personen: Vader, Zoon en heilige Geest. De relatie tot de erfzonde die je zou kunnen leggen is dat God de Zoon voor ons mens geworden is tot aan de dood, om zo de afstand tussen God en mens te overbruggen. WIj kunnen immers niet God worden, dus werd Hij mens. Discussies over de Drie-eenheid zijn er al genoeg hier op Credible, dus ik zie nu de meerwaarde van dit topic niet. Sowieso zie ik die niet echt, omdat jij allereerst uitgaat van de islam en wij vanuit

Dus leden van een kerk geloven niet wat er in de Schrift staat, Jerommel? Hadden ze dan enkel de christenen moeten tellen die precies net zo puur en bijbels geloven als jij?

De joden zien geen enkele reden om in de OT-profetiën Jezus te herkennen. Al de profetieën die wij op Jezus betrekken, betrekken zij op Israël, de volgens hen nog te komen Messias of op een bepaalde koning of profeet. En er zijn ook Schriftgedeelten waarin zij simpelweg geen messiaanse profetie zien, zoals Psalm 22. Ook merken zij op dat er fouten en incoherenties in de evangelieën staan, zoals in de geslachtsregisters van Jezus, waardoor deze geschriften volgens hen al niet van God kunnen zijn, en geloven zij dat iemand niet voor andermans zonden kan sterven, maar enkel voor de eigen zond

Kun jij als schrijver een wereld met de pen scheppen, met daarin een steen die jij niet kunt optillen? Dat zou eerder mijn antwoord zijn.

Wat dacht je van gemeenschap met Hem?

God woont diep in ons hart en we mogen Hem dagelijks ontmoeten in het gebed en de sacramenten, zowel thuis als op school of werk als in de kerk. We mogen zo één met Hem zijn, Hij in ons en wij in Hem. Hoeveel dichter wil je Hem bij je hebben?

Nee, want we leven niet apart van Hem.

Bij rijk ontwikkelde tradities zie je dan ook het spel tussen herhaling en afwisseling terugkomen. Zo heeft de mis bijvoorbeeld een aantal vaste teksten die elke dag terugkomen, maar ook wisselende teksten die elke dag weer anders zijn. Ook het kerkelijk jaar is zowel afwisselend als vertrouwd: de adventstijd, de kersttijd, de vastentijd, de paastijd en de tijd door het jaar. Elke keer weer nieuw, maar ook weer hetzelfde. Hetzelfde principe zie je ook terug in de natuur. De vier seizoenen komen elk jaar weer terug, maar we krijgen er nog altijd geen genoeg van. Ook na zoveel duizend jaar verw

Geest en aarde zijn dan ook niet zo gescheiden, maar vormen één harmonisch geheel. En was het Jezus zelf ook niet die hele aardse handelingen en situaties gebruikte in zijn gelijkenissen? Het aardse verbeeldt het geestelijke en draagt haar zelfs in zich. Nog erger: Jezus kwam in een aards lichaam onder ons. Aardser kun je het haast niet hebben, God die in het vlees kwam. Van niet bidden zul je uiteindelijk lang niet zoveel vrucht dragen als wanneer je wél dagelijks bidt. Alle grote geloofshelden, ook die uit de Schrift, hebben dagelijks gebeden, zonder uitzondering. Net zoals een huwelijk

Eten moet je ook gewoon dagelijks doen, of je het nu uit je hart doet of niet. Eet je namelijk niet, dan ga je dood. Ook als je problemen met eten hebt, zul je uiteindelijk toch moeten eten om te overleven. Het maakt dan helemaal niet uit of je een driegangendiner eet of een magnetronmaal, als de ingrediënten maar voedzaam zijn. Liever dagelijks een routinemaaltijd dan af en toe een sterrendiner, want dan leef je langer. Je eet dus omdat dat hoort en dat hoort omdat het belangrijk is om in leven te blijven. Het gebed is geestelijk voedsel en dient daarom ook regelmatig verricht te worden. He

In de hemel wordt niet meer gehuwd, omdat er ook geen kinderen kunnen worden geboren. En het ontvangen van kinderen als God dat wil is toch een niet onbelangrijk element van het huwelijk. Daarbij is het huwelijk slechts een flauwe afspiegeling van de liefde tussen God en de mens. In de hemel heeft de mens volmaakte liefde en gemeenschap met God en met elkaar, die elke huwelijkservaring hier ruimschoots overstijgt. Of je nu alleen sterft of een geliefde achterlaat, in beide gevallen zul je de goddelijke huwelijksliefde ten volle genieten.

Misschien omdat ze daadwerkelijk geloven dat de wereld dan en dan vergaat en daarom vanuit dat geloof mensen willen waarschuwen? Ik noem maar iets?