Figulus

Dit is geen bijbels vertrouwen, maar spirituele zelfsturing met een religieus sausje.

In Somaliland vinden ze pindakaas en honing lekker. Stukken gezonder dan de nutella in Palestina, die ze nog moeten importeren ook. Wanneer erkenning van Somaliland concreet ter sprake komt, verschuift de houding abrupt van stilzwijgen naar verontwaardiging. Dezelfde actoren die erkenning elders presenteren als morele plicht, bestempelen haar hier plots als illegaal, destabiliserend en zelfs immoreel. Dat morele vocabulaire wordt niet ingezet om consequent recht te doen aan zelfbeschikking, maar om ongewenste precedenten te blokkeren. Juridische argumenten verschijnen selectief en verdwij

Oo, nog meer Palestijnen... Kunnen we die niet op Schiermonnikoog plaatsen? Ze voelen zich immers toch geen immigrant maar gast. Kunnen ze daar de tijd lekker uitcamperen. Heel rustiek daar, misschien worden ze daar wat rustiger van. Aan de andere kant: evengoed sturen ze zeehonden met bomgordels op het vaste land af... Lastig hoor allemaal.

Rectificatie: "wederkomst" moet "komst" zijn. Zij verwachten nog steeds de komst van de Messias, en zullen die krijgen in de gedaante van de antichrist.

De VN is een menselijke poging om recht en vrede te brengen. Het is in essentie menselijk, pragmatisch, en geen religieus instrument. De synagoge van satan wordt inmiddels aan gebouwd in Israël; de derde tempel. Ze verwachten nog steeds de wederkomst van een menselijke Christusfiguur, en zullen die krijgen in de gedaante van de antichrist.

Gaza: het experiment van de technocratie. De schijterts van de Verenigde Naties zijn opvallend afwezig om waar te maken wat ze beloven. Gaza is geen uitzondering meer, maar een symptoom. Het laat zien hoe een technocratische wereldorde omgaat met conflict wanneer morele keuzes politieke kosten met zich meebrengen. Het lijden wordt niet ontkend, maar geadministreerd. Geweld wordt niet beëindigd, maar gemanaged. Zo verandert een politiek en moreel vraagstuk in een logistiek probleem. Internationale instituties, met de Verenigde Naties voorop, presenteren zich als hoeders van recht en m

Kijk aan. Die steken de moskeeën net zo goed in de brand. Uitstekend voorbeeld dat navolging verdient. Voorbeeld doet volgen, en ik ga zo meteen de daad bij het woord voegen.

There we go! Vluchten als lafbekken en schieten op eigen volk... Natuurlijk.

Bluffertje Rusland probeert ook weer eens wat.

Jullie slag zijn hartstikke gek in de kop. Dan mag ik nog van geluk spreken met mijn hersenbeschadiging. De geest is uit de fles en gaat er niet meer in.

Goed voorbereid is het halve werk. Een houtkachel is vaak goedkoper dan gas. De investering zou zich moeten kunnen terugverdienen bij structureel stoken en zelf hout kappen/sprokkelen.

Yup. En ik zal juichen als ik je weet te raken.

Nonsens. En als het moet richt ik de kijker met evenveel plezier op jou.

Kerken gesloten, gemeenschappen ontwricht, families verjaagd — niet door “extreemrechts”, maar door religieus autoritarisme en milities die perfect passen in het kamp waar de EU liever niet te hard over spreekt. Geen spoeddebatten, geen hashtags, geen morele paniek. Maar deze christen richt zijn vizier zonder pardon op mensen die een ander het licht niet in de ogen gunnen. Niet omdat hij weet wat raak schieten is, maar omdat iedereen de kans heeft en moet hebben om God te leren kennen.

Opvallend hoe selectief de berichtgeving is. Iran wordt aangepakt, interne onrust, machtsstrijd aan de top — zaken die vroeger voorpaginanieuws waren. Nu? Stilte. Terwijl er genoeg wél te verifiëren valt. Dit is geen journalistieke toevalligheid, dit is selectieve journalistiek als beleid. Niet wat waar is bepaalt het nieuws, maar wat past in het narratief en veilig is om te zeggen zonder dat je er iets mee hoeft te doen. Laat mij dan maar juichen: voor mij is dit wél voorpaginanieuws. Als zelfs geruchten rond Khamenei’s veiligheid en mogelijke vlucht richting Rusland rondgaan, zegt dat

Sluipende annexatie is annexatie zonder het woord, zonder de vlag en zonder het conflict — maar mét het resultaat. Europa staat erbij en kijkt er naar en kan weinig anders dan moralistisch leuteren, omdat het de macht, eensgezindheid en hefboom mist om daadwerkelijk in te grijpen. Alsof Oekraïne niet om grondstoffen draait...

Je wil spelletjes spelen? Wellicht niet zo'n goed idee. Tenzij je er anders over denkt en het waar weet te maken. Venezuela is een oefening. Rusland en Iran zouden zich achter de oren moeten krabben en geen grote bek open trekken. China idem dito.

Uit de tijd dat vouwen nog mooi waren. Opdat de lelijke gedrochten van tegenwoordig zich mogen bekeren.

Prachtig; je druk maken om een kuikentje. Succes kerel, ik zal de bijl niet toepassen op jouw woning.

Op naar de bijl! Ik noem hem: "De Bever". Niet sierlijk, niet subtiel, maar doelgericht, efficiënt en onstuitbaar. Waar messen agressief ogen, oogt een bijl bijna… ambachtelijk. Niemand kijkt raar op van een bijl in het bos — het is oerlogica. De snelle, de beuker… en nu De Bever. Dat is geen verzameling meer, dat is een ecosysteem! Gen X, opdonderen met het verwijfde kutvervolg! Een bijl is hier gewoon het juiste gereedschap. Messen slijten, werken traag en zijn er niet voor bedoeld. Met een bijl is het werk sneller, veiliger voor de snedes en minder gedoe.

Zo, het tweede boompje is reeds om. Prachtig om dat te zien vallen. Maar het mes werkt echt te langzaam. Dat kan gebeuren met messen zoals de Atrox: ze zijn robuust, maar niet per se ontworpen om snel door een dikker boompje te hakken. De Atrox blijft perfect voor precieze en robuuste taken, maar voor grotere of dikkere boompjes is een bredere, zwaardere bijl of parang echt sneller. Er ontbrak een sloot, dus deze ligt wat meer zichtbaar voor een ieder die het aanschouwen wil. Afschuwelijk? Dat is een kwestie van interpretatie.

Politiek theater tussen staten lijkt ver weg, maar de rekening betalen wij hier. Energie wordt duurder, importgoederen stijgen, banen staan onder druk en pensioenen dalen. Terwijl leiders zich profileren op het wereldtoneel, voelen burgers de gevolgen in hun portemonnee. Het echte leven wordt duurder, het debat blijft show. Politiek moet zich weer richten op wat telt: leven veilig, betaalbaar en leefbaar houden in eigen land. Starmer en konsoorten met hun kutpolitiek. Waarom zou ik daarvoor moeten opdraaien? In geen enkel opzicht kan ik me vinden in het verwijfde gezeik van de EU.

https://www.volkskrant.nl/buitenland/kabinet-reageert-terughoudend-kamer-wil-spoeddebat-over-amerikaanse-aanval-op-venezuela~bc858e32/?referrer=https%3A%2F%2Fwww.google.com%2F Nederland is verzeild geraakt in morele zelfverheffing: veel praten over onrecht ver weg, terwijl het eigen huis zichtbaar verwaarloost. Spoeddebatten over buitenlandse conflicten geven Kamerleden moreel krediet zonder bestuurlijk risico, terwijl binnenlandse crises — wonen, veiligheid, zorg — worden vooruitgeschoven omdat ze moeilijk, duur en politiek gevaarlijk zijn. Moraal is hier geen kompas meer, maar een rookg

De reactie: Een haperende democratie en de grenzen van leiderschap De recente beelden van brandende hotels in Ierland zijn meer dan incidenten van criminaliteit of sociale onrust; ze zijn een symptoom van een haperende democratie. In een situatie waarin groepen hun tanden laten zien en de gewone ordehandhaving tekortschiet, wordt zichtbaar hoe kwetsbaar een systeem is dat afhankelijk is van coördinatie, vertrouwen en legitiem gezag. Het probleem manifesteert zich op verschillende niveaus. Ten eerste is er een verdeelde politiemacht. Waar politie-eenheden verdeeld zijn door interne ve

Ik ben moe. Daar helpen geen liters juttertje tegen, zegt deze jutter. Zelfs de jutter weet wanneer hij moet stoppen.