Figulus

De kwantummechanica is al veel verder ontwikkeld dan meestal wordt voorgehouden. Wat publiekelijk wordt gepresenteerd, is vaak een vereenvoudigde weergave; de echte theorie bevat veel diepere wiskunde, nuances en experimenten die nauwelijks worden gecommuniceerd. Vandaar dat Israël zijn voorsprong vooralsnog weet te behouden: diepgaande kennis van complexe wetenschap en geavanceerde technologieën biedt een strategisch voordeel dat moeilijk in te halen is. En dat geef je niet zomaar prijs.

Ik mag dan van de oude stempel zijn, maar in dit geval kies ik voor een hybride benadering: klassieke fysica waar die toepasbaar is, en moderne kwantummechanica waar de klassieken tekortschieten. Zo combineer je continuïteit met precisie.

Vroeger en kwantummechanica? Klassiek blijft waardevol voor veel toepassingen, maar kwantummechanica beschrijft fenomenen die klassiek niet verklaard kunnen worden. De geldigheid van een theorie wordt bepaald door experimenten en waarnemingen, niet door hoe “tijdloos” of “modern” men haar noemt.

Fotonen botsen niet zoals klassieke deeltjes; hun interacties volgen de wetten van kwantummechanica. Wervelingen of herverdeling van fotonen kosten geen extra energie van het foton zelf, alleen bij interactie met materie kan energie worden uitgewisseld. Radiogolven en fotonen vertonen dynamiek, maar die dynamiek is niet afhankelijk van klassieke botsingen.

Beter kan ik het niet zeggen. Neemt niet weg dat we niet beiden gelijk kunnen hebben.

Hehehe 😄 Laten we terug gaan naar het onderwerp.

Ah, de oude stempel! Die laten het best een indruk achter.

Nou, niet de zielenpiet gaan uithangen hoor. Daar win je mij dan weer niet mee.

Sommigen zouden het kunnen opvatten als ad hominems, maar ik schat zo in dat je tegen een stootje kan.

Nee, ik moet jou bevestigen om jou te winnen. Helaas voor jou ben ik geen psychotherapeut.

Dat is het? Een volledig inhoudsloze vage reactie... Typisch gevolg van iemand met de kop in het zand en praten met de kont.

Juttertje met sinaasappelsap wint het van appelsap en perensap.

Hun vermoeden over verborgen variabelen is later experimenteel getoetst en verworpen. Einstein twijfelde, EPR stelde een vraag — maar Hawking accepteerde de uitkomst: de natuur is niet lokaal-klassiek, en er zijn geen verborgen variabelen nodig. Schrödingers kat bewijst geen verborgen variabelen. Het is een kritiek op interpretatie, geen fysisch bewijs. Paradox staat niet gelijk aan ontbrekende grootheid. Je kunt hun historische kritiek niet blijven opvoeren als actuele wetenschap zonder ook de uitkomst van die toetsing te accepteren. Maar die blinddoek bevalt jou wel, want dan kun je als

De kat van Schrödinger bewijst helemaal niets, hooguit verheft ze een paradox tot verklaring vanwege jou onzekerheid. Tegelijk laat het zien dat jij het liefst met een blinddoek om de kop door het leven gaat. Lekker makkelijk, kun je vrijelijk nonsens ventileren die in je hoofd opkomt zonder te hoeven zien.

Kom je weer met flauwekul aanzetten. Hooguit ben je creatief bezig in de vorm van fantaseren. Elektromagnetisme is geen mysterie; het is één van de best begrepen natuurkrachten. Elektrische en magnetische velden zijn twee kanten van hetzelfde fenomeen: wat voor de ene waarnemer elektrisch lijkt, kan voor een ander bewegend ook magnetisch zijn. Magnetische velden zijn volledig meetbaar en beïnvloeden geladen deeltjes precies zoals de theorie voorspelt. Er zijn geen “verborgen bestanddelen” of onzichtbare krachten die hoge snelheden van elektronen zouden beïnvloeden. Alles wat we meten en z

De Turok is beschadigd omdat ik er een boompje mee heb omgehakt... Dat ik het kón doen, zegt iets goeds over het staal en de warmtebehandeling, maar dat je het beter niet doet, zegt iets over gereedschapsethiek. Bomen omhakken met een mes is sowieso energetisch dom. Zelfs de Atrox doet dat liever niet vrees ik. Dus... Op naar de Condor Bushcraft Parang! Nu eerst de schade herstellen aan de Turok. Dat is een precisiewerkje, maar te doen en best wel leuk.

Hehehe

Een kleine toevoeging: Door die voortdurende dissipatie kunnen er zelforganiserende patronen ontstaan. Wat simpeler gezegd: Een dissipatief systeem is een systeem dat voortdurend energie of materiaal in- en uitlaat. Omdat het steeds iets verliest of omzet, is het nooit helemaal in rust. Door die constante uitwisseling kunnen er patronen of structuren ontstaan die zichzelf organiseren. Denk bijvoorbeeld aan: Een vuur dat blijft branden zolang er brandstof bij komt. Rivieren die een kronkelig patroon vormen door waterstroming en erosie. Het menselijk lichaam, d

Ook. Ouder worden en aftakelen is in wezen een biologische vorm van dissipatie. De systematische afname van nuttige energie in het lichaam leidt tot aftakeling.

Schijt een beer in het bos?

Het wordt gebruikt om iets te laten gebeuren of een toestand te handhaven.

De energie die nodig is om verliezen te compenseren, komt altijd uit reeds bestaande energiebronnen (bijvoorbeeld voedsel), en niet uit nieuw gecreëerde energie (creatio ex nihilo). Bij spieren betekent dit: Energie uit voedsel wordt chemisch opgeslagen. Die opgeslagen energie wordt aangesproken om biologische dissipatie te compenseren (warmteverlies, onderhoud van structuren, ionengradiënten). Er wordt geen nieuwe energie gecreëerd; energie wordt alleen omgezet en verplaatst. Dit is exact wat de wet van behoud van energie zegt: energie kan niet uit het niets ontstaa

Nog een voorbeeld, dat het wellicht eenvoudiger maakt: Je bezit kracht in je spieren, maar zolang je die spieren niet laat bewegen, verricht je geen arbeid en wordt er geen energie verbruikt. Kracht hebben is niet hetzelfde als energie verbruiken. Energieverbruik treedt alleen op wanneer een kracht leidt tot een verplaatsing in de richting van die kracht: dat is arbeid. Duw je met spierkracht tegen een muur die niet beweegt, dan voel je spanning, maar zolang de muur stil blijft, wordt er geen arbeid verricht en gaat er geen energie verloren door arbeid. Dit is precies wat ook gebeu

Je verwart kracht met arbeid. Een kracht verricht alleen arbeid als er een component is in de richting van de verplaatsing. Interne krachten en velden kunnen energie herverdelen zonder netto energie-toevoer. Dat is precies wat conservatieve systemen zijn. Zwaartekracht en ideale veerkrachten voegen geen energie toe; ze beschrijven hoe opgeslagen energie wordt omgezet. Dat is geen filosofie, maar standaardmechanica. Ik denk dat we hier niet zozeer van mening verschillen over voorbeelden, maar over definities. In de natuurkunde zijn kracht, arbeid en energie strikt gedefinieerd. Een kracht

Energierijke toestanden hoeven niet continu van energie te worden voorzien. Ze kunnen bestaan dankzij opgeslagen energie en interne herverdeling, zolang er geen (of slechts geringe) dissipatie optreedt. Dat is geen mening, maar standaardfysica. Wat jij doet is de wetmatigheden compleet negeren en er je eigen filosofietje tegenover stellen. In principe heb je zelf al een voorbeeld gegeven, namelijk dat van de veer: Je rekt een veer uit → energie wordt opgeslagen. Laat je haar los in een ideaal systeem, dan wisselt de energie tussen de veer en de beweging; er is geen extra energie