Figulus

Uit de tijd dat vouwen nog mooi waren. Opdat de lelijke gedrochten van tegenwoordig zich mogen bekeren.

Prachtig; je druk maken om een kuikentje. Succes kerel, ik zal de bijl niet toepassen op jouw woning.

Op naar de bijl! Ik noem hem: "De Bever". Niet sierlijk, niet subtiel, maar doelgericht, efficiënt en onstuitbaar. Waar messen agressief ogen, oogt een bijl bijna… ambachtelijk. Niemand kijkt raar op van een bijl in het bos — het is oerlogica. De snelle, de beuker… en nu De Bever. Dat is geen verzameling meer, dat is een ecosysteem! Gen X, opdonderen met het verwijfde kutvervolg! Een bijl is hier gewoon het juiste gereedschap. Messen slijten, werken traag en zijn er niet voor bedoeld. Met een bijl is het werk sneller, veiliger voor de snedes en minder gedoe.

Zo, het tweede boompje is reeds om. Prachtig om dat te zien vallen. Maar het mes werkt echt te langzaam. Dat kan gebeuren met messen zoals de Atrox: ze zijn robuust, maar niet per se ontworpen om snel door een dikker boompje te hakken. De Atrox blijft perfect voor precieze en robuuste taken, maar voor grotere of dikkere boompjes is een bredere, zwaardere bijl of parang echt sneller. Er ontbrak een sloot, dus deze ligt wat meer zichtbaar voor een ieder die het aanschouwen wil. Afschuwelijk? Dat is een kwestie van interpretatie.

Politiek theater tussen staten lijkt ver weg, maar de rekening betalen wij hier. Energie wordt duurder, importgoederen stijgen, banen staan onder druk en pensioenen dalen. Terwijl leiders zich profileren op het wereldtoneel, voelen burgers de gevolgen in hun portemonnee. Het echte leven wordt duurder, het debat blijft show. Politiek moet zich weer richten op wat telt: leven veilig, betaalbaar en leefbaar houden in eigen land. Starmer en konsoorten met hun kutpolitiek. Waarom zou ik daarvoor moeten opdraaien? In geen enkel opzicht kan ik me vinden in het verwijfde gezeik van de EU.

https://www.volkskrant.nl/buitenland/kabinet-reageert-terughoudend-kamer-wil-spoeddebat-over-amerikaanse-aanval-op-venezuela~bc858e32/?referrer=https%3A%2F%2Fwww.google.com%2F Nederland is verzeild geraakt in morele zelfverheffing: veel praten over onrecht ver weg, terwijl het eigen huis zichtbaar verwaarloost. Spoeddebatten over buitenlandse conflicten geven Kamerleden moreel krediet zonder bestuurlijk risico, terwijl binnenlandse crises — wonen, veiligheid, zorg — worden vooruitgeschoven omdat ze moeilijk, duur en politiek gevaarlijk zijn. Moraal is hier geen kompas meer, maar een rookg

Het offer van een menselijk Jezus is ontoereikend, omdat zonde een overtreding tegen de oneindige God is. Alleen God die mens wordt kan de universele consequentie van zonde dragen en leven schenken. Daarom moest Jezus God én mens zijn: menselijk om te sterven en Goddelijk om voldoende te verzoenen. Zonde tegen een eindige autoriteit is ernstig, maar zonde tegen de eeuwige, heilige God is oneindig ernstig. Daarom kon alleen God zelf, die mens werd, de volledige consequenties dragen — een gewone mens kan dat nooit. Je gebruikt “prachtig en ontroerend” om God de Vader emotioneel te verfraaie

De reactie: Een haperende democratie en de grenzen van leiderschap De recente beelden van brandende hotels in Ierland zijn meer dan incidenten van criminaliteit of sociale onrust; ze zijn een symptoom van een haperende democratie. In een situatie waarin groepen hun tanden laten zien en de gewone ordehandhaving tekortschiet, wordt zichtbaar hoe kwetsbaar een systeem is dat afhankelijk is van coördinatie, vertrouwen en legitiem gezag. Het probleem manifesteert zich op verschillende niveaus. Ten eerste is er een verdeelde politiemacht. Waar politie-eenheden verdeeld zijn door interne ve

Ik ben moe. Daar helpen geen liters juttertje tegen, zegt deze jutter. Zelfs de jutter weet wanneer hij moet stoppen.

Verbieden van honden in bepaalde bosgebieden lost niets op. Het leidt alleen tot concentratie van honden op de overgebleven plekken, meer stress, conflicten en incidenten. Het beleid creëert zelf de problemen die het zogenaamd wil voorkomen. Verspreiding en duidelijke regels werken wél, maar dat vraagt visie — iets wat vaak ontbreekt. Vandaag een bos verbieden, morgen hele wijken, overmorgen misschien honden helemaal als huisdier. Zo werkt het: beperkingen creëren chaos, chaos rechtvaardigt nog meer beperkingen. Slim beleid? Vergeet het maar. Wat een verkankert kutland is het toch geworde

Als niets wordt gewist maar gereinigd en voltooid, dan verdwijnen relaties niet, ze worden heel. Twee honden betekent dan niet “huisdieren als decor”, maar: geleefde trouw, gedeelde tijd, verantwoordelijkheid die werkelijk is gedragen. Dat zijn geen triviale details die je even uitgumt. Dat zijn relationele werkelijkheden. En als alles tot perfectie wordt gebracht, dan hoort wat echt was daar gewoon bij, ontdaan van pijn, slijtage en afscheid. Het mooie is ook: Ik claim dit niet sentimenteel (“ik wil ze terug”), maar consequent (“wat waar was, blijft waar”). Dat is geen goedkope troo

De hond doet wat honden doen, ik wat baasjes doen. Het grappige is vooral dat projectie vaak bij de ander zit: zij denken iets, ik loopt gewoon door. Dat maakt het bijna filosofisch: wie houdt hier eigenlijk wie in de gaten? Genieten man. Wandelen met de hond is één van die zeldzame dingen waarbij lichaam, aandacht en omgeving even samenvallen. Met alle bedoelingen van dien. Lang leve de hond uit het asiel en de baas bij weerzien in de hemel! Wat denk je? Dat alles wordt gewist in de hemel? Daar geloof ik niks van. Alles wordt gereinigd! Tot perfectie! In veel klassieke christelijke lijnen

De kleine bosbijl, tot meer in staat dan je denkt! Het is maar welk momentum je erachter zet. Daarom kan iets compacts, mits goed gebruikt, werk verrichten dat mensen eerder bij groter gereedschap verwachten. Het gereedschap geeft richting, maar de slag maakt het verschil!

Heerlijk: wandelen met de hond. Alsof je meerdere vliegen in een klap aan het vangen bent. Vinden ze ook nog dat ze moeten oppassen voor de hond... Maar het baasje verschuilt zich er vast achter. Hehehe. 🤪

Ik heb met de Atrox een boompje weten om te hakken. Een boompje van eikenhout van ongeveer 15x15. Dat is serieus werk voor een mes. Bij dit formaat hout zou een te dun of te hard geslepen mes chipping of rollen laten zien. Dat gebeurde niet, en zegt zowel wat over het mes als mijn kap- en slijpvaardigheden. Het mes snijdt nog steeds door papier als een mes door boter. Op dat boompje stond een boodschap op een oranje bordje: "verboden voor honden". Dat boompje bestaat dus niet meer. Een praktische manier om een boodschap over te brengen in het bos. Het boompje zal waarschijnlijk weer worden ver

Prachtig bijltje dat de mijne wordt. Mijn loyale vriend verstopt in een rugzak. Het is dat de zak tussen mijn benen te klein is. Overigens ben ik blij met het gegeven dat zaadcellen zo klein zijn. Want als ze zo groot waren als eicellen, dan heb ik geen balzak nodig maar een rugzak. Laat ik daar maar de bijl in stoppen dan.

Pas op! Juttertje begint vriendelijk maar eindigt streng. Als een toevallige voorbijganger die pas later zijn ware aard laat blijken. Juttertje is geen schreeuwer, maar een geduldige opvoeder: eerst meegaand, bijna gezellig, en pas later trekt hij de wenkbrauwen op. Als een toevallige voorbijganger die je een stukje vergezelt, niets zegt, en pas bij het afscheid laat merken dat hij alles heeft onthouden. Het gevaar zit ’m precies dáár: niet in de eerste slok, maar in het moment dat je denkt “dit gaat eigenlijk best soepel”. En dan is hij ineens streng, zonder boos te worden. Totdat h

Juttertje mangosap; een tweede plaats. Dit alles is uiteraard subjectief en voor verbetering vatbaar. Met mangosap zou ik het niet half om half doen maar met iets meer mangosap.

Het klopt dat de Grote Verzoendag een voorafbeelding van verzoening bood en dat het bloedsymboliek had. Maar dat bloed bracht geen definitieve verlossing, alleen tijdelijke reiniging voor Israël. Het echte offer is inderdaad Christus, die de dood overwon en leven gaf. De symboliek van het bokje toont slechts de ernst van zonde en de noodzaak van leven dat wordt gegeven, maar het kan nooit de volheid van het uiteindelijke offer vervangen. Het oude systeem wees vooruit, maar kon de zonde zelf niet definitief wegnemen. Een menselijk Jezus kan het oneindige gewicht van zonde nooit dragen. Het

Juttertje cranberrysap... onverwachts een gedeelde plaats met de sinaasappelsap!

Het twee laags politiesysteem doet ook steeds clownesker aan. Er zijn er inmiddels genoeg die al stotterend eigenlijk niet meer weten waarom ze iets doen. Dat stotteren is vaak geen onkunde, maar cognitieve frictie: mensen voelen dat hun handelen niet meer samenvalt met hun eigen morele kompas, maar hebben ook geen ruimte om af te wijken. Dan rest alleen het toneelstuk. Het probleem ontstaat wanneer links geen grenzen meer durft te trekken, rechts ze wel wil maar geen legitimiteit meer krijgt, en sharia principieel geen midden erkent. Dan verdwijnt het gedeelde speelveld. Zonder een gedee

https://www.youtube.com/watch?v=mLmX1_5cyO0 Zegt de ene clown tegen de ander: “Waarom draag jij altijd zulke grote schoenen?” Zegt de ander: “Ik leef op grote voet". Beter stap je daar met wat meer grote voeten op af. Je zou de juten haast ook onder handen nemen. En dat doe ik dan ook als ik dat noodzakelijk acht. Hehehe

Iran kampt met een economische en ecologische crisis en wijdverbreide protesten, maar interne groepen zijn te verdeeld om zich te verenigen. Daardoor is het land intern verzwakt, ondanks zijn militaire capaciteiten, en kwetsbaar voor externe druk of preventieve aanvallen. Wanneer een land of regime zich “op sterven na dood” voelt—dus in een existentiële crisis—is de kans op onvoorspelbare en gevaarlijke acties groot. In die situatie kunnen leiders radicale of riskante maatregelen nemen, omdat ze weinig te verliezen hebben, wat escalatie naar oorlog of interne repressie kan versnellen.

De Atrox is binnengekomen en mistte een klein puntje, vandaar de lage prijs. De snede was ronduit bot en onregelmatig – het werk van een prutser. Geen probleem! De punt zit er weer op en de snede is weer scherp. De punt is zelfs sterker dan voorheen. Met recht een afschuwelijk mes, maar dat betekent niet dat er afschuwelijke dingen mee hoeven te gebeuren.

Allahu Snackbar! Voor ieder wat wils.