IKBENANDERS

Heb er wel eens een paar gemaakt, o.a. eentje bij het overlijden van mijn moeder. Hij ging over voetstappen in zee, maar ik kan hem even niet op mijn computer vinden.

Ik beleef mijn angst in het nu; jij ook hoor.

Hoe zit dat dan volgens jou met dieren? Zij hebben alleen een instinct. Dieren denken niet, zij zijn uitsluitend actief via het gewaarzijn, en reageren (ik ga er vanuit: veelal geconditioneerd) via het instinct. Maar een slaaf van de (geconditioneerde) geest is het dier niet, want een dier heeft toch geen geest. En de mens? Dat zij (veelal geconditioneerd en vaak ook impulsief) vanuit de ziel reageert, dat kan ik nog inkomen, maar vanuit de geest? In de geest zitten verdelende delen van de ziel. Als men daar (geconditioneerd) uit zou reageren, dan is dat erg gewenst. Jouw zin doet vermoeden da

Als het nu volgens jouw niet kan worden gedachten en niet kan worden gevoeld, hoe kunnen wij er ons dan mee verbinden, dit beleven en duiden wat het is?

De vier temperamenten, die ben ik in het werk van Steiner wel eens tegengekomen. De kubus met wat Heymans daar in heeft gestopt, dat dan weer niet.

Dat zijn beheersmodellen. Op beheersmodellen loopt men hoe dan ook een keer stuk.

Er zijn veel koekjes gemaakt met cake als basis vermoed ik. Een koekjesvorm mét cakebeslag zou dan een koekje moeten heten denk ik en cakebeslag met dat een cake vorm heeft zou dan een cake moeten zijn.

Jaffa Cakes. Vind alleen iets over koekjes in GB.

Het moet verdomd moeilijk zijn om een link tussen dementie en voetbal te leggen die zwart op wit bewijst dat dit waar is, en waar geen spelt tussen te krijgen is. Misschien is het wel onmogelijk, omdat de tijd tussen oorzaak en gevolg heel erg ver uit elkaar ligt en de oorzaken van dementie eigenlijk nog niet eens zo duidelijk zijn, ook al heeft deze man blijkbaar wel moeite gedaan om dingen uit de doofpot te halen. J.v.H. stelde: dementie komt in de geschiedenis voor een bepaald jaartal niet voor; het is nog iets relatief nieuws en het heeft te maken met het omarmen van een materialisti

Dan moet ik even voelen. En als ik nu voel, dan is het beter voor mij om nog even een rondje hard te gaan lopen, buiten.

Ja, in die lijn van wat je nu ter tafel brengt denk ik tegenwoordig ook.

De mens wordt heen en weer geslingerd – of laat hij zich slingeren? – tussen moeten en willen. Gelukkig ligt voor mij daartussen inmiddels ‘het goede doen’. Dát geeft aan mijn leven betekenis, dáár heb ik invloed op de toekomst en dáár leef ik ook – al is het maar voor even – in het hier-en-nu. Als ik ‘het goede’ wil (leren) doen, dan moet ik voelen. Vaker ‘het goede doen’ is meer in het nu leven.

Is dit voor het gevoel zelf belangrijk of is het (uitsluitend) belangrijk voor de denker/wij? Of zijn wij niet ons denken (ons brein)? Wat dan wel? Je schrijft ‘[De vicieuze cirkel van gevoelens die gedachten voortbrengen en vice versa is een] zichzelf versterkend proces waarbij heden en verleden voortdurend op elkaar inwerken, en jij daar in het nu het resultaat van bent.’ Ben ik alleen het resultaat van wat ik in het verleden heb gedacht, gevoeld en heb meegemaakt of ben ik niet van dit alles of nog iets meer dan dat? Wat is eigenlijk het nu? Is het echt zo ongrijpbaar? En waar

Is het mijn denken dat ergens tegen opziet, aangespoord door een gebeurtenis, emoties en/of gevoelens of zijn het mijn emoties/gevoelens die zich bezighouden met wat nog komt? Als ik bij mijn gevoelens blijf, en ze aandacht geef door en er de juiste woorden voor te vinden, dan nemen ze andere vormen aan. Het nu lijkt beweeglijk, kneedbaar; maar met mijn gedachten krijg ik er geen vat op. Is de toekomst te sturen of stuurt ze ons? De laatste vraag past wel goed bij het interview met Peter Toonen als het gaat om de in dit geval voorspellingen van de Maya's en het bijbelboek Apocalyps.

Bij focussen (E. Gendlin) stellen we eerst een vraag. Dan zijn we stil en laten we opkomen wat zich aandient. Maar dit is wel een mooie: wat is het verschil tussen emoties (e-moties, e-motions, energy-motions) en gevoelens? Zij die de oefening van het focussen hebben eigen gemaakt weten dat gevoelens niet zo heftig zijn als emoties, maar dat gevoelens als angst ook heel veel meer kunnen omvatten dan alleen maar angst: vernauwing, beklemming, verstikking en dat er soms ook sprake kan zijn van een landschap dat uit gevoelens bestaat: de kloof, wijdsheid, ruimte, de afgrond enz. Zou het emotionel