IKBENANDERS

Tot hier toe spreek je over het aan-de-hersenen-gebonden denken. Nu laat ik Rudolf Steiner even aan het woord over het etherlichaam en het etherische denken. Uit Meditatie – wezen en techniek (Pentagon 2012) : Johannes de doper liet de mensen die door hem gedoopt wilden worden ook bijna verdrinken waardoor zij hun leven achterwaarts in bewegende beelden voorbij zagen trekken. Deze mensen zagen zo ook het Christuswezen naderen. Geplukt van de perikopen website: Met Johannes de Doper was ook iets vreemds aan de hand. Uit: Rudolf Steiner: Exkurse in das Gebiet des Markus-Evan

Zoals ik al heb gezegd: wat men niet zelf heeft ervaren blijf men vaak ontkennen, totdat men ervaart dat het etherische denken wel degelijk bestaat. Je moet idd uit het (gespiegelde = het aan de hersenen-gebonden) denken zien te raken om in te zien dat het (gespiegelde) denken een soort gevangenis is.

Je beeld van meditatie stemt niet overeen met mijn definitie van meditatie. Daarom kun je mij (nog) niet begrijpen: Meditatie is moeite doen om uit het gespiegelde denken te kunnen stappen, waardoor je in het gebied van het etherische denken komt. Ik heb 35 jaar lang gekauwd op het woord ‘meditatie’. Dit is uitgekristalliseerd in bovenstaande definitie.

Meditatie is in eerste instantie altijd een act van de wil. Reflecteren doe je met/in het gespiegelde denken.

Ik snap je antwoord wel, want je hebt het verschil tussen beide soorten denken (gespiegeld denken vs. etherisch denken) zelf nog niet ervaren. Dat is een kwestie van oefenen en tijd. Meditatie is het geijkte oefen-middel. Meditatie is moeite doen om uit het gespiegelde denken te raken, om aldus in het gebied van het etherische denken terecht te komen.

Over ‘geloof en geloven’ botste ik gisteren op een interessante aantekening in het Nieuwe Testament (vertaling H.A.P.J. Ogilvie):

Door deze zin begin ik me bijna af te vragen of de persoon die deze woorden heeft opgeschreven het verschil heeft gekend tussen het gespiegelde (= het aan de hersenen gebonden) denken vs. het etherische denken.

In het evangelie van Mattheüs (hoofdstuk 5) staat een zaligspreking die opvallend goed bij de inhoud van dit verhaal aansluit: ‘Zalig die het hart gelouterd hebben, want zelf zullen zij God schouwen.’

Dit doet me erg denken aan de zaligsprekingen.

Of Jerry Springer, ken je die nog? Dat was ook wat hẻ?

Das royaal.

God is noch mannelijk noch vrouwelijk noch onzijdig. God overstijgt de geslachten en de dingen.

In de mail-conversatie die daar op volgende vond ik hem toch wat beter overkomen.

Dank voor de verwijzing naar de Psalm. Ik denk niet dat ik dat snel kan nazien, omdat ik hier alleen een vertaling van Lloyd Haft heb liggen waarin veel van de oorspronkelijke tekst is weggelaten. Wel opmerkelijk wat er in die aantekening wordt gezegd over het Christuswezen vind je ook niet?

Die psychiater is wel nodig om zijn toestand te monitoren en zijn medicatie zo nodig bij te stellen. Dit was mijn antwoord: Zalig zij die God niet in hun leven opmerken noch ervaren en toch geloven. Zij zijn hoog verheven boven degenen die God wel smaken in hun leven.