Figulus

300 TTC's... dat is niet genoeg om mij te overtuigen.

Ik ervaar mijn leven met hond als goud van God.

Wie weet mag het zeggen. Heet jij wie weet?

Nogal subjectieve aangelegenheid. Men kan stront ook als goud ervaren.

Hoop doet leven zegt men wel eens.

Die vliegende ganzen zijn niets meer dan voeding als puntje bij paaltje komt.

Hoe is het met de kanker? Is er al sprake van palliatieve behandeling?

Vanuit een macro-perspectief is het moeilijk om ertegenin te gaan en heb je gewoon gelijk. Gelukkig bestaat er een betere wereld waar ik naar toe mag leven. Ik hoop je daar te ontmoeten.

Technocratie vereist uniformiteit, en uniformiteit staat haaks op contextgevoeligheid. Wat ooit flexibel en adaptief was (zoals menselijke besluitvorming of lokale valuta) wordt gereduceerd tot een systeeminput, waardoor nuance en variatie verdwijnen.

Tja, maar men kende simpelweg de andere kant van de wereld niet, laats staan dat er aan de andere kant van de wereld ook mensen woonden om ze aan uit te geven.

Precies, het verschil tussen mijn wil geschiede en Uw wil geschiede. Die rotte zak zal u ten deel vallen.

Zelfs een hond kan er uitmuntend mee worden onderhouden. De mijne glanst prachtig en komt niets tekort. Waarom zou ik om miljoenen vragen?

Gelul, die eindjes vallen ook aan elkaar te knopen met een bijstandsuitkering.

Leg mij dan eens uit waar de wens om miljoenen van God te krijgen vandaan komt?

Wat lul je nou? Met je wens om miljoenen te krijgen van God?

Een beschouwing over reactie, schaal en realisme in militair denken Inleiding Een hinderlaag (ambush) geldt in de militaire geschiedenis als een van de meest effectieve manieren om een tegenstander te verrassen en lokaal overwicht te creëren. Toch blijkt uit ervaring dat de uitkomst van een ambush niet uitsluitend wordt bepaald door wie het eerste schot lost, maar vooral door hoe de geambushte eenheid reageert. Dit werkstuk onderzoekt het spanningsveld tussen instinct en training, het belang van schaal en ervaring, en waarom “gecontroleerd terugtrekken” in bepaalde omstandigheden de

Mooi man.

Gebed gaat over noodzaak, niet luxe. Een nieuwe auto vragen omdat de oude kapot is en je werk of gezin afhankelijk is? Volkomen Bijbels. Een derde auto erbij voor je verzameling? Dat is gewoon persoonlijke begeerte, geen kwestie van Gods wil. Het criterium is altijd: wat past bij Zijn plan en voorziening, niet bij onze wensenlijst.

Dat denk ik niet. Daar is Amerika veel te kapitalistisch voor. Het idee van een wereldregering roept instinctief weerstand op, vooral bij voorstanders van nationale autonomie en vrijemarktkapitalisme. Toch is het vanuit een structureel perspectief bijna logisch dat een wereldregering, mocht die ooit ontstaan, primair technocratisch zou zijn. Kapitalisme in zijn klassieke vorm is gebonden aan concurrentie tussen staten, markten en valuta’s. Een mondiale overheid die één systeem afdwingt, schaft die concurrentie op systeemniveau af. De vrije markt, zoals we die kennen, kan niet functio

Wel vreemd dat ze de boom apenbroodboom noemen. Olifantenbroodboom is logischer, of bavianenvruchtboom. De naam zegt wie keek, niet wat er gebeurde. Handvormige bladerboom is rationeler en geniet mijn voorkeur.

Cultuur is meer dan diversiteit of een willekeurig kenmerk; het is het gedeelde systeem van waarden, normen en symbolen dat een samenleving vormgeeft en bindt. Wanneer iemand de vraag stelt “Wat is de Nederlandse cultuur?”, en als antwoord krijgt “multicultureel” of “tolerantie”, zijn dat geen volledige antwoorden, maar eerder beschrijvingen van omstandigheden of eigenschappen. Allereerst: “multicultureel” is géén cultuur. Het is een toestand waarin meerdere culturen naast elkaar bestaan, zonder dat er noodzakelijkerwijs een gedeeld referentiekader is. Cultuur veronderstelt cohesie, gedee

En dan is ie de joden voor synagogen van satan aan het uitmaken... Ik denk dat je er verstandig aan doet om maar eens heel goed naar jezelf te kijken. Kleuter met je grote mond.

Wat je structureel overslaat, is de Bijbelse voorwaarde of wat wij vragen in overeenstemming is met Gods wil. Dat is geen detail, maar essentieel. God is geen Sinterklaas die levert zodra wij maar hard genoeg geloven of de juiste geestestoestand bereiken. In de Bijbel staat niet “uw wil geschiede”, maar “Uw wil geschiede”. Zodra die toets ontbreekt, verandert gebed van afhankelijkheid in aanspraak, en dat is precies waar manifestatie-denken ontspoort. Alles wat dat loslaat, maakt van God een uitvoerder van menselijke verlangens. En dat is Bijbels gezien afgoderij, geen geloof. 1 Johannes

Ik ga toch maar voor de Scandinavian Forest Axe. Er moet meer werk verzet worden.

Dit is geen bijbels vertrouwen, maar spirituele zelfsturing met een religieus sausje.