Figulus

Hoop kan pijnlijk, zelfs gevaarlijk zijn.

Mijn gebroken hart is zowel een dode metafoor als een cliché.

Opvallend hoe selectief de berichtgeving is. Iran wordt aangepakt, interne onrust, machtsstrijd aan de top — zaken die vroeger voorpaginanieuws waren. Nu? Stilte. Terwijl er genoeg wél te verifiëren valt. Dit is geen journalistieke toevalligheid, dit is selectieve journalistiek als beleid. Niet wat waar is bepaalt het nieuws, maar wat past in het narratief en veilig is om te zeggen zonder dat je er iets mee hoeft te doen. Laat mij dan maar juichen: voor mij is dit wél voorpaginanieuws. Als zelfs geruchten rond Khamenei’s veiligheid en mogelijke vlucht richting Rusland rondgaan, zegt dat

Het probleem is dat hier teksten worden aangehaald uit jullie aangepaste vertaling en samengevoegd tot een eigen narratief. Dat bijbeltje erken ik niet als gezaghebbend of waarheidsgetrouw. Zo ontstaat geen dialoog, maar een aaneenschakeling van beweringen die de logica en theologische kern van het evangelie negeren. Een gesprek kan pas vruchtbaar zijn als we dezelfde Schrift erkennen en de teksten in hun context lezen.

Daar wordt het allemaal wel erg fantastisch van. Heb je soms paddenstoelen gegeten?

Het draait niet om receptie, maar om perceptie: hoe wij waarnemen, interpreteren en betekenis geven. Het enige wat we kunnen doen, is ons eigen denken structureren.

Niemand ontsnapt aan polarisatie; iedereen speelt mee. In de praktijk is logica zelden absoluut: wat voor de een overtuigend volgt, kan voor de ander betekenisloos zijn. Dit proces voltooit zich voor onze ogen, kijk maar naar wie de maatschappij vormen. En wie heeft er gelijk? Volgens mij heb ik dat.

Soms is de lijn tussen een Don Quichot en een realist flinterdun. Vaak handelen idealisten op basis van waarden die de feiten uitdagen, maar in bepaalde contexten blijkt hun actie toch effectief of rationeel. Zodoende kan het boompje terecht geveld worden, terwijl de ander daar faliekant op tegen is.

Bier is gegist graan. Gruitbier werd vroeger gebrouwen met kruiden en specerijen in plaats van hop, zoals rozemarijn, gagel of jeneverbes. Dus bier hoeft niet per se hop te bevatten.

Piekeren: Als non sequiturs fouten in redenering zijn, en sommige redeneringen toevallig een juiste conclusie geven, betekent dat dan dat sommige non sequiturs toch ‘oké’ zijn? Maar wat betekent ‘oké’? Alle vogels kunnen vliegen. Een pinguïn is een vogel. Dus pinguïns kunnen vliegen. Maar waarom doen ze dat dan niet? Is de pinguïn misschien ziek? Constructief denken: Niet alle vogels kunnen vliegen. Pinguïns zijn een soort vogel. Sommige vogels, zoals pinguïns, kunnen niet vliegen. Een potentiële non sequitur en een stapsgewijze toepassing van constructief denken:

Filip Raes, de piekerguru. Gestructureerd piekeren, dat zou om drie uur 's nachts gedaan kunnen worden. Al piekerend weer in slaap vallen en piekerdromen beleven. Ik zie mezelf meer als een constructief denker ipv een piekeraar. In beide gevallen kan stoppen lastig zijn.

Sluipende annexatie is annexatie zonder het woord, zonder de vlag en zonder het conflict — maar mét het resultaat. Europa staat erbij en kijkt er naar en kan weinig anders dan moralistisch leuteren, omdat het de macht, eensgezindheid en hefboom mist om daadwerkelijk in te grijpen. Alsof Oekraïne niet om grondstoffen draait...

Aan gebeurtenissen geen gebrek, dromen in overvloed. Tergend en agressief.

Ongelooflijk irritant. Niets helpt, ook wat dieper in het glas kijken niet. Ik zal het moeten accepteren en het moment omarmen als een periode van reflectie.

Heb jij dat ook: om drie uur 's nachts klaarwakker?

Proost! Ik ga er weer nuchter tegenaan.

Je wil spelletjes spelen? Wellicht niet zo'n goed idee. Tenzij je er anders over denkt en het waar weet te maken. Venezuela is een oefening. Rusland en Iran zouden zich achter de oren moeten krabben en geen grote bek open trekken. China idem dito.

Wie bier laat schuimen, verspilt. Schuim is geen esthetiek, het is ontsnapping. Koolzuur dat wegloopt, aroma dat vervliegt, inhoud die zichzelf uit de beker werkt. Een goed getapt bier staat rustig, helder, met net genoeg kraag om te tonen dat het leeft — niet om te bewijzen dat iemand te haastig was. Zoals met sambal eigenlijk: te voorzichtig is zinloos, te wild is verlies. Beheersing is geen braafheid, het is respect. Voor het bier. Voor de brouwer. Voor de drinker. Laat het bier staan, niet weglopen. 🍺

5 liter bier per dag is extreem veel en zeer schadelijk voor de gezondheid; het is ver boven de aanbevolen limiet van maximaal 1 standaardglas per dag (ongeveer 250 ml bier) en leidt tot verhoogde risico's op kanker, hart- en vaatziekten, leverproblemen, diabetes, en psychische problemen, waarbij helemaal geen alcohol drinken het gezondst is. Zo meteen het bedje opzoeken en het afbraakproduct uitpissen. Morgenvroeg maar even op zoek naar knobbels en bulten die de wetenschap gelijk geven.

4 liter bier per dag is extreem veel en zeer schadelijk voor de gezondheid, ver boven de richtlijn van maximaal 1 glas per dag, en kan leiden tot ernstige fysieke en mentale problemen, organenschade (lever, hersenen, hart), verslaving, en een verhoogd risico op kanker en andere ziekten. Het wordt sterk afgeraden, met als gezondste optie helemaal niet drinken. Ik ga nog even naar de winkel om ze het ongelijk te bewijzen.

En zweten he! Zonder zweten geen eten! Zweten is geen bijwerking, het is bewijs. Het moment waarop je lichaam zegt: oké, dit is echt. Dat lichte prikken op de lippen, het warme voorhoofd, die paar seconden stilte waarin praten even geen optie is — dát is betrokkenheid. Eten waar je niet van gaat zweten, glijdt vaak net zo gedachteloos weer voorbij. We zijn eten gaan behandelen alsof het comfortabel moet zijn. Maar comfort is voor stoelen, niet voor maaltijden. Goed eten mag je even uit balans brengen. Sambal oelek doet dat zonder toneel: geen zoet vangnet, geen verontschuldiging. Gewoon h

Het hedendaagse eten is niet zozeer slecht, maar laf. Het is ontworpen om niemand tegen de borst te stuiten, om overal “wel oké” te zijn, en eindigt daardoor in smaakloze middelmaat. Wat overblijft is voedsel dat vult, maar niets zegt. In zo’n landschap is sambal geen luxe of overdrijving, maar noodzaak. Sambal oelek in het bijzonder. Geen suikerige verzoening, geen uiige omhaal van woorden, geen marketingpraat. Peper, zout, zuur. Dat is alles. Oelek doet niet aan gezelligheid; hij doet aan correctie. Hij herstelt wat in de keten verloren is gegaan: karakter. Waar het gerecht zwijgt, spre

Uit de tijd dat vouwen nog mooi waren. Opdat de lelijke gedrochten van tegenwoordig zich mogen bekeren.

Prachtig; je druk maken om een kuikentje. Succes kerel, ik zal de bijl niet toepassen op jouw woning.

Op naar de bijl! Ik noem hem: "De Bever". Niet sierlijk, niet subtiel, maar doelgericht, efficiënt en onstuitbaar. Waar messen agressief ogen, oogt een bijl bijna… ambachtelijk. Niemand kijkt raar op van een bijl in het bos — het is oerlogica. De snelle, de beuker… en nu De Bever. Dat is geen verzameling meer, dat is een ecosysteem! Gen X, opdonderen met het verwijfde kutvervolg! Een bijl is hier gewoon het juiste gereedschap. Messen slijten, werken traag en zijn er niet voor bedoeld. Met een bijl is het werk sneller, veiliger voor de snedes en minder gedoe.