Figulus

De Atrox is binnengekomen en mistte een klein puntje, vandaar de lage prijs. De snede was ronduit bot en onregelmatig – het werk van een prutser. Geen probleem! De punt zit er weer op en de snede is weer scherp. De punt is zelfs sterker dan voorheen. Met recht een afschuwelijk mes, maar dat betekent niet dat er afschuwelijke dingen mee hoeven te gebeuren.

Er kan ook een toevallige lezer tussen zitten die het wel begrijpt. Dat is de winst. In de prullenbak met kwantiteit.

En we zijn nu bij jou die kanker heeft aan beland.

Wat heeft sociale druk met kennis vergaren te maken? Ik bepaal zelf wat ik wil onderzoeken of begrijpen. Anderen kunnen hun mening hebben, maar daar ben ik geen verantwoording aan schuldig.

Dan zeg je eigenlijk dat we invloed hebben op hoever we gaan in ons begrijpen, maar niet op de uiteindelijke grenzen ervan. Klopt dat?

Wie beslist wat? Het is je gegeven zolang als nodig is. Welterusten.

Heb je een prognose?

Daarmee leg je mij woorden in de mond die ik niet heb gezegd. Betekenis kan gevonden worden.

Het is maar waar je de kanker mee bestrijdt.

Daar heeft de kanker geen problemen mee. In principe is het evolutie, als ik het goed begrijp.

Dat is heel confronterend. Zowel voor jou als voor mij. De drama driehoek is mij ook eens voorgelegd door een psychiater. Hij omschreef de gezinsdynamiek bij ons. Daar kan namelijk ook de kanker in zitten.

Heb je kanker, of ben je er bang voor?

Maar men kan buiten zinnen raken door het willen weten. En dat is geen beeldspraak, maar een reëel risico. Want wie kennis vermeerdert, vermeerdert smart (Prediker, een Godsgeschenk). Bij de Grieken heette het hybris, tegenwoordig spreekt men over cognitieve overbelasting. Niet alles hoeft opgelost, verklaard of opgeslagen te worden. Sommige vragen zijn er niet om beantwoord te worden, maar om richting te geven. Wie alles wil begrijpen, verliest uiteindelijk zichzelf. Pas op voor de paradox: Hoe meer kennis, hoe minder houvast. Nieuwsgierigheid kent zijn grenzen. De kunst is om

Niet alles wat kenbaar is, is begaanbaar. En niet alles wat begaanbaar is, is het waard om te betreden.

Allahu Snackbar! Voor ieder wat wils.

Er schuilt een geest in de mens die meer doet dan neurale processen, die losse sensorische elementen samenvoegt tot een zinvolle ervaring. Er bestaat dus een betekenisplafond, en daar loop jij nu tegen aan. Maar in het universum bestaan er absurd veel meer fotonen dan wat je nodig hebt om een quettabyte te representeren. Meer dan jij vingers achter de rug kunt houden.

Magie of natuurkunde?

Daar helpt geen praten tegen.

En als de .50 problematisch wordt: gebruik de A-10 Warthog. Kapot staat gelijk aan roze mist. Dat is nog eens wat anders dan een roze wolkje!

Ja, kapot met het DNA van de tegenstander.

Nou, kom kom. Dat is erg inefficiënte informatie, maar indien credo jou bestaan: succes met munitie aanvoeren.

De donder van de supersonische kogel blijft nog steeds hoorbaar als men een demper gebruikt.

Op dit moment bestaat er geen algemeen erkend “Pardoeseffect”. Maar daar komt verandering in zodra je wordt geraakt door een .50: je valt pardoes neer.

En mobiel blijven, anders ben je aan de beurt doordat andere snipers artillerie inzetten. Dus: niet meer dan 2 schoten en dan herpositioneren. Liefst schieten op mensen midden in de groep; dat zijn vaak de leidinggevenden.

Langer leeft de sniper met de .50 Goedemorgen verder.