Figulus

Iedereen is door God geschapen, maar volgens de Bijbel betekent dat niet dat iedereen automatisch kind van God is. Schepsel zijn is universeel; kindschap is een speciale, relationele status die verbonden is aan geloof, erkenning of verbond. Dus: geschapen door God betekent niet automatisch kind van God. Er is een breuk tussen Schepper en schepsel — een geestelijke kloof — waardoor niet iedereen automatisch als kind leeft in relatie tot de Vader.

Moralisme is goedkoop, maar geopolitiek volgt zijn eigen logica. Krijg de rambam maar met je hypocriete gezeik over Palestina, een staat uitgevonden door Arabieren die de letter "p" niet eens in hun alfabet kennen...

Je zegt dat alles in Joodse context moet worden gezien. Maar als je echt bij de Joodse context blijft, dan bestaat het hele Nieuwe Testament niet eens. De Joodse context erkent geen Messias die een engel is, geen aparte ‘geestkracht’, geen twee goddelijke wezens, en al helemaal geen tweede heilig boek ná de Tenach. Dus je beroept je op een context die jouw eigen leer onmogelijk maakt. De Jehova-Getuigen gebruiken ‘Joodse context’ alleen wanneer het uitkomt, maar niet wanneer het hun leer tegenspreekt.

Deze aanpak kan lijken op de “weg van de minste weerstand”, maar het verschil is belangrijk. Traditioneel betekent die uitwijk vaak gemakzucht of angst voor conflict. Bij Jezus gaat het juist om doelgericht omgaan met obstakels. Energie wordt niet verspild aan weerstand, maar gericht op plekken waar ontvankelijkheid is. Het gaat dus om de “weg van de minste verspilde energie”, niet om de weg van de minste moeite. Jezus' manier van handelen laat zien dat effectiviteit boven koppigheid staat. Waar weerstand overheerst, is het vaak verstandig om verder te gaan en te zoeken naar mensen die op

De uitspraak uit Matteüs 7:6 "Geef het heilige niet aan de honden en werp uw parels niet voor de zwijnen" sluit nauw aan bij deze strategie. Het gaat niet om minachting voor mensen, maar om onderscheidingsvermogen: besteed waardevolle tijd, energie en waarheid niet aan mensen die er niets mee willen en het zelfs zullen vertrappen. Jezus’ woorden wijzen op een gezonde begrenzing: sommige harten staan zó gesloten dat verdere uitleg alleen maar schade of frustratie oplevert. Ook dit past bij het principe van doelgerichtheid boven verspilling.

In steden zoals Londen ontstaat hierdoor een extra complicatie. Een kleine groep klagende individuen kan voldoende zijn om handhaving in gang te zetten, waardoor predikers nauwelijks ruimte krijgen. Tegelijk laat dit zien dat de bredere bevolking deze regels ondersteunt. De meerderheid kiest ervoor om te leven in een omgeving waar strikte openbare-orde-wetten gelden, en draagt daarmee verantwoordelijkheid voor het feit dat de boodschap minder gehoord wordt. In zekere zin is dit een bewuste keuze voor een context waar evangelisatie wordt beperkt.

Je maakt van God een soort kosmische elektricien die wonderen doet via een “energiebron”. Maar de Bijbel leert dat God wonderen doet door Zijn wil, niet door een krachtveld. De Geest spreekt, leidt, beslist en kan bedroefd worden, dat doet geen energie. Als Gods Geest slechts kracht was, dan is God geen Almachtige Persoon meer, maar een natuurkundig proces. Dat is jouw model, niet het Bijbelse.

Je voorstelling van “de Geest” maakt God uiteindelijk tot een soort tovenaar met een krachtveld. De Vader is dan de persoon, en de Geest is iets dat Hij “uitstuurt” als een soort energie-straal. Maar de Bijbel laat geen God zien met een krachtbron buiten Hemzelf. Geen kracht uit een “hemelse accu”. De Geest spreekt, getuigt, onderzoekt en kan bedroefd worden, dat zijn geen eigenschappen van een kracht, maar van een Persoon. Een onpersoonlijke energie kan geen bevel geven of je tegenhouden, zoals in Handelingen 13:2 en 16:7. Jouw uitleg maakt God juist mechanisch en kleiner, als

Je maakt van “geest” iets puur mechanisch (adem), maar dat klopt niet met wat de Bijbel zelf zegt. 1. De Bijbel onderscheidt lichaam, ziel en geest. 1 Thess. 5:23 noemt ze alle drie apart. En Hebr. 4:12 zegt dat ziel en geest zelfs gescheiden kunnen worden. Dat kan alleen als het verschillende dingen zijn. 2. De geest in de mens is bewust. Romeinen 8:16: “De Geest getuigt met onze geest.” 1 Kor. 2:11: “De geest van de mens kent de dingen van de mens.” Adem kent niets en getuigt nergens van. 3. Jezus geeft Zijn geest over, niet Zijn adem. Luk. 23:46: “Vader, in uw h

In steden met strenge openbare-orde-regels kan het verkondigen van een boodschap botsen met wetgeving of met groepen die zich snel aangevallen voelen. De lessen uit Jezus' optreden bieden handvatten: Spreek waar mensen daadwerkelijk bereid zijn te luisteren. Vermijd provocerende toon of confrontatie. Houd rekening met lokale regels over geluid en openbare orde. Luister naar de mensen die de openbare orde moeten handhaven. Trek je waardig terug wanneer de sfeer omslaat.

Jezus vermeed situaties waarin men Hem wilde gebruiken voor verkeerde doeleinden (Johannes 6) of waarin de vijandigheid zo hoog opliep dat Zijn aanwezigheid niets meer kon bereiken (Johannes 8:59). Zijn aanpak was doelgericht, niet strijdlustig.

Matteüs 10:14 is helder: als je niet ontvangen wordt, schudt het stof van je voeten. Dit is geen symbolische vervloeking, maar een vorm van mentale hygiëne. Het betekent: laat los, neem niets persoonlijk, verspil geen energie aan mensen die niet willen, en ga waar wel ruimte is.

Toen zijn eigen dorp Nazareth Hem afwees (Marcus 6:1–6), deed Hij daar weinig en trok verder naar dorpen waar mensen meer bereid waren te luisteren. Jezus koppelde zijn tijd en energie aan vruchtbaarheid, niet aan koppige tegenstand.

In Lukas 9:51–56 wordt Jezus niet ontvangen in een Samaritaans dorp. Zijn reactie was eenvoudig: Hij ging naar een ander dorp. Geen escalatie. Geen poging om mensen te overtuigen die niet openstonden. Dit laat zien dat het niet zijn strategie was om weerstand te bevechten, maar om ontvankelijkheid te zoeken.

Op veel plekken in Europa, waaronder steden als Londen, worden predikers soms geconfronteerd met weerstand, klachten of zelfs arrestaties. Dit roept de vraag op hoe gelovigen hiermee om kunnen gaan. Een nuttig uitgangspunt is te kijken naar hoe Jezus zelf omging met situaties waarin Hij niet welkom was. Zijn reacties bieden een verrassend praktische en strategische benadering.

Wat een lullig ontwijkend antwoord. Kun je niet wat beter je best doen? In de Bijbel is de geest van een mens onlosmakelijk verbonden met zijn leven: als iemands geest hem verlaat, sterft hij (Pred. 12:7; Jak. 2:26). Als jij dus stelt dat wanneer God Zijn Geest ‘stuurt’, dit betekent dat Hij Zichzelf letterlijk verlaat, dan zou God volgens jouw redenering leeg, levenloos achterblijven. Dat is natuurlijk onmogelijk. Daarom kan ‘de Geest sturen’ nooit betekenen dat God Zijn essentie van Zichzelf afscheidt, maar dat de Geest als een onderscheiden Persoon werkt.

‘Uitstorten’ zegt niets over persoonlijkheid, de Bijbel gebruikt zulke beelden voortdurend ook voor persoonlijke wezens. De Bijbel gebruikt metaforen voor personen: Jezus is het Licht, Jezus is de Deur, Jezus is de Rots, God stort Zijn toorn uit (toorn is persoonlijk) Ik ben benieuwd hoe je dit uitlegt: in Psalm 42:5 zegt de schrijver ‘U giet mijn ziel uit.’ De ziel is per definitie persoonlijk, geen kracht, geen energie. Toch wordt een persoonlijk wezen ‘uitgegoten’. Dit bewijst dat ‘uitstorten/uitgieten’ in de Bijbel een beeldspraak is voor innerlijke werking, niet voor ontologie.

Het gaat niet om wat Joden geloven. Het gaat om christelijke openbaring, het Nieuwe Testament, en hoe Jezus Zelf spreekt. Joden geloven ook niet dat de Messias God is, God mens werd, Jezus uit de doden opstond, er een nieuw verbond is. Dus “de joden geloven…” is totaal niet relevant voor een christelijk gesprek. Je logica leidt tot een absurditeit. Als: Vader = Geest Geest van Jezus = Vader Jezus gebruikt die Geest dan krijg je: Jezus gebruikt Jezus. Jezus spreekt via Jezus. Jezus zendt Jezus. Dat is interne inconsistentie die alleen werkt als je elke gra

Israël lijkt te reageren met groter geweld naargelang de kritiek ook groter wordt. Het is een cyclus die zowel internationaal als lokaal goed zichtbaar is: meer kritiek → gevoel van bedreiging of verlies van gezag → harder optreden → opnieuw kritiek. De cyclische decapitatie duurt voort. Het is strategisch fascinerend, maar tegelijkertijd destructief omdat het praktisch onmogelijk maakt om tot een langdurige de-escalatie te komen. Eigenwijze joden, in de zin van dat ze een zeer eigen koers varen. Bijzonder interessante dynamiek allemaal.

Tijdens een wandeling vroeg een vrouw aarzelend of mijn hond een reu is, omdat haar hond loops is en los liep. Mijn hond ging automatisch naast me lopen en ik zei “rustig aan!”, waardoor de situatie rustig en gecontroleerd bleef. Zelfs gecastreerde reuen kunnen reageren op loopse teefjes, dus afstand houden en duidelijke leiding geven is belangrijk. Risicovolle ontmoetingen worden vermeden door het spel territorium expeditie alleen te doen in afgelegen gebieden waar de kans op andere honden minimaal is. Ik vind het maar vreemd dat de vrouw zelf niet kan bedenken dat een loopse teef in die

Eigenlijk is het heel gemeen en genieperig dat het WTG de zaken zo aanpakt. “Genieperig” zit ’m hier vooral in wat het effect is van hun leer: het maakt Jezus kleiner dan Hij in de Schrift wordt voorgesteld. Ze veranderen de betekenis van sleutelwoorden zoals “Eerstgeborene”, “Woord”, “God”, “Geest”. Ze gebruiken grammaticale redeneringen die nergens door erkende geleerden worden ondersteund. Ze selecteren obscure, niet-erkende vertalingen om hun punt te bevestigen. En bovenal: hun uitleg degradeert Jezus tot een schepsel, terwijl de Bijbel Hem laat zien als eeuwig, schepper, en van goddelijke

Ja, in het Oude Testament is “eerstgeborene” geen biologische term, maar een erfstitel. Andere voorbeelden die dit duidelijk maken: Israël wordt “mijn eerstgeboren zoon” genoemd (Ex. 4:22), maar Israël bestond niet als eerste volk. David wordt door God “mijn eerstgeborene” genoemd (Ps. 89:27), hoewel hij de achtste zoon van Isaï was. Hier betekent “eerstgeborene”: de hoogste, de verhevenste, de koning met voorrang. Zo werkt het woord “prototokos” ook bij Jezus.

Jesaja 43:10 “Voor Mij werd er geen God geformeerd, en na Mij zal er geen zijn.” De Bijbel laat daarmee geen ruimte voor een tweede god naast JHWH. Er bestaat maar één goddelijke natuur, uniek, ongeboren en ongeformeerd. Daarmee valt automatisch de interpretatie weg dat Jezus als “Eerstgeborene” een eerst geschapen wezen zou zijn. Die betekenis past simpelweg niet binnen het kader van Jesaja 43:10. Het Griekse woord dat “eerst geschapen” zou aanduiden is protoktistos, maar dat gebruikt Paulus nooit voor Jezus. Hij gebruikt prototokos, een titel die rang, voorrang en erfgenaamsch