Figulus

Wat lul je nou? Met je wens om miljoenen te krijgen van God?

Een beschouwing over reactie, schaal en realisme in militair denken Inleiding Een hinderlaag (ambush) geldt in de militaire geschiedenis als een van de meest effectieve manieren om een tegenstander te verrassen en lokaal overwicht te creëren. Toch blijkt uit ervaring dat de uitkomst van een ambush niet uitsluitend wordt bepaald door wie het eerste schot lost, maar vooral door hoe de geambushte eenheid reageert. Dit werkstuk onderzoekt het spanningsveld tussen instinct en training, het belang van schaal en ervaring, en waarom “gecontroleerd terugtrekken” in bepaalde omstandigheden de

Mooi man.

Gebed gaat over noodzaak, niet luxe. Een nieuwe auto vragen omdat de oude kapot is en je werk of gezin afhankelijk is? Volkomen Bijbels. Een derde auto erbij voor je verzameling? Dat is gewoon persoonlijke begeerte, geen kwestie van Gods wil. Het criterium is altijd: wat past bij Zijn plan en voorziening, niet bij onze wensenlijst.

Dat denk ik niet. Daar is Amerika veel te kapitalistisch voor. Het idee van een wereldregering roept instinctief weerstand op, vooral bij voorstanders van nationale autonomie en vrijemarktkapitalisme. Toch is het vanuit een structureel perspectief bijna logisch dat een wereldregering, mocht die ooit ontstaan, primair technocratisch zou zijn. Kapitalisme in zijn klassieke vorm is gebonden aan concurrentie tussen staten, markten en valuta’s. Een mondiale overheid die één systeem afdwingt, schaft die concurrentie op systeemniveau af. De vrije markt, zoals we die kennen, kan niet functio

Wel vreemd dat ze de boom apenbroodboom noemen. Olifantenbroodboom is logischer, of bavianenvruchtboom. De naam zegt wie keek, niet wat er gebeurde. Handvormige bladerboom is rationeler en geniet mijn voorkeur.

Cultuur is meer dan diversiteit of een willekeurig kenmerk; het is het gedeelde systeem van waarden, normen en symbolen dat een samenleving vormgeeft en bindt. Wanneer iemand de vraag stelt “Wat is de Nederlandse cultuur?”, en als antwoord krijgt “multicultureel” of “tolerantie”, zijn dat geen volledige antwoorden, maar eerder beschrijvingen van omstandigheden of eigenschappen. Allereerst: “multicultureel” is géén cultuur. Het is een toestand waarin meerdere culturen naast elkaar bestaan, zonder dat er noodzakelijkerwijs een gedeeld referentiekader is. Cultuur veronderstelt cohesie, gedee

En dan is ie de joden voor synagogen van satan aan het uitmaken... Ik denk dat je er verstandig aan doet om maar eens heel goed naar jezelf te kijken. Kleuter met je grote mond.

Wat je structureel overslaat, is de Bijbelse voorwaarde of wat wij vragen in overeenstemming is met Gods wil. Dat is geen detail, maar essentieel. God is geen Sinterklaas die levert zodra wij maar hard genoeg geloven of de juiste geestestoestand bereiken. In de Bijbel staat niet “uw wil geschiede”, maar “Uw wil geschiede”. Zodra die toets ontbreekt, verandert gebed van afhankelijkheid in aanspraak, en dat is precies waar manifestatie-denken ontspoort. Alles wat dat loslaat, maakt van God een uitvoerder van menselijke verlangens. En dat is Bijbels gezien afgoderij, geen geloof. 1 Johannes

Ik ga toch maar voor de Scandinavian Forest Axe. Er moet meer werk verzet worden.

Dit is geen bijbels vertrouwen, maar spirituele zelfsturing met een religieus sausje.

Of mensen mij serieus nemen is niet mijn zaak; ieder is zelf verantwoordelijk voor wat hij gelooft of verwerpt, en kan zich daar niet achter iemand anders verstoppen.

Als student theologie kun je hier maar één conclusie uit trekken: al die wollige abstracties en neologismen hebben geen gewicht tegen de canon, inspiratie en coherentie van de Schrift. Voor een theoloog is het daarom een dikke kruis door dit ‘studiewerk’.

Je vergelijking is misleidend. Cross-overs in media zijn een constructie van rechten, uitgevers en marketing. Ze zijn in essentie kunstmatig en commercieel, en worden alleen mogelijk gemaakt via samenwerking of licenties. De Bijbel daarentegen is niet commercieel of kunstmatig. De ‘verschillende auteurs’ schreven op verschillende momenten en plaatsen, maar onder leiding van de Heilige Geest. Er is geen sprake van een willekeurige samenvoeging of overlappende rechten. Het idee om de Bijbel te vergelijken met een ‘cross-over’ van verschillende auteurs of series mist volledig het fundam

In Somaliland vinden ze pindakaas en honing lekker. Stukken gezonder dan de nutella in Palestina, die ze nog moeten importeren ook. Wanneer erkenning van Somaliland concreet ter sprake komt, verschuift de houding abrupt van stilzwijgen naar verontwaardiging. Dezelfde actoren die erkenning elders presenteren als morele plicht, bestempelen haar hier plots als illegaal, destabiliserend en zelfs immoreel. Dat morele vocabulaire wordt niet ingezet om consequent recht te doen aan zelfbeschikking, maar om ongewenste precedenten te blokkeren. Juridische argumenten verschijnen selectief en verdwij

Oo, nog meer Palestijnen... Kunnen we die niet op Schiermonnikoog plaatsen? Ze voelen zich immers toch geen immigrant maar gast. Kunnen ze daar de tijd lekker uitcamperen. Heel rustiek daar, misschien worden ze daar wat rustiger van. Aan de andere kant: evengoed sturen ze zeehonden met bomgordels op het vaste land af... Lastig hoor allemaal.

Onwetendheid kan dwaling verklaren. Maar wie alternatieve bronnen kent, vertalingen manipuleert en kritische vragen ontwijkt, handelt niet uit onwetendheid maar uit wil. Dat is geen vergissing, dat is een keuze... en die keuze is verwijtbaar.

Rectificatie: "wederkomst" moet "komst" zijn. Zij verwachten nog steeds de komst van de Messias, en zullen die krijgen in de gedaante van de antichrist.

De VN is een menselijke poging om recht en vrede te brengen. Het is in essentie menselijk, pragmatisch, en geen religieus instrument. De synagoge van satan wordt inmiddels aan gebouwd in Israël; de derde tempel. Ze verwachten nog steeds de wederkomst van een menselijke Christusfiguur, en zullen die krijgen in de gedaante van de antichrist.

Ja, hier wordt opnieuw uitgegaan van de Wachttoren-vertaling en bijbehorende uitleg, niet van de gangbare Bijbeltekst. Daardoor praten we langs elkaar heen: conclusies liggen al vast en de Schrift wordt daaraan aangepast. Met verschillende ‘bijbels’ en vooronderstellingen is een inhoudelijke dialoog onmogelijk. Het voortdurend terugvallen op dezelfde interne uitleg en aangepaste vertaling, ongeacht de tegenargumenten, begint haast neurotisch te ogen. Tegen een papegaai praten is tenminste nog leuk; daar verwacht je geconditioneerd gedrag van. Maar tegen een mens die zo doet… daar kan ik g

Unitarisme verbindt jodendom, islam en WTG; de incarnatie onderscheidt het christendom.

Dat kopje thee van jou is inmiddels wel koud. Anyway: vergeten is geen domheid, maar soms een vorm van genade.

Weet je wat het is: hoe meer je weet, hoe meer je lijdt. Wie alle mogelijke zetten en consequenties wil overzien en alles wil weten, ziet ook hoe kwetsbaar en onvoorspelbaar de uitkomst is. “Want bij veel wijsheid is veel verdriet, en wie kennis vermeerdert, vermeerdert smart.” (Prediker 1:18) Inzicht vergroot niet alleen begrip, maar ook het besef van vergankelijkheid, onmacht en morele spanning. Prediker ontmythologiseert kennis, hij ziet scherp dat weten geen verlossing brengt, maar vaak juist ontnuchtering. Prediker is daarin niet cynisch, maar lucide. Gelukkig is mijn g

Soms is alleen zijn simpelweg: niet gestoord worden in wat aandacht nodig heeft.

Wat fijn om alleen te zijn.