Hopper

Er is niet zoiets als wereldether, het etherisch lichaam houdt direct op te bestaan als je dood gaat. Het is niet 's-nachts actief, ergo je hebt kennelijk geen notie er van uit eigen waarneming. Je blijft maar aangeleerde sprookjes vertellen.

Je bent wat holle frases aan het napraten zonder kennis van zaken. Net alsof er in de geestelijke wereld onderscheid is tussen de leer van deze of gene. In een ander draadje zag ik dat je geen kennis hebt van het etherisch lichaam, en zo praten mensen elkaars onkunde gewoon maar na. Zelfs Boeddha zei dat reïncarnatie niet bestaat. Maar de volgelingen zeggen van wel. En zo kun je wel doorgaan met het geleuter. Als je beweert dat het etherisch lichaam omgewerkt en vergeestelijkt wordt in de loop van vele levens dan heb je geen enkele notie van het etherisch lichaam. Dan ver

Rudolf J.L. Steiner pretendeert het geestelijk leven te kennen. Hij ontwikkelde een visie waarin de mens niet alleen uit een fysiek lichaam bestaat, maar ook uit een ziel en een geest, waarbij de ziel na de dood reïncarneert. Wat deze brave man kennelijk niet geweten heeft is dat "geest" in het geheel niet incarneert. Er was één uitzondering in de geschiedenis en dat was Jezus Christus: het vleesgeworden Woord.

Wat begrijp je niet? Die vraag is alleen relevant voor de natuurlijke mens, die wordt begrensd door de dood.

En u zult de waarheid verstaan, en de waarheid zal u vrijmaken. (Johannes 8:32). Dan vervalt het vraagstuk van "na de dood". Het "vraagstuk van na de dood" is alleen geldig voor de natuurlijke mens. Kennelijk heeft Rudolf J.L. Steiner nooit het geestelijk leven geleidt als ik jou zo begrijp.

Geloof degenen die het glashelder kunnen vertellen niet. De dood schenkt het heden en dat is allesbehalve glashelder. Of zoals Christus cryptisch opmerkte: laat de doden de doden begraven. Mijn interpretatie van dat vers is dat "de doden" hen zijn die gehecht zijn aan de materiële wereld, een Godsbeeld, en/of hun eigen wil. Levend dood zijn betekent vasthouden aan het tijdelijke. Wie vasthoudt aan het tijdelijke zal het eeuwige niet beërven. Of om Paulus te citeren: de dingen die men ziet, zijn tijdelijk, maar de dingen die men niet ziet, zijn eeuwig. En kijk eens in de spiegel?

We hoeven het ook niet eens te zijn. God gaat iedere voorstelling te boven.

Een persoon is een menselijk individu, een zelfstandig wezen met bewustzijn. Het is een individu (gebruikt in een context, zoals "vijf personen") of een unieke persoonlijkheid. De term stamt van het Latijnse persona, wat oorspronkelijk "masker" of "rol" betekent. Een dergelijke term op God loslaten is de grootst mogelijke blasfemie welke maar denkbaar is. God is geen mens! God speelt geen rol. God is Een. Exodus 3:13-15 geeft dat aan: 13En Mozes zei tegen God: Zie, wanneer ik bij de Israëlieten kom en tegen hen zeg: De God van uw vaderen heeft mij naar u toe gezonden, en zij m

In dat kleine beetje informatie wat je geeft herken ik niks. Ik heb meer vertrouwen in Filippensen 2:7 dan in wat jij schrijft. Maar heeft Zichzelven vernietigd, de gestaltenis eens dienstknechts aangenomen hebbende, en is den mensen gelijk geworden. In zijn aardse leven heeft Christus Zichzelf vernietigd en de gestalte (persoon) aangenomen en de mensen gelijk geworden. In Johannes 3:13 verklaart Christus Zelf dat niemand naar de hemel is opgestegen, behalve Hij die uit de hemel is neergedaald: de Zoon des mensen. Christus is dus alleen een persoon (aan den mensen gelijk)

Een openingszin gebruik je bij een mens, maar Christus is geen persoon. Dat komt er nou van als je de triniteit aanhangt. God is Een, hoe moeilijk kan het zijn. Dat wat Een is heeft geen "tegenover zich". Hoe kan het "Licht der wereld " nou een persoon zijn?

Nee, totaal niet herkenbaar. Stilte is het innigste gebed. Een gesprek met Christus? Ik wist niet eens dat dat mogelijk was. Inderdaad, ik heb geen intieme gesprekken met Christus . Een goede openingszin bij vrouwen was altijd al mijn probleem.

Dan heb ik nog een bijzondere aanvulling. We komen niet samen bij de bron. Je komt er helemaal alleen aan. Er is niets, er is niemand. God heeft de mens nodig om zijn eigen Wezen weerspiegeld te zien in de mens, en vice versa. Maar ik vertel niks nieuws, het staat reeds 20 eeuwen in 2 Korinthiërs 3:18. Paulus die wist wel wat. En excuses voor het citeren van een Bijbelvers.

Een andere oude Chinees leert dat leven in harmonie met de "stroom" de sleutel is tot wijsheid en rust. Dat is meer de Chinees waar ik mee uit eten ga. En van diezelfde Chinees is de uitspraak "Wie bij de bron wil komen moet tegen de stroom in gaan". Dan vind ik nu amusant, de ene Chinees die de andere tegenspreekt. En dan gaat het ook nog eens om dezelfde Chinees. U weet wel, die van wei wu wei. Chinees is verwarrend voor westerlingen, neem alleen hun taal al! Oude Chinese teksten werden van de 8ste eeuw v.Chr. tot de introductie van papier geschreven op smalle, verti

Dag Hammarskjöld had interessante gedachten over "gemeenschap". Wat wij "gemeenschap" noemen is niets anders dan collectief eigenbelang. In de kern is ieder mens eenzaam , maar de mens ontkent die eenzaamheid. Het békennen van die eenzaamheid is de alles vervullende dood. En vervolgens blijkt dat de dood het leven schenkt, dat is de les welke Christus ons leert. Nooit bedenkt de mens deze dingen, de dood die het leven schenkt? Voor de natuurlijke mens is de dood een afgrondelijkheid. God blijkt Zelf die afgrond te zijn. Is God dan dood? Lees, het Evangelie dan blijkt dat Chr

Ik heb elders al aangegeven dat ik niet met anekdotes ga komen. Dat je daar om vraagt vind ik bedenkelijk. Mensen die bekend zijn met de werking van de geest vinden een eigen wijze van communiceren zonder in anekdotische vertellingen te vallen. Een tip kan ik je wel geven: je opstellen als leraar is nooit verstandig. Zoek de eeuwige leerling in je zelf.

Ik denk dat we het over het begrip ‘onderzoekende geest’ niet eens zijn. Geen probleem verder.

Als jij of anderen het verband niet zien, dan zwijgen we.

Dan kletste Rudolf Steiner radicale onzin, Meister Eckhart was reeds bekend met het lege gemoed. En die leefde toch echt in het verleden ten opzichte van Rudolf Steiner. Maar ik denk niet dat Rudolf Steiner die uitspraak ooit gedaan heeft. Steiner had enige kennis over de menselijk geest. De werkelijkheid is dat er altijd al mensen zijn geweest die met het (geestelijk) lijden kunnen omgaan en ook de innerlijke kennis hebben om er mee om te gaan. Steiner heeft er vast een uitspraak over gedaan, welke de volgelingen dan weer verdraaid hebben. (Bron: Antroposofische V

Dan komen we niet tot elkaar, want ik doe niet aan anekdotische vertellingen. P.S. Ik kom sowieso niet in de hemel.

Geloof wat je wilt, U geschiede naar uw geloof. (Matteüs 9:29)

De Heilige Geest is inwonend, in 1 Korintiërs 6:19 stelt Paulus de vraag: "Of weet u niet, dat uw lichaam een tempel is van de Heilige Geest, Die in u is en Die u van God hebt, en dat u niet van uzelf bent?". Dit betekent dat de Heilige Geest Zijn woning heeft genomen in de gelovige. Je hoeft de deur dus niet uit voor de Heilige Geest. Je haalt Johannes 14:26 aan, waarin ook staat dat de Trooster, de Heilige Geest u gezonden zal worden. Hoe moeilijk is het dan om te begrijpen dat de Heilige Geest in iedere gelovige inwonend is? Maar als een gelovige meent dat de Heilige Geest uit

Ik breng graag Filippenzen 2:3 in: de ander als uitnemender achten dan jezelf.

Het is niet filosofisch bedoeld. God kan niet middels het denken beredeneerd worden. Dat wat Een is kan wegens zijn "aard" niets uit sluiten. Geloof je in de triniteit dan sluiten de Vader en de Zoon elkaar uit en dat is nou precies wat Christus niet beweert. En binnen onze intermenselijke relaties sluiten we anderen ook uit om diverse redenen. Samenvattend: het is de mens die God uitsluit, andersom sluit God de mens niet uit. De reden daarvoor is de oneindige Liefde welke God is . God is dus helemaal geen drie personen, maar Liefde (Agape of enkelvoudige liefde). Dat st

Volgens mij moet je helemaal niemand uitsluiten, het is de dwalende mens die zichzelf uitsluit. Daar kom ik terug op Een, omdat Een niet uitsluit (anders zou het Twee zijn) moet de mens op zoek naar de reden dat hij God niet vindt. En daarom is Christus geen Zonnewezen wat ergens in gerangschikt is. Christus is het Woord van God, zoals het Evangelie aangeeft. Dit Woord is de sprekende werkzaamheid van de Vader. God spreekt niet rechtstreeks tot de mens, het is het Woord wat dit doet. En waar spreekt de Zoon? In de mensenziel. Dat hele (niet-Bijbelse) triniteit gedoe heeft de

Ik zie dat jij het over een andere Christus hebt dan die uit het Evangelie. Daar zal de spraakverwarring liggen. Ik volg de uitspraken welke Christus Zelf heeft gedaan. En ik doe niet mee met het kerkelijk dogma van 3 personen. Ook erken ik geen hiërarchieën binnen God. God is Een en waar Een is, is hiërarchie onmogelijk. Christus uit de Bijbel was de minste der minsten, dus dan vraag ik me af: hoe verzin je het? Christus was te vinden aan de voeten van zijn leerlingen. Dan sta je niet bovenaan in een hiërarchie.