Hopper

Zou je de homoseksuele medemens afkeuren dan is dát juist een zonde. Dan vel je een oordeel, dan neemt je plaats op de stoel van God. Blasfemie.

Welkom. Als ik zo vrij mag zijn wil ik vragen wat je bedoelt met 'onze' huidige interpretatie van de heilige schrift? Volg je wat anderen je vertellen of volg je je hart? Overigens ben ik per definitie geen gelijkgestemde in deze materie. Gelijkgestemden zijn/is de geestelijke mens, die worden van niemand onderscheiden.

Zeg me wie (of wat, het Woord is geen wie) uw Jezus is en ik zal zeggen wie u bent. I.m.o. heeft Johannes in zijn proloog Jezus het beste omschreven. Het Woord. Het levende Woord welteverstaan. Jezus als humanist, vriendje of verzetsheld is een aards beeld. Dat reikt aan de menselijke gewoonte om anderen op een voetstuk te zetten. Anderen op een voetstuk zetten is nooit aan te raden, vroeger of later donderen mensen van dat voetstuk af. Vandaar ook dat Jezus aan de voeten van zijn leerlingen te vinden was.....

Dat heeft mijn belangstelling niet (meer). Wat moet ik daarmee als het geloof in de dood verdwenen is? Het 'eeuwig nu' is zonder de dood, anders zou het niet eeuwig zijn. Het is niet het moment 'nu' zoals sommigen denken, het is verleden noch toekomst.

https://kro-ncrv.nl/katholiek/encyclopedie/l/logos Met andere woorden, de mens heeft zijn Vaderland in de Logos/Woord. Ik ben het op zich met Johannes eens, 'eniggeboren' is beter. Eerstgeboren verondersteld een tweedegeborene. En een tweede is er niet. Zoals we zien is er altijd al discussie geweest over het Woord. Dat geeft niet, waar discussie is daar gebeurd wat. De Logos is de eerste ordening. Jezus zegt dan ook : "Ik was al voor Abraham was". Het gaat voor alles uit. Kennis van God kan alleen verkregen worden middels de Logos/het Woord. Dat i

Voor de rationalist/naturalist onwaarschijnlijk, want hij kent alleen zijn eigen intellect en de zintuigelijke waarneming. Dan is de cirkel weer rond: dat ben ik zelf zegt hij dan.

Een Bron kan alleen Bron zijn als er iets uit voortvloeit. Een Bron waar niets uit zou voortvloeien is immers geen Bron. Kennis van hetgeen de Bron voortbrengt impliceert tevens het bestaan van die Bron. En een Bron die zelf uit een Bron zou putten is geen Bron. Een Bron is dus tevens Oorsprong. (Dat waar alles aan ontspringt) Kennis van de Bron en hetgeen de Bron voortbrengt valt dus altijd samen. Het zelf kan geen Bron zijn, het zelf kan alleen logisch nadenken en voorstellingen maken over waar over nagedacht is. Er dienen bv eerst 2 exemplaren te zijn van iets voordat je kan opt

Het is bekend, wie het zelf wil behouden die zal het verliezen. Staat gewoon in de Bijbel.

Zolang er een zelf is, is er lijden ook. Het zelf kan nooit de theodicee begrijpen. Anders zou het zelf zichzelf dat lijden niet aandoen, nietwaar? Het zelf begrijpt alleen de logica. Het is dus juist de logica wat het probleem vormt. Waarom staat een almachtige God het lijden in de wereld toe? Waarom doet God niks aan de gruwelen die Rusland momenteel begaat in Oekraïne ? Oekraïners zijn toch grotendeels christenen? Zelfs de transfiguratie kathedraal moet er aan geloven. Wellicht heeft God ook geen enkele hoop op een betere toekomst?

Je kunt wel achting hebben voor Shiva, die geen tantrische persoonlijkheid is, maar Shiva kan niet zonder Brahma en Vishnu. Dan eigen je je Shiva toe. Lees het comment van Robert Frans nog er eens. Je kunt een religie niet naar eigen willekeur gaan herscheppen. Zo is Jezus ook geen tantrische persoonlijkheid, er is nergens een aanwijzing daarvoor te vinden.

Zolang men de logica er op los laat zal de theodicee nooit begrepen worden. Het kwaad in de wereld is een noodzakelijk kwaad, zodat de mens zichzelf kan ontwikkelen in het veld van goed en kwaad. Dat zegt niks over een betere dan wel slechtere wereld. Als de ziel zichzelf kent en de geestelijke mens enig geboren wordt kan pas de bedoeling duidelijk zijn. De geestelijke mens is vrij van lijden. Het is de natuurlijke mens die onderhevig is aan het lijden. Het is de natuurlijke mens die uit het paradijs is gezet en op eigen gelegenheid de weg terug moet vinden als de verloren zoon.

Dan weet ik kennelijk niet zo goed wat zonden belijden is. Zoals ik het zie zit de mens (in algemene zin) emotioneel vast aan zijn zonden. Als ik iets ergs gedaan heb in het verleden zit ik daar aan vast middels wroeging. Daarmee moet ik iets doen om van dat gevoel -wroeging- af te komen, dat is een actie die ik moet ondernemen. Het Woord kan pas tot uiting komen en gaan 'spreken' (Het spreekt niet letterlijk) als ik zelf die kalmte heb, die Jezus metaforisch liet zien in het verhaal "Jezus stilt de storm". Die kalmte, dat oog in de orkaan , dat is het Woord. De Bijbel is wat dat be

Ik heb mijn eigen zonden nooit beleden. Voor mij was van belang 'dat' wat zonder oordeel was. Het onbekende wat in mijzelf aanwezig was en is. (Maar nu niet onbekend meer.) Het is de tweedracht waar Jezus over spreekt in Matteüs 10:34-39. Iedere zonde door mij begaan schept een afstand tussen mij en mijzelf. Het verleden drukt dan op mij, het verleden houdt mij gevangen. In deze gevangenschap was ik blind. God wil de mens geheel voor Zichzelf hebben en niet delen met een belast verleden. Ik moet mijn kruis dragen en Hem volgen, hetgeen tevens de tweedracht is. Het is het kruis d

Overigens wordt volgens mij met het bruiloftskleed , het kleed van de liefde bedoeld. De geliefden in Gods Koninkrijk dragen dit kleed en zij herkennen zichzelf in elkaar. Er is geen enkel oordeel in hen. (Daar hadden we het immers over)

Met 'van horen zeggen' weet je nog steeds niks af van een Bron. Net zoals lezen over een leeuw een andere ervaring is dan er eentje tegen komen op straat.

Mijn interpretatie hiervan is dat er bruiloftsgasten zijn die stiekem proberen binnen te glippen. Die hebben de 'bekleding' niet aan. Die bekleding doet de mens op gaandeweg zijn leven. Of niet. Mooie vrome praatjes verkopen in het aardse leven helpt geen mens.

Nou zit ik wat te googelen op dat Kosmisch Bewustzijn, maar ik krijg allemaal verschillende antwoorden. Waarvan de meesten in de categorie new age vallen.

Het is nog niet eens een kwestie van 'buiten zetten' , men wenst niet binnen te komen. Zoals gezegd : de waarheid die Jezus is , staat voor iedereen open.

Een rationalist weet dan ook niks af van een Bron.

Dat is de Neale Donald Walsch opvatting. En die heeft het waarschijnlijk ontleent (en vervormt) aan Plato: Anamnese. Het voeren terug naar de bron van het Goede. Om iets te kunnen herkennen moeten we 'het beeld' er van kennen. Daarom kan de mens zoeken naar het beeld van God in de medemens. Omdat God de Bron is waar alles uit voortkomt. Dat vergt (van de mens) wel ervaring, maar geen denkinspanning. Daarom mag de mens middels het cognitieve vermogen zich ook geen beeld vormen van God. Want dan maakt de mens zichzelf een afgod. God zelf is uiteraard niet door ervaring o

Ik zou niet weten waarom. God schept ook uit het niets. https://nl.wikipedia.org/wiki/Creatio_ex_nihilo Het 'niets' is gewoon een christelijk leerstuk.

Shiva gaat niet over immanent/transcendent. Het hindoeïsme kent ook een 3-eenheid, maar niet dezelfde als het christendom. Shiva schept, Brahma houdt in stand en Vishnu vernietigd. En dan alle 3 op exact hetzelfde moment. Verder heeft Shiva nog een andere betekenis , waardoor het boven Brahma staat. Maar net zoals de christenen onderling sterk van mening verschillen, doen de hindoes dat ook. Ergo: de 'ware' hindoe begrijpt dat twijfel en van mening verschillen de aanzet is tot wijsheid. Tantrische stromingen beschouwen Shiva weer als energetisch. Niks mis met tantrische str

Waarneming is het verwerven van zintuigelijke informatie. Interpreteren, selecteren en ordenen is cognitieve beweging.

Als je bedoelt dat je het kunt bedenken. Nee, dat is niet het geval. Het denken brengt een hiërarchie voort. De Zoon is geen Meester, de Zoon is een leraar. Een inwonende leraar wel te verstaan. Dat is het wezenlijke van het Woord.

Het is de Bijbel die rept van de Vader en de Zoon. Voor zover mij bekend is er geen andere religie of heilig boek die God 'opgedeeld' heeft tussen de Vader en de Zoon. Ook de islam en het jodendom kennen het begrip Vader/Zoon niet. (De HG laat ik even buiten beschouwing.) God in zijn inwonende hoedanigheid (Immanentie) is esoterisch, daar is geen enkele twijfel over. God in zijn uitwonende hoedanigheid (Transcendent) is exoterisch. Dat kan de logica niet begrijpen. Hoe kan dezelfde God zowel in als uitwonend zijn? Ik kan dat ook aan niemand onderwijzen. Het is de belofte van J