Tomega

Nee, Adam is een soortnaam voor mens, hoewel zowel hij als alle mensen individuen zijn. En Christus de tweede Adam is een soortnaam voor de nieuwe mens in de opstanding, hoewel zowel Hij als alle opgestane mensen individuen zijn. Want dewijl de dood door een mens is, zo is ook de opstanding der doden door een Mens. Want gelijk zij allen in Adam sterven, alzo zullen zij ook in Christus allen levend gemaakt worden. Maar een iegelijk in zijn orde: de eersteling Christus, daarna die van Christus zijn, in Zijn toekomst. Dat zijn geen onmogelijkheden, maar zaken uit het echte leven. N

Onderzoekt alles en bewaar daarvan het goede. En summum van alle wijsheid, is het bewaren van de wetten van God. Dus zullen de stimuli ook daarop zien of daarop intrinsiek afgestemd zijn.

Waarom doe jij wat je niet gelooft?

Er is wet, en er is een norm die de wet draagt. De wet is het zichtbare, het spiegelende van de norm. En de norm is wat wordt eigengemaakt en gevoeld, waar men de wet liefheeft. De wet kun je doen of laten als een dienstknecht of slaaf of onderworpene. Maar de norm doe je als zoon en als kind en als geest die naar de geest van de vader is, en dat noemen we dan: naar de geest van de wet. Er is dus een vader van de wet, en er is een kind van de wet. En waar deze tijd en samenleving schipbreuk leidt, is dat het schip als geheel de wet meent vervuld te zijn en afgedaan te hebben in Christus,

Al die paradoxen en anomalieën zijn op een redelijke manier afleidbaar van de stimulus binnen dit topic, hieraan verbonden de vraag of het überhaupt mogelijk is om tot een horizonversmelting te komen. Laat de stimulus los. Maar stel drie vragen van kennis, wetenschap en inzicht, en zie dat er slechts één horizonpunt is. Een veel gemaakte denkfout is dat mensen kijken naar wat verbindt. Een even vaak voorkomende denkfout is dat verstandige kennisdragers beginnen te doen wat die kennis brengt. Maar noodzakelijk premisse bij verbinding en toepassing, is dat er een gemeenschappelij

Katholieken zijn het misschien daarmee eens. Maar in de reformatie is een groot deel van de kerk terug kritisch geworden op waarheid, zuiverheid en wettige omgang met alles wat God heeft gezegd. En in no time werden allerlei mysterieuze krachten ontmaskerd als wettige verschijnselen van wat God had gemaakt. Zelfs de geesten gedragen zich vrij en onberekenbaar, maar wetmatig. Zelfs goed en kwaad gedraagt zich naar de wetten van God, zodat meer kwaad geen zaak is van een strengere God, maar van een grotere plons die het kwaad maakt in de vijver van de hof van God. Vanzelf. Maar waar de h

Het onderscheid tussen wetenschap en pseudo-wetenschap valt weg, waar de wetenschap zichzelf heeft toegestaan om zich te vermengen met hypotheses, waarschijnlijkheden, onwettelijke gevolgtrekkingen, vrije verbeelding, belevingselementen en zelfs fantasie en volstrekt openbare tegenstrijdigheden. En op dezelfde wijze wordt pseudo-wetenschap waarheid, en daarmee meer wetenschappelijk dan de wetenschap zichzelf beschouwt, waar deze is gebaseerd en geënt op wet, natuur, en rationele logisch verbonden verbanden.

Je mag het wel zeggen hoor, als het je teveel wordt, en vragen helpt altijd om te doen weten waar je staat of wat je zoekt.

De kerk leert ook dat God ėėn is. Maar aangezien God als alomtegenwoordige Geest een andere manifestatie is dan God als Kracht in de mens, en ook weer anders dan God als de scheppende kracht die in Jezus is geworden, noemt de kerk dat moeilijk of mysterieus of drie-eenheid. Maar hoe je dat ook in woorden wilt vangen, het is iets unieks, daarom slecht anders te duiden, dan via een beschrijving van de hoedanigheden waarin God is. Je zou ook kunnen spreken van drie verschillende verbindingen waarin God voorkomt, die maken dat er drie identificeerbare vormen zijn waarin God zich doet gelden: als

Of de zon wel of niet on de aarde draait is niet te zeggen bij gebrek aan referentiekaders; technisch gezien draaien ze om elkaar. Het toch leerstelling verheffen van een bepaalde waarheid is niet voorbehouden aan gelovigen. Alle mensen met macht verheffen leerstellingen tot norm en tot waarheid en tot gezaghebbende en zelfs algemeen verbindende leer. Liegen en buikspreken, gaat over iets inhoudelijks. Namelijk een inhoud die afwijkt van de intentie of bedoeling van die inhoud. Kun je betere voorbeelden geven, dan wat lossige flodders?

Hoe zou wie dan ook in een goed blaadje kunnen komen bij God? Elk kind van God is een levende spreekbuis van God, ook als hij zwijgt. En elk woord van elk kind, dat uit God is, legt meer gewicht in de schaal dan het gewicht van de woorden van de profeten. Want de kinderen die uit God spreken, krijgen versterking door de Geest, door Christus' bemiddeling in een kracht die in Christus werkt bottom-op. Terwijl de profeten spraken door de kracht geleid vanuit de kracht van God top-down. Zoals een tollenaar en een heiden in Mattheüs 18 worden gebruikt als beeld van het verfoeilijke, zo zijn di

Wij tasten naar den wand, gelijk de blinden, en, gelijk die geen ogen hebben, tasten wij; wij stoten ons op den middag, als in de schemering, wij zijn in woeste plaatsen gelijk de doden. Wij brommen allen gelijk als de beren, en wij kirren doorgaans gelijk de duiven; wij wachten naar recht, maar er is geen, naar heil, maar het is verre van ons. Want onze overtredingen zijn vele, en onze zonden getuigen tegen ons; want onze overtredingen zijn bij ons, en onze ongerechtigheden kennen wij; Het overtreden en het liegen tegen den HEERE, en het achterwaarts wijken van onzen God; het

Over sommige dingen kunnen we een dik boek schrijven, of een raadseltje van maken. Als die stations zijn gepasseerd, rest het postulaat een lange reis naar een toekomst waarvan de vervulling in het verleden ligt. Wellicht aanleiding om spoor en stations en reizigers en wegwijzigers eens nader te bezien op aard en strekking en onbestaanbaarheid bij een uitgangspunt van geloof in wettige in beton gegoten kaders, een bereidwilligheid om hemel en aarde te bewegen, maar wel middels een vaste koninklijke weg. Welk geloof vanzelfsprekend geen wetenschap is, maar waar zij zich op baseert is

Mooi hoe de geesten een niet aflatende aandrang hebben om hun oorsprong en doelstelling bekend te maken en te bevestigen. Minder mooi, dat ze daarbij bijna nooit de mantel dragen waarop het juiste predikaat staat.

God sluit met Abraham en met Noach en met Mozes en met Israël verbonden. Hoe kun je een verbond sluiten, als je geen persoon bent?

Voorlopig hebben de vredezoekers zelf een groot vangnet opgezet van wapens en geweld, en zou het fijn zijn als de vrede en rust hun overkwam, als het scheuren van de vogelvangersnet, zodat zijn last wegvalt en ook de vogel is gevlogen.

Kortere klap is om te eisen dat er geen fouten worden gemaakt in wat waardevol wordt geacht.

In een wereld waarin geesten vrij komen een gaan en amokmakers overal beroering zoeken, is het opvallendste verschijnsel dat elk voor zich graag orde en eenheid en samenhang wenst, en dat ook zou realiseren, als hij daarvoor de gelegenheid krijgt. Waarmee dus eigenlijk toegegeven wordt dat de ideale vrijheid, eigenlijk door niemand wordt gewenst. Dat komt, denk ik, doordat vrijheid wordt verward met rust. Want vrijheid geeft nooit rust, terwijl rust alleen mogelijk is zonder vrijheid.

Ik doe niet aan Oosterse godsdiensten, maar voel je vrij om een eentje en een nulletje meer eigenschappen te geven dan een en nul. Ik krijg de indruk dat die een en die nul daarvan minder eenvoudig worden, dan goed zou zijn voor het begrijpen van die twee.

De moderne natuurkunde met zwarte gaten en ruimtekrommingen en het opvangen van lichtsnelheden van miljarden jaren geleden zijn absoluut gezien een aanfluiting, en een janboel van incoherent zwalkend fantaseren. Dat lijkt mij geen goede basis om wetenschappelijke inzichten voor mensen aannemelijk te maken. Toch omarm jij dat zonder moeite, en beschouw je afwijkingen of het eenvoudig doorstrepen daarvan als erg discutabel. Kun je daar een verklaring voor vinden? De angst dat mensen iets onzinnig vinden, is geen zaak van waarheid en objectief verifieerbare inzichten, maar een zaak van algem

Leven zonder de heerlijkheid van God. De mens op aarde leeft buiten de heerlijkheid van God en daarmee in de dood. Maar zolang de levenstocht van God nog door de geest waait, is de ziel niet dood. En zolang de levenstocht van God nog door de longen blaast en het bloedt voedt, is het organisch gedeelte, dat de geest ook levend houdt of althans bewaard, ook levend. En het vlees is dus de drager van de ziel, en de ziel is in handen van de geest of de geesten met welke de ziel zich identificeert. De bijbel spreekt in Ezechiël 37 over botten die levend worden, dat zijn doden die tot leven kome

De Vader is geest en kracht, en dat is dus inderdaad niet hetzelfde als mevrouw Jansen of meneer Pietersen; hoewel de Vader wel degelijk in Zijn kracht ook persoonlijk kan zijn en engelen aanstuurt. Christus dan, is ook mens, terwijl hij ook Zon van God is. En de mens tenslotte is geen God hoewel hij wel iets van God heeft. En alles met elkaar is het wel erg beperkt om te spreken van een zijn dat uitsluitend in de geest kan zijn. Alsof je God die eens als God alleen begon, na al de ontwikkelingen waarin Zijn kracht door het Woord zich openbaarde met hemelen en engelen en aarde en aardse s

ongeldig is. Er zijn meer Bijbelcitaten welke verduidelijken dat God niet in het gelaat gezien kan worden. 1Johannes 3:2 Geliefden, nu zijn wij kinderen Gods, en het is nog niet geopenbaard, wat wij zijn zullen. Maar wij weten, dat als Hij zal geopenbaard zijn, wij Hem zullen gelijk wezen; want wij zullen Hem zien, gelijk Hij is. Zodat je moet concluderen dat er bedelingen zijn van ontoegankelijkheid en van toegankelijkheid en van verborgenheid en van zien. Dat is niet iets van kerkleer, maar dat is iets van God. Opnieuw moet je leren dat God is die Hij zich openbaa

De Heere zegt tot mijn Heer, zit aan mijn rechterhand. God zegt tot Zijn Zoon, via de weg van Lazarus: volg Mij. En de Zoon spreekt en zegt op een gegeven moment: kon het zijn, laat deze drinkbeker toch aan mij voorbijgaan. De eenheid staat dus niet aan een tweeheid van onderlinge persoonlijke verhoudingen in de weg. Ook de wedergeboren mens ziet God nu in een spiegel van woord en wet, maar zal alsdan God zien van gelaat tot gelaat. Dus is het definiëren van God als iets onpersoonlijks, in strijd met wie en wat God is; namelijk juist heel persoonlijk. Adam en Eva maakten die

Jij vertaalt het 'roepen' uit 1 Samuël 3 als 'spreken'. Ik wijs je er op dat dat niet kan, 1 Kor 2 geeft helder uitleg 'hoe' God met de mens communiceert. Wat er ook wordt gezegd over hoe een geestelijk mens geestelijk is of niet, nergens staat een beperking aan God en een verbod aan God en een onmogelijkheid aan God en een ongewenstheid voor God om te spreken met de mens. Sterker nog; geesten kunnen spreken, en geesten kunnen een mens in bezit nemen. En ook dieren. Dat in het paradijs door dieren wordt gesproken zegt vooral iets over de geest die de dieren doet spreken, en de