Tomega

Een dynanisme gaat over een manier waarop of over een wijze van verandering en besluitvorming is nooit een wetmatigheid an sich maar vereist actoren en inzichten, en behoort dus principieel niet tot wet en natuur, maar tot geesten en hun niet wettig afgedwongen bewegingen. De wet kiest geen invalshoek. Verschillende invalshoeken zijn daarom onmogelijk als het gaat om hoe de wet ingrijpt. Dat ontdekken echter, kent vele invalshoeken. En de wet pakt ook anders uit in verschillende situaties. Of anders gezegd, de schaduw die de werkelijkheid afwerpt vraagt onderscheid van zowel werke

Van alles abstraheren en overgaan tot een volkomen wegcijfering van de eigen inbreng, biedt duidelijk méér soelaas, dan te bouwen op schijnfundamentele nepwetenschappen als de speltheorie. Wat niet gaat over iets zuiver fundamenteels, is wezenlijk van ander gehalte dan visserslatijn en bakerpraat. Bij elk nieuw onderzoek en bij elke nieuwe theorie us het meest fundamenteel om het fundament te beschrijven. Luchtkastelen zijn slechts gefundeetd op sterke gedachten.

De begeerte om Gods genade bracht boosheid in Kaïn. De ijver om de ark van het verbond te redden bracht Uzza tot zonde. De noodzaak om God tijdig te raadplegen bracht Saul tot zonde. De begeerte om Christus te omarmen als geschenk, brengt heel een kerk ten val - omdat zij niet de kruisweg nodig acht die Christus in eigen leven en lijf als voorbeeld opofferde onder waarschuwend bevel dat de dienaar niet beter zal worden ontvangen dan de heer. Het stomme lam volgt gedwee de weg naar de slachtplaats, hoe hard de herder het ook vanuit een andere plaats roepen mag.

Niet zo piepen dat je niets meer ziet als wat relevant is met een scheepshoorn in je oren wordt getoeterd. Waar weet je dat je jezelf afgestorven bent? Elk besef van afgestorven zijn schept een nieuwe mens vol eigenwilligheden. Het gaat daarom altijd weer fout. Zelfs bij de heiligen. 10 afsterven, 20 echt zoeken, 30 goto 10 Er is altijd aandacht voor jou, zolang jij er bent. Alles hangt daarom samen met waar jij aandacht voor hebt en wat jij laat hangen.

Wat nog erg lastig kan zijn voor wie in de schaduwen gaan zoeken naar een gemeenschappelijke deler, waar de werkelijkheid zich aandient als net iets anders, dan een schaduw. Wezenlijk is daar ook om te onderscheiden wat slechts schaduw is, en wat meer werkelijkheid geeft. De werkelijkheid is complexer, maar geeft wel veel betere handvatten op de geldende gemeenschappelijkheid. Terwijl de gemeenschappelijkheid van schaduwen uiteraard eerder een beeld scheppen, dan werkelijkheid. Met een fundamentalist is alléén geen dialoog mogelijk als je zijn fundament verwerpt. Doe je dat niet, d

De geest van hetgeen heerst, is altijd al in de geest aanwezig voordat die geest komt tot een filosofie, een ontdekkend inzicht, of zelfs een nieuw ontdekt fysisch fenomeen en dan ook als zodanig onderscheiden en erkend. Aan dat wat al werd beweerd zou je daarom moeten toevoegen, dat wat ook al eerder werd geschreven en dat wat ook al door natuurwetten vastgelegd zou kunnen zijn. Ook de antroposofie is al een benoeming van het gevoelig zijn voor geesten die de mens kunnen raken, vullen, aanvechten, sturen, en van een zelfbewust zich als één met de mens identificerende geest in de men

OK. Maar dat is bij mij gewoon een perspectief. Twee perspectieven brengen twee waarheden, twee verdwijnpunten en een een enige bredere waarheid die dwingend heerst over beide perspectieven tegelijk. Een groot verschil is daarbij of je de afzonderlijke waarheden laat samenklonteren (smelten) tot één nieuw smetkroesverschijnsel voor de afzonderlijke perspectieven, of dat je blijft zoeken met nieuwe perspectieven wat toch de gemene deler van al die afzonderlijkheden kan zijn, die met evenveel precisie heerst over het geheel, als de onderdelen worden beheerst vanuit een enkel perspectief. Ik denk

Redelijk. Wettig. Logisch. Dwingend. Procesfilosofie is daar irrelevant.

De volgende keer wanneer er nog eens iemand over chips wil beginnen, doe mij maar paprika. Volgens de Italiaanse natuurkundige Carlo Rovelli is alle kennis die we hebben over het universum relationeel. Onze kennis bestaat volgens hem uit de interactie tussen verschillende dingen, het onderzochte object en de waarnemer. Maar ook die waarnemer is altijd deel van het universum. Daardoor is alle kennis afhankelijk van het persoonlijke perspectief en is er geen plaats en geen ruimte voor een alomvattend perspectief en een objectieve waarheid die voor alles en iedereen geldt. Rovelli

Dat is gans onmogelijk in het land van (hecto)meterpalen. Daarom zul je ergens de vertaalslag noeten maken van mijl naar meter. Als het je niet voor geen meter interesseert. Zie geen ezelsbrug maar zie houvast. Waar dan ook. Alle begin begint met een actie, en een reactie daarop. Als het kip en het ei. Waar zowel kip als ei behoorlijk nauwkeurig en ook abstract te identificeren zijn, kan de wet van behoud van kip niet al te moeilijk zijn. Want de diepgang van herkomst en oorsprong interesseert ons daar even niet.

Het geloof in en zoeken naar waarheid geeft een fundament van waarheid en logica en een selector en het geselecteerde. Onmiddellijk vereist dat een verwerping en ongeloof bij al die waarheden die worden gefundeerd zonder legitieme fundamenten. Maar daar is dan een paradox, als je gelooft dat onder die waarheden een hogere vorm van waarheid schuilgaat. Want leugen en waarheid delen nu dezelfde toegangsdeur of dezelfde sleutel. Gelukkig is de leigen altijd intrinsiek gebrekkig en onzuiver, en gelukkig is de waarheid zodanig zelfdragend, dat ook de leugenaar zich van haar bedient. En de kunst is

Witte zwanen, zwarte zwanen, wie gaat mee naar "t verre land varen? 't Land is afgesloten, de sleutel is gebroken. Waar is toch de ambachtsman, die de sleutel maken kan? Want zolang de sleutel stuk is, opent hij geen deuren maar geeft slecht vertekende dimensies. Als een lens of een lachspiegel. En de goedgelovige ziet die fantastische verbeeldingen en rekent zich rijk. Hij zoekt niet meer. Hij is gearriveerd. Hij is verlost van zijn gevangenschap, van de achterhaalde ideeën. Want hij heeft een sleutel die met 100% zekerheid die fantastische beelden brengt. En de waarheid waar hij middenin st

Een sleutel bewerkt een effect en kan daarom niet zonder tijd en grootte en plaats en richting zijn. Want er komt een kracht aan te pas, dat is een extra effect per tijd. Jij bedoelt met tijdloos dat de sleutel altijd een effect sorteert, welk effect beschreven wordt als zelfveranderend of zelfs zelfneutraliserend, wat technisch gezien een verandering van de eenparige voortgang betreft, omdat herstel van eenparigheid ook beschouwd kan worden als een verandering. Maar de sleutel zegt van zichzelf, zeg ik, dat daarvoor een bepaalde afstand en een bepaalde tijd geldt. Dat is wel tijdloos als ef

B/A+1 = B/A + A/A = (B+A)/A geeft, wat ik noem, een kromtrekking. De verhouding die was, wordt opnieuw bereikt. Dat kun je een brutering noemen, een omzetten van netto naar bruto of omgekeerd. En het effect ervan, is dat de druk groter wordt. Er is of er gebeurt meer bij dezelfde waarde. Dat geeft wel een nieuw evenwicht, maar dat evenwicht is anders van gehalte dan de waarde voorheen. Die discussie is klaar, hoewel die niet bij je landt. Het andere aspect, dat jou vooralsnog erg vaag toeschijnt, is dat een evenwicht uitsluitend een gesloten systeem kan vormen als het omgekeerde effect ook d

Eenvoud vereist zuiverheid, en dat temeer waar gewerkt wordt met fundamentele sleutels. Er zit een constructiefout in je sleutel. Vroeger benoemde ik al, dat je werkt met een cirkelredenering en een wiskundige fout. Nu kom je verder omdat je concreter bent en wordt de fout eenvoudiger en behapbaarder. Dat is winst. Je verhouding is 4:1. Daardoor kom je niet op 0,2 maar op 0,25. Jij komt op 0,2. Terecht. Maar waarom? Omdat de wiskunde je dwingt om de verhouding 4:1 te plaatsen in een geheel waarin beide 4 en 1 passen. En dus kom je, terecht, op 4:1 in een 4+1 verband. Welk verband is dat?