Tomega

Hardnekkig is de zondaar die steeds zichzelf blijft voorhouden dat de zonde in zijn geval niet zondig is, maar in die andere gevallen wel. Consequenter zou zijn, om te erkennen, dat je het begrip zonde niet meer erkent als maat gegeven van boven. Jijzelf bepaalt wel wat zonder is en wanneer. Fraai hoe je illustreert dat de heilige Geest zich keert tegen God. Waarom zou je dat eigenlijk wel heilige Geest noemen, en niet satan of duivel of tegenstander? Erken je en norm voor wat de heilige Geest wel of niet kan doen? Of is de heilige Geest net zo machtig als God? Toen Saul zijn spies wie

Leviticus 18 begint met het niet mogen zien van je familie in naaktheid. Niets daarvan heeft te maken met de goddeloze troep die in de wereld te vinden is. Door nu een link te leggen tussen afgodendiensten en wat er wordt verboden, haal je de grond uit het verbod weg. Maar; de Wet van Mozes gaat helemaal niet over vrijheid van geest om te doen wat je wilt, als het maar uit dankbaarheid aan God is. Want de Wet van Mozes gaat erover hoe God een God is die eist dat de mens heilig is en met natuurlijke bewegingen. De bedoeling van God en van Leviticus is om de mens te laten zien hoe God wil

Als apen vissen beoordelen op hun potentieel om bomen te beklimmen, wordt zelfs het buldergelach begrijpelijk. Andersom kan dus ook, maar dat is wellicht minder goed hoorbaar aan de oppervlakte. Als het licht in de wereld is, maar niet wordt begrepen, dan is de kans groot dat elk begrip is behept met iets van duisternis. Het streven naar dat licht is dus nuttig en wenselijk en ook tamelijk kansarm. Toch is dat streven of het zoeken alles bepalend. want daardoor wordt de achterstand ingezien en ook de winst die wordt gemaakt in Christus. De vissen krijgen ineens zicht en oordeelsvaar

Je vermengt hier het principe dat geldt (namelijk dat er gezag is van godswege), met waar ik anderen mee lastig val. Ook heb ik gezegd, of naar verwezen, dat het gezag van mensen niet hoger is dan het gezag van God. Dus als je dan breekt met het gezag van mensen, dan is dat uitsluitend op gezag van God zelf. Dat remt af om te breken met het gezag, en dat dwingt ook om zelf het gezag van God in je eigen leer hoog te houden. Want immers, als het gezag minder belangrijk is geworden voor jou, dan val je terug op de regel dat het gezag van godswege is, en dus jouw navolging ook van godsweg

Ik zie dat ik niet zie van jou wat jij ziet, en ok een onderbouwing of voorbeeld geef je niet. Dat maakt het geheimzinnig, en minder simpel.

Nou, als alleen boerenkinkels met de vuist op tafel slaan, is daadkracht en leiderschap exclusief een zaak voor boerenkinkels. Elke samenleving die ontwricht raakt zoekt en vraagt zelf actie om een vuist op tafel geslagen te krijgen. Want een vuist maken kan een groep als geheel uitsluitend als er samenhang en eensgezindheid en gezag is, Grote Zorg is inderdaad zoals je zegt van groot belang. Maar als je dienstbaar zoekt te zijn aan het faciliteren wat veel leeft, dan ben je een verzorgende, maar geen herder en leraar. Zoals Robert Frans al aangaf kun je een stapje terug doen in moralisti

Ja, een moralistisch gezinde regering gaat ook maar zo 100 dagen het land in om te luisteren naar wat er leeft. Maar ik denk dat als je nog moet luisteren, je te weinig weet wat er speelt, terwijl het luisteren dat wèl wordt gevraagd, juist gericht zou moeten zijn op die horizon achter de emotie en opvattingen die leven onder het publiek. Leiderschap vraagt visie, daadkracht, en trouw aan de wet; geen handjesvasthoud-, zandstrooi- en suspolitiek. Het gaat uiteindelijk om het evangelie van Jezus Christus, de Koning van alle geesten en wedergeboren mensen, niet om de mensen te behagen om wie het

Als je verbeelding en onderbouwing gemeenschappelijk ziet, heb je elkaars ogen niet meer nodig. Want je weet zelf wat je weet.

Laat maar zien. Ben benieuwd of je er in slaagt om te verklaren. Want een berekening is niet meer dan een beschrijving van je verbeelding en voorstelling. Maar een sluitende verklaring moet wettige verbeelding geven en een dwingend logische verband leggen.

Het huwelijk was al heilig, en de sabbat was al heilig en de christelijke samenkomst was al heilig, en het lichaam dat God je geeft was al heilig. Waar blijkt dat nog?? En dan denken we dat heiligverklaring van de aarde iets bijdraagt aan ons normbesef??

Tja, het lijkt wel een buurtvereniging. Zelfs in een politieke partij en sportclub zijn er strakkere kaders. Aan de gelovigen moet worden gevraagd welke richting de Kerk volgens de heilige Geest op moet. Iedereen mag dan kenbaar maken wat het is dat de heilige Geest door hen naar hun overtuiging wil zeggen. En net als met het spreken in tongen, dient elk woord te worden getoetst aan Schrift, belijdenis, en traditie.

Daar geloof ik niets van. De beschrijving van stimuluseffecten afleiden is niet hetzelfde als de stimulus verklaren en inhoudelijk afleiden uit zijn fundamenten. En dus kom ook jij (zeg ik) tot wonderlijke conclusies en fantastische mogelijkheden. Maar als je wel sluitend hebt verklaard en gegrond onderbouwd, dan is het niet meer wonderlijk, maar vanzelfsprekend. Iedereen kan het zien. Tot je gaat ervaren dat de bereidheid tot kloofnegerend denken en brugoverschrijdend verkennen, overgeleverd is aan nauwgezette dogmatici en integere gelovigen die meer waarde hechten aan wat bij hen hei

Als je wiskunde beschouwt als metaniveau, en daarmee weg komt, heb je een prachtig excuus om je nooit meer te verantwoorden tegenover de natuur. Maar wat onveranderlijk is, is de tijd. Dat maakt de tijd niet tijdloos, maar wel onveranderlijk. En het maakt het veranderlijke tijdelijk, zodat met de tijd ook evenwicht optreedt, wat jij weer tijdloos noemt. Nee, inderdaad, het zou al heel wat zijn als je van elk van die verschijnselen een enkel voorbeeld tot bedachtzame overdenking had gegeven.

Onderzoek of dure woorden zijn prima, als er maar wat zinvols uit komt. Het gaat om de oorzaak. Waarom zal het eindresultaat opheffen wat is veranderd? Ik zeg, dat is behoud van energie: de verandering wordt tegengestaan door zijn natuurlijke tegenover. Vanuit die stelling, zul je dus in onderzoek en bewoordingen zoeken naar de wijze waarop een verandering doorwerkt in een systeem. Want die verandering zal nooit worden verklaard en wettig als geneutraliseerd gelden, als je de bouwstenen ervan niet onderscheidt. Een formulematige beschrijving verklaart niets, maar zij beschrijft dat wij willen

Duidelijk. De bijbel zegt aan de getrouwen: weest heilig want God is heilig. En wat je hier brengt is meer een weest niet heiliger dan het volk, want wat en hoe het volk is, is waar en hoe God is, of althans waar de norm van God aansluiting moet kunnen vinden. Vindt men dat de kerk valt onder de getrouwen aan God? Of is de kerk de grootste gemene deler van wat er leeft onder de mensen die nog willen geloven? Waar jij het niet weet, is de vraag ook niet voor jou. En voor mij is 'ie retorisch. Ik weet het wel.

Er is geen nieuws onder de zon. In alle kerken is er een verschuiving geweest van herder en dienaar van God, naar dienaar van de gemeente. Dat de RK kerk zo behoudend bleef, was dankzij haar fundamenten. In handen van het volk zijn geen fundamenten, maar slechts begeerte naar rust en onderlinge verbondenheid en geborgenheid. Die wordt eerder gevonden in de vrede van de raden en staten en met de buurman en de huisvriend, dan met God die hoog in de hemel woont. Tenzij Die natuurlijk alles begrijpt en goed vindt. Het volk vindt dat. Dan begrijp je nu wel mijn opmerking dat ik het begrijp:

Sorry, maar Ik probeer mee te denken. Als zoals je zegt inderdaad dat wat gebeurt, past binnen orde en principe van het gezag, dan is het toestaan van leken en vrouwen en opinies die niet door concilies zijn geaccordeerd, een directe vorm van miskenning van het gezag van de meerdere vergadering en een revolutie tegen wat geldt (dus gold) op het niveau van een concilie. Waarmee de concilie dus impliciet meewerkt en goedkeuring verleent en verantwoordelijk is voor wat er gebeurt. En dan rest niets anders dan wat er gebeurt in het kader van wat jullie synode noemen, te plaatsen binnen context en

Hoe kom je hierbij, op basis van de aangeboden stimulus? Wat bedoel je, dat je het niet meer weet, of dat je niet ziet hoe je voorstelling in zichzelf grijpt? De veranderingsfactor of stimulus die je voorstelt, beschrijft hoe twee onbekenden samen dezelfde uitkomst geven, maar dan in een verdeelde verhouding naar die twee onbekenden. Oftewel (2+1)/2 = 1,5 waarbij de verhoudingen dan zijn 2/1,5=4/3 en 1/1,5=2/3 met 4/3 + 2/3 = 2 zodat inderdaad als gezegd 2 en 1 worden gepresenteerd als delen van 2, het geheel. Welk geheel 2 was, en dus nu weer 2 is. Oftewel, jouw waarde 2 laat je

Het staat zelfs in de titel? Wat zegt dat? Ah; maar nu begrijp ik het: in jouw perspectief is een synode zonder gezag, en is pas een concilie gezaghebbend. Als protestant ben ik meer vertrouwd met het begrip synode als gezaghebbend. In de Protestantse kerken ligt het gezag van de kerk bij de synode. In jouw voorstelling, of wat ik ervan begrijp, gaat het bij jouw begrip synode om raadpleging van de leken. Dat dit een verschil is, lijkt me evident, want ik kan me nauwelijks voorstellen dat het gezag van de kerk voor het benoemen van een nieuwe paus nu ineens bij vrouwen en leken ligt. Maar dan

Is het inderdaad echt een synode? En valt onder behoeden ook behoeden voor dwalingen? Als in het algemeen een zegen wordt gevraagd en gegeven, dan slaat dat meestal op iets van vervulling in een gekozen of ingeslagen weg. Dus zou ik hier genuanceerder spreken wensen. Wat je wellicht ook zoekt, als je spreekt over 'de deelnemers'. Verder lijkt mij dat grote misstanden nooit een excuus mogen zijn om veranderingen te wensen of te stimuleren. Maar het zou een aanjager moeten zijn om terug te keren tot God en tot heiligheid en tot een zuiverder omgang met wat van God is, en waarover God iets heeft

Maar zouden we dan niet, teruggekomen bij het beginpunt, vanwege het voortschrijdend inzicht, een nauwere cirkel krijgen of zelfs iets van een helische of konische of spiraalgewijze voorstelling kunnen krijgen alsof we iets van een reële of denkbeeldige berg beklimmen of althans iets van druk opvoeren waardoor we nader tot de reële of denkbeeldige kern komen? Jij begon met een voorstelling van 2+1= 2. Het geval wil, dat Lorentz precies dat toevallig mathematisch al formuleerde als een contractie-wet. Einstein begon met een voorstelling die dezelfde wet bestempelde en incorporeerde als na

Niet te oppervlakkig denken. Door de onderlinge verbindingen treedt er vervuiling op met de verbinding via de gelijke verdwijnpunten aan de horizon, en gaan mensen daardoor scheel kijken of dubbel zien. Of anders gezegd, wie zich richt op wat verbindt, richt zich niet langer ten eerste op zijn verbinding met de horizon. Of nog weer anders gezegd, wie de liefde voor God onderschikt aan de onderlinge verbindingen, die verliest daarin iets van de focus op God. Of nog weer anders gezegd, wie zich laat leiden door sociale motieven en verbindingen, laat zich niet langer leiden door de wet. A

Als jij inbrengt van eerste en laatste Adam (wat ik eerste en tweede Adam noem) en eentje er tussenin, dan denk jij ook in termen van een soort- of familienaam. Het is niet gek dat mensen het daar moeilijk mee hebben. Het is gek dat mensen dat klakkeloos accepteren. Inderdaad, dat klakkenloos accepteren doen ze ook niet. En dus eisen ze bewijsvoering, en vragen ze naar de wonden, waarvan ze zelf hebben gezien dat die geslagen zijn.

De concreetheid houdt zich niet aan een of ander, of die gemodificeerde twee. Maar elk van de onderdelen, brengt zijn eigen waarde, en neemt die naar de ander mee. Kun jij hier met verstand een algemene lijn aangeven? Volgens mij is wat je waarneemt of bedenkt als hoger plan of niveau van waarschijnlijke waarheid, niet veel meer dan een perspectivische voorstelling, die aan de hoedanigheid van zijn van de concreetheid weinig toevoegt. Maar het abstractieniveau van wat ik nu zeg is in weerwil van het concreetheidsstreven zodanig hoog, dat we waarschijnlijk toch weer op dezelfde oeverloze golfle

Je mist het punt. Als ik zeg, laat die stimuli los, bedoel ik ook om er op te wijzen dat je beter met iets concreets bezig kunt gaan (onderzoekt alles) en daarvan het goede oppikken. Dat er een stimulus voor is of onder ligt is dan niet meer zo'n heet hangijzer. Of anders gezegd, waarom zou je het generieke in abstractie prevaleren boven het concrete in expliciete toepassing? Of nog weer anders gezegd, wat heb je aan die wondermiddelen in tijdloosheid, als je tot in de eeuwigheid niet tot iets concreets daarmee komt? En vandaar dat ik je voorstelde om iets concreets aan te dragen. Dan kun je