Robert Frans

Het punt, Jeroen, is volgens mij dan ook niet of je wel of niet met een andersgelovige een relatie zou moeten aangaan. De vraag is of je, als je met een gelovige wilt trouwen, je dan een relatie kunt beginnen met een andersgelovige, doch wel van haar wilt vragen dat ze zich bekeerd omwille van een mogelijk huwelijk. Wellicht kun je dan beter gewoon ook geen relatie met een andersgelovige beginnen, als je uiteindelijk enkel met een gelovige wilt trouwen. Eerst een relatie aanvangen en vervolgens een bekering verwachten als ze met je wil trouwen, lijkt mij persoonlijk niet zo kies.

Polygamie is strijdig met het christelijk huwelijk en wordt daarom dus afgewezen door de Kerk. En zo dus ook door mijzelf. Ook slavernij is niet goed te keuren; de mens behoort enkel God toe en niemand anders en behoort als zodanig te worden gerespecteerd. Dat waren waarschijnlijk leden van een splintergroepering van de mormoonse kerk. Mormonen zijn echter geen christenen, omdat ze bepaalde fundamentele christelijke leerstellingen niet belijden. De mormoonse kerk keurt polygamie tegenwoordig ook officieel af, maar er zijn dus afgescheiden groeperingen die het nog wel praktiseren. Wij

Het verhaal van schuld en zonde is mijns inziens dan ook niet het hele verhaal achter het Offer van Christus. Feitelijk is het wezen van het Offer voor ons een mysterie. We kunnen maar niet echt de vinger leggen op het precieze waarom. We spreken daarom vooral in beelden, waarvan het oudtestamentische zonde-offer een bekende, maar niet het enige beeld is. Het Offer kan ook worden verstaan als een zelfgave van God aan de mens. God wil echte vriendschap tussen Hem en de mens en daarvoor is vrije wil en gelijkwaardigheid nodig. Nu kan de mens niet gelijk aan God zijn, dus daarom werd God gelijk a

Blijft een prachtig stuk. Het orgel wordt niet voor niets door velen de koningin der instrumenten genoemd. Ook de katholieke Kerk heeft officieel verklaard dat het orgel toch de voorkeur verdient als het om muzikale begeleiding gaat. De kracht, de variatie en de warme klankkleur is mijns inziens niet te evenaren door welke synthesizer of door welke band dan ook. Ook de piano kan daar niet aan tippen, hoe goed bespeeld ook. Een virtuoze organist kan het in de kerk laten donderen en bliksen, of juist een heel zacht, lieflijk briesje laten waaien. Ik heb in het bedevaartsoord Kevelaer een organis

Ik wel. Dat heet namelijk groei en ontwikkeling. Maar dat voert allemaal te ver voor dit topic en is sowieso al off-topic.

Op dogmatisch leerstellig gebied niet nee, Saint Eve. Of geloof jij dat Jezus jou zal laten dwalen als je Hem oprecht zoekt in het gebed en in de Schrift? Ook al zou je zondigen, dan nog vertrouw je erop dat God je in elk geval zal corrigeren als je rabiate onzin over Hem verkoopt aan anderen, toch? Dat vertrouwen heeft de katholieke Kerk dus wél en daarin heeft God haar in elk geval nooit teleurgesteld. Ondanks alle zonden die door vele katholieken, van paus tot leek, zijn gepleegd, wil God nog altijd dat de rechtvaardigen Hem juist leren kennen, zonder verwarring, door die ene, apostolische

De katholieke Kerk bestond al vanaf het begin, is namelijk door Christus zelf opgericht en bevatte dus logischerwijs ook de eerste christenen.

Berouw moet je weer tot God brengen en je ertoe aanzetten je verantwoordelijkheid te nemen, je zonde te belijden en te herstellen wat hersteld kan worden. Zodra het berouw ervoor zorgt dat je God niet meer onder ogen durft of wilt komen, vanwege schaamte, of je zelfs drijft tot een grotere zonde als zelfmoord, dan is het berouw van de duivel. Berouw uit angst voor de hel hoeft echter niet zo'n groot probleem te zijn; hoewel het niet volmaakt is en dus geen schoonheidsprijs verdient, kan het je wel alsnog tot volmaakte berouw brengen, dus berouw omdat je God liefhebt. En berouw kun je natuurli

Schijnbaar doe je toch iets waardoor je jongens extra aantrekt, Lisanne. Je kunt natuurlijk niet alles op de jongens afschuiven en zelf het onschuldige nu-eenmaal-erg-leuke meisje spelen. Uit je schrijven hier versta ik dat je erg open staat voor contact met jongens, dat je her en der ook al wat gezoend of geknuffeld hebt en dat je ze als vriendinnen behandelt. Nu ben je een meisje en het is redelijk bekend dat meiden onder elkaar veel meer lichamelijk contact hebben dan jongens onder elkaar en sneller met elkaar diepere gevoelens delen. Jongens knuffelen véél minder en slaan elkaar eerder v

De meer strikte atheïsten geloven dat onze zintuigen voldoende zijn om daarmee de wereld zoals-zij-is waar te nemen en te meten en dat alles wat buiten deze zintuigelijke en dus ook meetbare waarneming valt óf nog ontdekt moet worden, óf betwijfeld tot verworpen moet worden. Het zal per atheïst verschillen hoe strikt deze grondhouding toegepast wordt, want het atheïsme kent verder geen centrale leer waar elke atheïst zich aan moet houden. Atheïsme is dus geen geloof in traditionele zin, maar meer een levensbeschouwing dat exclusief gezag toekent aan de menselijke waarneming. Veel atheÃ

Als hij dat leuk vindt, moet hij dat vooral helemaal zelf weten. Mits de vrouw natuurlijk ook geen bezwaar heeft. Zoals ik al zei: wij doen niet aan rituele reinheidsrituelen en zijn sowieso geen geloof van allerlei regeltjes. Die hebben we wel, maar enkel als hulpmiddel bij het vormen van je eigen geweten. Op het platteland ruikt het altijd, omdat dat nu eenmaal bij het platteland hoort. En of dat geschiedenisverhaaltje waar is, dat weet ik allemaal niet. Ik weet alleen dat in vorige eeuwen hygiëne inderdaad geen bijzonder grote rol speelde in het dagelijks leven en dat naaktheid nog ster

Niet zoals moslims dat kennen nee. Wel kennen in elk geval katholieken de rituele reiniging bij het betreden van een kerk, middels het jezelf bekruisigen met wijwater, dus water dat door een priester gezegend is. Ook zijn er katholieken die zich thuis met wijwater bekruisigen bij het opstaan en het naar bed gaan. Dat kleine ritueel herinnert je aan je doop, heeft een zegenende werking en verricht je door je vinger in het water te dopen en daarmee vervolgens een kruisje te slaan. Maar je kunt ook de kerk betreden zonder jezelf zo te bekruisigen en niet iedereen doet dat dan ook meer. Wij ken

Niet zenuwachtig genoeg om een compleet radicale wending in de Leer te bewerkstelligen, zodat een antichristelijke dwaling, stammend uit de negentiende eeuw, ineens katholiek zou zijn. Niet dat dat overigens mogelijk is, want Christus waakt er wel voor dat dwalingen geen standhouden binnen zijn Kerk.

Mogen ook zij dan niet zo hun nood uitschreeuwen naar God? Ik ben zelf ook getreiterd en ik kan je wel meedelen dat zo'n psalm 139, hoe mooi ook, mij toen helemaal niets zei, toen klasgenoten dagelijks ervoor wilden zorgen dat ik mij een sukkel, een kneus en een niet-persoon voelde, waar zij mee mogen doen wat zij willen. Daar zijn kindertjes dan héél bedreven en sluw in. De psalm zou me dan zelfs eerder ontmoedigen, omdat het zo verschrikkelijk haaks stond op de realiteit. Dat ik me juist in die tijd liet dopen had meer te maken met dat ik maar gewoon doorzette en dat niet eens de gedachte

De katholieke Kerk die de Opname zou hebben verzonnen, terwijl die leer volgens diezelfde katholieke Kerk antichristelijk is, en dat allemaal uit angst voor die paar o zulke enge protestanten die menen dat zij de Hoer Babylon zou zijn... de complottheorieën worden steeds ingewikkelder en voorbariger, dat moet gezegd worden.

Het ritme van de traditionelere psalmmelodiën is bij tijd en wijle echter wel wat complexer, net zoals de melodiën zelf, zo heb ik zelf ervaren. Het ritme bestaat meestal uit een spel met enkel korte en lange noten, waarbij de woorden die op lange noten moeten worden gezongen soms onderstreept worden. Vergelijk bijvoorbeeld de melodie van "'t Hijgend hert" op hele noten en met ritme. Ritmisch gaat de eerste regel zo: lang-kort-lang-kort-kort-kort-lang-lang, dus: 't Hijijijgend hèèèrt der jacht ontkóóómèèèn." In de bundel staat dan: 't Hijgend hert der jacht ontkomen. Daarbij wordt v

Bowling for Columbine, Michiel.

Het is natuurlijk maar net hoe je het formuleert hè? Je kunt ook zeggen dat je binnen het huwelijk een bijzondere band met elkaar deelt en dat onder meer uit in seksualiteit. Alles heeft zijn plaats en orde binnen de goddelijke natuur, dus ook seksualiteit. We zijn dus helemaal niet negatief daarover, maar geven haar de juiste plaats en ook de juiste bedoeling. Ik vraag me dan ook af, Levenhetleven, welke rol je het ontvangen van kinderen toebedeelt in jouw visie op seksualiteit. En ik ben ook erg blij dat we een genuanceerder beeld van seksualiteit mogen aanhouden dan jij...

Dat lijkt mij wat voorbarig gezegd over seksualiteit, Levenhetleven. Het is belangrijk, dat zeker, maar of het het allermooist is? Ik denk dat er wel mooiere vormen zijn van liefde binnen het huwelijk. Zoals de man die zijn zwaar gehandicapte vrouw blijft verzorgen en haar ook trouw blijft, ondanks dat ze hem niet zoveel meer kan geven dan voorheen. Of het al langer getrouwde echtpaar dat gewoon samen televisie kijkt of een kaartje legt en al meer dan genoeg heeft aan het bij elkaar zijn. Of de twee ouders met maar nét voldoende geld om min of meer rond te komen, die met alle liefde en geduld

God wil gezinnen stichten waarin pa en ma elkaar onvoorwaardelijk trouw blijven, tezamen een éénheid vormen, onvoorwaardelijk van de kinderen houden en waarin alle gezinsleden voor elkaar instaan en bereid zijn offers voor elkaar te brengen. Zo wil Hij nieuwe mensen laten opgroeien met genoemde christelijke waarden en wil Hij zo hen iets meegeven van zijn onvoorwaardelijke, éénmakende liefde voor de mens. Alleen het christelijk huwelijk, dat onverbrekelijk is, kan daarvoor garant staan en daar de eenwording tussen man en vrouw en het ontvangen van kinderen door seksualiteit geschiedt, beho

Of Hij nu morgen of over honderd jaar komt, iedereen hier zal Hem over hoogstends tachtig of negentig jaar ontmoeten. En de voorbereiding op die onvermijdelijke ontmoeting, die óók al morgen of zelfs vandaag kan plaatsvinden, is precies dezelfde als de voorbereiding op de wederkomst. Wie dus al zo leeft, dat hij zonder noemenswaardige problemen verenigd kan worden met God door de dood, hoeft de wederkomst ook niet te vrezen. Al zou die morgen al plaatsvinden. Je voorbereiden op je heengaan is daarbij misschien ook wat gemakkelijker, omdat de dood tenminste echt concreet en dagelijks present

Ik geloof dat er best nog wel wonderen en bovennatuurlijke genezingen gebeuren. Als de Kerk bijvoorbeeld een wonder erkent, dan denk ik vooral: "Ach, waarom ook niet? God kan het als Hij wil, dus dat zal het probleem dan niet zijn, en het is mooi als mensen zo tot geloof komen of hun geloof vernieuwen." Zo is Lourdes ook tot bedevaartplaats geworden en zij niet alleen. Ook over iemand als Pater Pio gaan wonderlijke verhalen rond over toen hij nog leefde en schijnbaar dagenlang vrijwel onafgebroken op profetische wijze de biecht hoorde. Het is mooi als iemand een wonder beleeft of verricht, het

De oudste geschriften van de Schrift beschrijven gewoon een stamgodsdienst, waarbij elk land zijn eigen te respecteren god had en Israël dus de god Jahwe. Israël was in haar vroege bestaan dan ook nog helemaal niet zo monotheïstisch; haar godsdienst was nog een beetje een rommeltje, iedereen deed maar wat, en werd pas echt professioneler en monotheïstischer toen ze een fatsoenlijk koninkrijk werd. Toen sleet het polytheïsme langzaam uit de godsdienst, werd ze gecentraliseerd rond de tempel van Jeruzalem (daarvóór waren er verschillende plaatselijke heiligdommen aan Jahwe gewijd) en werd

Het zou wel passend en juist zijn als dat inderdaad nog gaat gebeuren.

Zie ik het nu niet goed, of is er nergens op het gebouw een duidelijk christelijk symbool te zien? Dus bijvoorbeeld, ik noem maar wat, een kruis?