Robert Frans

En nu nog steeds zijn er volop katholieke parochies wereldwijd waar dagelijks de Mis wordt opgedragen en waar gelovigen ook er dagelijks heengaan. Ook in kloosters wordt over het algemeen uiteraard dagelijks de Mis opgedragen.

Over dat laatste zal iedereen het wel eens zijn, maar dan nog is iemand die één keer per week naar de kerk gaat en verder niets doet, waarschijnlijk nog net iets beter af dan iemand die helemaal niet naar de kerk gaat en verder ook niets doet. Want die kerkganger wordt in elk geval nog geconfronteerd met het Evangelie en dat is altijd beter dan er niet mee geconfronteerd te worden. Daarom moeten we nooit afwijzend oordelen over de incidentele kerkganger. Laat hem maar; God zal er wel verder voor zorgen als Hij dat nodig acht. Het is dan ook zeker niet naar de Schrift om te denken dat de ker

Monniken en monialen (ofwel nonnen) zijn door een speciale roeping geheel gewijd aan God en leven van gebed, werk en studie. Er zijn slotkloosters die zich meer afzonderen en zich toeleggen op het gebed en er zijn open kloosters die in de samenleving actief zijn en zich meer toeleggen op maatschappelijk werk of op zending. Zij houden zich aan de geloften van armoede (een monnik bezit hoegenaamd niets), kuisheid (het celibaat dus) en gehoorzaamheid (aan de overste van het klooster). Voor hen gelden dus inderdaad eigen leefregels met eigen uiterlijkheden, die per kloosterorde verschillen. Dat

Binnen de Kerk vier je in eenheid met medegelovigen het christelijk geloof, wordt het Evangelie verkondigd en worden in sacrament en of teken geestelijke gaven toegediend, wordt je gecorrigeerd als je dwaalt in je denkwijzen en terechtgewezen als je halsstarrig blijft, leer je medegelovigen liefhebben zoals ze écht zijn en niet zoals je denkt dat ze zouden moeten zijn, leer je je bescheiden op te stellen omdat niet alles naar jouw zin zal gaan, leer je echte gehoorzaamheid aan je medegelovigen en niet enkel aan hetgene waar jij je in kunt vinden, wordt je geconfronteerd met je eigen gaven en

Dat zijn gewoon popconcerten... Dat gaat mij dan weer te ver; een eredienst moet mijns inziens toch wel het karakter van een echte eredienst hebben. En dat is ook prima mogelijk, want ik heb bijvoorbeeld ook verschillende keren een moderne jongerenmis mogen bijwonen, waarin moderne liederen en de officiele liturgische lezingen en gebeden samen een bijzonder stijlvol en verdiepend geheel vormden. Maar ook met een soberder liturgie zoals protestanten hebben moet het toch wel mogelijk zijn het niveau van een popconcert, of theatervoorstelling, fors te ontstijgen. En anders moet je je liturgie ma

Willow Creek is een Amerikaanse kerkgemeenschap en zodoende dus uiteraard gestoeld op de Amerikaanse cultuur. En die is heel anders dan de onze. Heel globaal gezegd (want Amerikanen zijn zo mogelijk nog pluriformer dan Nederlanders) heeft Amerika veel meer een positieve ondernemerscultuur, waarin je zelf aan de slag gaat om gelukkig te worden en waarin je na fouten of afwijzingen gewoon nóg harder je best doet. Dat heeft tot gevolg dat in ongeveer een eeuw een grote wereldmacht werd opgebouwd, waarin men weet hoe je nieuwe uitvindingen en ideeën meteen op de markt kunt zetten, waarin men voo

Fujaro, ik zal proberen je vragen te beantwoorden, maar houd er rekening mee dat dit vrij ingewikkelde materie is, ik dus niet overal een doortimmerd antwoord op heb en dat ook nooit zal krijgen. Ik sta dan ook altijd open voor verbeteringen en correcties door medegelovigen. Wellicht formuleer ik inderdaad wat onduidelijk. Ik geloof dat de ziel bovennatuurlijk is en het lichaam natuurlijk. Maar ook dat er een natuurlijke moraal is en een bovennatuurlijke moraal en dat beide moralen door God gegeven zijn, aangezien al het goede van God komt. De natuurlijke moraal is waar de meeste welwillend

Dat zijn dan ook kerken die inderdaad de eredienst op moderne, eigentijdse wijze vormgeven, maar wel de traditionele, christelijke boodschap verkondigen, hoewel over het algemeen wel iets minder streng dan traditionelere kerken. Bonaventura geeft dan ook terecht aan dat niet slechts één aspect van de kerk de boel kan redden of kan laten falen. De kerk is een organisch geheel, waarin alles elkaar moet aanvullen. Dus goede en mooie liturgie, dat ook op moderne wijze kan worden opgedragen zonder de essentiële liturgische teksten te negeren of te wijzigen, eigentijdse verkondiging van het Evang

Nee, niet per se. Ook in meer collectieve culturen kan men het bestaan als (erg) belastend ervaren, vooral als men het moeilijk vindt steeds maar weer de familie of de samenleving boven alles te stellen, of als men slachtoffer dreigt te raken van eerwraak. Ik heb ook eens begrepen dat uit onderzoek blijkt dat welvaart en enige individuele vrijheid in doen en laten juist veel sterker bepalende factoren zijn voor geluk. Alle romantische verhalen over arme boeren die zo eenvoudig zouden leven ten spijt; mensen die onvrijwillig in armoede leven zijn over het algemeen wel degelijk veel minder geluk

Juist de kerken die het meest met hun tijd wilden meegaan, lopen nu het hardst leeg, zo heb ik het idee. Vooral binnen de katholieke Kerk zie je dat. Die hippe, moderne parochies van toen wisten in tien jaar tijd een grote leegloop te creëren. Geen sacramenten meer, geen Liturgie, geen katholieke prediking en uiteindelijk daardoor geen gelovigen meer. Parochies houden stand daar waar het katholieke geloof op rustige, eigentijdse wijze verkondigd en beleefd wordt, de liturgie met zorg en waardigheid wordt opgedragen, de mensen echt betrokken worden bij het kerkelijk werk en men dus werkelijk r

Serieuze tip, Eulogía: pak je bijbel en ga die welbekende verhalen nu eens een keer heel rustig doorlezen. Het zal je misschien verrassen hoeveel er níét in staat, of hoeveel er juist wél in staat.

Waar lees jij in de Schrift dat de mensen Noach zouden hebben bespot, Eulogía?

Ik moet je toch even nuanceren, Anastasia. Iedereen die zich bekeert tot God en zich laat dopen kan namelijk de heilige Geest ontvangen en zo met God verbonden leven. Jij spreekt denk ik vooral over bijzondere uitingen en charismata van de heilige Geest, die inderdaad niet iedereen zomaar gegeven worden. Maar de heilige Geest an sich is in beginsel als een zacht briesje, als een duif, dat je vriendelijk uitnodigt steeds iets meer boven jezelf uit te stijgen en daartoe je de gaven en bovennatuurlijke genaden geeft. Daarbij zal de Geest zich nooit zo krachtig manifesteren als iemand nog maar als

Ja hoor. Hier mijn antwoorden: Op natuurlijk niveau wel. Op bovennatuurlijk niveau moet dat groeien. Voorbeeld: op natuurlijk niveau weet de ziel dat geweld niet alles oplost. Op bovennatuurlijk niveau moet zij nog leren de linkerwang toe te keren en beter vernederd te worden dan zelf iemand een haar te krenken. Daar de ziel zelf bovennatuurlijk is, zal ze pas volledig voltooid worden door het bovennatuurlijk niveau. Alleen het natuurlijke lichaam werkt daarin tegen, omdat het bovennatuurlijke nogal eens conflicteerd met natuurlijke drangen. De mens is dus zowel een bovennatuurlijk en natu

Ik vind zelf het verhaal een nogal serene rust uitstralen, alsof het allemaal heel eenvoudig en vanzelfsprekend ging. Er komt geen enkele vorm van geweld in voor of ook maar tegenstribbeling. Het valt nogal op tussen de andere verhalen van Abraham (en Isaak). Zo kun je het ook lezen en daar hoeft niets verkeerds mee te zijn. Zelf geloof ik dat het verhaal dus meerdere invalshoeken kan belichten. Dat Abraham echter God alleen maar absoluut en onvoorwaardelijk gehoorzaam zou zijn, strookt echter niet helemaal met de discussies en twisten die geloofshelden nogal eens aangaan in vooral het Oude

Ik zie dat verhaal liever in verband met wat daarvoren allemaal gebeurt. Abraham brengt nogal eens andere mensen in bijna fatale problemen door bijvoorbeeld te doen alsof zijn vrouw zijn zus is (wat niet helemaal gelogen is, maar aardig is het ook niet). En nu brengt God hém eens in de problemen door iets onmogelijks te vragen. God daagt hem als het ware uit, waarop Abraham prompt God weer uitdaagt door daadwerkelijk te gaan. Op een gegeven moment vraagt Isaak hem waar het offer is, waarop Abraham zegt: "God zal voor een offer zorgen, mijn zoon." Dat kun je op drie manieren interpreteren. 1.

Dat ik me simpelweg niet kan voorstellen dat die paarden, zegels, trompetten, beesten, oudsten, donders en wierookschalen alleen maar willen zeggen dat er altijd al rampen zijn geweest en er ook altijd rampen zullen blijven. Voor zo'n open deur heb je toch geen 22 hoofdstukken nodig. Ik kan me toch niet aan de indruk onttrekken dat al die symbolen hele specifieke betekenissen hebben en dus niet met zo'n algemene opmerking afgedaan kunnen worden. Of die betekenissen dan voor toen golden en of ook voor nu, dat is mij dan nog om het even.

Marieke, wat ontzettend leuk om ineens weer van je te lezen.

Openbaringen: 22 hoofdstukken vol symboliek en toneel voor een nogal open deur?

Je zou het kunnen vergelijken met iemand die zomaar wordt ingelogd in een soort Second Life, daar niet meer uit kan loggen op straffe van weetikwatallemaal, allerlei verplichtingen op zich moet nemen in die wereld en allerlei saaie lessen moet volgen voordat hij er echt iets leuks kan doen, terwijl dat allemaal coins kosten en die coins dus niet aan dat leuke kunnen worden uitgegeven en als niet helemaal gezond wordt beschouwd als hij eigenlijk gewoon weer wil uitloggen, omdat die wereld hem niet bevalt. Veel te veel gedoe voor een klein beetje aardigheid, wat hem echter ook zomaar weer ontnom

Wie herinnert zich nog de prachtige oranje lay-out, waarbij het Credible-visje nog echt een visje was? En wie herinnert zich nog het fotoboek, waarin je een profiel kon aanmaken voor al je foto's en waarop dan ook weer gereageert kon worden? De ware Crediblaan had er een dagtaak aan: én het forum in de gaten houden, én de reacties in het gewone profiel, zonder hulp van belletjes, én de reacties in het fotoprofiel.

Als je tijdens de preek opmerkt dat alle gemeenteleden blijken te slapen, dan zit je zelf dus ook niet op de preek te letten.

Het Twijfel-forum met haar diepgaande discussies Het zowel melige als diepgaande MacCredible-topic Bepaalde nogal kleurrijke atheïsten die hier volop postten Het Deep Space Credible-topic met verschillende verhaallijnen Sowieso de thematische kletstopics van destijds Toch wel enkele hoogtepunten hier, mijns inziens. Het forum wordt nu steeds mooier en professioneler, maar toch zal ik bepaalde dingen, de iets meer ongedwongen sfeer van destijds en ook bepaalde users wel blijven missen.

Doet me meteen aan Herman Finkers denken.

De eerste christenen hebben zich nooit door welke vervolging ook laten weerhouden om te zeggen wat ze zeggen wilden. En vervolgd werden ze toch al. Dus ik denk niet dat dat argument echt terecht is.