Robert Frans

Zenmeditatie wordt hier en daar inderdaad in modernere kloosters beoefend. Zenboeddhisme echter niet.

Eigenlijk kunnen we dus helemaal niets zeggen over Gods plan. We weten van tevoren niet wat Hij doet en achteraf kunnen we enkel maar interpreteren. Bidden tot God doe je omdat je ook met je vriend of je geliefde regelmatig samen bent om het samenzijn en simpelweg ook omdat God je daartoe uitnodigt.

En wat Gods plan wel of niet zou zijn is ook enkel maar achteraf gepraat. Het "plan van God" is niet meer dan een raamwerk waarin we alle gebeurtenissen en eigen keuzes in het leven in Gods voordeel verklaren. Dat heet dan Gods voorzienigheid of Gods plan. Zo kan alles onderdeel zijn van Gods plan. Genees je, dan wil God dat je geneest. Genees je niet, dan wil God dat niet of geneest Hij je door je de ziekte te laten dragen of je van een vervelende eigenschap te helpen. Zo proberen we de volstrekte willekeur van het leven, die zowel gelovigen als niet-gelovigen treft, toch maar enige samenhang

Op cakejes. Stel je mag drie wensen doen, maar niet voor jezelf. Wat zou je dan wensen?

Wie zich bekeert en zich laat dopen, wordt verlost van de erfzonde en wordt alle zonden vergeven die hij tot aan het doopsel gedaan heeft. Hij wordt dus helemaal schoongewassen. Toch kan een gelovige opnieuw zondigen, omdat het lichaam nog niet verheerlijkt is. Als hij die gedane zonden na het doopsel berouwvol aan God belijdt en als hij oprecht zijn leven wil beteren, dan zal God ook die zonden van harte vergeven. Eenmaal vergeven blijft echter voor eeuwig vergeven.

Oeps, beetje jargon. De homilie is de katholieke en vooral ook kortere versie van de preek, waarin de priester of diaken de lezingen van de Mis verbindt met elkaar en in het bijzonder met de Evangelielezing, met het (pastorale) leven van alledag en met de Eucharistie.

Zelf ga ik niet naar de kerk om iets te leren, maar om gemeenschap te hebben met Christus en me aan te sluiten bij het gebed van de Kerk. De schoonheid van kerk en liturgie kan daar een belangrijk deel aan bijdragen en hoeft daarom niet geminacht te worden. Uiteraard kan ik wel iets opsteken van een goede homilie, maar voor studie is er de catechese, de Schrift of zijn er volop goede boeken.

Dat is inderdaad de ideale gesteldheid. Een christen kan het echter ook doen enkel omdat God het gebiedt, of soms zelfs uit angst voor de hel. Dat zijn dan inderdaad niet zulke volmaakte gesteldheden, maar ze maken iemand niet meteen hypocriet of slecht. Hoogstends iets minder heilig en in elk geval gewoon heel menselijk. Hypocriet ben je alleen als je het ene zegt, maar het andere doet. Overigens is er niets egoïstisch aan om naar de hemel te verlangen, naar het ultieme samenzijn met God, en vanuit dat verlangen het goede te doen. Want wie naar God verlangt, zal het goede doen. Je redding i

Het is gemakkelijk om dat Schriftgedeelte op mensen toe te passen: "Als je aan die en die twijfelt, dan bega je de onvergeeflijke zonde." Zo kun je trachten mensen aan je te binden en met voldoende charisma ervoor zorgen dat ze je gangen niet al te kritisch nagaan. Want dan zondigen ze immers tegen de heilige Geest. Een sekte is dan gemakkelijk geboren. Dit Schriftgedeelte gaat echter niet over mensen, maar over Jezus. Laten we echter eens het héle verhaal lezen: Hij ging naar huis. En weer stroomde de menigte samen, zodat ze niet eens de gelegenheid kregen om brood te eten. Zijn familie, d

Ik zelf geloof daar eigenlijk niet in. Ik geloof dat wij iets van Gods rechtvaardigheid hebben meegekregen en dat we Gods rechtvaardigheid daarom daadwerkelijk als rechtvaardig naar onze maatstaven kunnen herkennen, ondanks de zonde. Anders zou God zijn beloften ook rustig kunnen breken, zodat wij niet op Hem kunnen vertrouwen. Nu kan Hij dat ook, maar Hij zal dat niet doen en dat niet als rechtvaardig beschouwen.

Godsbeelden zijn door de mens geschapen, God zelf niet. Toch komen we wel een eindje in de goede richting met onze godsbeelden, zo slecht zijn ze niet altijd. Maar het zal altijd een moeilijkheid blijven, dat we nog niet in staat zijn om God te zien zoals Hij werkelijk is en daarom de Waarheid verhuld blijft in veilige nevelen als literatuur, kunst, poëzie en liturgie.

Prima, zolang we er maar wel eerlijk over zijn dat ook atheïsten kwalijke dingen doen en er ook in naam van atheïstische ideologieën oorlogen zijn gevoerd. Ik heb je mailtje ontvangen. We zijn al een heel eind en het christendom heeft ook dááraan flink bijgedragen, vooral op het gebied van kunst, cultuur, echte liefdadigheid óók wetenschap en scholing. Ook nu wordt er binnen de Kerk keihard gewerkt in verschillende landen en is zij in sommige landen zelfs de enige stabiliserende factor. De vraag is of je ook eerlijk bent om dát goede ook te zien. Vergeet niet dat ook zoiets als

Dat zijn harde woorden die je schrijft, DeThomas. Toch wil ik enigszins op je reageren. Want feit is nu eenmaal dat die oorlogen in de Schrift staan omschreven. Maar tot enkele decennia geleden was oorlog ook hier in het westen iets wat er gewoon bijhoorde. Dat praat misschien niets goed, maar zet alles wel in perspectief. Oorlog hoort nu eenmaal onlosmakelijk bij de mens en zal dat altijd blijven horen. Net zoals mensen ruzie met elkaar maken, zo doen landen dat ook. En bij die oorlogen worden godsdiensten altijd al betrokken. Dat gebeurt nu ook, ook binnen het christendom. Een mooie spreuk d

Religie is godsdienst, dus de wijze waarop je je geloof uitoefent in normen en waarden, rituelen, kunstuitingen, etc. Iedereen die gelooft en dat geloof enigszins handen en voeten geeft doet aan religie. Het is dus eigenlijk gewoon de praktische kant van de zaak. Sommigen gebruiken het woord religie als scheldwoord op alles wat zij niet bijbels vinden, met uiteraard de bewering dat zij voorál niet aan [vies gezicht] religie [/vies gezicht] doen, waardoor ze alleen maar verwarring scheppen. Hou je altijd natuurlijk.

Lillojon, ik denk dat je nu te gemakkelijk over het lijden heenstapt dat het verlies van een kind teweeg brengt. Voor pa's en ma's is het verlies van hun kind het ergste wat ze kan overkomen, al zouden er twintig hemels zijn. Er is dan ook volstrekt niets egoïstisch aan als je kapot bent van verdriet door zo een verlies.

Vrede, de Geloofsbelijdenis van Athanasius zegt er dit over: Het algemeen geloof nu is, dat wij één God in de drieheid en de drieheid in de eenheid aanbidden, zonder de Personen te vermengen of het Wezen te delen. Want de Persoon van de Vader, die van de Zoon en die van de Heilige Geest zijn ieder een andere Persoon. Maar één is de Godheid van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest, gelijk is hun heerlijkheid en gelijk van eeuwigheid hun majesteit. Zoals de Vader is, zo is de Zoon, zo is ook de Heilige Geest. Ongeschapen is de Vader, ongeschapen de Zoon, ongeschapen de Heili

Het zou natuurlijk ook een beetje vreemd zijn als mensen een God zouden aanbidden met wie ze het totaal niet eens zijn.

Nope, wij belijden één God en daarmee klaar. Puh. Het gaat er niet om hoeveel je er belijdt, het gaat er om hoeveel je er aanbidt, en dat zijn er drie. Nope, één God. Hoe vaak je ook zegt dat wij er drie zouden aanbidden en hoe koppig je ook in je vergissing blijft volharden, wij aanbidden er gewoon één. Eén God in drie Personen. De Vader, is God en Heer, de Zoon ook en ook de Geest, maar toch aanbidden we één God en één Heer. Dat is nu juist het hele idee, het hele mysterie van de Drie-eenheid. Als je dan tóch meent dat we drie Goden aanbidden, terwijl dat aantoonbaar onjuist

Nope, wij belijden één God en daarmee klaar. Puh.

Wij blijven 11 man, al zijn wij één groep. Maar de groep kan wel als één geheel handelen, alsof het één persoon is, al blijft het bestaan uit 11 man. Voor God geldt die beperking natuurlijk niet. Hij kan één zijn met drie Personen en daardoor daadwerkelijk één God zijn. Wat voor ons "bij wijze van spreken is," kan voor God door zijn scheppende kracht werkelijk zo zijn. Dat is wat wij geloven. God is niet beperkt door onze beperkte kijk op wat mogelijk zou zijn en wat niet. Het is dus heel eenvoudig: het christendom is een monotheïstische godsdienst en belijdt dat er maar één God

Punt is dat dat concept dus wél wordt tegengesproken door een bindende Traditie. Alle christenen belijden de Drie-eenheid en het is dan ook een zeer fundamentele leerstelling. Door Schrift en Traditie heeft Christus ons de Drie-eenheid geopenbaard. Maar als je die Traditie volledig zou verwerpen, zoals bijvoorbeeld de Jehovah's Getuigen doen, dan kun je inderdaad vrij eenvoudig uit enkel de Schrift een leer zónder Drie-eenheid destilleren. Maar het christendom is dus méér dan enkel de Schrift, maar ook hetgeen ons vanaf de eerste eeuwen tot nu is overgeleverd. Er zijn dus gelovigen die

Dat heb je heel prima samengevat wat mij betreft. In het NT wordt Jezus eigenschappen en titels toegekend die volgens het OT uitsluitend aan God toebehoren. Jezus is de goede Herder, de Alfa en de Omega, Hij vergeeft zonden, spreekt op eigen gezag, etc. Ook de heilige Geest spreekt op eigen gezag en wordt gelijkgesteld aan de Vader daar de heilige Geest lasteren zelfs als onvergeeflijke zonde wordt gepresenteerd. Zou je deze vraag willen toelichten, Chaim? Ik begrijp hem niet helemaal. Ongetwijfeld, zo zijn er ook gemeenschappen die niet de Drie-eenheid aanhangen, maar Jezus wel als Mess

God is één. Maar Hij bestaat uit drie Personen. En wij willen best wel aantonen dat de Drie-eenheid gefundeerd is op de Schrift, maar dan moet jij wel het NT erkennen, Eliahoe. Wil je dat niet, dan heeft discussie hierover weinig zin, want de Drie-eenheid is door Christus aan ons geopenbaard. Ergo: de Drie-eenheid is door de eeuwen heen verder door de Kerk uitgekristalliseerd en verduidelijkt, want net zoals het jodendom ook een mondelinge Overlevering kent en ontwikkeling in haar geloofsdenken, zo kent het christendom dat ook.

Eliahoe, wij kennen ook het begrip "delen in het lijden van Christus," vooral uitgewerkt door de apostel Paulus. Christus heeft door zijn kruisdood en opstanding het lijden geheiligd. Wij geloven dat het lijden onderdeel is van onze kwetsbaarheid, en dat kwetsbaarheid naar elkaar toe nodig is voor echte liefde. Net zoals gelijkwaardigheid en vrije wil dat zijn. Welnu, zowel God als de mens hebben vrije wil en in Christus is God met ons medemens geworden, zodat Hij ook naast ons staat. En door het lijden heeft God zich aan ons overgegeven, zodat wij ons aan Hem kunnen overgeven. God heeft zijn

Eliahoe, ik vind het mooi dat je op dit forum zo uitgebreid en zorgvuldig onderbouwt waarom we niet uit enkel de Tenach kunnen halen dat Jezus de Messias is, maar het is misschien beter om het daarbij te houden en niet zomaar wat te roepen over het christendom. Blijf liever bij je leest, want met wat je nu zegt over het christelijk geloof en haar kijk op het lijden sla je de plank nogal mis en dat is niet nodig.