Hopper

Je bent best wel een slimme meid dat je het pijnpunt zo goed aanvoelt. Wie het leven wil behouden, die zal het juist niet behouden. En wie zijn leven geeft voor Jezus en Gods plan zal het wel behouden. Maar je leven geven om het te behouden, dat kan niet! Dat zie je heel goed. Daarom is de zogeheten 'mystieke dood' ook zo raadselachtig. Want dat de mens 'sterven' moet voordat hij sterft is zonneklaar in Jezus' leer. Je kunt jezelf wel dood denken, maar zo eenvoudig ligt het niet. Daarom is Jezus wel degelijk een Verlosser. Maar hoe dan? De Weg gaan, meer kan ik niet zeggen

Excuus, aan dat verzoek kan ik niet voldoen. Ik behoor niet tot de letterknechten, ik lees de Bijbel naar de Geest. Zodoende kwam ik tot voorgaande opmerkingen, welke u niet aan staan. Daar heb ik begrip voor.

De werkelijkheid is precies andersom. Of je nu gelovig bent of niet, jouw einddoel van dit leven is de dood. Dat heb je met je geboorte al meegekregen. En wanneer de dood komt kan geen enkel mens weten. Als mens leef je feitelijk ieder moment op het randje. We praten daar niet graag over, maar het is wel zo. Jezus heeft een andere belofte: "Maar wie zijn leven vanwege Mij en voor Gods plan verliest, zal het behouden." Wat Jezus aanwijst is de 'zelf-dood'. Voor degene die dit aardse leven leeft is er per definitie geen enkele hoop. Voor degene die dit leven leeft, is het lev

Kennelijk begrijp je niet hoe je zelf in elkaar steekt. Als waarnemend subject heb je waarnemingen nodig om dat wat we 'leven' noemen mogelijk te maken. Nee, natuurlijk ben je niet dood als je slaapt. En in de menselijke slaap kun je je nog bewust zijn van dromen, dan is er ook nog een soort van tijdsbesef. Maar in de droomloze slaap ben je 'dood' in die zin dat je geen tijdsbesef hebt. Dat is wat Prediker bedoeld met 'dood'. Het is gewoon algemeen bekende kennis.

Het probleem waar we tegen aan lopen bij het gaan van de Weg is dan men denkt dat de Weg een einddoel heeft. De gelovige denkt dan al snel aan het hiernamaals. Probleem daarbij is dat Jezus heeft gezegd: "Want wie zijn leven wil behouden, zal het verliezen." De Weg gaan om je leven te behouden is dan ook niet de Weg gaan. Vergeet dat hiernamaals maar voor jou persoonlijk. Wie weet heeft de Weg niet eens een einddoel, maar is de Weg zelf het doel?!

Waar hang je uit in je droomloze slaap? De slaap wordt wel eens de kleine dood genoemd. Als er niks is waar je je bewust van bent, dan is er geen tijd ook. Dan kun je bij wijze van spreken een miljoen jaar slapen en voor jou was het een oogwenk.

Lees nou eens goed wat je zelf schrijft. -De Bijbel verandert mensen. -Deze veranderde mensen lezen de Bijbel anders dan voorheen. -(Enz) Wat jij schrijft daar ben ik het mee eens, dat is het gaan van de Weg!

Nee, dat is niet zo. De Bijbel dient naar de Geest en met het hart op de goede plaats gelezen te worden. Wat Breuk (en anderen) doen is naar de letter lezen. En dan de Heer Jezus Christus als de Ene levende God aanbidden. De zaak ligt veel complexer dan de letterknechten doen voorkomen. Er is maar één God, je kunt er dus ook maar één aanbidden om te voorkomen dat je een valse God aanbidt. Paulus sprak van de Christus in mij. Christus leefde dus in Paulus. Jezus sprak van de levende Vader, Christus (de Zoon) leeft dóór de Vader (Joh 6:57). Anders gezegd: de Vader heeft de Zoon v

Om Paulus te citeren: de letter doodt, maar de Geest maakt levend. Jezus ging al te keer tegen de letterknechten en gezien dat ik Jezus volg in het licht, sta ik de Christus Jezus daarin bij. Verder past uiteraard mededogen voor de letterknechten, ze weten immers niet wat ze doen.

Kijk Breuk, jij leeft nog helemaal 'in de letteren'. Letterknechten aanbidden Jezus. Paulus wees de mens een geheel andere kant, de kant van 'de Christus'. (Daarom leef ik zelf niet meer, maar Christus leeft in mij.). Jammer voor jou, dat is mystiek. Mystiek en letterknechten (de Farizeeën) , dat gaat niet samen. Jezus is niet God, Jezus is de Verlosser! En waarvan verlost Jezus jou (optioneel) ? Van jezelf...... Zodoende is het de Christus Jezus, de Christus Paulus. En de Christus Breuk. Maar die laatste is optioneel. Zolang jij -Breuk- er nog bent (om mij de les te lez

Om God eer te bewijzen zingen we Hallelujah. Gezien het feit dat ik zelf zo vals zing als een kraai nodig ik jullie uit muziekjes te plaatsen van Halleluja's welke jou het meeste aanpreekt/aanspreken. Bij deze de aftrap met mijn eigen favoriet. Maar laat je niet beïnvloeden door mij, wat raakt jou?!?

Nope. Er is maar één Weg, Waarheid en het Leven. Als we andermans gedachten gaan geloven dan is dat niet die éne weg. Dan blijft de mens maar hangen in de twistgesprekken. Twistgesprekken welke overigens zeer vermakelijk zijn, ik heb ze met mijn vrouw ook vaak.

Zet twee gelovigen bij elkaar en je hebt een twistgesprek, zet er 10 bij elkaar en je hebt Credible.

Er is niet eens een specifieke God, er is maar één God. Dat is het probleem met velen hier, ze onderscheiden de ene God van de andere God. Ze aanbidden zelfs de Heer Jezus Christus als de Ene levende God. Waarmee ze in de knoei komen, want Paulus zegt: "Daarom leef ik zelf niet meer, maar Christus leeft in mij." Aanbidden ze dan de Christus die in Paulus leeft? Of de Christus die in *vul zelf maar in* leeft? Stel even hypothetisch dat meneer Jansen zo ver is gekomen dat meneer Jansen mét Paulus kan zeggen: "Daarom leef ik zelf niet meer, maar Christus leeft in mij." Dan aanbidde

Hetgeen de mens niet kan denken is dat niemand goed is, maar ook dat niemand fout is. Het 'ik ben' is dan ook louter betrokken op jezelf (Het zelf zelf). Het 'ik ben' staat geheel buiten goed en kwaad en daarmee ook buiten kennis van goed en kwaad. Om de zondeval te begrijpen dienen we Adam en Eva niet als historische figuren te zien, maar als betrekkende hebbende op ons zelf. We zijn zelf Adam (of Eva). De natuurmens is tot zonde vervallen wegens zijn vermogen om te denken. En gezien de mens niet zonder zijn denkvermogen kan, hebben we iets 'buiten' ons zelf nodig wat paradoxaal

Kant was zichzelf te slim af. Het goede is alleen goed als het zichzelf weg geeft. En als het goede zichzelf weggeeft, wat hou je dan over? Juist, niets. De 'ik ben' notie is een geestelijke notie welke niet gedacht kan worden. Omdat deze niets is wat gedacht kan worden, wordt het zuivere 'ik ben' louter door zichzelf bepaald. Het is het 'ik ben' waarin de mens 'zoals de kinderen is'. Doch toen we meenden volwassen te zijn, gingen we het 'ik ben' aan de hand van de tegendelen bepalen. Ik kan alleen maar 'goed' zijn als jij 'slecht' (slechter) bent dan ik. Zolang de mens zijn m

Okay. Dat is niet mijn kopje thee.

De natuurmens kent niet de dingen die uit God zijn , de natuurmens is degene die verdwaald is van God. Uiteraard spreekt het voor zich dat je de aanwijzingen van Jezus opvolgt. Je medemens (oprecht) vergeven, je naasten bijstaan waar je kunt, geen aardse zaken begeren, niet oordelen en anderen de maat nemen enz enz. En ik ben het met Hermanos eens dat het niet uitmaakt uit wiens naam je dat doet. Ergens, op een of andere manier moet het voor jou als individu duidelijk worden dat je op 'de Weg' bent welke Jezus zelf is. Als Jezus zegt: Ik ben de weg, de waarheid en het leven, dan betek

Dat schreef ik toch ? Er is niks mis met een goed mens. En we worden allemaal als een natuurmens (Adam) geboren, dus zolang we natuurmens zijn kunnen we niet anders dan een goed natuurmens zijn. Want alleen een goed natuurmens kan zichzelf wegschenken. Eenmaal weggeschonken ben je ook geen goed mens meer. Goed is niet goed genoeg.

De natuurmens is sowieso niet meer dan een denkend dier. Dan wordt je een zogeheten 'goedmens'. Niks mis mee, maar dat kan 'de Weg' niet zijn. Eerlijk zijn is wel een pre, dat ben ik met je eens. Je kunt de hele wereld in de maling nemen, maar jezelf nooit.

Dat wat men 'de Weg' noemt gaat nooit over psychologie. Het gaat over de geest. Reflectie in geestelijke zin (dus niet de psyche) is het vermogen na te denken over jezelf, je gedachten, emoties en ervaringen. Dat geeft juist de zelf-ervaring. Daadwerkelijk zelf-bewustzijn is weer iets geheel anders, dat kan op geen enkele wijze gedacht worden. Een psycholoog bedoeld er wat anders mee: reflecteren op je daden, gedachten, ervaringen. Het mechanisme waarmee je nou juist 'jezelf' in stand houdt. Eigenlijk staat het antwoord al in de Bijbel, maar slechts weinigen zien het. Geen

Het vermogen om over jezelf na te denken als over je gedachten, je ervaringen, je emoties verdwijnt niet. Je hebt gedachten, je hebt ervaringen, je hebt emoties. Dat is allemaal bezit.

Groundhog day.

Maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Hoe kom je van jezelf af? En bezit je zelf die vaardigheid eigenlijk wel?