Hopper

Volgens mij draaien alle wapenfabrieken ter wereld overuren, zelfs Iran komt van haar vliegende grasmaaiers af. Het koren bij de wapenindustrie staat sowieso te bloeien, waar kun je je 'product' nu beter uitproberen dan in een echte oorlog? Vandaar dat Rusland het prima kan hebben met collega-schurkenstaten zoals Iran, Syrië en Noord Korea.

Dat wat geen beeltenis heeft maar wel zijn licht op de wereld schijnt kan alleen in één keer helder worden. Daarvoor is er wel een gradueel toenemende helderheid. De kunst van het weten is weten wat te negeren.

Een lichaam is nooit mystiek, mystiek is 'dat' wat het lichaam in het licht zet.

Wat men doorgaans 'leven' noemt, noemde Jezus dood. (Matt 8:22) Daar had hij gelijk aan. Iets wat niet blijvend is kun je geen leven noemen en daar kun je dan maar beter afscheid van nemen. Dan hoeft de Mensenzoon zijn hoofd nooit meer te rusten te leggen. Dan doen alleen de doden. Die aapjes zijn gewoon de gedachten van de mensen. Je hoeft daar helemaal niet mee om te gaan, het licht der wereld werkt alleen in stilte, dus laat de aapjes gewoon maar kletsen. Mensen denken altijd maar dat ze iets moeten doen en dat is nou net het probleem. Gewoon het licht der wereld op de wereld

Ik heb die preoccupatie met geld niet, geldwisselaars zijn mijn tempel uitgejaagd. De rekensommetjes zijn dan eenvoudig: 1% van niets is niets en 1000% van niets blijft ook niets. De zakjapanner is werkloos....

Hitler, Poetin, Trump, Erdogan...... Ken jij dan persoonlijk demonen of engelen, Robert Frans? Anders dan in mensengedaanten natuurlijk.

In de stilte zijn geen munten. Er wordt niks afgerekend.

De Vader wil niks liever dan zichzelf mededelen, het is ook de reden waarom God Goed is. Alleen wat Goed is geeft zichzelf, daar komen mens en God samen. Ze geven zichzelf aan elkaar.

De enige sleutel die past is de mens die voor zichzelf wil bestaan. Daardoor zal hij nooit weet hebben van wat bestaan dan wel is. Dat is de ironie van het universum. Hij die alles wil hebben zal niks krijgen, hij die niks wil hebben krijgt alles. Namelijk het bestaan zelve. Komen we weer terug bij de bergrede en de Jezus Christus die heeft voorgeleefd. Alleen door te lijden kom je van jezelf af. Wat een grote last is dat 'hetzelve'. Ook al wil je het niet, dan moet je toch nog lijden.

Binnen iedere verhouding is er altijd één uitgesloten en is er één altijd aanwezig , namelijk de verhouding zelf. De tijdelijke mens sluit de eeuwige mens ontologisch uit. Je zou dat een uitgesloten derde kunnen noemen, maar het is natuurlijk wel een zelf-uitsluiting omdat men de smalle weg niet wenst te gaan, maar zich behaaglijk uitstrekt op de brede weg. Op de brede weg passen er gemakkelijk drie, op de smalle weg past alleen de verhouding.

Maar vanaf de bergtop kan men wel het vaderland zien liggen. De Vader wacht reeds op onze thuiskomst. Daar kan men de 'weg' zien liggen en de innerlijke roep horen. Door de tijd heen naar de eeuwigheid die er altijd al was, is dat niet merkwaardig? Waarom die omweg?

De mens zoekt altijd maar elders naar oplossingen, de zintuigen laten een wereld zien met de schijn van zekerheid en experts. Zodoende het grootste geheim van de mens over het hoofd zien. Het licht der wereld is gratis, direct beschikbaar, maar je kunt het niet zien. Toch een onzichtbaar vriendje?

Het probleem van de katholieke kerk is het aanbidden van beelden. https://npokennis.nl/longread/7575/wat-is-de-beeldenstorm De Bijbel zou beeldenverering verbieden? Eens kijken of ik er wat over kan vinden in de bijbel. Exodus 20:4-6 NBG51 Natuurlijk is de Bijbel multi-interpretabel , maar hier lijkt toch echt te staan dat het beter is om geen beelden te maken laat staan te aanbidden. Als voormalig katholiek weet ik natuurlijk hoe de kerk vol staat met beelden. Bij Jezus 'heb ik een beeld'. (Ik zie Jezus als beeld nu voor mijn geestesoog). Bij

Alleen de mens deelt op, liefde deelt niks op. De liefde is niet weggelegd voor dat wat verdeeld is. Waarom zouden we de druppel zijn als je ook de oceaan kunt zijn? Dat is het mysterie van de Christus. Christus is de druppel én de oceaan. Maar zoals we weten gaan de beminde gelovigen doorgaans liever als druppel naar de oceaan, bescheiden als zij zijn.

Jij ziet overal maar verwarring. Standvastig in de liefde zijn en wandelen in het licht. Jezus zei: "Ik ben het licht der wereld". Dat licht is zonder perceptie. Hetgeen ook weer strookt met het 'oordeelt niet'. Misschien klinkt het kil, maar dat licht is zonder sympathie of antipathie. Het is sympathie en antipathie die de perceptie een 'maat' geeft. Liefde ziet alles zoals het is.

https://www.ad.nl/buitenland/brabanders-bakken-friet-tussen-verwoeste-flats-in-oekraine-sommigen-huilen-van-blijdschap~a5c4297a/ Het zijn soms de kleine dingen die het doen.

Volgen in het licht is voldoende, het onderzoek openbaart zich dan vanzelf zonder dat er iemand is die onderzoekt.

Ik zie dat verband niet. Reïncarnatie zou alleen maar uitstel zijn. Als je je toch op de smalle weg wilt begeven dan kan dat ogenblikkelijk ook wel. Hopen op reïncarnatie zou van opportunisme getuigen, dan kun je je net zo goed aansluiten bij de hiernamaals-gelovigen.

In de oudste zoon zien we ook terug dat hij zijn gemoed nog niet heeft geledigd. Allerlei gemoedstoestanden doen de mens aan, zoals jaloezie, wrok, afgunst, dat zijn de dwalende zonen in het verhaal. Schriftgeleerden en Farizeeën vallen daar ook onder, zij denken middels boekenwijsheid in het huis van de Vader te komen.

God kan niet met scheppen begonnen zijn uit liefde tot iets dat nog niet bestond, dus niet - zoals de kerkleer dat wil - om een, nog niet bestaande, katholieke kerk lief te hebben. Het is dan het grondpersoneel wat buikspreekt voor God. Hetgeen hun goed recht is. God kan niets liefhebben buiten zichzelf: één liefde. God kent zichzelf in de wereld middels de geliefden in Gods Koninkrijk. Zij spiegelen Gods liefde aan elkaar.

Ik vind 'de verloren zoon' ook een van de mooiste verhalen. Het geeft aan dat vrijwel iedereen een verloren zoon (of dochter) is. Thuiskomst is idd groot feest, allegorisch zie ik dat grote feest als de spirituele extase welke plaatsheeft bij de thuiskomst. De Vader is uitbundig omhelst de zoon, kust hem enz. De oudste zoon is jaloers, dat is geen mooie eigenschap. Verder zie je het goed, het is groot Feest.

Was er nu maar iemand die kon vertellen 'wat' de hemel is, dan zouden we al opschieten in het weten. Wordt daar het veld buiten goed en kwaad mee bedoeld, dan is die vrij van zonden. Maar dan hebben we het over Koninkrijk Gods. Dat valt allemaal binnen het weten van de mens, het Koninkrijk Gods is immer in u! Maar voor veel gelovigen is 'hemel' synoniem aan het hiernamaals. Dat is dus een plek die NU niet bestaat. Die bestaat alleen als een gedachte, als iets waarin geloofd wordt.

Welke denominatie Kierkegaard volgde maakt mij niet uit. Wat hij feitelijk heeft gedaan is Matt 16:25 uitgewerkt middels 'existentie'. Het 'hetzelve' is de existentie (dat wat bestaat, dat wat leeft). De mens moet zoals Matt 16:25 zegt zijn existentie verliezen om zijn daadwerkelijke existentie te vinden. Dat is in wezen een blinde, hersenloze daad, want de mens kan de uitkomst niet weten. Het is het individu die de sprong in het duister maakt. Zoals we weten spelen de meeste gelovigen op zeker en denken dat ze bij de fysieke dood de sprong in het duister wel maken. Dat is

Zodra het 'moeten' is, is het al geen liefhebben meer......

Retorische vraag: is een vrouw die zich verzet tegen een verkrachting ook schuldig aan een misdaad? Misschien krabt ze haar belager of geeft ze een schop op een plaats waar mannen dat niet zo graag hebben. Maar het zou wel vreemd zijn als haar belager vervolgens naar de politie stapt om aangifte te doen van mishandeling. In deze wereld zijn landen begrensd. Net zoals mijn woning ook een begrensd is. Binnen die grens mogen de bewoners bepalen wat er gebeurd. In mijn woning laat mensen toe welke ik goedkeur. Inbrekers keur ik niet goed. Landen keuren inbrekers ook niet goed, in di