Tomega

Je zegt het nauwkeurig correct. De behoefte valt weg doordat je hart niet meer verlangt om te overtreden. En dus is de wet ook niet voor jou. Want de wet in het hart grijpt aan op het niveau van je intentie. De bergrede laat zien, dat dat eerder steekt, dan bevrijdt, voor degene die naar het vlees is en denkt. Dat is echter niet hetzelfde als het geheiligd zijn van elke goedbedoelde intentie. Maar zoals je het hier zegt en stelt, is het denk ik ook. Laat liever zelf niet gebeuren, dat je dit schrijft: Niets wordt genegeerd door God. Maar jouw hart negeert de boodschap van

Het sabbatsgebod is groter dan de andere geboden. Ook nu nog. Dat een christen meent, dat het niet meer nodig is om God een dag te wijden als eerbetoon, is bizar. Want een dag is het minimum. Maar geen enkele christen kan het opbrengen om een hele week te leven alsof dit leven niet meer gaat over het hier en nu, maar over de viering van de heerlijke toekomst van Rust, zonder moeite, zonde en zorg. Terwijl diezelfde sabbat ons ook nog moet spiegelen dat er nog een rust over is, die we nog moeten krijgen. Dat is niet de rust in Christus nu, maar de rust van de opstanding tot een eeuwig keven. Bi

Jij leest kennelijk in het één zijn, dat geen voorschriften meer gelden. Maar waarom? De wet in het hart, geeft slechts aan dat de wet een bepaalde hartelijke omgang heeft, uit liefde voor de maker van de wet. Niet dat de maker van de wet de wet slecht vindt, en een inruilt voor wat elk individueel hart zelf bepaalt wat goed is in eigen ogen. Nee, maar de wet valt weg, waar de liefde zo groot is, dat de wet niet neer nodig is, en slechts afremmend werkt. Dat is waar dienstknechten zonen worden genoemd, en horigen vrienden. Maar let op: elk van die zonen of vrienden, zou diezelfde wet weer optu

Zelfs Salomo zegt dat de dochter van Sion in tweeēn gehakt moet worden, terwijl beide claimers Sion beschouwen als een stad van vrede. Dat wat ze voorstaan moet ze dus met geweld opgelegd worden. Want zelf komen ze er in om. Omdat ze menen dat niet God regeert en niet God eigendom is van Sion. Maar zijzelf, in hun hoedanigheid van godsgetrouwen. Zowel de jood als de palestijn storen zich niet aan recht en vrede, omdat zij in hun bestaansdrang geen zwakte en geen ongeloof in hun bestaan willen tonen. Dat is het niveau van Machiavelliaans of oud-testamentisch totaalvernietiging nastreven. M

Wat ouderwets! Waar is het eigentijdse deel voor de mannen die hun vrouwen aan hypotheek en werkplicht hebben vastgeketend?

God identificeert zich niet alleen met waarheid, maar ook met natuurwet, recht, liefde, trouw, barmhartigheid en ga maar zo door met zaken die gelden als natuurlijk, zedig en menslievend. Lastig wordt het alleen, waar die waarden tegen elkaar uitgespeeld worden. Maar zolang je bij dergelijke spanningsvelden, beseft dat het een spanningsveld is, is er een natuurlijke drijfveer om ook weer uit dat spanningsveld in de geregelde spanningloosheid (vrijheid) te geraken. Goed beschouwd wordt waarheid zo minder persoonlijk en meer universeel. Vermoed ik.

De ether. De zwaartekracht. De ruimtegreppels (sic). Een levengevende bron. Het bestaat, omdat we het afleiden uit de wetmatigheden in het waarneembare. En dat doen we omdat we er van uitgaan dat niets bestaat, zonder bron of oorzaak. In het theoretische geval dat spontaan leven of materie ontstaat, wordt derhalve altijd iets als basis verondersteld. Zelfs bij het ondenkbare en onbestaanbare. Want dan wordt er een tovenaar verondersteld met een geest die dat wil, of een kracht met mysterieuze drijving die dat veroorzaakt, tot zelfs in het absurde met een geometrie die dat doet door te zijn, zo

Een sekte is een groep die een bepaald geloofselement bovenmatig belicht, zodat de rest van de gelovigen tot afvalligen, verwaterden, of zelfs ongelovigen worden. En vice versa. De christenen zijn een sekte van het jodendom. De protestanten zijn een sekte van het christendom. De gereformeerden zijn een wettische sekte van de protestanten, net zoals evangelischen een wetteloze sekte daarvan zijn. Sektarisch wordt het, als zicht op de samenhang verloren gaat. En dat gebeurt bij jou. Je hebt gelijk. Alle geloof is alleen uit God of uit Christus. Maar daarmee is niet alles gezegd. Christus IS

Als ik de waarheid heb, dan breng ik die in en die waarheid wordt geēerd door haar kinderen. Wie niet beoogt de waarheid (menen) te hebben en daarin te (willen) staan, die zou zijn mond moeten houden. Dan krijgt hij misschien desondanks alsnog iets van de waarheid te kennen.

Wat is geloof? Adam en Eva geloofden niet. Zij wisten. Wat zij wel geloofden van de slang, is dat zij (in iets) aan God gelijk zouden worden, als ze ongehoorzaam zouden zijn. Wat ook waar bleek te zijn. Ook de eerste mensen geloofden niet, maar hadden directe eigen kennis van God en het begin van de aarde. En dan wordt het complex. Want jij denkt bij geloof aan het aanroepen van Gods naam. Wat ik onbegrijpelijk vindt. Dat gaat volgens mij niet over geloof, maar over godsdienst of eredienst. En als je doordenkt, gaat het mogelijk ook over een grotere afstand tot God en een minder goed

https://wayofgrace.nl/moederbelofte/

Als je slechts eruit wilt halen wat niet verder gaat dan geconditioneerd door jou gepercipieerd, moet je bij het onderwijs gaan. De belofte van herstel is aan de moeder van alle mensen, welke moeder zelf uit Adam is. Voel je vrij om niet te lezen wat er staat, maar wat er staat is wat er staat, en dat staat als een huis van God. In plaats van oppervlakkige controle vraagjes over wat jij zegt te weten, zou je een inhoudelijk antwoord kunnen geven hoe jij dan leest wat er staat geschreven. Dan kunnen wij weten of wat jij weet correspondeert met wat er staat. Dat wil zeggen d

Daarmee zeg je dat jouw manier niet wetenschappelijk is en niet historisch. Maar dat bedoel je waarschijnlijk toch niet. Je bedoelt doorstaan. Verleiding weersta je en van de kritiek doorsta je de toets. Het geloof alleen kan de wetenschappelijke en historische kritiek weerstaan. Zodat de verzoeking via wetenschap en geschiedkunde wordt geopenbaard uit de waarheid te zijn. Of toch uit het geloof in de leugen. Wie gelooft dat God heeft gesproken, die maakt daarvan iets heiligs. En wie niet, die niet. Waar God zwijgt, is God ook niet. Zijn gelaat is afgewend, staat er dan. En ineens staat de gel

Misschien kun je je eens verdiepen in de ouderdom van God, en in de ouderdom van de tegenstand tegen God. God leeft, of leeft niet. Als God leeft, en afhankelijk en ondergeschikt in communicatie wordt gesteld aan de verzinnende mens, of althans aan de mens die verzint dat het verzonnen is, dan is God niet in staat en levend genoeg om te communiceren, en derhalve machteloos. Maar als God leeft en wel machtig genoeg is tot communicatie, maar zeker wil zijn dat de mens alleen vanuit geloof hoort, dan is wat jij schrijft puur ongeloof in een levende God. Moet ik mij dan in iets verdiepen, of ben j

Grappig inzicht, om te spreken van ongeduld. Het is als een tegenover van sola fides. Saul die de ark in het leger bracht. Abraham die met Ismaël verder wilde. Het volk dat 40 dagen te lang vond. Het volk dat geen manna meer wilde, maar de beloofde melk en honing. Petrus die een oor afsloeg. Johannes de Doper die vroeg wanneer nu eens dat Koninkrijk begon. Ik ben geneigd met je eens te zijn.

Abraham zeide tot hem: Zij hebben Mozes en de profeten, dat zij die horen. En hij zeide: Neen, vader Abraham, maar zo iemand van de doden tot hen heenging, zij zouden zich bekeren. Doch Abraham zeide tot hem: Indien zij Mozes en de profeten niet horen, zo zullen zij ook, al waren het, dat er iemand uit de doden opstond, zich niet laten gezeggen. Dat is een kei van een anachronisme, die dwingt om de profeten serieus te nemen, of anders jezelf wat minder serieus.

Adam zondigt; exit Adam. God zegt, nee, Adam is niet exit maar blijft en wordt slechts beschadigd aan zijn hiel. Dat is dat de loop van Adam niet zonder moeite gaat. En de duivel blijft, en heerst, maar zal vermorzeld worden. En dat gaat via het zaad van de toekomst. Dus is de belofte, dat de verre toekomst opstanding betekent voor de mens en totale uitschakeling van de duivel. De duivel wint en brengt moeite waarin de Mens strijdt en de duivel definitief verslaat, en de mens verliest en krijgt moeite waarin de Mens strijdt en definief wint. Meerwinst en meerwaarde is hier, behalve kenni

Mee eens. Het is een vorm van zichzelf verliezen in geestelijke zelfbevrediging, als het niet uit de Geest van God is. Een goed verstaander ziet ook dat Paulus het verschijnsel uitbant, door te eisen om het in de binnenkamer te laten, of anders te voorzien van redelijke godvruchtige uitleg. Ook dat volg ik. Ik denk dat je gelijk hebt. Haalbaar, maakbaar, zelfredzaam, bemiddelen, bruggenbouwen, het zijn allemaal werken van de mens, naar het getal van de tegenstander. Alleen het geloof en het geestelijke rekent niet met wat het oog ziet, maar met wat het oor gehoord heeft over de wondere

En dat vroeg ik niet voor niets. Want het staat er niet. Voordat de zonde was, was er geen geloof. Want God was bekend en middels verschijningen aanwezig. Na de zondeval was er geen geloof, want de mens was ten dode opgeschreven, door uit het paradijs gejaagd te worden. Pas door de belofte van herstel, kwam er relevantie van geloof. Namelijk dat God nog steeds de regie heeft, ook al is de mens in de macht van de duivel en de dood gedreven. Hoewel de mens geen daadwerkelijke toegang en geen daadwerkelijk zicht heeft op God. Zodat wat rest, niets meer is dan geloof in wat was

De hel is voor de mens die niets van God wil weten zijn eigen zelfgekozen welzijn. Dat dat welzijn zich niet verdraagt met het welzijn van de mensen in wie God een welbehagen heeft, daar heeft de welzijnswenser geen boodschap aan. Hij kiest zelf in vrijheid, en zonder last van een donderende boze Heer. Die er wel is, maar slechts voor wie Hem aanneemt, en daarin de betrekkelijke afhankelijke plaats van de mens als niet-god erkent. Ik ben niet zo een geweldig kind van de levende almachtige God. Maar ik ken de waarheid, en die waarheid is echt. Het wordt wat onwerkelijk als het stof het st

Genesis 3:16 En Ik zal vijandschap zetten tussen u en tussen deze vrouw, en tussen uw zaad en tussen haar zaad; datzelve zal u de kop vermorzelen, en gij zult het de verzenen vermorzelen. Dat is, de duivel en zijn zaad zullen Christus en zijne gemeente vervolgen, maar niet kunnen uitroeien en verderven. De mens wordt dus beschadigd, en de slang wordt gedood. Waarbij zaad wijst op de mens, en specifiek op Christus, die dus mens moest zijn. Dat God zich een Zoon uit de mens verwierf, was voor de slang een tegenvaller, want daardoor gold niet meer exclusief dat niemand tot God kan komen

Eva zag dat de boom begeerlijk was om verstandig te maken. Het welzijn van de mens, was niet het welzijn op deze aarde, maar het welzijn in gemeenschap van God. Het welzijn van de mens in ellende is niet de ellende mooi voorstellen of maken, maar om de mens weer terug te leiden naar het paradijs in eeuwige gemeenschap met God. Merk op dat ook zonder hemeltoekomst een dergelijke eenheid wordt gevraagd en goed is voor de mens als kind van God. En het evangelie brengt dan het aloude eerste geloof in de belofte van God om de wereld en de dode mens te herstellen onder de aandacht, en

Ik geloof daar niet in. Onverstaanbare klanken uiten klinkt meer als bezetenheid. Met liefde heeft het niks van doen lijkt me. Stilte is de taal van God. Alleen dan kan het Woord spreken. Zonder het Woord gebeurd er niet veel in de mens. Niet alle honden die in tongen soreken heten Fikkie. Het is een vorm van zichzelf overgevende bezieling. Wat daarvan bij engelse trinity gemeenschappen voorkomt is volgens mij niet christelijk.De bijbel verhaalt ons van het spteken in tongen, en ook dat het de gemeente geen nut en geen stichting en geen opbouw brengt. En dus ook geen liefde, hoe

Het spreken in tongen is een vervuld zijn van de liefde Gods. Een spies door gruwelijke zondaars stoten kan zijn puur uit liefde voor God. Een heel tempelplein met geweld leegruimen kan uit pure ijver zijn uit liefde voor God. Zelfs de ark ondersteunen omdat de trekos struikelt kan uit pure liefde voor God zijn. Toch is in al die gevallen benodigd dat er een norm en een wet door welke de liefde zich laat leiden, en aan welke norm en wet diezelfde liefde zich juist uit liefde, ook graag onderwerpt. Onderwerpen is hier een raar woord, want de waarheid is dat de liefde zich vanuit de norm groot e

Gevleugelde begrippen kunnen gaan vliegen tot waar de fantasie maar reikt. Denk je werkelijk dat het beter is om te scheiden en te trouwen, dan te branden van begeerte? Denk je werkelijk dat het beter is om te trouwen met een minderjarige dan te branden van begeerte? Denk je werkelijk dat het beter is om je eigen vrouw op te eisen dan te branden van begeerte? Denk je werkelijk dat het beter is om te trouwen van wie je niet houdt, dan te branden van begeerte? Denk je werkelijk dat het beter is met je familie te huwen dan te branden van begeerte? Is het beter niet te wachten tot je iemand hebt g