Tomega

Ga je gang. Verder dan dit, deze zin van jou, hoef ik niet te gaan.

Zeker, maar de natuur en het evenwicht en het systeem van orde (of chaos) is per een enkel moment. En dat is veelzeggend. Misschien. Jammer is dat jij kennelijk de draad in jouw draad kwijt bent, en zo klinkt het, er ook niet dan door een wonder toe geraken kunt.

Het is correct dat de joodse cultuur reeds 2000 jaar vanuit de joodse kant gezien in vrede en veiligheid werd gezocht. Er was geen geweld of revolutie en geen afscheidingsbeweging of landoccupatiestreven. Dus is inderdaad logisch om ze land in Europa toe te denken. Echter, dat is dan gelijk opnieuw een afzonderen en wegnemen uit de maatschappelijke context waarvan ze reeds deel uitmaakten, voor zover hun dat werd toegestaan. Ze zouden dus eerder recht hebben op woonwijken in binnensteden, zoals ze inderdaad ook reeds gedurende honderden jaren verdiend en verworven hadden. Maar dat

De behoefte om terug te gaan in de tijd ontbreekt helaas vaak, waar rust is gevonden in veronderstelde zekerheden. Nu even secuur zijn: elke beweging en elk systeem, is niet meer dan een optelsom van de energie van één concreet moment, dat is, en daardoor als vanzelf doorgegeven wordt naar een volgend moment. Daardoor is steeds alle energie iets van uitsluitend één moment. Maar dan wel met een lading, altijd drukkend tegen het moment daarna. De wet van behoud van energie dwingt te onderkennen dat het zo is, en niet anders. Aan dat ene moment bestaansrecht ontnemen, is alle energie en t

Het stellen van vragen is niks mis mee. Maar het nalaten van het stellen van vragen naar sluitende verklaringen bij tussenstations en halfgeleiders en allerlei krachten en effecten, daar is wat mis mee. Mis is, dat zelfs geen behoefte aan het stellen van vragen bestaat, omdat wat wordt gedacht al heel bevindelijk als waarheid wordt bevonden. Het wordt geloofd. Technisch is bij een evenwicht van krachten en bewegingen geen sprake van Panta Rhei. Want het evenwicht wordt gevonden en rust precies op de scheidslijn van de tijd in het heden, het nu tussen verleden en de toekomst. Wel, is in

Als je het zo stelt, heb je bewezen dat een chaotisch systeem niet kan bestaan. Want de wet van behoud van energie, dwingt elke verandering terug in een tegenverandering. Dat dat onwaarschijnlijk lijkt, is vooral omdat wij veel waarschijnlijkheden uitwisselbaar achten met onwaarschijnlijkheden, waardoor er chaos ontstaat in ons hoofd. En op de keeper beschouwd zal dan ook de conclusie gaan zijn, dat een systeem minder chaotisch is, en ons denken meer. Willen we daar vooruit en uit komen, dan moeten we meer systematisch denken. Wat dan weer typisch fraai chaotisch wordt gemaakt door ons eigen d

Botverkilling is een proces van verzwakking en betekenislooswording, waarin zowel botversterkingsmiddelen als botbestrijdingsmiddelen schade aanrichten. Voor elk bod is een tegenbod, en wie bot doet, bot ontmoet, En wie bot zoekt te vangen, zal ook bot vangen. Maar beter is om te vangen dan te zijn. Als de reactie van Googles AI bij elke zoekopdracht kan gaan gelden als voortdurende verstoring van de zoekopdracht, dan moeten we ons gaan afvragen of we zelf wel genoeg focus hebben op wat ons bezighoudt. Ja, wat je zegt, maar het begint ermee om RFT niet als grondslag

Zingeving komt niet uit leeghoofdigheid maar uit volmondigheid. En waar de mond vol van is, gaat het hart in onder. Om die reden wordt wijsheid vaak gevonden in weinig woorden, en wordt dwaasheid vaker gevonden in veel woorden. Waarneming, waardering, en bewustwording, komen niet uit ons denken, maar uit ons zien. Wat je bedenkt, en niet ziet, telt daarom als waarneming en ook als waardevolheid niet. Ik hoor je.

Axioma's en principes en abstracties en wetten, hebben gemeenschappelijk dat ze de mens bewijzen dat logica iets anders is, dan het met grote denkkracht beredeneren van door de mens verwezenlijkte constructies en creaties, die ondertussen niettemin onverminderd te herleiden zijn en terug te voeren tot, de verbluffende ongeremde verbeeldingskracht binnen het denkvermogen van de mens. De mens is daar duidelijk het wezen, dat zichzelf meer van zijn leefomgeving vervreemdt door zijn geloof in zijn eigen denkkracht bij een verminderde affiniteit met logica, dan de wezenlijk wezenloze feitelijkheden

Een vlucht vogels en een zwerm bijen en een kudde beesten en een school vissen, hebben gemeenschappelijk, dat ze de mens bewijzen dat liefde en harmonie iets anders is, dan het elkaar voortdurend bijten en vereten, tot onderlinge lust tot samenleven is verteerd. De mens is daar duidelijk het wezen met minder intellect, met een sterkere aandrang tot primair egocentrisch gedrag, leidend tot juist verslechterde leefomstandigheden van het individu, dat met dat gedrag zijn leefomstandigheden zocht te verbeteren. Grappig eigenlijk, hoe de natuur ons demonstreert en laat zien in wonderlijke dimensies

Uh, sorry, in het poces maakt het niet uit, maar alle energie begint met een botsing. Dus ook een eenparige beweging is op de keeper beschouwd in strijd met behoud van energie. Voorafgaand is er dus noodzakelijkerwijs een iets, en we noemen dat een kracht. De enige. De rest is terug te voeren op ons onbegrip.

De hamer verliest zijn slag zoals de klok zijn tijd. Actie is reactie, ook al zie je dat niet gelijk. Dat vraagt dan toch echt om een start en een vertrekken in een richting. Als je je een fossiel voelt, kan dat niet uitblijven, inderdaad.

Elk contact brengt een synthese van tijd of tempo van de een voor de ander en distance of dispo van de ander voor de een. Dispo is overigens geen bestaand woord. Die synthese kan niet ontgaan worden. Wel kan de synthese geneutraliseerd worden, en dat gebeurt ook strikt wetmatig, als er een bron is. Want het tekort van het een is het overschot van het andere. En alleen herhaling brengt een zwaartepuntverschuiving. Dat is waarom de aanhouder wint, en ook het zuurdesem halverwege niet tot omkeer komt, en waarom een cultuur zich afzondert van andere culturen, of althans zichzelf normatief trouw bl

Kort, voor wie vraagt en hoort. Dat is voor wie zoekt. Onpeilbaar lang, voor wie meent ergens al te zijn gearriveerd. De Griekse wijsheid, dat naarmate de kennis groeit meer ontdekt wordt dat men niets weet, die wijsheid is gestoeld op het besef dat meestal een stukje nieuw inzicht, het oude op dat punt totaal buiten de realiteit plaatst. Dus hoe meer je leert hoe ver je van de waarheid af kunt zijn, hoe meer je beseft, dat je bekende wereld vooral uit onbekendheden bestaat. Want je weet niet, wat je allemaal hebt gemist. Samenhangend inzicht groeit traag, of in het geheel niet. Dat is

Het probleem is nu juist dat fundamenteel onderzoek zich momenteel vooral baseert op een toepassing, en daar ook de legitimatie uit haalt voor het zelf bedachte fundament. Terwijl al de oude Grieken begrepen, dat fundamenteel onderzoek niet top-down vanuit de theorie, moet plaatsvinden, maar bottom-up, vanuit de abstractie, principes, en de daarmee samenhangende adagia. Aan Christiaan Huygens toedichten dat hij daar anders en praktischer in stond, en aan Newton dat hij een primitief onhoudbaar fundament volgde, en aan Euclides dat hij een elementair stelsel over het hoofd heeft gezien, is in d

Goede wijn behoeft geen krans, en wie gevonden heeft, geen nieuwe kans. Goede voeding hoeft niet aangeprezen te worden, en de gevoede niet bijgevoed. Nee, breng liever jouw interpretatie beter over of voor het voetlicht.

Gelukkig ben jij geen blad in de stroom, maar een levende vis. Die gaat tegen de stroom in. Van de boterzachte paradigmashift blijft dan niets over. Die was ook tot mislukken gedoemd.

Wie zelfs de contouren niet kan onderscheiden van een olifant, en dan spreekt over het omleggen van die olifant met een javelin, schiet duidelijk te kort in materieel en moreel opzicht. Maar wat te zeggen dan van een tandenstokerhouder? Dan schiet je duidelijk moreel niet tekort, tenzij dan, je het op de neus van de olifant hebt gemunt en de tandenstoker naar vers fruit doet ruiken. Maar al met al lijkt het een broodje olifant om je gedachten te maken over de absurditeit ervan.

De muis loopt dan nog samen met de olifant. Maar de mug veraf heeft geen idee en geen referentiekader, want het raakt niet aan zijn zijn of bevinden. Maar als hij dan nog in het duister is, dan ligt er toch echt iets bij hemzelf om op te lossen. Zich beklagen dat het geen dag is, of dat hij geen nachtkijkers ingebouwd heeft, vraagt om een zelfbespiegelend moment. Je enige tool is je woord. Hoe verlicht dat is, is aan jou.

Mag de deur open en het licht aan?

Jij niet. Jij hebt geen toegang. Dat is waarom je steeds met een dichte deur komt aanzetten.

Ingewijd is onnodig, was ook het punt. Ook dat van jou trouwens. Niets hoeft veranderd te worden. Behalve dan, wel een basishouding. Die basishouding is niet van dee of gene, maar van alle tijden. De wil om de waarheid te zoeken, net alsof je nog niets gevonden hebt. En ook dat is niet nodig, want elk los puntje afzonderlijk biedt een vrijplaats en oefening om daarin iets van waarheid te zoeken en waarachtigheid te doen. En dat ik of jij of iemand anders dat proces ziet, zou je ingewijdheid kunnen noemen. Maar wij Hollanders spreken liever gewoon van nuchter met de benen in de boerenklomen sta

Wie zijn aangezicht vernedert, wordt voor hypocriet versleten. Wie zich geheel vernedert, wordt klein. En wie klein is, zal verhoogd worden. Dat is een natuurwet. En dan wordt je geëerd, of opgegeten.

Je geloof is zo ongelooflijk sterk, dat de theoretische mogelijkheid en zelfs de fantasie om irrationele wiskunde even te beschouwen gevolg te kunnen zijn van onbegrip van de rationele wiskunde, buiten je vermogen valt. Toch weet iedereen dat aan begrip en het weten vooraf, een periode gaat van machten en krachten die boven het begrijpen uitgaan, die met vuur en vlam aan van alles werden toegeschreven, maar niet aan het onvermijdelijke dwingende logische en rationele. Tot iedereen het als bij toverslag gewoon ziet, en dan wordt met evenveel verve verdedigd dat die eerdere zienswijze iets was v

Bakker blijf bij je brood. Ik zie het niet, en wat ik krijg lust ik niet.