Tomega

Wie Bell heeft horen luiden, ziet nog niet waar de klepel hangt. De filters van Bell zijn wezenlijk niet anders dan de filters van het dubbele spleet experiment van Young. Vraag jezelf wat er wordt gefilterd. Het antwoord is niet ruimtelijk en niet smalle van dikke deeltjes, maar het antwoord is, dat de tijd wordt gefilterd. In die tijd komen twee verschillende deeltjes op twee verschillende manieren (tijden) door de spleten. En we spreken dan van entanglement of superpositie. De waarheid zal worden opgevoerd tot in eeuwigheid, en zij zal door haar kinderen worden gewaardeerd en geëerd. D

Wie begrijpt, ziet en weet, en dat dwingt. Wie deteceert, houdt de vrijheid aan zichzelf en zijn verbeelding. Verbeelding brengt de onderzoeker overal. Maar begrip dwingt terug tot de logische stap van A naar B. Minder spannend, meer eenvoudig.

Sorry, dat was erg bot van mij. In energieverband is altijd sprake van twee simultane gebeurtenissen. Net zoals een koorde op een cirkelboog energetisch niet getrokken kan worden zonder een tegenkoorde te trekken. Ik zeg dus ook, dat een cirkel energetisch niet bestaat, en antwoorden met pi ook niet. De simplificatie behoeft daarom volle waarden, juist ook bij de waarde nul. Jouw vergelijking is dus energetisch voor mij hetzelfde als voor jou 0+1=0, wat ook inderdaad in het verleden onderdeel was van de door jou ingebrachte kruisvergelijking of biflatievoorstelling. Maar da

Dat was precies waarover Einstein zijn beklag deed bij Schrödinger: er is niemand om verstandelijk mee te praten, behalve Schrödinger, omdat iedereen de theorie en de formule van een hogere orde acht dan de werkelijkheid die wordt beschreven. Vandaar ook de anekdote dat iemand beweert dat maar drie mensen Einstein kunnen begrijpen, waarop Schrödinger verontwaardigd geagiteerd vraagt wie dan die derde moet zijn, naast hem en Einstein. En de boodschap van wat jij aanhaalt, is dus dat ook Einstein al wist dat heel de theorie was ontspoord. Want als hij echt zoveel slimmer is, kan hij n

Oef. Nee. De kat bewijst Schrödingers claim dat iets niet klopt en impliceert dat er een verborgen variabele is gemist. Dat zegt niet iemand met een blinddoek om zijn kop, maar dat zeggen Einstein, Podolski, en Rosen. Als zij dat zien, mag ik het ventileren als wetenschap, vind je niet?

Vanzelf. Het gaat uiteindelijk om de grote oorlog van het beest tegen de moeder van het kindeke, en het bewijs dat de mensheid sedertdien in diepe duisternis is.

Het paradoxale is dat hoe langer elektromagnetisme nog niet wordt begrepen, hoe meer bombastisch gebluf optreedt dat we het al zo goed begrijpen. De kat van Schrödinger bewijst verborgen bestanddelen, maar jij vindt het geheim dat de kat in de doos houdt behorend tot de best begrepen natuurkracht. En in je enthousiasme over wat de wetenschap daarvan zo goed begrijpt stroomt jouw mond weer over van hartelijkheden. Maxwell beschrijft vanuit een veld onder druk. De kwantummechanica beschrijft vanuit een energierijke gebeurtenis in een veld. Beide uitgangspunten zijn niet te rijmen met

Ontleent kracht uit een chemische reactie. In een model van draaiende deeltjes die elkaar aantrekken, is dat gelijk aan toveren. Anders, en vriendelijker gezegd, de mens gaat krachten zien, waar hij de natuur nog niet begrijpt. En dat beantwoord je dan even menselijk en vriendelijk, met de propositie dat krachten niet bestaan, behalve bij God en in botsingen; waarbij de eerste ook in Zijn geestelijk doen en laten, mogelijk vooral een vorm biedt van het tweede. Want alles is een collisie tussen licht en duisternis, dat is tussen goed en kwaad. Druk wordt gemeten in aantal botsingen per

Jawel, maar elektromagnetisme is nog onbegrepen. Het elektrogedeelte is wat we zien en meten omdat zijn hoge snelheid als een mitrailleur tikt tegen het meetapparaat, en het magnetische gedeelte is wat wat we niet zien en niet meten omdat de snelheid gewoon veel te laag is. Maar dit gedeelte perst wel alle hoge snelheden zoals elektronen eruit. En dat alles is onbegrepen, omdat we de bestanddelen ervan niet willen erkennen.

Nee. Jij komt met arbeid. Jij spreekt van herverdeling zonder arbeid. Ik niet. Ik beweer het tegendeel, namelijk dat ook bij herverdeling sprake is van kracht en beweging en arbeid. Een simplificatie hoort iets bij te dragen. Energie is beweging. En elke beweging kun je vanuit een ruimer perspectief bevinden geen verandering te brengen en dus geen beweging te zijn, omdat er immers een evenwicht is. Evenwicht is daar waar kinetische energie is omgezet in potentiële energie. Maar dat een toestand of een herverdeling noemen, is sjoemelen. Een weegschaal hangt keurig stil, maar dat is omdat d

Er treedt geen interne herverdeling op zonder kracht. Een veld kan niet wisselen zonder kracht. Een kracht kan niet bestaan zonder dat ergens energie wordt toegevoegd. Kracht is per definitie toevoegen van energie. Energie die wordt opgeslagen en of herverdeeld, heeft toegevoegde energie nodig voor die opslag of herverdeling. En dat alles kun je samenhangend begrijpen door het te vergelijken met de algemene gaswet, dat is met een drukomgeving. Nee, ook de standaard fysica rekent vanuit positie en impuls. Dat is met afstand en botsingen. Met kracht. En ik kom niet met een eigen fil

Minder = meer en minder = beter. Waar eenvoud heerst, zoekt complexiteit de vlucht vooruit. Laat de complexiteit maar vluchten. Dat schept ruimte voor de eenvoudige van hart om in alle eenvoud te blijven zoeken naar wat eenvoudig is. Moet je wel je oren openen voor eenvoud en sluiten voor meervoudigheden.

Dat is correct. Hart en gevoelens worden geraakt als een heilig veronderstelde wet wordt afgedaan als impertinentie. Een = teken mag niet liegen, en daarom is de door jou ingebrachte simplificatie vergelijking incorrect. Er mist een term. En dat is eenvoudig. Dat jij daar dan oppert dat het mogelijk een route heeft via de explosieve groei, vind ik dan weer obstructief gedrag, met een schijn van sofacontemplatieve ondersteuning. Houd het bij jezelf. Zeg liever vanuit je hart en vlees en bloed en gevoelens, dat je dat niet vindt kunnen. Dat je ongelukkig bent met rommelpotterijen. Of anders, bew

Actie=reactie heeft een inzichtbiedend synoniem: actie=preactie. Er is geen actie denkbaar, die niet uit een oorzaak voortkomt. Druk en beweging komen dus altijd uit een oorzaak of bron. Vervanging is letterlijk uitwisseling. Een toestand kan letterlijk alleen bestaan in een uitwisseling. Want zonder dat, is er een voortgaande beweging. Vervanging en energietoestanden kunnen dus niet bestaan zonder voortdurende energietievoegingen. Zonder toevoegingen verandert er niets, en heb je dus te maken met een voortgaande beweging in een bepaalde richting. Wat je in de persoon denkt, valt als v

Hoe je wat je inbrengt rijmt met psychologensofabijdragen. Waar je inbrengt dat een combinatorische explosie het verschijnsel is waarbij het aantal mogelijke combinaties of opties exponentieel groeit bij elke toevoeging van een element, waardoor een schijnbaar eenvoudig probleem onhandelbaar complex wordt, zou je ook kunnen overwegen om geen elementen toe te voegen, maar om juist elementen weg te nemen. Door de voortdurende breedtrekking en bespiegelende parallellen, is de vraag waarom je zoveel kennelijke vrees hebt voor daadwerkelijke beantwoording. Ik zeg, omdat je niet gericht bent op dire

Wie alles weet, beoordeelt wat een ander niet weet. Maar hoe weet hij dat hij alles weet? Ergo, wat je opnieuw als mijn verwarring inbrengt, getuigt van jou dat je niet denkt, maar weet. Wat ik hier mis is je overtuiging. Iemand die overtuigd is, die luistert graag. Want hij voel zich sterk. Hij is immers overtuigd van zijn gelijk. Maar jij bent al veel verder. Jij weet. Dat is jammer voor mij. Want daardoor hoef je niet te luisteren, en blijf ik in het duister staan. Onbereikbaar voor jou. Maar, dat is toch ergens vreemd. Want jij staat toch in het licht? Oscillatie is een mechanisch

Welnee. Huygens heeft op goede gronden de organische omgang van Descartes met de natuur en natuurkunde bestreden. En ook Huygens legt aan de verschillende vormen van energie botsingen ten grondslag. Neem dan eerder "ut tensio, sic vis". Want dat is wat jij beschrijft met je foton die allerlei bewegingen tijdens de voortgang maakt. Door die bewegingen te beschouwen als veerbewegingen, voldoe je aan de string-theorie en kom je opnieuw uit op het probleem van je eigen voorstelling: hoe kan dat? En het antwoord is opnieuw dat er ofwel botsingen zijn, ofwel veranderingen van energie die gedaan moet

Dus zwaartekracht bestaat alleen omdat we haar zo noemen? Er verandert iets. Dat bestaat niet omdat we dat benoemen. Maar dat bestaat omdat iets verandert. En dat moet je benoemen. Voor zwaartekracht geldt dat we meten en ervaren dat we naar de aarde vallen totdat er een evenwicht is. We benoemen daarom dat iets verandert met de eenparige beweging. De naam die je aan die verandering geeft, verandert niets. Het geeft je alleen een ingevuld beeld waardoor je niet meer denkt in de abstractie die aan jouw voorstelling ten grondslag ligt. Je lacht nu om de gedachten die jij hebt b

Het is jouw voorstelling. Dat werkt voor jou. Maar stel jezelf de vraag wat de abstractie is die past bij jouw voorstelling. Botsen, afstoten, absorptie, impuls, het is steeds dezelfde abstractie: er verandert iets. Vraag jezelf wat dat veroorzaakt. Welk causaal verband. Dan loop je vast, want de oorzaak zit in je definitie. Het gebeurt met jouw denkkracht. Creatio ex nihilo.

Omdat je gelooft? Of omdat je weet? Omdat ik denk. Denken is vanuit de gevolgde schakelingen, geloven is vanuit de samenhangende overtuigingen, weten is vanuit volstrekt voor iedereen zichtbare empirische feiten, maar ook vanuit bronnen die je voor betrouwbaar houdt. In dat laatste geval weet je iets, maar voeg je dat weten bij een overtuiging die is gekoppeld aan een bron. Ik weet dat een botsing nodig is om van energie te kunnen spreken. Voor jou is mijn weten niet meer dan een mening. Maar jij weet nu dat deze overweging bestaat. En je zult dus zelf iets weten en iets vinden

Doe jezelf een lol, en doe je bomgordel eens af.

Op dezelfde wijze als eenvoud niet eenvoudig is als je dat niet gelooft, is ook een bewezen feit niet bewezen als je dat niet gelooft. En op dezelfde wijze is ook het feit dat er geen geloof bij komt kijken geen feit als je dat niet gelooft. Dat is, er komt geen geloof bij kijken omdat jij dat zo stellig gelooft. En dus bepaald niet omdat er geen geloof bij komt kijken. En je leert zo dat je begrip 'geloof' misschien minder onwetenschappelijk en minder vreemd aan elk feitencomplex is, als jij zou denken. "Geloof' als containerbegrip voor idioten met waanideeën is misschien wel meer een geaccep

Iets is met eenvoud te duiden als er een geloof is dat dat mogelijk is. Evenzo is iets eenvoudigs niet als zodanig te duiden als er een geloof is dat het niet zo eenvoudig is. Zo kun je ook een cirkel of een veelhoek als constitutief beschouwen voor een duiding waar een ander zowel cirkel als veelhoek zoekt te vereenvoudigen. En de voorgestelde geometrie help om inzichtelijk te maken dat je geloof dat het eenvoudiger kan, ook correspondeert met een geometrische analogie. De kat van Schrödinger bijvoorbeeld, belemmert de kwantummechanica de toegang tot een reële voorstelling van zijn. Dan

Waar eenvoud heerst, zoekt complexiteit de vlucht vooruit, ver van de verdraaiende eenvoud vandaan, naar waar eenvoud legitiem buitengesloten kan worden. Het lijkt mij daarom dat de negatieve connotatie van simplificatie geen goede papieren heeft.

De deskundige steekt een spaak in het wiel en claimt daarmee de voortgaande beweging en verering van de wetenschap veiliggesteld te hebben. De leek steekt een spaak in het wiel en claimt daarmee de voortgaande beweging en verering van de wetenschap te belemmeren. En beweging en verering zijn zelf onaangedaan omdat het steken niets doet met het voortschrijdend zijn en het weten niets met voortschrijdend zien. Zicht ontstaat pas met de mond vol zand en tranen in de ogen.