Tomega

Nee, het begint in vaagheid hier: ondanks alle beschikbare universele kennis krijgt het begrip horizonversmelting een betekenisdiepte die zonder de bereidheid tot diepgaander introspectie maar moeilijk te peilen is. En dat hoeft niet eens moeilijk te zijn, zodat een kind van zes het ook begrijpen kan. Aan voorbeelden is echter geen schaarste, het aanbod naargelang niche van interesse mogelijks zelfs overweldigend. Een voorbeeld zoals er duizenden zijn: A={appel,hamer,boek)

Nee, met drie abstracties krijg je drie maal drie. Hamer plet appel. Boek slaat dicht. Appel gaat ontkiemen. Geldt altijd. Bruutheid plet draad. Draad op slot. Zaad gaat ontkiemen. Is niks aan te doen, je bent integraal onderdeel van het grotere geheel. En waarheid en leugen baren hun eigen kinderen. Wat verder mist als abstractie is kracht (bewerker van evenwicht) die in het geheel werkzaam is, oftewel de botsing tussen een en ander met daaruit winst en verlies, zoals in steen, papier, schaar. Hamer wint van boek, appel wint van hamer, boek wint van appel.

Voor AI en andere onnadenkenden is dat inderdaad zo. Maar een weldenkend mens benoemt eerst zijn onderwerp van aandacht met de daarmee verbonden abstracties. En alleen onnozelen spelen ermee zonder een geordende en wettige samenhang. De hamer is geen zwaard. Betrek je de abstractie op de schepping dan is de appel het perfecte ronde leven en de hamer is de wetmatige rechtlijnige opbouw en het boek is de geest die dat geheel tot eeuwigheidswaarden maakt. De slang past hier niet in. Gewoon als abstractie niet, omdat jij op jouw tafel geen toegang geeft aan de slang. Want de slang valt

Steeds is de kern van de zaak om voldoende soorten abstracties te benoemen om te voorkomen dat er anomalieën optreden in de voorstelling en de wettig bedoelde voorstelling even fantastisch en wonderlijk van aard wordt als die van Escher, Einstein en Planck. Bovendien kunnen maar zo verbanden worden gelegd van de ene abstractie in de andere, waardoor er krommingen optreden. A = (x2+y2)ML + (xy+yx)M + (xy)MGL

Leuke exercitie. Maar de basis is een verzameling op een tafel. Dat geeft, vermoed ik, een premisse waardoor de appel nooit in het boek tegen de hamer rolt. Mijn vraag is daarom wat het doel of de bedoeling is.

Onzin om het zo te stellen. Al het goede en al het kwade komt uit de hand van God. Het kwade draagt bij aan de verhoging van wat goed is, wat immers relatief is. En diezelfde relativiteit maakt dat er steeds iets kwsadaardigers verzonnen kan worden. Er is geen grens aan. Hoewel iedereen steeds de andere kant op kan gaan. Waarom dat niet gebeurd? Vanwege de naargeestige boosaardigheid die leeft in het hart van de bozen, en overigens ook toegang heeft tot de harten van de goeden. God is de good guy, die verzoekt om net zo te zijn en te doen als Hij. Voor de rest doe je vooral wat je mij ve

Je vooringenomen insteek is je achterstand en je verlies. Je vult iets onnozels in voor een ander en oordeelt over de onnozelheid daarvan. Maar de onnozelheid kwam niet uit die ander, maar uit jou. De moraal vraagt om liefde barmhartigheid en vrede voor je naaste. Dat is belangrijker dan je eigen leven. Want liefde en barmhartigheid en vrede is iets van de geest van zijn die eeuwig is. En het leven iets van tijdelijkheid die alleen moreel zinvol is als de moraal op orde is. Adam en eva kenden geen hemel en geen belofte van opstanding uit de doden. In de opstanding komt het paradijs t

Als de mens goed doet, dan betoont hij liefde en offert zichzelf op voor de hogere moraal, goed genoemd. Wat jij nietsnut noemt, is de koning die alles weet over en voor het bestuur van de aarde, en dat ook doet, als materiële incarnatie van iets van de geest van God. Dat dat iets beperkt is, volgt uit het zijn van schepsel in een schepping waarin je steeds materie bent op één plaats, gebonden aan de werkelijkheid en de natuurwetten die op die plaats gelden. En dat de mens ook bij machte is om de door God gestelde wetten te breken, is geen fout in de fabricage, maar een ontwerp

De abstractie van horizonversmelting vraagt om uitwisseling van gelijkwaardige begrippen die elk een eigen plaats en bepaalde context hebben, waardoor beide deelnemers iets van hun eigen richting en contextbepaling inleveren en iets van de ander terugwinnen. Dat is slechts ten dele. En door herhaling van het proces komt het dan mogelijk zover dat uiteindelijk richtingen verschillend zijn, maar gelijkwaardig, en de context gelijkwaardig en echt gelijk.

- Het is plat en daarmee schiet het ook tekort als een abstractie van de realiteit. - Het is abstract en daarmee geschikt voor een formalisme met nummering. - Het is in de basis rond en daarmee een goede abstractie voor de schepping en de natuur. - Het is afnemend van vol naar leeg en daarmee een goede abstractie voor de schepping en het leven. - Het is veranderend van zwart naar wit zonder in de basis te veranderen, wat een goede abstractie is voor energie en leven. - Het is niet rechtlijnig en daarmee geen goede abstractie van de onderliggende eenvoud en van het godd

Psalm 49:10 Dat hij ook voortaan geduriglijk zou leven, en de verderving niet zien. Psalm 49:20 Zo zal zij toch komen tot het geslacht harer vaderen; tot in eeuwigheid zullen zij het licht niet zien. Psalm 69:24 Laat hun ogen duister worden, dat zij niet zien; en doe hun lenden gedurig waggelen. Psalm 89:49 Wat man leeft er, die den dood niet zien zal, die zijn ziel zal bevrijden van het geweld des grafs? Niet zien = niet beleven, niet meemaken.

Klopt. Het is pozzo van mogelijk, niet pollo van kip.

Pollo bedoel je, of de jongen, vlak voor de nacht invalt.

Waarom zo in de mineur? Jij mag het perspectief van benadering kiezen. En dan is het aan mij om te mopperen dat het niet zal veranderen.

Nogal wiedes. Zolang we blijven praten over de brillen die we dragen met alle interessante relevante aspecten van dien, komen we niet toe aan het scherpstellen van de focus op een onderwerp. Ik denk dan dat kennelijk jouw onderwerp meer het scherpstellen of spiegelen of beschrijven zelf is. Ook interessant en relevant maar niet per se mijn ding. De waarheid is vanuit elk perspectief dezelfde. Niet gelijk maar wel dezelfde. De kunst is om de perspectieven te zien als een lichtval op hetzelfde. En de makke is dat de perspectieven vooral dienen om te strijden en om hetzelfde uiteen te

Ja, inderdaad, mee eens. De slang rekent zich terecht heel rijk omdat hij de mens in zijn val heeft en binnen zijn beheer tot de dood er op volgt. En de mens die dat weet, weet zich daarin kansloos en verloren, en zal slechts in genade en zelfverloochening de duivel te slim af zijn door op het meest kritieke moment toch te kiezen tegen de slang en voor Christus. Zodat de schrift bewaarheid wordt dat in onze zwakte de sterkte gevonden kan worden. Terwijl dezelfde schrift schuldig stelt die menen reeds in Christus geted te zijn en rekenen alsof hun geen zwakte meer ten val kan brengen. Daar is d

Ik begrijp niet helemaal wat je impliceren wilt. Heeft eeuwig leven dan geen toekomst? Christus is op de aarde gekomen om de waarheid getuigenis te geven. Hij is daarom een profeet maar hij is ook een koning in de lijn van David, en zijn grootste koningsdaad was om het volk Israël en alle overige mensen van Gods welbehagen te winnen voor het koninkrijk. Dat koninkrijk krijgt waarde en inhoud door zijn opstanding uit de dood, zonder welke opstanding het een koninkrijk der doden zou zijn onder een verstorven koning. Is gewoon wat minder heerlijk dan men zou wensen bij een God die het leven

De slang slaagt er altijd in om heiligheden en waarheden voorgesteld te zien als onheiligheid en onwaarheid. Dat is natuurlijk een abdolute nietszeggende dooddoener. Maar het geeft wel de moraal om zeer precies te zijn in het volgen van de vader. De vader zegt dat de mens moet heersen over de begeerte. Het paradijs en de opstanding en de hemel zijn instrumenten om de begeerte naar het toekomende zodanig aan te wakkeren, dat de geestelijke mens de natuurlijke mens niet meer volgt en zelfs niet neer nodig heeft om te leven. Wat zelfs Christus zwaar viel na 40 dagen vasten in de woestijn. In

Graag sta ik daarvoor open. Om te beginnen bij de fundamenten of bouwstenen ervan. Of gewoon direct bij wat zo logisch onlogisch is aan Escher en wat zo onlogisch logisch is aan God.

Ja, op wie wacht je om het te worden? Ja. Goed punt. Maar aangezien ik het duidelijk onvoldoende ben, nodig ik je uit om mij meer kindschap bij te brengen. Kindschap bijbrengen gebeurt door voor iemand voor een onderwerp als een vader te zijn. Daarom, terugkomend op je vraag, is het antwoord dus eerder een kwestie van kiezen voor welk woord of leer of vader je als een kind wilt zijn. De keuze hangt direct samen met je vertrouwen in dat woord of die leer of die vader. Als een kind van 6 het zelfs kan bevroeden, dan gaat het dus om een kind van dat gebrachte woord. In die context

Stel dat er 1000 engelen in actie komen om inhoud te geven aan een gebed, wat is dan de waarde daarvan als het gebed niet iets was met eeuwigheidswaarde? Om te kunnen bidden, dien je dus eerst zelf lijnen te volgen met eeuwigheidswaarde om daarin ook te blijven volharden. Want dan pas wordt je een steen die hoewel hij leeft, in de hemel geldt als vaste rots waarmee de engelen prima kunnen werken. Sorry, verlicht me maar, die trein is mij voorbij gegaan, ik ben zelfs geen kind van 6.

Wat dan? Niemand behoeft uitleg van wat hij niet heeft gevraagd. Het begint daarom met de vraag wat je vraag is. Escher brak de natuur en de wetenschap, en deed dat zeer fraai, heel natuurlijk en wetenschappelijk. Gödel is voor mij te moeilijk. Bach brak met de wereld en zette een symfonisch geheel neer van wet en natuur en harmonie, en dat slechts op een enkel onderdeel van natuur en mens en wetenschap. Schoonheid ontstaat daar, waar de wet wordt geëerd en geliefd, zelfs als je je daar van afkeert, zoals Escher zo voorbeeldig deed.

Je moet keuzes maken. Het is onzinnig gebrabbel of het is voor jou zo onnavolgbaar dat het voor jou onzinnig gebrabbel wordt. In het eerste geval moet je loskomen van serieus nemen wat je onvoldoende lukt. En in het tweede geval moet je je meer richten op je eigen zinvolle bijdrage, opdat je hopelijk iets inhoudelijks kunt treffen of anders iets minder je eigen tekortkomingen beschouwen als het probleem van een ander. Vraag of zeg iets wat wel binnen jouw bereik en orde en beheersing valt. De bijbel is niet geschreven voor Jip en Janneke, maar voor de voorgangers van Jip en Janneke, van w

Dat spuisel is toch echt van jou en complimenten daarvoor, totaal ontdaan van mist. Dat het tegelijk in meerdere opzichten vaag is, komt vooral door een ontbrekende onderbouwing en zingevende plaatsing in een inhoudelijk verband. Als het topic tijdloos bedoeld is, dan zul je je toch ook echt dienen te bedienen van tijdloze inhoud, om te voorkomen dat het naast tijdloos en nutteloos ook inhoudloos wordt

Gefeliciteerd. Geheel in lijn met Samuel Beckets En attendant Godot en deze draad. Maar was dat ook de boodschap en de les? Omhelzen. Omarmen. Omleven. LEVEN. Dat is de waarheid accepteren en omarmen, die weg accepteren en omarmen, en daarin het leven vinden en omarmen, dat eigenlijk geen leven meer was. De vis in het net vormt scholen en de visser constateert in verbazing dat het net lijkt of hij netvissen heeft gevangen, adapterend aan de beperking van het net. Een nieuw ras is geëvolueerd, de netvis. Het konijn in de val sterft niet en trekt zichzelf niet vast, maar komt tot