Tomega

Mooi getuigenis dat de dieren in het paradijs theoretisch wetenschappelijk hadden kunnen spreken. Maar de bijbel leert ons dat Bileam sprak met een ezel, maar ontdekte dat het een geest was die de ezel deed spreken. Gebruik gerust een ander begrip dan geest, en noteer dat soms gesproken wordt wat als een bevlieging ineens opkomt. Hoe dat kan, is een zaak van evolutionair inzicht. Maar als dat kan, is dat grensoverschrijdend. Sorry, waarom zou je wachten in een rode draad die over andere meer geestelijke zaken gaat? Ga je naar het station om te wachten op de uitspraak van de rechter? Na

Misschien wel, misschien niet. Zou ik niet zo bangig over doen. De waarheid dient haar eigen kinderen. Heb je een theorie op het oog?

Jij kent onze God niet. Geen wonder ook, want onze God doet zich kennen door de natuur en door Zijn manifeste optreden. Jij hebt het daarom niet over onze God, maar over jouw onzinnig fantasiegodje dat je toedicht aan onzinnige dwazen. De vraag is daarom waarom jij jezelf zo plaagt met nare dwanggedachten, gevangen in de spinsels die jouw hart en verstand en ziel ontrusten en beheersen. Er woont een god in jou die heerst over wat wel en wat niet mag gelden als god. Daar kan geen mens tussen komen. Op zich is dat geen probleem als jij je goddelijk opstelt. Want dan leer je ga

Door het label onzin, ontzeg je jezelf tpegang tot nadenken en tot inzicht en tot begrip. Emotie kun je verbeelden met een kaars en een vlam. Één vlammetje kan ontvlambare zielen tot oorlog of waanzin of vreugde drijven. Dat is geen kwestie van wonen, maar van raken en landen. En vervolgens, als het een sleutelfunctie heeft, kan het gaan wonen in het denken en de ziel een bestemming geven in harmonie met de geraakheid of ontvlamming. Maar de emotie is niet één persoon maar is geest, en jan zich verdelen en kan komen en gaan en kan onbelangrijk zijn of worden, of juist heel belangri

Het maakt niet uit hoe je iets noemt. Taal is een technisch instrument dat iets zegt. Maar het maakt uit dat er beelden en associaties een eigen leven gaan leiden waardoor niet meer wordt gehoord wat wordt gezegd.

Wie op het spuugbankje zit zal terugspugen of stil zwijgen of een andere plek zoeken. In alle gevallen is diegene zijn eigen slachtoffer, want hij dient zich verre te houden van hen die werken met spuugbankjes. Redelijke uitwisseling van minder consumptieve inhoud is daar onmogelijk vanwege de plaats of alleen al het ergens bestaan van een spuugbankje.

Denk na. In de mens woont emotie en gevoel en in de mens groeien inzichten en die door rakingen en kennis ontwikkelen en in de mens zijn bevliegingen komen en gaan naar gelang omstandigheden wijzigen. De mens is dus niet alleen mens, naar ook iets geestelijks; iets dat door bijvoorbeeld een wet of een goede demagogische spreker hele volksstammen kan beheersen. Dat is iets onzichtbaars, maar in velerlei opzichten als fenomeen bewezen. Dus kom uit je platte voorstellingen en leef je in in de realiteit van wat gewoon in tamelijke redelijkheid wordt gezegd. In de wetenschap van de

Ja, inderdaad. Mensen zijn gebroken vaten die getuigen van een heelheid in heerlijkheid in Christus. En zodra ze in die heelheid gaan rusten, en zichzelf prijzen als vat van heerlijkheid en gearriveerdheid in Christus, verliezen ze deze even gemakkelijk weer. Want de rust in Christus brengt onrust en afzien en opoffering en lijden voor het vlees, en gesproken wordt van Christus volgen en een kruis opnemen en een kruisweg gaan. In een liefde die, als het vlees dat verdragen kan, Gode dank brengt voor die ellende.

Nee als stilleven niet. Maar wel als bouwsteen van een niet mistig en niet vaag gewenste inbreng. De appel kan het leven beduiden, de hamer van de rechter het oordeel, en het boek is waarin dat oordeel geschreven staat. Het stilleven wordt dan in alle eenvoud levendiger. Maar als inhoud blijft het tamelijk nietszeggend en daarom vaag. Ergens lijk je van abstractie tot inhoud te willen komen, maar niet te willen verwoorden wat jouw deel van de inbreng inhoudelijk is. Maar van een ander wel verwacht dat jouw inbreng concreet en zonder vaagheid wordt geduid. Ik vind dat dat, als dat zo

Nee, het begint in vaagheid hier: ondanks alle beschikbare universele kennis krijgt het begrip horizonversmelting een betekenisdiepte die zonder de bereidheid tot diepgaander introspectie maar moeilijk te peilen is. En dat hoeft niet eens moeilijk te zijn, zodat een kind van zes het ook begrijpen kan. Aan voorbeelden is echter geen schaarste, het aanbod naargelang niche van interesse mogelijks zelfs overweldigend. Een voorbeeld zoals er duizenden zijn: A={appel,hamer,boek)

Nee, met drie abstracties krijg je drie maal drie. Hamer plet appel. Boek slaat dicht. Appel gaat ontkiemen. Geldt altijd. Bruutheid plet draad. Draad op slot. Zaad gaat ontkiemen. Is niks aan te doen, je bent integraal onderdeel van het grotere geheel. En waarheid en leugen baren hun eigen kinderen. Wat verder mist als abstractie is kracht (bewerker van evenwicht) die in het geheel werkzaam is, oftewel de botsing tussen een en ander met daaruit winst en verlies, zoals in steen, papier, schaar. Hamer wint van boek, appel wint van hamer, boek wint van appel.

Voor AI en andere onnadenkenden is dat inderdaad zo. Maar een weldenkend mens benoemt eerst zijn onderwerp van aandacht met de daarmee verbonden abstracties. En alleen onnozelen spelen ermee zonder een geordende en wettige samenhang. De hamer is geen zwaard. Betrek je de abstractie op de schepping dan is de appel het perfecte ronde leven en de hamer is de wetmatige rechtlijnige opbouw en het boek is de geest die dat geheel tot eeuwigheidswaarden maakt. De slang past hier niet in. Gewoon als abstractie niet, omdat jij op jouw tafel geen toegang geeft aan de slang. Want de slang valt

Steeds is de kern van de zaak om voldoende soorten abstracties te benoemen om te voorkomen dat er anomalieën optreden in de voorstelling en de wettig bedoelde voorstelling even fantastisch en wonderlijk van aard wordt als die van Escher, Einstein en Planck. Bovendien kunnen maar zo verbanden worden gelegd van de ene abstractie in de andere, waardoor er krommingen optreden. A = (x2+y2)ML + (xy+yx)M + (xy)MGL

Leuke exercitie. Maar de basis is een verzameling op een tafel. Dat geeft, vermoed ik, een premisse waardoor de appel nooit in het boek tegen de hamer rolt. Mijn vraag is daarom wat het doel of de bedoeling is.

Onzin om het zo te stellen. Al het goede en al het kwade komt uit de hand van God. Het kwade draagt bij aan de verhoging van wat goed is, wat immers relatief is. En diezelfde relativiteit maakt dat er steeds iets kwsadaardigers verzonnen kan worden. Er is geen grens aan. Hoewel iedereen steeds de andere kant op kan gaan. Waarom dat niet gebeurd? Vanwege de naargeestige boosaardigheid die leeft in het hart van de bozen, en overigens ook toegang heeft tot de harten van de goeden. God is de good guy, die verzoekt om net zo te zijn en te doen als Hij. Voor de rest doe je vooral wat je mij ve

Je vooringenomen insteek is je achterstand en je verlies. Je vult iets onnozels in voor een ander en oordeelt over de onnozelheid daarvan. Maar de onnozelheid kwam niet uit die ander, maar uit jou. De moraal vraagt om liefde barmhartigheid en vrede voor je naaste. Dat is belangrijker dan je eigen leven. Want liefde en barmhartigheid en vrede is iets van de geest van zijn die eeuwig is. En het leven iets van tijdelijkheid die alleen moreel zinvol is als de moraal op orde is. Adam en eva kenden geen hemel en geen belofte van opstanding uit de doden. In de opstanding komt het paradijs t

Als de mens goed doet, dan betoont hij liefde en offert zichzelf op voor de hogere moraal, goed genoemd. Wat jij nietsnut noemt, is de koning die alles weet over en voor het bestuur van de aarde, en dat ook doet, als materiële incarnatie van iets van de geest van God. Dat dat iets beperkt is, volgt uit het zijn van schepsel in een schepping waarin je steeds materie bent op één plaats, gebonden aan de werkelijkheid en de natuurwetten die op die plaats gelden. En dat de mens ook bij machte is om de door God gestelde wetten te breken, is geen fout in de fabricage, maar een ontwerp

De abstractie van horizonversmelting vraagt om uitwisseling van gelijkwaardige begrippen die elk een eigen plaats en bepaalde context hebben, waardoor beide deelnemers iets van hun eigen richting en contextbepaling inleveren en iets van de ander terugwinnen. Dat is slechts ten dele. En door herhaling van het proces komt het dan mogelijk zover dat uiteindelijk richtingen verschillend zijn, maar gelijkwaardig, en de context gelijkwaardig en echt gelijk.

- Het is plat en daarmee schiet het ook tekort als een abstractie van de realiteit. - Het is abstract en daarmee geschikt voor een formalisme met nummering. - Het is in de basis rond en daarmee een goede abstractie voor de schepping en de natuur. - Het is afnemend van vol naar leeg en daarmee een goede abstractie voor de schepping en het leven. - Het is veranderend van zwart naar wit zonder in de basis te veranderen, wat een goede abstractie is voor energie en leven. - Het is niet rechtlijnig en daarmee geen goede abstractie van de onderliggende eenvoud en van het godd

Psalm 49:10 Dat hij ook voortaan geduriglijk zou leven, en de verderving niet zien. Psalm 49:20 Zo zal zij toch komen tot het geslacht harer vaderen; tot in eeuwigheid zullen zij het licht niet zien. Psalm 69:24 Laat hun ogen duister worden, dat zij niet zien; en doe hun lenden gedurig waggelen. Psalm 89:49 Wat man leeft er, die den dood niet zien zal, die zijn ziel zal bevrijden van het geweld des grafs? Niet zien = niet beleven, niet meemaken.

Klopt. Het is pozzo van mogelijk, niet pollo van kip.

Pollo bedoel je, of de jongen, vlak voor de nacht invalt.

Waarom zo in de mineur? Jij mag het perspectief van benadering kiezen. En dan is het aan mij om te mopperen dat het niet zal veranderen.

Nogal wiedes. Zolang we blijven praten over de brillen die we dragen met alle interessante relevante aspecten van dien, komen we niet toe aan het scherpstellen van de focus op een onderwerp. Ik denk dan dat kennelijk jouw onderwerp meer het scherpstellen of spiegelen of beschrijven zelf is. Ook interessant en relevant maar niet per se mijn ding. De waarheid is vanuit elk perspectief dezelfde. Niet gelijk maar wel dezelfde. De kunst is om de perspectieven te zien als een lichtval op hetzelfde. En de makke is dat de perspectieven vooral dienen om te strijden en om hetzelfde uiteen te

Ja, inderdaad, mee eens. De slang rekent zich terecht heel rijk omdat hij de mens in zijn val heeft en binnen zijn beheer tot de dood er op volgt. En de mens die dat weet, weet zich daarin kansloos en verloren, en zal slechts in genade en zelfverloochening de duivel te slim af zijn door op het meest kritieke moment toch te kiezen tegen de slang en voor Christus. Zodat de schrift bewaarheid wordt dat in onze zwakte de sterkte gevonden kan worden. Terwijl dezelfde schrift schuldig stelt die menen reeds in Christus geted te zijn en rekenen alsof hun geen zwakte meer ten val kan brengen. Daar is d