Tomega

De Vader is geest en kracht, en dat is dus inderdaad niet hetzelfde als mevrouw Jansen of meneer Pietersen; hoewel de Vader wel degelijk in Zijn kracht ook persoonlijk kan zijn en engelen aanstuurt. Christus dan, is ook mens, terwijl hij ook Zon van God is. En de mens tenslotte is geen God hoewel hij wel iets van God heeft. En alles met elkaar is het wel erg beperkt om te spreken van een zijn dat uitsluitend in de geest kan zijn. Alsof je God die eens als God alleen begon, na al de ontwikkelingen waarin Zijn kracht door het Woord zich openbaarde met hemelen en engelen en aarde en aardse s

ongeldig is. Er zijn meer Bijbelcitaten welke verduidelijken dat God niet in het gelaat gezien kan worden. 1Johannes 3:2 Geliefden, nu zijn wij kinderen Gods, en het is nog niet geopenbaard, wat wij zijn zullen. Maar wij weten, dat als Hij zal geopenbaard zijn, wij Hem zullen gelijk wezen; want wij zullen Hem zien, gelijk Hij is. Zodat je moet concluderen dat er bedelingen zijn van ontoegankelijkheid en van toegankelijkheid en van verborgenheid en van zien. Dat is niet iets van kerkleer, maar dat is iets van God. Opnieuw moet je leren dat God is die Hij zich openbaa

De Heere zegt tot mijn Heer, zit aan mijn rechterhand. God zegt tot Zijn Zoon, via de weg van Lazarus: volg Mij. En de Zoon spreekt en zegt op een gegeven moment: kon het zijn, laat deze drinkbeker toch aan mij voorbijgaan. De eenheid staat dus niet aan een tweeheid van onderlinge persoonlijke verhoudingen in de weg. Ook de wedergeboren mens ziet God nu in een spiegel van woord en wet, maar zal alsdan God zien van gelaat tot gelaat. Dus is het definiëren van God als iets onpersoonlijks, in strijd met wie en wat God is; namelijk juist heel persoonlijk. Adam en Eva maakten die

Jij vertaalt het 'roepen' uit 1 Samuël 3 als 'spreken'. Ik wijs je er op dat dat niet kan, 1 Kor 2 geeft helder uitleg 'hoe' God met de mens communiceert. Wat er ook wordt gezegd over hoe een geestelijk mens geestelijk is of niet, nergens staat een beperking aan God en een verbod aan God en een onmogelijkheid aan God en een ongewenstheid voor God om te spreken met de mens. Sterker nog; geesten kunnen spreken, en geesten kunnen een mens in bezit nemen. En ook dieren. Dat in het paradijs door dieren wordt gesproken zegt vooral iets over de geest die de dieren doet spreken, en de

Ik weet niet hoe het wel zit, maar het lijkt me dat in een liberaal land niet preuts of politiek overdreven correct wordt gedaan over wapens, en het beter is om ermee om te leren gaan, dan net te doen alsof die kinderen nooit zullen gaan schieten. En het lijkt me dat dezelfde boodschap in dicht bevolkte steden anders is, dan in de Texaanse vrijheid. Dus dat bekloppte valt wel mee, denk ik. Wat niet meevalt is nmm de geestelijke mentaliteit die steeds meer letterlijk over lijken gaat en steeds minder respect heeft voor het leven van een ander. Kopschoppen en messteken zijn alleszeggend over de

Zodat als je beledigd bent, je wordt gescherpt om te doen waarvan je denkt dat het moreel moet en dat je dat ook kunt volhouden. Dat iemand daarbij op z'n teentjes wordt getrapt, is op die schaal onbetekenend; want immers: hij is niet in zonde geboren en is tot wel iets goeds in staat. Een dergelijk bastion van moraal en menszijn, zal zich vooral versterkt weten om te volharden in het goede, en des te meer wijken van kwade.

Alle drie waren zij vol van wijsheid en van de genade Gods, Toch worden ook zij hard aangepakt. Abraham doorstond te proef en was bereid zijn zoons leven te geven als God daarom vroeg, in het geloof dat God desondanks toch zou voorzien. David doorstond vele proeven van dalen van diepe duisternis in het geloof dat hij tot koning gezalfd was, en dus eens koning zou worden in Jeruzalem. Salomo doorstond vele proeven en won in wijsheid en genade bij God en de mensen. Zoals ook Abraham en David genade verkregen bij God en ook bij de mensen. Toch kreeg Abraham de straf dat Hagar met Ismaël weggestuu

Doe wat je doet, maar ga daar geen geestelijk label aan hangen. Want je verwacht niet van God wat je van jezelf verwacht. Abraham liet zien dat hij deed wat hij deed, en hij had er achteraf gezien beter aan gedaan om wat meer met geestelijke labels te werken bij wat hij gewoon doet.

Een paradigmashift geeft een nieuw perspectief aan het individu. Dat individu identificeert in zoverre zich niet meer met zijn oude perspectief, maar dat oude verwerpt hij, en hij omarmt het nieuwe perspectief. Kenmerkend is, dat het ene perspectief zich niet verstaat met het andere. In zoverre is totaal irrelevenant of dat door wijsheid, ervaring, katastrophe of het gezag van een vlotte spreker is. Relevant is, dat de geest zich sluit voor het een, zodat het andere niet meer tot die geest geraken kan. Daaruit volgt dat het terrein van paradigmashifte, voor de overstapper een glijbaan is

De mens is gemaakt om naast en met God te leven. De bloemen in de weide zijn nietigjes die ook juist daarom geen moeite en geen pijn hebben met de maaier, net zoals de maaier ook geen moeite en pijn heeft bij de vernietiging van de bloemen tot eer en verheerlijkt voedsel van zijn beesten. Maar die door jou nietige mensjes genoemd, slagen er wel in om God te trotseren en hem naar de kroon te steken. Die worden niet behandeld als nietige mensjes, maar als omverstoters van de heerlijkheid van de hemel en van de aarde. Maar niet in platte oppervlakkigheid. Eerst dwingt God de geesten die in d

Dat doet de mens zelf. Voor God is genoeg dat Hij zegt wat de mens moet doen. Maar toch doet de mens dan precies dat, waarvan de mens weet dat dat zijn leeftijd op aarde en in de hemel bekorten zal. Genocide, is het moedwillig trotseren van woorden van waarheid en leven, om daarmee hele volken in onherstelbare leugens en de eeuwige dood te storten. Geestelijke doden zijn er vele en mogelijk ook onder de mensen die je kent, en God ziet dat. Wat Hij opruimt, is aan Hem, Maar Hij heeft gezegd, dat zolang het Levende leeft, Hij eerst het Levende zal benaderen en tuchtigen, opdat er nog zoveel

De mens ziet en weegt en neemt beslissingen die binnen zijn eigen liefde en macht en maakbaarheid liggen. Maar God vraagt liefde en geloof, in de macht en de kracht van God en de hemelse heirscharen, die beschermen en bevechten wat gaat over recht en wet en geloof en liefde in God. In het veld van levenswegen en levensomstandigheden, overziet de mens niet altijd wat geestelijk is en een geestelijke benadering vraag, en wat gewoon op de weg ligt om te doen. Want de omstandigheden zijn niet altijd gepresenteerd als geestelijk of als geestelijk tegenover werelds. Dan iets roepen ove

Begin nou eerst wat ik zeg op de letter te lezen, dan lees je dat er staat: zeg niet. Dus Abrahams kindschap helpt ze niet. Maar, staat er dan, breng vruchten der bekering voort. De tollenaar die zich bekeerde, had veel te doen. Maar de farizeeër krabt zich eens achter zijn oor, want hij is rechtvaardig en een kind van Abraham. Hij zou niet weten waar te beginnen, want bekeerd en gearriveerd was 'ie al. En lees dan die bijbelteksten eens, voor je die als onderbouwing inbrengt, want je maakt er nu een zootje van.

Als de zon schijnt over goed en kwaad en rijk en arm in gelijke mate, wil dat niet zeggen, dat de nacht niet vallen zal. En ook het kwaad van oordeel en eindtijd, zal (in zekere mate) de goeden met de slechten treffen. Lucas 3:7-9 Hij zeide dan tot de scharen, die uitkwamen, om van hem gedoopt te worden: Gij adderengebroedsels, wie heeft u aangewezen te vlieden van den toekomenden toorn? Brengt dan vruchten voort der bekering waardig;10 en begint niet te zeggen bij uzelven: Wij hebben Abraham tot een vader; want ik zeg u, dat God zelfs uit deze stenen Abraham kinderen kan verwekk

Verlangen om naar de zon te vliegen, maakt je nog geen Icarus. Denken is in vrijheid. De realiteit denken, en dan gaan zijn, is in strijd met de wet van behoud van energie: je blijft behouden wat je bent, en alleen God kan dat veranderen. Geslachtverandering kan niet. Wat er gebeurt is een denkbeeldige werkelijkheid met geweld opleggen aan de daarvan afwijkende werkelijkheid, die ook vloekt met de denkbeeldige werkelijkheid. Als een koning die zijn lakei gebiedt om vanaf nu grasetend te zijn.

Als het mensen helpt om geen misdrijven (meer) te begaan, of anderen kwaad te doen dan vind ik dat dikke prima. De moderne mens heeft geen behoefte om God recht te doen, maar leeft voor de welbevinding van het moment. Zonder te weten wat een misdrijf eigenlijk is, of wanneer hij kwaad doet aan een ander. Maar misdrijven tegen God zijn O.K., en Hij geldt niet als een ander, die jij geen kwaad mag doen.

Toch wel. Dat wat zich vandaag de dag presenteert als iets in een verkeerd lichaam, was altijd al iets in een lichaam dat daarvoor vrijwillig koos. De mens begeert wat hij niet is en heeft, en dat begeren kan niemand hem verbieden. Maar heden ten dage kan hij zijn begeerte opeisen, want de begeerte wordt gezien als zijn hogere staat van zijn. Want als iemand zich rijk voelt, maar niet de kenmerken van rijkdom, dan is een kapitaalinjectie nodig. Dat is nodig om lichamelijke ontwikkelingen te stoppen die later weer terug gedraaid moeten worden. Wat maakt dat de gees

De een legt al het vuil bij God voor Gods troon en verbetert zich in niets. De ander heeft berouw en bekeert zich, en zondigt niet weer. Wat je in deze wereld brengt, is wat je vader je heeft bijgebracht. De vraag is dus of je een aardje naar je vaartje hebt.

Dit is stom gewets. Als je niet weet waarom die worden gegeven, of te dom bent om het te snappen, begin er dan ook niet over. Waarom stom gezwets? Op welke basis en onderbouwing en op wiens gezag? Laat maar zien dat jij niet te dom bent om het te snappen, als je erover begint te spreken. Dat mensen het met alles en iedereen doen, inclusief familie, kinderen, en beesten is van alle tijden. Het wordt pas stom als die mensen daarin lijnen gaan leggen van hogere waarden, die het verderfelijke en onnatuurlijke verheffen als norm, die door iedereen geaccepteerd moet worden, en tegelijk het

Het wordt relevant als er iets van waarheid in schuilt. Dat is zelfdragend en hoeft niet drijvend gehouden te worden door iemand. Wat iemand vindt, is slechts een mening en een persoonlijk perspectief. Dat zinkt weg als inhoudelijke ballast. Tenzij iemand gezag heeft of krijgt. Maar dat zie je in deze tijd helaas vooral gebeuren bij de onnadenkenden.

Hoe zou relevant zijn wat een individu beter lijkt? Waarheid dient en zoekt zichzelf en haar kinderen waarderen en eren haar. Dat gepraat over een geest of mens of ziel die zich mannetje of vrouwtje voelt is kinderachtig op een manier die niet past bij kinderen, maar bij zwakke geesten. Want een geest of mens of ziel, is vrij om zich te voelen naar gelang z'n fantasieën alle kanten opgaan. Logica brengt je op zekerheden die men waarheid noemt, en de geestelijke vrijheid brengt je op fantasieën die men verbeelding noemt. Dat is onbeperkt en kan ongeremd, zolang het blijft in de eigen kaders,

Waar de emotie de wet vervangt, kan de emotie voelen als wet van eeuwigheid. Tot blijkt dat de wereld dat stadium en jouw uitgekristalliseerde emotie niet volgt. Dan ineens is je vaste basis een mening behorend bij een gepasseerd station, die de wereld reeds ver achter zich heeft gelaten. Doordat de norm van wat is, wordt gehaald uit wat wordt gevoeld, is wat is niet langer van betekenis. Wat voor jou nu feitelijk is, kan daardoor morgen een afwijking zijn. Een hersenspinsel kan meer fysisch tellen, als het fysische. De mens waant zich God over een lichaam, dat wordt gedwongen om zichzel

Bij darmperforaties wordt soms sterven verkozen boven vechten tegen de bierkaai. Een vagina creëren om de psychische nood tegemoet te komen, is een ander uiterste. En al helemaal als het ontbreken van dat niet lichaamseigen onderdeel wordt beschouwd als een onleefbare mutilatie van het lichaam. Dat is dekadent. Draak Tientand in actie.

De schrift onderwijst dat man en vrouw één vlees worden Man en vrouw dienen elkaar te accepteren, en dienen zich vrij te maken uit hun eigen omgevingen, en daarna dienen zij door die omgevingen te worden beschouwd als één geheel. Daarmee is het huwelijk per definitie een zaak van de samenleving als geheel, en een zaak van de inrichting van een leven ook ten overstaan van God. Ga je dat anders zien, dan kan dat, en dan kun je ook zeggen, dat er een eenheid is "tot het paringsritueel ons scheidt". Maar dat is onder mensen niet gebruikelijk, behalve dan in contexten die moraal als

Toch is het oude onverkend c.q. onmiskend c.q. aan dovemansoren gezegd