Tomega

De strijd en angst die voortkomen uit onbegrip of conflicten tussen verschillende tradities zijn helaas een realiteit. Creatieve metaforen en empathische benaderingen kunnen nuttig zijn om deze complexe dynamieken te benaderen en te verzachten. Maar zoals je terecht opmerkt, zelfs als we een zekere mate van begrip ontwikkelen, blijft het uitdagend om vreedzaam en inclusief te blijven in onze benadering, vooral gezien de diepgewortelde overtuigingen en emoties die vaak betrokken zijn bij spirituele identiteit. In het paradijs was inclusiviteit zodanig inclusief begrip, dat zelfs de sl

Met de notie dat het simpele in context van de zo geformuleerde eeuwigheden meerdere eigenwaarden gaat vormen, die een soort denkraam vormen en een veredelde status gaan krijgen, zoals "waar" en "zuiver" en "logisch" en "dwingend" en "wettig". Zonder dat denkraam krijgt alles een fantastisch en verbeeldingsrijk karakter, met als resultaat dwaze onzinnigheden. Fantasie en verbeelding zijn wel elementen van alles, maar ook deze begrippen horen te worden afgestemd op de grondtonen tot in waarheid gefundeerde fantasie, en tot wettige verbeelding.

De zoon die de vaders bevelen in de wind slaat, omdat hij zich niet wil laten dwingen, is geen zoon van de vader, maar een zoon van de tegenstander van de vader. En ook de zoon voor wie wat vader vraagt geen niveau van bevel en wens tot gehoorzaamheid is, is als uit de liefde gevallen, geen zoon van de vader. De vraag was niettemin heel eenvoudig, of God in het paradijs uitsluitend liefde vroeg of ook gehoorzaamheid. Het is een systeem van vrijwilligheid, of anders de dwang voor wie niet horen wil. Dat God je niet dwingt, wil niet zeggen dat je jezelf niet moet dwingen. Want ergens tussen God

Nee, dat ligt anders, en volgens mij schreef ik dat ook. De complexiteit is er gewoon, en als de complexiteit wordt begrepen, wordt zij niet meer complex genoemd, maar eenvoudig en binair. Jij en jouw klein bordje kunnen zich daarom beperken tot de vaste kost die daar ligt, en nergens anders. Net zo binair als goed en kwaad geen mengvormen zijn van elkaar. En hoe dat doorwerkt in een groter geheel, is geen zaak van overpeinzing en verwarring, maar vooral een zaak om te volharden in en trouw te blijven aan de eenvoud van wat op je bordje komt. Want om rechte voren achter je te laten, is een bli

"Gij zult van de vrucht van deze boom niet eten." Is dat eerder een belofte dan dwang? Of hangt dat af van hoe het bij de hoorder landt? En als de belofte dan straf en de dood is, waarom zou dan gehoorzamen onoprecht zijn? En hoe zou de vrijheid om jezelf de dood in te jagen, geen aansporing of dwang benodigen voor de klaarblijkelijke doodsverachters? Maar is het dan nog wel dwang, als iemand zich in vrijheid laat gezeggen en dwingen? Of is het daar eerder een tekort aan liefde voor de gestelde eis(er)? Of telt een aansporing of een wet met een straf niet als legitiem middel tot goed gedrag? M

Compassie en begrip zijn twee los staande en daardoor strijdige begrippen. Begrip van realiteit is anders van aard dan begrip van personen, motieven, en perspectieven. Het laatste is vooral relatief, terwijl het eerste als buitenstaander voortdurend vecht met het tweede. De relativiteitstheorie van begrip, is de notie dat het begrip in elk perspectief dezelfde waarden en wetten moet vertegenwoordigen, met welke logische gedachte de verschillende perspectieven met bruut gedachtengeweld naar elkaar worden toegebogen. Terwijl het eerder gemelde begrip begint met vragen over de losse eindjes die u

Generaliserend lijkt het logisch dat iets beoordelen vanuit een perspectief dat we (nog) niet kennen, quasi onmogelijk is. Waar het goud met het badwater wordt weggespoeld, worden zelfs de rioleringen open getrokken om iets van waarde terug te winnen. Maar het is zaak om te doorzien of het veredelde badwater daadwerkelijk veredeld is, of dat het slechts gaat om een veredeld perspectief over de aanwezigheid of slechts de waarschijnlijkheid of zelfs slechts de theoretische mogelijkheid van veredeld badwater. Maar dan is de eminente vervolgvraag wat de norm is om iets als veredeld of wa

Waar snelheid gemaximeerd wordt voorgesteld zonder inachtneming van de daadwerkelijke snelheden die zorgen voor hypergedrag van deeltjes, daar zijn non-lineaire voorstellingen fictieve verschijnselen in een realiteit van lineair grensoverschrijdende snelheden. Daar zie ik meer ruimte voor inzicht en ontluisterende ontdekkingen binnen lineair verband, dan het werken met hyperruimtes en non-lineair denken aan nieuwe inzichten en creatieve voorstellingen doet vermoeden. Want van oudsher bieden creatieve voorstellingen en hyperreële maatgevingen meer creationele scheppingen, dan de realiteit aan m

Laat de ambiguīteit rusten bij bedenkelijke keuken- en stamtafels, en bedenk en trek er uit wat waardevast is, en je wint waarheid en moraal en traditie en historische perspectieven. Inspiratie biedt nooit meer dan een bepaalde gesteldheid en een excuus om je door iets anders te laten leiden, dan waardevastheden vereisen, die op hun beurt geen andere inspiratie behoeven, dan het zicht op hun waarde biedt.

"Hier moge het volstaan erop te wijzen dat deze beweging geen wettisch geloof verkondigde, maar een geloof van persoonlijke ervaring en religieuze beleving." Ook de wet van Mozes verkondigt geen wettisch geloof, maar wel een wettische scheiding tussen de mens en God.

Wat God niet is, weerhoudt Hem niet om dat niveau te betreden en die met omgang te doen zijn. Dat bewijst ons het bemiddelen door engelen, en door de wet, en door de geboorte in Christus. Deze bewijzen negeren en niveau en omgang onwezenlijk of zelfs onmogelijk achten, is in wezen God monddood maken en ongeschikt om met Zijn eigen schepping omgang te hebben. Maar het geval wil dat die schepping juist was bedoeld voor geestelijke en fysieke omgang en ook gemeenschap. En het bewijs dat het minder ellendig en nutteloos is dan mensen denken, ligt in de wens en doelstelling dat God die geest i

Evident onverstand kwalificeert nooit als latent misverstand. Het neveneffect van begrip van de omvang van de beperkingen, bij onbegrip van alles om, in, en boven ons, is dat er consensus komt over de vereistheid van absolute fundamenten en onbetwistbare meetwaarden, die dan ook als principes van verstand en vooruitgang algemeen opgelegd en verbindend verklaard worden, alvorens ze algemeen ingang vinden in het denken. Welk laatste punt op zoveel onbegrip stuit bij mensen van juist meer begrip, dat uiteindelijk het diepste begrip een meeromvattend breidelwerk wordt van verbluffende onbegrijpel

Zoveel geesten, zoveel scheppingen. Pas als de geesten zien dat ze als vereniging slechts uit één geest zijn, gaan ze zoeken en begrijpen dat uit één geest ook maar één wet en één natuur en één samenhangend geheel kan zijn. En zolang de geesten menen zelf als divers geheel het meeste of meerdere te zijn, is de natuur chaos en onwettig en vooral geestelijk: een komen en gaan van fantastische werkelijkheden. Want godenmensen maken zich voorstellingen naar hun beeld. Foei, wat een destructiviteit heerst onder de geesten! Hoe zouden ze daar verder wensen te denken dan zij in hun beperkingen al bu

Daarvoor kun je de Joden niet verantwoordelijk houden. Hoogstens voor de menselijke maat die ze hierbij meer toepasten, dan hun was opgedragen. Er waren reeds engelen, en er was reeds een paradijs en de wereld biedt in alle bescheidenheid een wereld aan diversiteiten, bijna zonder beperking in mogelijke variaties. Wat mis je aan compleetheid? Niets. Maar wat mist, is de geestelijke wil om dat alles te beschouwen als heilig, en om daarin slechts zuiverheid van denken en doen te wensen en te doen.

Het draagvermogen van een wolk heeft alles te maken met dichtheid van de wolk en met het gewicht van hetgeen moet worden gedragen, en met de aantrekkingskracht van de aarde. Dat jij je niet kunt voorstellen dat er verschil bestaat, is iets van jouw beperkte voorstellingen. Maar bij ijs weet je prima te onderscheiden in dun ijs en dik ijs. En ook daar is dat een zaak van toevallige dichtheid, gewicht, aantrekkingskracht en de inwendige omgevingsenergie. Wat jij aandraagt als ervaringsbewijs, bewijst daarom veel eerder dat er meer is tussen hemel en aarde, dan jij in je primitieve voostelling me

Ok, duidelijk.Dat wordt het dus erger en wereldlijker. Niet iets om de positieve kanten van te zien voor deze wereld.

Realisme helpt. Dat is ook normaal. Denken in termen van heilige vrije mensen, is een roze wolk gehalte die je niet eens op dit forum en in dit vrije land waar kunt maken. Is Rusland een normaaldenkend land? Zijn wijzelf bereid om vrede te sluiten boven onze liefde om met geweld vrede af te dwingen? Zijn ook de geïmporteerde conflicten opgelost nu er vrijheid geldt voor de vredezoekers? Heb je daar realistische gedachten over? Is dat een voorbeeld, dat bewijst dat haat legitiem is?

Israël bestaat uit oorspronkelijke Joden, die in de Europese cultuur opgenomen zijn of zouden moeten worden, in plaats van verdreven en vernietigd. Vanuit Europa verdient Israël daarom alle steun. Israël bestaat uit Europeanen die in een ghetto- gebied wonen waar ze nog meer door de bevolking worden gehaat dan onder nazi-Duitsland. De islam daarentegen is nog niet een volwassen godsdienst en cultuur geworden, en hakt in op andere culturen alsof ze geen recht en geen vrede ooit met hun wereldlijke omgeving hebben gehad, en alsof ze dat normatief zelfs niet willen en zoeken. De onderlinge afstan

Dus als nu uit de puinhopen van Israël een messias opstaat, zal die de aarde regeren samen met de christenen? En is dat dan een wereldlijke staat of Joodse staat of Christelijke staat?

De mens is een emotioneel wezen, en zal daarom complexe uitkomsten geven. Maar zelfs in de wiskunde zijn complexe getallen een verdraaiing van de natuur door geforceerde systemen van onwettig denken. En zelfs in de natuurkunde worden moerasstelsels en intrinsiek tegenstrijdige wetten gehanteerd om de zielen te vervoeren. Dus is het zaak niet de geest van de mens te beproeven, maar om het feitelijke en wettige en natuurlijke te beproeven of het wel of niet secuur past in de fundamenten van vast en natuurlijk en causaal. Want het is geen enkel probleem om onvaste en onwettige en onnatuurlijke ve

Nee, de mens is een emotioneel wezen. De wet is echter zonder emotie. De ratio is zonder begrip. De natuur zonder inlevingsvermogen. Daarom zal de ziel veel winnen waar hij zich door wet en natuur en ratio laat onderwerpen. En de ziel verliest veel, waar hij wordt geleid door de diepere lagen van denken. Want daar is geen wet en geen natuur en geen rationele verbanden. Maar slechts, verbeelding, fantasie en het spel der geesten die heersen over wet en over natuur en over rationele causale verbanden. Ga maar na voor jezelf. Het hoogst haalbare is het overgeven aan dimensies en systemen die niet

De vermetelheid van de kleren van de keizer begint bij het passen van de schoen. Oorlogen volgen geen verklaringen, maar begeerten en bloeddorst. Sluitende verklaringen sijn onbemind als strategie, omdat ze naar hun aard niet dienen, maar heersen.

Beetje als zeggen dat geld uit het niets komt, het zegt nog niet hoe we ermee omgaan. Causaal rationeel sluitende verbanden dwingen tot een vereenvoudigde en wetmatige weergave van alles. Geld komt uit het niets, totdat je formuleert wat geld normatief is of moet zijn. Dat bij geld een eigenschap als vertrouwen de plaats inneeemt van het zijn, is absurd. Zo komt ook wetenschap uit het niets totdat je formuleert wat de wetenschap normatief is of moet zijn. Dat bij wetenschap natuurwetbrekingen en filosofie de plaats innemen van het zijn, is absurd. En zonder sluitende definities en v

Als je eens opzoekt hoe ferm de wetenschap spreekt over hetgeen is ontdekt, zou je toch echt niet menen dat er geen absolute zekerheden zijn. Steeds is daar het diepgewortelde geloof dat de wetenschap dichter is genaderd tot het absolute. Dat is waarom in dieper overwegende disciplines wordt gesproken van paradigma's. Ten diepste begrijpt de mens en het systeem van zichzelf dat er een geloof mee verbonden is. Zonder dat ook maar ergens in het denken en weten tijd en ruimte toe te kennen. De waarheid is ondertussen dat Wetenschap zichzelf volkomen heeft losgemaakt van kennis, en dat kenni

Het komt er eigenlijk meer op neer dat niemand zich aan de wet kon houden, op 1 na. Het zijn systeemkenmerken van de samenleving van God en de mens. 1. God en de mens samen in Gods heerlijkheid. Daar was geen andere wet dan de liefde voor de schepping, en in die schepping de liefde voor God, die groter is dan de liefde voor de schepping. Met behulp van de boom van kennis van goed en kwaad, die het systeem inhoud gaf met een verleiding om God te helpen met meer begrip en kennis hoe de mens God kan liefhebben en dienen, en ook met een doodstraf als voor de verleiding werd bezweken. M