TTC

Waar bevindt God zich dan?

Logica is de leer van het "strenge' betoog, misschien ligt daarin een onderschatte moeilijkheid?

Iets wat recent is geleerd kan bijvoorbeeld iets anders dat wij vroeger hebben geleerd weg- of onderdrukken. Men spreekt dan van retroactieve inhibitie. Ook het omgekeerde, proactieve inhibitie geheten, kan plaatsvinden. Iets wat vroeger is geleerd kan iets anders dat later is geleerd onderdrukken. Ten slotte is het mogelijk dat we iets vergeten omdat we het niet meer kunnen terugvinden. Het zit nog wel in het geheugen, maar we kunnen er niet meer bij. Terugvinden gaat makkelijker als we kunnen beschikken over een hulpmiddel of 'cue'. Zo kan een gezicht of een melodie ineens de herinnering ter

In reactie op de gedachte dat Jezus' voorhuid het enige deel van zijn lichaam was dat niet opgenomen werd in de hemel, wordt soms gespeculeerd over door hem op aarde achtergelaten melktanden, haren, nagels en het door hem vergoten bloed.

Aub, begin weer niet over die auto-onderdelen, dat is immers altijd hetzelfde.

Een blunder die onze minderwaardigheid voor levenslang garandeert, is denken dat christenen allemaal dezelfde taal spreken.

Overigens, wegens een aantal overprikkelingen in Spanje, komt Sinterklaas dit jaar uitzonderlijk iets vroeger. Verder zou naar het schijnt dat vaderlijke meer met kenmerken te maken hebben, anders zou God helemaal niet geslachtsloos kunnen zijn.

Heeft met die baard te maken, denk ik. Discursieve psychologie is ontstaan als een kritiek op methoden die gebruikelijk zijn in de sociale psychologie, zoals het interview en het experiment, waarin taal buiten haar natuurlijke context wordt bekeken en behandeld als directe weergave van de wereld om ons heen. Het uitgangspunt van discursieve psychologie is dat taal niet alleen beschrijft wat we zien, denken of voelen, maar dat zij ook gebruikt wordt om handelingen mee te verrichten.

Apart alleszins, alsof je de omgekeerde effectiviteit andersom wil laten blijken, verwarrend.

Meer dan waarschijnlijk een kwestie van oefenen, kunnen het ook eens proberen door Kronos en Chronos door elkaar heen te gebruiken.

Tja, en katalysatoren zijn auto-onderdelen, kennen dat verhaal.

Over wie dan wel?

Misschien dat we het synoptische vraagstuk nog eens kunnen overdoen, het is alweer zo lang geleden.

Kijk bijvoorbeeld naar de ontwikkeling van onze hersenen, een toename van complexiteit en integratie, waarbij iedere fase, ieder ontwikkelstadium, de voorgaande fasen omvat en overstijgt. Of zoals in de reeks quark, atoom, molecuul, complexe molecuul, eenvoudig organisme, meer complex organisme, neuraal organisme, reptielenbrein, limbisch systeem en neocortex. Een dergelijke reeks noemt men een holarchie.

Zolang we maar bereid zijn om te blijven blunderen, komt er vroeg of laat wel eens een wit konijn uit een hoge hoed. Beetje als de zoeker is het gezochte, en het oog dat zichzelf niet kan zien.

Als het niet gezien kan worden, is er ook geen ziener.

Er is ook geen ziener, dat zou het absurd maken.

Zal Plotinus zich wellicht schromelijk vergist hebben, kan gebeuren.

Plotinus’ metafysica houdt vragen in naar het denken, wat überhaupt gedacht kan worden, en ook naar het geheel van het denken of het geheel van het zijnde. De vraag die dan opkomt, is hoe het geheel gezien kan worden. Wat is de ultieme oorzaak en oorsprong van alles, de eenheid van het geheel? Zo komt zijn wijsbegeerte uit bij het begrip van het Ene, de eerste hypostase van zijn drie-principesleer.

De progressie is dat ik er geen jota van begrijp, het is toch al iets.

Soms de indruk dat het wel eindeloos kan doorgaan, met dat simpele in het complexe.

Chapeau aan wie dat allemaal weet te bevatten en vlotjes kan navertellen, in ieder geval geen spekkie voor m’n bekkie.

Introspectie mag dan misschien wel tot veel binnenpretjes leiden, de domper op de feestvreugde volgt.

Het christendom heeft de tempelslaap gechristianiseerd, waarbij heiligen en martelaren de rol van goden overnamen, tempels door kerken en kloosters werden vervangen, maar de inhoud hetzelfde bleef, namelijk het verkrijgen van genezing door aanroeping van God, heiligen, martelaren en engelen.

Incubatie is een technische term die in de antieke godsdienstgeschiedenis gebruikt wordt voor het begrip tempelslaap. Dit was een ritueel waarbij zieken of andere hulpbehoevenden te slapen werden gelegd in een heiligdom dat aan een genezende godheid gewijd was. De patiënten brachten op deze manier de nacht door – vaak liggend op de huiden van pas geofferde slachtdieren – met de bedoeling een droomvisioen te krijgen, waarin de aangeroepen godheid aanwijzingen zou geven omtrent de te gebruiken geneeswijze of geneesmiddelen. In principe werd de incubatie voorafgegaan door ritueel vasten, reinigin