TTC

Je hebt al alles gezegd, we zijn de doden en jij de levende. Nu die liefde nog, doe je best eens een keertje.

Het is heel scherp, de wortel 0 heeft geen kleur.

Ja, en je mag niet zeggen dat er binnen andere strekkingen exact hetzelfde gezegd wordt, alsof die wortel spreken kan.

Zeg nooit zomaar moreleti tegen een lamberti, of advertus tegen een legatus.

Ja, die concrete werkelijkheid is doorheen de tijd niet veranderd. Voor jou zonder wortel dan, enkel leegte rest.

Beetje als zeggen dat het een oeroud gegeven is dat 1 + 1 gelijk is aan 2, en binnen 2000 jaar nog eens afspreken tot wat het geleid heeft? Met radicaal bedoel je hier wellicht tot aan de wortel, als in een onbewaakt moment zo helder als een fonkelende ster die tijdloos aan het firmament schittert? Het staat allemaal mooi beschreven, dat is het probleem niet.

Tegelijk drie dimensies impliceert wat mij betreft veel variaties, in die zin betekent voortschrijdend inzicht ook een vorm van toenemende complexiteit. Ergo, wat je nieuw schepsel noemt wordt ingebed binnen contexten waar dergelijke processen a-synchroon verlopen, met veel variaties in intensiteit en bijhorend meningsconflict. Dit doet geen afbreuk aan de hernieuwde motivatie, het vergt een vertaalslag binnen een hedendaagse context die nu net in volledig tegengestelde richting lijkt te werken, op naar WOIII.

Door al m'n beperkingen denk ik wel dat het mogelijk moet zijn om goedbedoelend bij m'n medemens stokken in de wielen te steken.

Dat nieuwe begin, is dat een puur subjectieve beleving of heeft het collectieve waarde?

De ogen van een rups zijn niet dezelfde dan die van een vlinder, ik weet echter niet of je zelf ooit een rups was.

Is dat niet het verhaal van Telos?

Of met verlengstukken zoals je met je topic suggereert, dan spreken we op het niveau van Plancklengtes. Ja, heel fascinerend, zeker in het licht van allerhande onheil.

Een 'heilige' taal is vaak de taal die werd gesproken en geschreven in de samenleving waarin de heilige teksten van een religie voor het eerst werden vastgelegd. Deze teksten worden daarna vastgelegd en heilig, en blijven bevroren en immuun voor latere taalkundige ontwikkelingen. In het verlengde over culturen en religies heen per traditie, des levens, veel atthakatha.

Wat zit er tussen de kleinste deeltjes die we met onze beperkte zintuigen kunnen waarnemen?

Een moeilijke opdracht blijft afleren wat a priori nooit aangeleerd is geweest.

Specifiek voor mandalaliefhebbers, zo'n yantra bestaat uit 9 driehoeken die samen een complex vormen van 43. Daaromheen zie je kringen, lotusbladen en vierkante poorten, die, volgens relevante lectuur, de lagen van werkelijkheid en bewustzijn voorstellen. Begrijpen doe ik het niet, in ieder geval aan hokjes geen schaarste.

Apart is de bedenking dat wanneer RFT de ambitie koestert om alle mogelijke referentiekaders te herbergen, je misschien meerdere levens nodig hebt om ze verzameld te krijgen. Wat eenvoud vermag, keep it simple.

Het lijkt er sterk dat we op deze manier ook steeds meer verbanden kunnen gaan leggen, maar misschien meer iets voor zonderlingen die dat in alle rust en sereniteit trachten te doorgronden en er finaal, het pragmatische luik, in het alledaagse leven niet veel mee kunnen. Naargelang onze perceptie, of de graad van helderheid die misschien ook vertroebeld kan worden door interferentie, is het haast wonderbaarlijk dat we dit op basis van redelijke argumentatie kunnen afleiden, tegelijk een drama door de strijd die zich binnen dit complex afspeelt. Simultaan, als des levens, swingen binnen dit cha

Beetje zoals fractalen wellicht, als poorten naar oneindigheid.

Ja, zo komen we op een elegante manier tot termen zoals pseudocode, maar dat is meer iets voor experts die vertrouwd zijn met algoritmen en gerelateerde paradoxen. Het doet echter geen afbreuk aan de verschillende lagen, het betekent procesfilosofisch een tweedeling die zonder haar bestaan niet mogelijk zou zijn om ze überhaupt te kunnen onderscheiden.

Sommige abstracties lijken volledig los te staan van hoe een gegeven situatie zich op dat moment voordoet, in het andere geval zouden ze wellicht niet beantwoorden aan het idee van tijdloosheid. Anders gezegd, ze kunnen principieel in elk tijdsfragment geplaatst worden, wat tegelijk hun neutraliteit bekrachtigt.

Epifanieën kunnen in veel verschillende vormen voorkomen en worden vaak gegenereerd door een complexe combinatie van ervaring, geheugen, kennis, aanleg en context. Een hedendaags voorbeeld van een epifanie in het onderwijs zou het proces kunnen zijn waarbij een student tot een of andere vorm van nieuw inzicht of verhelderende gedachte komt.

Ik denk dat ik alleen maar kan te weten komen wat ik niet weet door me buiten het domein van m'n beperkte parate kennis te begeven, om vervolgens hopeloos de mist in te gaan omdat ik van andere expertises of kennisdomeinen niets begrijp.

Volgens Wittgenstein is filosofie geen wetenschap die nieuwe feiten ontdekt, maar een activiteit die verwarring oplost.

Misschien is het ook maar muggenzifterij, maar ik weet niet hoe ik 'eeuwige constanten' best kan interpreteren. We kunnen denkelijk niet zeggen dat ze veranderlijk zijn, betekent dit per definitie dan ook dat ze onbeweeglijk zijn?