TTC

En dan zeggen dat ze die obstakels niet zouden kennen. Haast onwaarschijnlijk, maar toch waar.

Generaliserend is het moeilijk werken aan werkpunten die we niet kennen.

Heb geen weet dat bacteriën kunnen schrijven, wonderbaarlijk eigenlijk.

Wie ze niet aan elkaar probeert te knopen, knoopt ze niet aan elkaar. Tja, zo kunnen we nog wel eindje bezig blijven, evident. Vroeger waren we bacteriën, maar toen was er nog geen land.

De eindjes aan elkaar knopen is soms minder makkelijk dan de theorie laat vermoeden, de paradoxen gekend.

Interessant om zien is hoe we onszelf kunnen ingraven in wat we zelf bedacht hebben, maar ook niet in vraag stellen.

Misschien dat er iets over het hoofd gezien wordt, wellicht kleine dingen.

Soms lijkt het zelfs een beetje absurd om je met hypothetische kaarten te willen bezighouden, simpelweg omdat het helemaal niet duidelijk is hoe er een brug kan gelegd worden tussen het ene of andere referentiekader.

Soms denkend dat de wetgever dat op Wikipedia heeft laten zetten, voor wie het de interesse kan genieten.

Met de Fermiparadox in het achterhoofd zouden we er eigenlijk om moeten lachen, tegelijk worden 'kleine dingen' om heel begrijpelijke redenen niet opgemerkt.

En dan zijn we nog niet eens aan dat moeras, kan je nagaan.

We wachten geduldig af, het is immers steeds hetzelfde.

Koffiedik kijken, er zijn nogal wat bussen.

Wees voorzichtig voor dat moeras, betekent niet de ontkenning van de metafoor op zich.

Een paradigmaverschuiving is volgens Thomas Kuhn een ontwikkeling in de wetenschap die leidt tot een dramatisch ander beeld van de werkelijkheid. Vaak ontstaat bij zo'n ontwikkeling een grote tegenstelling tussen de voor- en tegenstanders van het nieuwe paradigma. Een doorbraak naar het nieuwe paradigma wordt doorgaans afgedwongen doordat bepaalde nieuwe inzichten steeds opnieuw en door steeds meer wetenschappers proefondervindelijk worden gestaafd.

Probeer maar, en wees voorzichtig voor dat moeras.

Meer iets voor garagehouders, kennen dat.

Bij die busmetafoor, netjes onderbouwd door mensen die er elke dag voor ons zijn.

Inmiddels zijn we wat verder dan destijds, of we moeten gaan denken dat er tussendoor geen boek geschreven werd.

Ja, het is als hartverwarmende prentjes verzamelen in tijden van koude oorlog, en hoop is altijd gratis.

Het is allemaal geweten, en zie nu.

Meer dan dit wordt het niet, en hopen dat de averij beperkt mag blijven.

Tertium non datur.

Ja, houden het niet voor mogelijk, eindeloos gaat het door.

Misschien dat we vroeg of laat op het idee komen dat een aantal die oefeningen eerder al eens gemaakt hebben, en dat het ons toen ook als een raadselachtig complex toekwam.