TTC

Heel soms zijn het van die dingetjes die sneller verdwijnen dan je ze zou opmerken, desgevallend zelfs geen betekenis toekennen.

De Fishervergelijking of verkeersvergelijking van Fisher is een in de monetaire economie veel gebruikte vergelijking, die voor een bepaalde periode het verband in een economie tussen de geldhoeveelheid en het handelsvolume uitdrukt.

In de existentialistische roman L'Étranger van Albert Camus worstelt de hoofdpersoon Meursault met het opstellen van een individueel systeem van waarden om de waarden die verdwenen zijn te vervangen. Hij bevindt zich hierbij in een staat van anomie.

Het gaat helemaal niet over de citroenzuurcyclus, niet moeilijk dat het wartaal is.

Je weet niet wat ACT-kaders zijn, hoe kan dat nu?

Wat binnen de veiligheid van ACT-kaders kan, is quasi ondenkbaar in gebieden waar niet-coöperatieve spelvormen met beperktheid van informatie gangbaar zijn.

Prekatalysatoren zijn zelf geen katalysator, maar zij worden in de reactor omgezet in de eigenlijke katalysator. Het onderscheid tussen prekatalysator en katalysator is een belangrijk thema in de research van gekatalyseerde processen.

Het is de moeite, vertaal het anders in je eigen woorden om er zeker van te zijn dat het inhoudelijk hetzelfde blijft.

Scenario's veranderen door input van informatie, waarin openbaringen een universeel kenmerk genieten. Openbaringen zijn van alle tijden en alle religies. Echter, in die gevallen dat de openbaringen niet door de volgelingen van een andere religie erkend worden, worden ze vaak door religies gezien als misvatting of soms bezetenheid door de duivel. Hedendaagse auteurs die geschriften met openbaringen uitbrengen, worden door de meeste religies met grote argwaan bekeken, omdat men in twijfel trekt dat die openbaringen daadwerkelijk van hun god afkomstig zijn.

Voor elk scenario bestaat een ander scenario, het is om tureluurs van te worden. Handig om te posten op een forum, aparte vorm van humor wellicht?

Waarom al die negativiteit, het overschaduwt al het goede op een manier dat geen dialoog meer mogelijk is.

Volgens de berichtgeving bestaan er zeven manieren, er staat echter niets over de inhoud. Heb geen weet dat Jezus het ooit heeft gehad over complexiteitstheorieën zoals die vandaag gangbaar zijn. Of in ieder geval toch niet in termen die ons ontmoedigen om er überhaupt iets van te willen/kunnen begrijpen. Simpel is het moeilijkst, je kent het. Workshops over angst zijn erg in trek de laatste tijd, misschien een teken aan de wand.

Interessant, wat leidt tot de vraag of vermeende openbaringen naar inhoud steeds anders zijn, of enkel de vertaling ervan?

Voor wie het is opgevallen, geen idee of het ook klopt.

Ja, het is een kluwen, des levens wellicht.

Dan zouden we dat van binnenuit kunnen beschouwen, nog iets anders.

Als in luctor et emergo en festina lente, quasi onbegrijpelijk zonder te weten waar het over gaat. Zeg dat wel, alsof paradoxen een geheim zouden zijn, niet dus.

Op zichzelf is het al vaag omdat we niet precies weten over welke paradoxen het gaat, daar begint het mee.

Speltheoretisch heeft elk referentiekader haar eigen aspiraties en bijhorende strategieën, dit kan betekenen dat andere referentiekaders niet opgemerkt worden. Dit maakt mogelijk dat informatie van het ene in het andere ontbreekt, zodat ook een nuchter oordeel helemaal niet mogelijk is.

Of dat wat chaostheoretici al lang weten, quasi letterlijk een dubbeltje op z'n kant.

Zullen het wellicht eerst eens moeten geprobeerd hebben om te weten wat het in praktijk betekent, soms onderschat.

In theorie klopt dat, punt is dat niet iedereen die paradoxen oplost zodat ze het wereldbeeld blijven bepalen.

Ja, soms is het simpeler dan we willen denken, dan wel zijn paradoxen vaak zo diep ingeburgerd dat ze ook niet in vraag gesteld worden.

Het is maar hoe je het bekijken wil, hoeven het warme wiel niet opnieuw uit te vinden.

Hoef je niet zozeer in het geloof voor te zijn, gewoon in het alledaagse zijn deze te vinden.