TTC

Wat sommigen een bruut feit plegen te noemen, heeft an sich niets met bruutheid te maken.

Clare W. Graves begon zijn werk als reactie op vragen van zijn studenten over welke van de verschillende conflicterende psychologische theorieën correct was. In plaats van een hypothese te construeren over hoe de conflicterende systemen opgelost konden worden, stelde Graves een aantal open vragen en keek hij welke patronen er uit zijn data naar voren zouden komen.

Modellen zijn als steigers aan de oceaan. Ze laten ons lopen, vissen, kijken, maar de oceaan zelf blijft groter, onstuimiger, en nooit helemaal te vangen.

Zodra je een term als subiteren nader bekijkt, blijkt dat het geen enkelvoudig fenomeen is maar meerdere lagen kent. In de psychologie onderscheiden onderzoekers bijvoorbeeld verschillende typen subitiseren of variaties in hoe het optreedt. Of waarom je misschien denkt dat oldskool nog lang niet uit de mode is, of de kracht van eenvoud en kleine dingen zoals sommigen opperen, simpel.

Tenzij een vaag intuïtief vermoeden dat wordt opgewekt bij lezing van het abstract van sommige studies, begrijp ik eigenlijk voor geen halve meter wat natuurkundigen onder dure termen zoals uniformitarianisme precies verstaan. Doch, subtiel zijn de interpretaties, het heeft maar bitter weinig te maken met uniformisme dan wel met, veronderstellend neutraal, fundamentele grondslagen voor wetenschap. Help, we zijn maar simpele mensen, van vlees en bloed, met een hart en gevoelens, kwetsbaar.

Uniformitarianisme verwijst naar invariantie in de metafysische principes die ten grondslag liggen aan de wetenschap, zoals de constantheid van oorzaak en gevolg door de ruimte-tijd heen, maar is ook gebruikt om spatiotemporele invariantie van natuurkundige wetten te beschrijven.

Het 'pizza-effect' is een sociologisch en cultureel fenomeen waarbij elementen van een lokale cultuur - zoals pizza zelf - worden geëxporteerd, elders worden aangepast en opnieuw worden geïmporteerd in de oorspronkelijke cultuur, vaak in een veranderde of 'geïndustrialiseerde' vorm.

Heel misschien dat niet-vissen maar zelden rekening houden met het idee dat vissen maar moeizaam bomen beklimmen kunnen.

Filosofisch gezien zou je kunnen zeggen dat subitiseren ons herinnert aan de waarde van eenvoud als toegangspoort tot inzicht. Eerst de kern zien, dan pas de complexiteit eromheen uitwerken.

Afhankelijk van de context kan 'phi' verwijzen naar verschillende concepten.

Ja, zoals je eerder al zei, inhoudelijk sterk.

Ja, het verandert ook niet, wat logisch is.

Dat lijkt een beetje op hetzelfde als in het begin, het lijkt wel eindeloos te kunnen doorgaan.

Waar het ELM spreekt van een centrale route en een perifere route, spreekt het HSM van twee manieren van informatieverwerking die gelijktijdig kunnen optreden

Laniakea heeft een doorsnede van 160 miljoen parsec en een massa van 100.000.000.000.000.000 zonsmassa's, zou je dan denken dat er minstens evenveel scheppingsverhalen bestaan? Gelukkig gaat het topic daar niet over, dat gaat over alledaagse dingen, over leven en welzijn, over het simpele in het complexe.

Soms heel diffuus, als we transcendentie vertalen als het overstijgen, verleggen of verruimen van grenzen of overtuigingen binnen de dualiteit, gegeven een haast ontelbaar aantal grenzen en overtuigingen, is het nog altijd begrepen binnen een 'beperkende' sfeer van tijd en ruimte. Maar misschien is het dat wat je wou zeggen met non-dualisme, wat per definitie niet kan beschreven worden omdat het vooraf of voorbij tijd en ruimte gaat. Beetje als zeggen dat 'niets' zichzelf kan herkennen als 'niets', op zichzelf onbegrijpelijk omdat er überhaupt ook niets is om te begrijpen. Dit neigt naar Tao,

In Gadamer’s filtertheorie schuilt een fundamentele dubbelzinnigheid. Het filter is in zekere zin noodzakelijk, zonder selectie geen begrip, geen focus, geen oriëntatie. Maar tegelijk kan filtering ook een verarming betekenen, als een voortijdig uitsluiten van mogelijkheden die nog niet echt onderzocht zijn geweest. Daarmee lopen we ook het risico dat perspectieven, zij het eerder ongewild en onbewust, stilzwijgend verdwijnen, doch tegelijk sluimerend beschikbaar voor wie het de interesse geniet.

De bollenkubus van Hoekveld is in zekere zin een geometrische metafoor, een raster van eenvoud dat ons helpt de wereld te ordenen en te begrijpen. Maar elk 'bolletje' dat erin zit, staat symbool voor een entiteit die zélf een onuitputtelijke diepte aan relaties, lagen en geheimen bevat. Wat eenvoud vermag, menselijk, keep it simple.

Op de keper beschouwd is het haast onwaarschijnlijk, dat een nematode goed is voor drie Nobelprijzen.

C-elegans is een nematode van ongeveer 1 millimeter lang, maar het is enorm belangrijk in de wetenschap. Het wordt vaak het fruitvliegje van de moleculaire biologie genoemd.

Geometrische vormen zijn kort samengevat alle vormen die je met een liniaal of passer kan maken. De bekendste zijn het vierkant, de rechthoek, driehoek en cirkel, ook de minder gebruikte vormen horen erbij.

De grafiek is wetenschappelijk correct als visualisatie van de beweging van S-sterren rond het superzware zwarte gat, maar het is wel een projectie in 2D van een 3D baan en geen foto van de werkelijke sterren.

In tegenstelling tot de aarde rond de zon of de zon rond Sagittarius A*, zijn de bewegingen van sterrenstelsels veel chaotischer. Er is niet één duidelijk middelpunt, maar wel zwaartekrachtknooppunten waar de verdeling van massa zwaarder is. Je kunt het vergelijken met een zwerm vogels, er is geen absolute kern waar iedereen keurig rondcirkelt, maar er zijn zwaartepunten die de richting bepalen.

Dat het in kleine dingen zit krijg je wellicht niet verkocht aan mensen die zich interesseren in de Virgosupercluster. Nog nooit van gehoord, deze bevat in totaal ongeveer 100 tot 200 clusters en groepen van sterrenstelsels en heeft een diameter van 110 miljoen lichtjaar. Help, we gingen het simpel houden, alledaags.

De ironie wil dat doorgedreven reducties tegelijk helderheid én vervreemding scheppen, redelijk dubbel is dat. Enerzijds helderheid omdat we met een enkel woord of code veel oproepen, anderzijds vervreemding omdat het levende en concrete verloren kan gaan in die abstractie.