TTC

Is er ook een doel waar we die energie voor inzetten?

Nog even en we gaan de atomen in het menselijke lichaam tellen, in een topic dat wel simpel zou gaan worden. Over het alledaagse, als mensen in een verhaal dat leven noemt, in liefde en verbondenheid.

In amper tijd kan het veel helder maken, keer op keer zijn we er getuige van.

Een volgende simplificatie betreft de zogeheten dramadriehoek waarin drie rollen worden onderscheiden, deze zijn het slachtoffer (S), de redder (R) en de aanklager (A). In het midden, een vrije aanvulling, vinden we het zelf, het innerlijke kind, het nietige ik, jij, ik en zij, de mens in algemene zin. In relevante lectuur wordt uitvoerig beschreven hoe deze rollen, in meer of mindere mate bewust, continu in wisselwerking staan, zowel intern als extern in het sociale verkeer. Ook hier volstaat een geometrische representatie, op zichzelf de eenvoud zelve.

Het laatste dat ik daarvan hoorde was ongeveer 247 zeptoseconden, ligt elektromagnetisme aan de basis? Je kan het zelfs vooraan plaatsen, de rest kan dan op Kafka beginnen lijken.

Het voordeel van dergelijke simplificaties is dat we ze in alle rust en sereniteit kunnen beschouwen, als in een stap voor stap proces, bedachtzaam, met pipet en pincet.

Als je nog niet genoeg opgemerkt hebt, zou ik verder doen. In termen van misverstand, draaglast vs draagkracht, overprikkeliing en/of overweldiging, is bedachtzaamheid gepast, net zoals binnen deze context geen eenduidige antwoorden bestaan. Tegelijk ontbloot zich een paradox van filosofische aard, naargelang onze perceptie en verdieping kan een gegeven probleem immers simultaan bestaan EN niet bestaan.

Vrij onwaarschijnnlijk is dat je vandaag een baardmosspikkelspanner kan spotten.

Die logicafouten zitten in de combinatorische explosie, eenvoudig in alle rust en sereniteit traceerbaar. Goed idee, we zijn benieuwd.

Zo zie je maar, aan concreet hebben we hier niet veel, dat is te simpel.

Ja, kunnen ons afvragen waarom zuurstof bestaat, of dankbaar zijn dat we nog kunnen ademen.

Hoeven de oefening maar even concreet te maken, de simplificatie binnen deze context is 0 x X = 0. Naargelang de route die je neemt is het ofwel eenvoudig, ofwel wordt het een explosie van combinaties die niet meer laat vermoeden dat een simplificatie ten grondslag lag. En dat gaat niet over kwantumfysica, maar over mensen van vlees en bloed, met een hart en gevoelens. Ja, je kan er patronen in herkennen, het is steeds hetzelfde.

Waarom zou er iets beginnen opvallen?

Voor zoete dromen hoef ik niet per se een verklaring, het zou afbreuk doen aan de zoetheid.

Dit lijkt een beetje op de vraag wat het verschil is tussen een doolhof en een labyrint.

Onderhand denkend dat dit topic een goede kanshebber is, zoek het niet te ver.

Wat begrijp je niet? Van welke kracht dan wel?

Ja, dat staat vooraan, het warme wiel heruitvinden heeft weinig zin. Onder meer vanwege het flynneffect moet een normering ook recent zijn, dit is de reden waarom degelijke testen vaak worden 'gehernormeerd'.

Plotsklaps, kunnen we terug vooraan beginnen.

En dan heb je nog systeemconfiguraties die niet in vraag gesteld worden, want ze vormen de normaal.

Praktisch alle programma's van enige omvang bevatten bugs, maar de meeste worden niet als storend ervaren of treden alleen onder zeldzame omstandigheden op. Wie of wat botst er dan wel of niet?

Het is als die vraag waarom je hand niet gewoon door de tafel zakt, materie is immers voor 99,999 % leeg. In het verlengde begrotingstekorten, andere context.

Hoeveel cirkelredeneringen bestaan er? Verwarring start vaak bij verschillende representaties, sommigen gebruiken een punt om oneindigheid te symboliseren.

Symbolisch verandert de context en manier van beschouwing misschien, er zijn er nogal wat.

Het kan alle kanten op, een cirkel staat ook symbool voor oneindigheid. Is dat dezelfde leegte dan je hier naar verwijst?