TTC

Misschien dat Hopper ons weer in één van z'n complotverhalen wou betrekken, het is een strategie zoals een ander. En over termen zoals gelijkmoedigheid hoeft je niet te beginnen, want dat gaat over iets.

Shit, het overkomt me weer, dacht ik 'devon' gelezen te hebben, om zo in Engeland uit te komen, moest het 'delos' zijn. Het verbindingswoord is hier 'duiken', maar dat kan op zoveel verschillende manieren geïnterpreteerd worden, dat ik er al geen zin meer in heb.

Oefening baart kunst en humor kan je redden, zodat ik straks met m'n rollator op golven kan surfen.

Vaktermen zijn vaak steriel, kil en rationeel, het zegt daarom niet dat ze diverse fenomenen niet met een haast ijzingwekkende accuratesse weten te beschrijven. Misschien is het punt daarom niet zozeer een gemis aan beschrijvingen, dan wel een overvloed aan fenomenen die pas door ervaring beter begrepen kunnen worden.

Overigens, niet te verwarren met Kronos, het is al verwarrend genoeg.

Misschien interessant om ook z'n levensloop te kennen? Zou je een concept zoals de 'axis mundi' dan ook als een merkteken beschouwen, of iets dat menselijk gezien niet weg te denken is?

Vinden dat zelfs terug in wetenschappelijke domeinen, in alle rust en sereniteit kan men immers allerhande scenario's simuleren. Geen van die scenario's is een zekerheid, het is een potentieel waarvan we niet weten in welke richting het evolueert.

Het enige dat we doen is wachten, want het lijkt er sterk op dat je tijd probeert te kopen.

Misschien komt dat nog, wanneer je bereid bent om dat in te zien.

Aparte humor weet ik graag te waarderen, maar ook alleen maar wanneer ik doorheb dat het om een grap gaat.

Redelijk paradoxaal is de verklaring dat sommige inzichten plotseling komen, maar de weg ernaartoe kan jaren hebben geduurd.

Een ware kwelling is het, alsof het nergens stopt.

Louter informatief, depersonalisatie is geen ongekende term binnen het vakdomein psychologie.

Wees aub voorzichtig met wat je zegt, Hopper maakt zelfs van slingerplanten slangen.

Ja, als twee rupsen met vlinders in hun buik, het is een mysterie. Veel tegelwijsheden hangen in een klein kamertje, het is dus niet dat we er niet met regelmaat aan herinnerd worden.

Ja, in die zin kan mediteren ook tot verwondering leiden, en net daarom ook hypergevoelig. Metaforen lenen zich om dergelijke fenomenen om te zetten in gewone mensentaal, voor ons, wij, de naakte apen. Of beter, of waarom dat boek van Hegel wel eens interessant zou kunnen zijn, voor wie dit ernstig wil nemen.

Volgens sommigen staat Chronos voor continuïteit, en betekent Kairos juist een tijdelijke onderbreking daarvan. Tijdens dat interval vergeten we als het ware de kloktijd en komen we in een andere tijdervaring terecht, die potentieel onverwachte inzichten voor ons in petto heeft.

Het is zelfs onbegrijpelijk waar je zo moeilijk over doet, je hoeft enkel de dualiteit te overstijgen. Dat is toch wat je altijd stelt, en wij blijven achter in de hel.

Leuk, vind je niet? Je begint zelf over Qi en Pratyahara, je doet net alsof er geen boek geschreven is geweest.

Nog handiger is wanneer je synoniemen gebruikt, dan ontkent Hopper wat hij net geschreven heeft. Het veronderstelt helderheid te brengen, kunnen enkel maar beterschap wensen. Zo zie je maar, het duurt nooit lang.

Ben je wel zeker op het juiste forum te zitten? Eerst begin je, wat Chinees is, over Qi als levensenergie, en nu over Pratyahara dat uit het Hindoeïsme komt.

Eerst eens proeven, kunnen we mee verder.

Las eens ergens dat je dat best doet in de morgen, en 's avond tegen wanneer de zon ondergaat. Weet echter niet of dat enig verschil maakt, dan gewoon in de middag bijvoorbeeld.

Het valt moeilijk te ontkennen dat individuen niet los staan van hun omgeving. Een heel ander gegeven is de innerlijke belevingswereld, wat we waarnemen, hoe we dit interpreteren, onze respons daarop, en wat onze aspiraties zijn. In termen van kwetsbaarheid kan dit ook dermate complex worden dat externe hulp eerder nood dan keuze is. Op deze manier komen we misschien in aanraking met innerlijke dynamismen waar we eerder nooit echt bij stilgestaan hebben, dit kan zowel intrigeren, fascineren als confronteren. Wat simpel lijkt, niet simpel. Het is zoals je eerder zei, empathie de prullenm

Een spoiler is informatie die een deel van het verhaal verklapt van bijvoorbeeld een boek of film, dat voor de lezer of kijker verborgen had moeten blijven. Niet te verwarren met spoilers die je op wagens ziet.