Robert Frans

Maar natuurlijk is zijn de twee scheppingsverhalen in Genesis 1 en 2 volkomen waar. Niemand die dat hier zal ontkennen. Het zijn alleen inderdaad geen natuurkundige verslagen. Maar mag iets alleen waar zijn als de wetenschap vindt dat het waar kan zijn? Of mogen poëzie, literatuur of kunst ook waar zijn, ook dingen openbaren die onze kennis te boven gaat? Mag Waarheid meer zijn dan wat wij in een microscoop zien? De Schrift kent verschillende literaire genres; Genesis kent al veel totaal andere genres dan een evangelie. Een psalm kan daardoor ook even waar zijn als een historisch oorlogsversl

Binnen de katholieke Kerk geniet begraven (sterk) de voorkeur, omdat dat inderdaad een oude, christelijke traditie is, maar mag men zich ook laten cremeren. Daar is dan ook een eigen liturgie voor bij het toevertrouwen van het lichaam aan het vuur. Men doet er dus goed aan om zich te laten begraven, maar men doet geen kwaad als men voor crematie kiest.

Ligt aan je definitie. Ik zou zeggen dat morele waarheden overeenkomen met kenbare feiten aangaande het welzijn van mensen en dieren. Sommige menen echter dat moraliteit gebaseerd moet zijn op autoriteit. Er zou een absolute moraal zijn, omdat God bepaald wat wel of niet door de beugel kan. (Waar God dat vervolgens op baseerd blijft een mysterie) Dan kunnen de gekste dingen ineens onder 'morele waarheden' vallen. Is het homo-huwelijk immoreel? Als God het fout vind zal het zeker wel? Ik vind dit zelf een drijfzand-constructie. Dit is maar een kleine stap verwijderd van 'De Kerk weet wat g

Mijns inziens hebben beiden personen gelijke rechten. Het kind heeft het onvoorwaardelijke recht op leven, zoals de vrouw dat ook heeft. En de vrouw heeft recht, of zou recht moeten hebben, op goede hulp waar nodig bij het opvoeden of bij het ter adoptie aanbieden van het kind. Net zoals het kind dat ook heeft. Ik zie het recht om een kind te doden, om wat voor begrijpelijke reden ook, niet echt als een recht om aan te houden. Je kunt misschien dan wel stellen dat de vrouw recht heeft op geluk en dat haar dat op dramatische wijze zou worden ontnomen bij de geboorte van het kind, maar mijns inz

Tja... toen Jezus aan het kruis genageld werd door mensen die daar alles behalve berouw over hadden, bad Hij: "Vader, vergeef het hen, want zij weten niet wat zij doen." Ook Stefanus, de eerste martelaar, bad volgens de Schrift of God het zijn vijanden niet wilde aanrekenen dat ze hem stenigden. Inderdaad vergeeft God van harte bij al het minste spoortje oprecht berouw, maar het lijkt erop dat in elk geval volgens de Schrift er eigenlijk nog veel meer speelt. Iemand echt vergeven is dan ook iets wat jouzelf enorm kan genezen, omdat je dan verlost bent van gevoelens van boosheid, bitterheid en

Wiskunde en ook natuurkunde zijn de enige vakken waarvan ik het enorm jammer vind dat ik er absoluut niet goed in ben en er ook geen enkele aanleg voor heb. Die schitterende structuren en formules van eeuwigheidswaarde, die enorm complexe puzzels waar je met uitsluitend strikt logisch denken en rekenen uit kunt komen, de absolute starheid van die formules waarmee we toch schitterende dingen bereiken en aanschouwen, het kan me mateloos fascineren. Zeker als we ook nog eens over het heelal gaan spreken, waarin de chaos nu juist weer "orde op zaken" stelt en over zoiets als quantummechanica, wat

Nou ja, het blijft natuurlijk apart dat een vrouw over het leven van een ongeboren kind kan beslissen, puur omdat het zich in haar schoot bevindt. Zou ze het ongeboren kind van een andere vrouw doden, dan zou ze terecht streng gestraft worden. Maar bij het eigen kind mag dat ineens wel. Alsof het kind er ook maar iets aan kan doen dat het nu eenmaal in haar schoot ontstond. Hoe dramatisch en soms ook zeer begrijpelijk de redenen ook kunnen zijn om abortus te plegen, we moeten ons altijd realiseren dat het kind volkomen onschuldig is en niets aan de ontstane situatie heeft kunnen doen. Het verd

Ach ja, zodra iemand zich bekeerd van de ene overtuiging naar de ander, zal hij (of zij) de vorige overtuiging meestal inderdaad negatiever afschilderen en de nieuwe overtuiging weer heel positief. Zeker als hij er veel tijd en energie in had gestoken. Dat zie je ook bij atheïsten die christelijk worden: ineens was die atheïstische leefwijze slecht, leeg, zinloos, zondig, etc en is hun nieuwe levenswijze helemaal perfect en volmaakt. Ja hoor, tuurlijk. Zelf heb ik dat proberen te voorkomen toen ik vanuit het baptisme katholiek werd en ik hoop dat ik daarin een beetje ben geslaagd. Waarschijn

Hier een aantal algemene handreikingen die kunnen helpen: Maak voor jezelf een dagritme, waarin je elk uur iets anders doet. In dat ritme kun je twee blokken van 2 of 3 uur studeren invoegen, mét een half uurtje pauze in het midden van elk blok. Die pauze is wel belangrijk, om de geest weer op te frissen. Laat die studieblokken plaatsvinden op de dagdelen waarop je het beste leert. Begin de dag ook met een kwartiertje of half uurtje bezinning of gebed. Je kunt bijvoorbeeld uit de Schrift lezen of uit een geestelijk boek, of bezinnende muziek of zelfs een korte preek luisteren. Aan te raden i

Tja, Syd, het is natuurlijk altijd mogelijk dat het hele geloof toch onzin blijkt, dat het leven compleet zinloos is en dat alles inderdaad uiteindelijk voorgoed verdwijnt en nooit meer herinnert wordt. Is dat een mooie boodschap? Ligt eraan hoe je in het leven staat. Maar als je dat een verschrikking vindt of je dat echt niet kunt voorstellen, dan wil dat natuurlijk niet zeggen dat het daarom onwaar is. En ook niet dat je daarom nog niets van het leven kunt maken. Integendeel, als het leven zelf geen zin heeft, dan moet je het zélf maar zin geven. Er is zoveel wat ik mij niet kan voorstelle

Ik weet van mensen die inderdaad bij gastvrije buitenlanders op bezoek kwamen. En steeds inderdaad weer eten aangeboden kregen, wat men dan eigenlijk niet mocht weigeren. Zo kwamen ze nog weleens in de ongemakkelijke situatie dat men thuis of bij een ander bezoekje aan buitenlanders al gegeten had, maar toch weer iets moesten eten omdat dat daar zo hoorde. Ik weet van iemand die voor diens werk op een avond verschillende buitenlandse gezinnen moest bezoeken en elke keer weer iets moest eten... Dergelijke gastvrijheid kan dus ook een keerzijde hebben. Nederlanders zijn echter wel degelijk ook

Mijn advies: blijf gewoon doorgaan met je studie, totdat je het écht niet meer volhoudt en het idee dus uitgegroeid is tot een keiharde waarheid. Wie weet verdwijnt dat idee weer naarmate de studie vordert en is er dus helemaal niets aan de hand. Stoppen met een studie is bepaald geen sinecure, zo moet ik helaas uit ervaring spreken, en dan heb ik het niet enkel over het financiële verhaal. Niet doen dus, tenzij het écht niet anders meer kan.

Inderdaad. Het is altijd heel typisch hoe graag wij de splinter uit het oog van de andersgelovige willen halen, terwijl er een balk in onze eigen oog zit waarvan je een villa kunt bouwen. Jezus waarschuwde daar al voor, maar we blijven het keer op keer doen. Een mooie overweging die ik eens las en nu even parafraseer, en ik zal het vloekwoord maar afkorten, al ontneem ik daarmee de overweging een beetje zijn kracht:Weet je wat ik pas erg vind? Dat als ik zeg dat er GVD kinderen in Afrika aan Aids sterven, de christenen meer aanstoot zullen nemen aan het feit dat ik vloekte, dan aan het feit da

Ach, als de profetieën voornamelijk bemoedigende teksten zijn, dan zie ik het probleem eerlijk gezegd niet. Ik bedoel, als men nu voor je ging "profeteren" dat je nog maar drie jaar te leven hebt, of dat je naar de hel gaat, tja, dan is het wat anders natuurlijk. Belangrijk is alleen dat je de wijze van profeteren niet verabsoluteerd en of systematiseerd, dat je je blijft beseffen dat je geheel afhankelijk van God bent en geen enkele profetie meer waarde toekent dan die van een persoonlijke bemoediging waarin in elk geval nooit nieuwe openbaringen worden gegeven. En mocht een dergelijke prof

Nee, dat niet zozeer, het had vast ook anders kunnen lopen, maar wel dat het waarschijnlijk onvermijdelijk was dat het moest gebeuren. Net zoals het onvermijdelijk is dat een kind zich later afzet tegen de ouders en de onschuld verliest. Het zou niet moeten hoeven, het zou ook best ánders kunnen, maar het gebeurt niet of bijna nooit. Het kind wordt volwassen door schade en schande en zo wordt de mens mens door schade en schande. En die realiteit wordt dus in Genesis op verhalende wijze geschetst. Dat de mens zich zou ontwikkelen en gevaarlijke kennis zou opdoen, dat hij zich bewust zou gerak

Ik geloof vast dat wij in de hemel nog véél meer mens zullen zijn en nog véél meer zullen leven dan hier. Vergeleken met de gemiddele hemelbewoner zijn wij maar doods, dor en dierlijk. Met de zondeval werden we maar heel ietsjes meer mens zoals God het bedoelde, doch beladen met het kwaad, met het Offer van Christus werden we verlost van het kwaad en hersteld in ons mens-zijn, maar we zullen pas geheel voltooid en volmaakt mens zijn als de Laatste Dag aanbreekt en we worden geroepen om aan zijn rechterhand plaats te nemen.

Over die naakte vrouwen en seksuele toespelingen in popmuziek maak ik me eigenlijk nog niet zoveel zorgen. Natuurlijk, netjes is het niet, maar iedere gezonde geest weet toch wel dat het inderdaad slechts spel is, een act om publiek te trekken. MasterJapie weet dat prima te verwoorden. Die vrouwen zelf weten dat blijkbaar ook, want ze doen er toch echt zelf aan mij. Net zoals bij porno: het is zondig, maar elke gezonde pornokijkende geest weet dat hij of zij bepaald níét de realiteit voorgeschoteld krijgt, maar enkel hetgeen hem of haar het meest prikkelt. Ik maak me nog meer zorgen over va

Interessant om te weten misschien, is dat binnen het christendom de vrije wil ook een punt van discussie is. Ook binnen de katholieke Kerk zijn er wel degelijk heiligen geweest, waaronder de H. Augustinus, die in de predestinatie geloofden, dus de leer dat krachtens Gods raadsbesluit op voorhand al vast staat of je naar de hemel gaat of naar de hel. Men meent dan dat de vrije wil na de zondeval flink beperkt tot geheel verdwenen is en dat elk mens daardoor standaard kiest voor het kwaad, tenzij uitverkoren. De katholieke Kerk heeft die leer uiteindelijk (ik dacht deels) verworpen. De reformat

Zelf wantrouw ik altijd een beetje eenvoudige verklaringen voor complexe zaken, Dubito. Ik wil hiermee niet meteen zeggen dat je het allemaal te simplistisch stelt, maar een religie als het christendom kent een vrij grillige ontstaansgeschiedenis en vele uiteenlopende tradities, waarin allerlei motieven, culturen en ook kwalijkheden een grotere of kleinere rol hebben gespeeld. De hel bijvoorbeeld zou onder meer uit jouw motief kunnen zijn ontstaan, puur menselijk en psychologisch gezien dan uiteraard, maar aan de andere kant zijn er genoeg gelovigen die juist angstig zijn voor de hel of er he

Een ieder moet zijn of haar eigen geweten hierin maar zo nauwkeurig mogelijk volgen. Dat is het beste wat er is. Misschien is het uitermate dwaas om je hele muziekcollectie weg te gooien, maar als je geweten je daartoe verplicht, dan moet je het wel doen. Wees dan maar een beetje dwaas voor Jezus, Hij vergadert zich nu eenmaal een dwaas volk. We mogen elkaar daarom wel bemoedigen en advies geven, we mogen elkaar ook geruststellen als dat nodig is, maar we mogen elkaar niet onder druk zetten om toch maar zus en zo te doen. Termen als "als je écht van Jezus houdt, dan..." kun je mijns inziens

Volgens mij heeft het ook met het orgel te maken, zo las ik eens. Die mag niet in een te koude kerk staan en temperatuurverschillen mogen niet al te groot zijn, laat staan al te snel verlopen. Ook andere kunstwerken binnen de kerk hebben vaak een juist klimaat nodig om te blijven gedijen. Kerken kunnen veel energieverspilling voorkomen door ervoor te zorgen dat er elke dag, liefst tweemaal daags gebeden wordt door de gemeenschap en dat er volop andere christelijke activiteiten plaatsvinden. Dat kan het uitdelen van maaltijden voor arme mensen zijn, het geven van lezingen en workshops, of gewo

Tja, en eigenlijk vind ik dat nu juist totaal niet bij het christelijk leven passen: respect eisen. Als ik het Evangelie lees en lees wat de kerkvaderen schrijven en wat vele heiligen zeggen, dan komt bij mij vooral naar voren dat christenen precies het tegenovergestelde moeten doen. Dus onvoorwaardelijk respect geven en zichzelf juist als de minste beschouwen, als iemand die totaal geen respect of achting verdient. Jezelf verloochenen, je kruis opnemen, jezelf beslist als de minste beschouwen en als de zwaarste zondaar, dat soort vervelende, tegennatuurlijke dingen. Wij hebben niets, maar da

Waar, maar de theorie van de zwaartekracht gaat niet in tegen fundamentele ervaringen van ons mens-zijn. Het determinisme wel. Het determinisme zegt immers dat alles wat wij ervaren op het gebied van de wil, één grote illusie is. De zwaartekracht doet dat niet. Want of je nu gelooft dat de boel door engelen naar beneden wordt getrokken of door een natuurkracht, in beide gevallen ervaar je toch dat je niet kunt vliegen en dat die mooie vaas stukvalt als je hem loslaat boven de grond. Ook dat zegt natuurlijk niets over waarheid, maar het kan wel veroorzaken dat mensen niet zomaar accepteren d

En dat komt dan ook door Christus, die dat bewerkstelligt heeft. Hoe en wanneer je ook gered wordt, het is door Christus. Als God ons dus leert dat we enkel door Christus tot Hem kunnen komen, dan weten we dus zeker dat áls iemand tot God komt, het enkel door Christus is gegaan, al zou diegene Christus dan misschien nog niet kennen. Uiteindelijk zal een ieder die oprecht het goede doet en God oprecht zoekt ook Christus leren kennen. Hier of hiernamaals. Niemand kan uiteindelijk om Hem heen.

Ik denk simpelweg niet dat mensen ooit gaan leven vanuit het idee dat niemand een vrije wil heeft. Men blijft elkaar toch wel aanspreken op vormen van gedrag en ook in de rechtsspraak zal men toch altijd wel vonnissen op basis van in hoeverre iemand vrijwillig zijn of haar delict beging. Ook het woordje "vrijwilligerswerk" zal wel nooit verdwijnen. Het is in de samenleving gewoon niet zo praktisch om vanuit een strikt determinisme te leven. Als vrije wil een illusie zou zijn, dan is deze nog altijd zodanig nodig om een samenleving op te bouwen, dat we haar alsnog zullen moeten blijven koester