Breuk

Het is vreemd dat het schip op weg is naar Betsaida maar uitkomt in Gennesaret: Markus 6:45 En meteen dwong Hij Zijn discipelen in het schip te gaan en vooruit te varen naar de overkant, naar Bethsaïda, terwijl Hijzelf de menigte weg zou sturen. 53. En toen zij overgevaren waren, kwamen zij in het land Gennesaret en legden daar aan. De overtocht is niet gelukt, een zin daarvoor is te lezen: Markus 6:52 want zij hadden bij het wonder van de broden niets begrepen, omdat hun hart verhard was. Jezus die zelf het brood is en zijn leven deelt. Ja lekker simpel die bijbelve

Nog wat verwijzingen naar God die de wateren bedwingt: Job 9:8 Hij alleen spant de hemel uit, en Hij treedt op de hoogten van de zee. Psalm 77:20 Uw weg was door de zee, Uw pad door grote wateren, en Uw voetstappen werden niet bekend. Jesaja 43:16 Zo zegt de HEERE, Die een weg maakte in de zee en een pad in machtige wateren, Zoals eerder voor de TeNaCH aangegeven is daar de basis voor de verhalen de unieke roeping (Exodus) van Israël met de interne kritiek dat het ook misgaat (ballingschap) als je je niet aan de geboden houdt, zo is het kernverhaal van het NT: de dood en opsta

Mooi vondst! Je ziet dat Jezus degene is in Marcus die de storm tot zwijgen brengt en dat in Psalm 107 het de Heer is. Hiermee maakt de schrijver van Marcus duidelijk dat Jezus namens c.q. als de Heer optreedt. Een goede exegese schud ik ook niet zo maar uit mijn mouw. Het is hard werken. Vaak is het nodig om andere commentaren erbij te halen en is een goede vertaling (ik ken geen oud Grieks) van belang. Veel vertalingen willen nog weleens belangrijke woorden wegvertalen. Markus 6:47 HSV: En toen het avond was geworden, was het schip midden op de zee en Hijzelf was alle

Als je de TeNaCH kent, hoeveel verbindingen zijn er dan hiermee te maken. De schrijver doet allerlei moeite door precies die woorden te gebruiken om de verbanden te leggen.

Nu zeg je weer het mengen van het christelijk geloof met de evolutietheorie. Ik schreef eerder dat de bijbel een tegenverhaal is indien de evolutietheorie als levensbeschouwing wordt gebruikt. Je laat m.i. allerlei aspecten door elkaar lopen. Natuurwetenschap biedt geen levensbeschouwing en zal ook lastig metafysische uitspraken kunnen doen. Indien je daar 1 brei van maakt, dan wordt het lastig communiceren. Het is ook best ingewikkeld!

Evolutietheorie wordt hier niet als een soort levensbeschouwing uitgedragen. Juist door de bijbelse exegese wordt er een tegenverhaal verteld. Genesis gaat ook helemaal niet over natuurwetenschap. Het is een verhaal waar de goden van zon en maan al ontkracht worden. Juist als dit soort dingen niet benoemd worden en men over een jonge aarde of het ontstaan van de mens gaat hebben, verliest Genesis zijn zeggenschap en gaat het richting de mythen en sagen. Steeds meer christenen hebben dat door en of die wedergeboren zijn, lijkt me dit niet het criterium en is ook niet aan ons.

De bijbel uitleggen is niet eenvoudig. Je moet oude en nieuwe inzichten bijelkaar brengen. Als de Geest in je woont, dan ga je daar ook wat meedoen. Onderwijs is b.v. iets wat hier gebeurt. Er zijn mensen die dat kunnen en anderen hebben weer andere gaven.

Vanuit de Torah zeg ik eerder dat het begrip zoonschap (eersteling, eerstgeborene, gezegende) een belangrijke rol speelt. Het begrip Messias (koning, profeet, priester) kan daar ook nog niet vallen. Er zijn wel toespelingen op Jeruzalem, tempel, tabernakel (ark!). Mozes wordt ook wel als profeet gezien, volgens mij. Nu is het begrip Messias in het NT wel complex. Jezus werd niet direct herkend als Messias (ook destijds en in het huidige Jodendom niet). Veel teksten die over de Messias gaan, kun je lastig op het leven van Jezus plotten. Toch zagen zijn (latere) volgelingen hem wel zo en de

Genesis 3:15 En Ik zal vijandschap teweegbrengen tussen u en de vrouw, en tussen uw nageslacht en haar Nageslacht; Dat zal u de kop vermorzelen, en u zult Het de hiel vermorzelen. Als er hiel staat, waar moet je dan als eerste aan denken? Dat is Jakob (hij greep de hiel). En Jakob staat voor Israël. Ook hier klinkt al de ballingschap door. De catastrofe waarbij Israël het beloofde land uit moet. Natuurlijk staat Jezus ook voor Israël. Hij is de zoon die ook vermorzeld wordt. Hij wordt afgebeeld als de wet en de profeten. Hier grijpt God in (volgens de gelovigen, waar ik ook bij hoor). N

In mijn topic over Genesis probeer ik te laten zien dat er zeker historische zaken meespelen. Dat is vooral het feit dat Israël zich verbonden met elkaar weet binnen het geheel van alle volken. Hun speciale relatie (verbond) met wat ze de Naam noemen is een cruciale factor. De ballingschap speelt een zeer belangrijke rol in het hele ontstaan van de TeNaCh. Waarom is het misgegaan? Historie en theologie lopen doorelkaar heen. In hoeverre de oudere verhalen (Adam&Eva/Noach/Abraham/Mozes) historisch zijn, geen idee, daar zijn geen bewijzen voor. Maar lees je ze in de context van het grotere

Riemersma stelt dat de vloed wat met Noach gedaan heeft. De schrijver doet dat heel subtiel door het woord wandelen weg te laten. Ik kom geen andere commentaren tegen, die dat ook zo zien, dus ik wil er ook niet te veel aan ophangen. Het is wel interessant hoe er soms achter een woord een heel verhaal kan ontstaan. Dat is de vrijheid van de schrijvers maar ook van de lezers. Ik ken @Petra al een tijdje en ben blij maar haar inbreng, juist daar waar ik zelf soms een blinde vlek heb. Ik hoop dat er meer vrouwen op dit forum komen en blijven.

Belangrijk punt, dat je inbreng m.b.t. dat zoonschap. Breukelman laat zien dat de literaire structuur door het gebruik van het woord toledot van Genesis een eenheid maakt. Daarnaast zijn bepaalde thema’s zoals land, gezegende, onheil in al die aparte verhaallijnen terug te vinden. Ik kan me goed voorstellen dat je moeite hebt met de mannelijke lijn die hier wordt aangehouden. Ik heb dat zelf ook, maar ik kan al die eeuwen van patriarchaal denken niet terugdraaien. Enige troost is de vinden bij Mattheus die een aantal vrouwen opneemt in het ‘geslachtsregister’ van Jezus. Bij de verwekkin

Daniël is een mooi voorbeeld, hoe voorspellende verhalen worden gebruikt in de bijbel. De verhalen worden geprojecteerd op een periode in het verleden, maar hebben te maken met de huidige omstandigheden. Dit is vooral onderdrukking: de ballingschap bij Jesaja, door de Romeinen bij Johannes in Openbaring en de Syriërs bij Daniël. Daniël is ingedeeld in een eerste gedeelte (hfd. 1-6) over de gebeurtenissen in Babel, maar de schrijver(s) en lezers zijn inmiddels al lang teruggekeerd in Israël. Het is elke keer een stuk troost om het vol te houden onder de huidige Syrische koning Antioch

Wat denk je?

Gelukkig ging het de vorige eeuw veel beter… Wordt jij ook opgenomen voordat de onderdrukking begint? (jezuskomtspoedig.nl)

Houd ons niet te lang in spanning, onthul (openbaar) het! (Johannes had Rome op het oog in zijn boek Openbaring.)

De structuur van toledot heeft steeds dezelfde opbouw: ‘Naam vader’ leefde X jaar, en verwekte ‘Naam oudste zoon’ En ‘Naam vader’ leefde, nadat hij ‘Naam zoon’ verwekt had, Y jaar; en hij verwekte zonen en dochters. Al de dagen van ‘Naam vader’ waren X+Y jaar; en hij stierf. Zo zijn er 10 verwekkingen van Adam tot Noach en 10 verwekkingen van Noach tot Abraham. Het lijken saaie lijsten maar door bepaalde woorden vertelt de verteller toch nog net iets meer. De 7de naam is Henoch en de 9de naam is Lamech. Deze namen komen echter ook al in Genesis 4 voor als het nageslacht van Kain

Prof. Labuschagne is heel veel bezig geweest met getallencomposities in de bijbel. https://www.labuschagne.nl/vertellen/Vertellen.htm Over Genesis: zie punt 2 https://www.labuschagne.nl/vertellen/Vertellen.5.pdf Hij volgt weer een andere indeling mbt de Godsnaam en koppelt het aan 17 en 26. Wat ik me daarbij wel afvraag of het ook iets toevoegt in de uitleg van de tekst of zijn het alleen maar allerlei leuke vondsten. Getallen hebben wel een functie om verhalen te koppelen. Bijv. 5 voor Torah of 12 voor Israël, 40 voor beproeving/woestijnervaring.

Wat Riemersma opvalt is dat Noach voor de vloed wandelde met God (zoals Henoch) en dat het woord wandelen ontbreekt na de vloed. Bij Henoch staat het er nog wel. Het is een subtiele woordspeling opgemerkt door Riemersma. https://www.nicoriemersma.nl/storage/blog/Genealogie_en_Genesis_5._Henoch_en_Noach.pdf Samenvatting: https://lucepedia.nl/dossieritem/genesis-het-boek/nico-riemersma-genealogie-en-genesis-5-henoch-en-noach Nog een stuk van Klaas Spronk: https://kspronk.files.wordpress.com/2019/05/spronk-een-spijtig-en-inspirerend-verhaal-gen-6-9-int-2011.pdf

Ik kan je verwijzen naar het artikel van Riemersma. Ik weet niet of er meer uitleggers zijn die dit zo vinden, maar ik ben het met je eens het is wel een hele subtiele uitleg die het baseert op de woorden leven en wandelen. Toch is het zo dat de tekst uitgaat van het leven van Noach voor en na de vloed en dat is heel anders dan de andere vaders die leven voor en na de verwekking van de eerste zoon. https://www.nicoriemersma.nl/storage/blog/Genealogie_en_Genesis_5._Henoch_en_Noach.pdf @Willempie Het is geen allegorische uitleg, maar een uitleg die heel precies bij de woorden blijft di

Er zijn vele (getal)structuren te vinden, maar deze kende ik niet. Wat is de betekenis van ele toldoth en waarom is dat onderscheidend? Ik weet dat er binnen het Jodendom een taboe is om de Godsnaam uit te spreken, maar wellicht tonen ze hun eerbied wel via getallen.

Ik hoop dat het wel enige interactie op gaat leveren… Breukelman: “In het eerste hoofddeel (Gen. 5:1-11:26) gaan we eerst in een reeks van tien geslachten – van Adam tot Noach – de zondvloed tegemoet en komen we vervolgens in een reeks van tien geslachten – van Noach tot Terach – van de zondvloed vandaan. Het leven van de mensheid wordt ons hier getoond als een leven voor en na de vloed (Gen. 9:28: ‘en Noach leefde na de vloed driehonderd en vijftig jaar’). Op de hoofdlijn van dit boek wordt ons nu echter temidden van de mensheid van Adam tot Noach en van Noach tot Terach gesl

Karel Deurloo zegt het zo: Genesis kan niet anders dan van het midden uit, van de toewending van de (Gods)Naam tot Israël, en dus in eenvoud gelezen worden. De gave van het beloofde land aan Zijn volk opent de ogen voor Genesis 1 als goddelijke landgave en wel de gave door de God die in dit verhaal zijn volk al voorgaat in de sabbatsviering (dag 7). Abraham en Sara openen de oren voor de man en zijn vrouw in Genesis 2 en 3. Jakob en Ezau voor de man en zijn broeder in Genesis 4. De verwekking van Izaäk geeft de draagwijdte aan van de lijsten met verwekkingen in Genesis 5 en

Het eerste wat opvalt, is dat Genesis een eenheid van compositie heeft. Er zullen verschillende oudere verhaallijnen samenkomen, maar het zijn geen twee aparte delen. Vaak wordt Genesis 1-11 als een soort oergeschiedenis gezien om dan pas in Genesis 12 de specifieke aartsvaderslijn te beginnen. Nee al vanaf het begin, hebben de eindredacteurs de wording (ontstaan) van Israël (als de gezegende, als de eersteling onder volken in het land dat ze gegeven is) op het oog. Vreemd is dat er gestart wordt met de verwekkingen van de hemel en de aarde. Kunnen die iets verwekken? Ja en dat is in dien

Genesis is het eerst boek van de bijbel en wordt vaak om zijn historische of onhistorische inhoud bediscussieerd. Ik zie echter geen topic die de literaire structuur bespreekt. Deze structuur wordt aangebracht door het woord: Toledot (verwekkingen). Genesis ontvouwt zich dan als ouverture voor de hele TeNaCH. De Toledot structuur verdeelt Genesis in elf gedeeltes op basis van de verwekkingen van de eersteling. Elk deel begint met de uitdrukking “Dit zijn de toledot van…” gevolgd door de naam. Hier zijn de elf delen van de Toledot structuur in Genesis: 1. Toledot van de he