Kaasjeskruid

Derek Prince, de wannabee apostel. Vaak leest men deze tekst (Heb.12:14) zo dat men denkt een bepaalde mate van heiligheid te moeten hebben bereikt voordat men welkom is in de hemel. Dus als men zondigt kan men weer van voren af aan beginnen. Nonsens uiteraard. Het betreft hier m.i. de gezindheid die bij een Christen aanwezig behoort te zijn. Dus als men de fout in gaat, dan zal men voor correctie vatbaar moeten zijn. Als deze jacht naar vrede en heiliging niet aanwezig is, dan is men gewoon geen Christen.

Op de eigenwijze fase. Deze kan zich meerdere malen voordoen tijdens het proces van heiliging.

De Here spreekt daar tot de gemeente die voornamelijk bestaat uit mensen die menen christen te zijn, maar het nooit zijn geweest. Laodicea als gemeente wordt uitgespuugd op slechts enkelingen na die door de Here worden vermaand. Bij die mensen zit Hij in het hart en dezen laten zich dan ook vermanen door de Here, die aan de deur van de gemeente als geheel klopt. Want Hij staat inmiddels buiten die gemeente. Zo wie Ik liefheb, die bestraf en kastijd Ik; wees dan ijverig, en bekeer u. (Op.3:19)

Hier heeft 1 dag sneeuw gelegen. Een klein beetje, maar toch. Koning winter was denk ik wat aan de dunne. Aan de andere kant hebben de aardbeien wel een koude periode nodig om zich te kunnen ontwikkelen, dus het mes snijd aan twee kanten.

Nee, in Op.12:7 wordt Jezus Michael genoemd. Daarmee is Hij niet Michael de schutsengel.

Heel dom en de Bijbel geweld aan doen is dat. Michael is een schutsengel (de schutsengel van Israël) en dus geschapen, Jezus is geen schepsel maar is Schepper. In Openbaring 12:7 wordt ook over Michael geschreven, daar wordt m.i. wel Jezus Christus bedoeld die de oorlog in Zijn voordeel beslecht tegen de grimmige draak.

Daar sta ik heel dogmatisch tegenover.

satan met een hoofdletter? Die ken ik niet.

Een Bijbel vol.

Heeft niks met nobelheid van doen. Wat een mooie ouderwetse preek overigens.

Nee, dat komt door te kiezen. Een heel bewuste aangelegenheid dus.

Wat?

Knap hoor, ietwat bombastisch op sommige momenten maar een prima vertaling van strijkers naar aerofoon. Toch geef ik koning winter met liefde een trap onder zijn reet, opdat ie gauw weer mag ophoepelen met zijn koude bedoelingen.

Mijn ervaring is dat als God eenmaal in je hart zit, Hij nooit weer weggaat. Ook al besluit ik met mijn eigenwijze harses de andere kant op te gaan. Godzijdank.

Dit is discriminatie. Onzin, ik probeer duidelijkheid te verkrijgen.

Ontken jij de Godheid van de Zoon van God?

Is Jezus Christus volgens jou God de Zoon?

Een kind van God die zich buiten de door God gestelde grenzen waagt, kan niet buiten God geraken m.i. Wel kan deze te maken krijgen met: En gij hebt vergeten de vermaning, die tot u als tot zonen spreekt: Mijn zoon, acht niet klein de kastijding des Heeren, en bezwijkt niet, als gij van Hem bestraft wordt; Want dien de Heere liefheeft, kastijdt Hij, en Hij geselt een iegelijken zoon, die Hij aanneemt. Indien gij de kastijding verdraagt, zo gedraagt Zich God jegens u als zonen; (want wat zoon is er, dien de vader niet kastijdt?) Maar indien gij zonder kastijding zijt, welke allen deelachti

En wat gebeurt er als men zich buiten de grenzen die God stelt begeeft?

Wat ik zie is dat ik jou uitspraken het beste met een korreltje zout kan nemen.

God stelt wel degelijk grenzen.

Gehoorzaam zijn aan God is een gezonde zaak Gaitema.

Alweer een absolute uitspraak. Ik weet er ook een: Iemand die beweerd dat absolute waarheid niet bestaat is een leugenaar.

Dat iemand uit vrije wil kiest, betekent niet dat geloven een vrijblijvende kwestie is. Binnen de muren die de gehoorzaamheid aan Christus voor mijn denken optrekt, is er geen ruimte voor mijn "Ja, maar." Dat vertaalt zich dus ook in het discussiëren.

En toch kunnen er maar een soort mensen door de deur van de hemel...