TTC

Als niets zich identificeert met iets dan zou loslaten betekenen dat iets sterft, of dat waarvan ik denk dat ik het ben als conceptuele verschijning waar ik geloof aan hecht. Dit schept verwarring, er is zo gezien immers helemaal geen ik die aan iets geloof kan hechten, enkel niets kan dat. Dit is bijzonder, als er geen ik is dan houdt niets logischerwijs zichzelf voor de gek, om vervolgens zichzelf misschien ook voor gek te verklaren wanneer het zichzelf beschouwt vanuit een andere identificatie. Op deze manier wordt het ook duidelijker wat Socrates nu precies bedoelde, ‘ik weet dat ik niets

Als het over oplossingen gaat, dan is er niets mogelijk.

Vraag me altijd af waarom je steeds de inhoud naar de achtergrond wil drijven, het is namelijk de inhoud die het OPS-lijderschap bepaalt. Dat lossen we niet op door een banaan te eten, dat zou een grove inschattingsfout zijn. Op deze manier lijkt het zelfs dat we het OPS-lijderschap moeten omdraaien, dat mensen angst hebben om de inhoud onder ogen te zien en dan allerhande vluchtwegen bedenken, zelfs niet bewust van waar het nu precies over gaat. Neem anders een voorbeeld aan je vriend Bastiaan, die nu ook ten diepste de ernst van de zaak beseft. Geen kattenpis, ik hoor het hem al zeggen.

Als ik me probeer voor te stellen wat ik allemaal niet weet dan is dat prompt overweldigend en onbevattelijk, niet in een leven te vatten. Heb toen gekozen voor een andere aanpak maar ook dat is overweldigend, wat iedereen eenvoudig zou kunnen weten. En nu zit ik ermee, met m’n hulpvragen aan het adres van de GGZ, over die kleine dingen die amper aandacht krijgen, hoe onwaarschijnlijk ook.

Het ging over die oefening eigenlijk.

Wat ben je precies aan het drinken? Te eenvoudig?

Denk je dat hij dat niet kan misschien?

Voor het verleggen van denksporen moet je in Vlaanderen zijn, kosmisch bolwerkje.

Ja, zo gaat dat, het is dan ook niet mogelijk om te begrijpen waar het over gaat, wat normaal is onder deze omstandigheden. Over wat heb je het nu?

Nochtans speciaal eenvoudig gemaakt, Bastiaan zal er inmiddels wel klaar mee zijn.

Soort zoekt soort, kan je gewoon terugvinden wanneer je het theosofisch referentiekader er even bijhaalt. Heeft niets met ras, cultuur of kleur te maken.

Denk je, heb de uitkomst nog niet gezien, je hebt toch excel?

Het verhaal van die beperkte rationaliteit en utopische gespletenheid ken je inmiddels, in sommige gevallen zich uitend in allerhande verkrampingen.

Er lijkt iets vreemd met de tijd te gebeuren, of in ieder geval toch met hoe die ingevuld wordt en sterk afhankelijk van de manier hoe we over iets kunnen denken. Verwarrend is het soms, wat voor de ene op herstel lijkt is voor de andere absurd, wat voor de ene dan weer absurd lijkt door dat wat vanuit het herstel blijkt. Het resultaat is echter wel verbluffend eenvoudig, zij het dan weer onbegrijpelijk voor diegenen die nog nooit het resultaat ten gronde bekeken hebben. En toch, het is allemaal netjes te verklaren met het prachtige studiewerk van de GGZ, op voorwaarde dat er al enige ontvanke

Kan je Bastiaan niet wat helpen?

Een doordacht antwoord op het leven zou kunnen zijn dat niets zichzelf herkent als datgene dat iets nodig heeft om die herkenning mogelijk te maken, om dan door te schieten en iets te scheppen, zij het tijdloos, zonder begin, zonder einde, dat is eenvoud. Nog steeds hetzelfde, voor ons een aangenaam moment om je beter te leren kennen, wat leerzaam is voor anderen. Prediker heeft naar onze mening niets over die oefening gezegd, dat heeft te maken met het pragmatische waarheidsconcept waarin onwetendheid ook een rol speelt. Maar je bent er nog mee bezig, hebben geduld.

Stel voor dat we eerst op het resultaat wachten, anders blijven we bezig.

Dat denk ik niet, we zullen eerst het resultaat afwachten, dat lijkt me fair.

Dat zit inmiddels in het archief aldaar, maar het is speciaal voor jou omdat je beter wou begrijpen wat het is om OPS-lijder te zijn. Het zou ons enkel pijn kunnen doen wanneer je deze eenvoudige oefening niet opgelost krijgt, alle eer is aan jou. Het zit in kleine dingen, straks ligt heel onze economie plat omwille van een bug in het systeem.

Tiens, schrijlings wekte je dat vermoeden, maar dan had ik misschien toch een keertje gelijk, wat zeer uitzonderlijk is. Hoe kunnen we dat nu weten, maar misschien weet je het straks ook. Voor jou, om het eenvoudig te houden, pas nadien oordelen over wat OPS-lijderschap betekent, niet andersom.

Je bent op zoek naar anderen om te behagen, lukt het niet zo goed? Het was de samenvatting op je eerste vraag, het antwoord op de vraag zou je niet kunnen beoordelen, dat is het punt.

Over het waarom dat eenvoud toch niet zo makkelijk is dan het lijkt, kunnen we duizenden boeken schrijven. Het alternatief is om het eenvoudig te houden middels ervaringsgerichte denkexperimenten, waarna je pas écht zal begrijpen waarom er duizenden boeken over geschreven worden. Maar zo gaat het nu eenmaal, de nuchter doordachte hulpvragen zijn dan ook betekenisloos, net zoals de onbegrepen klanten, tussen weten en begrijpen.

Het is dus niet in strijd met elkaar, gelukkig maar. Anders had God ook maar een domme kwezel geweest, zonder iets te weten een hele kosmos baren, begin maar.

Dat heb je natuurlijk, als het te eenvoudig wordt dan kan je beter elders op vinkenslag gaan liggen, weinig plezier heb je dan.

Ik begrijp je eigenlijk niet zo goed, ben jij wel een echte monade?