TTC

Over welke vraag gaat het dan precies? Het innerlijke kind verwijst naar de opheffing van onze ideologisch opgelegde beperkte rationaliteit die ons niet zomaar toelaat om eenvoudige oefeningen op te lossen. De reacties hierop van het geconditioneerde navigerende zelf is van dien aard dat het angst en zorg opwekt bij diegenen die zich hier bewust van zijn, niet andersom. Ja, perfect te begrijpen, vandaar dat juk waar je naar verwees.

Ja, de oefening kon amper nog eenvoudiger, aangepast aan de stellingen van Einstein.

Die heb je gekregen maar in de kiem gesmoord, geen probleem. Overigens, OPS-lijders zijn geen achterlijke mensen, ze zijn alleen niet bestand tegen allerhande geweld waar ze pijn onder lijden.

We maken ons dan ook zorgen over jullie, dat is onze pijn ook. Maar misschien is HSP'er een bekender term, dat is een subcategorie binnen het OPS-lijderschap.

Het is eenvoudiger dan je misschien wil denken, hieronder de ingevulde versie zoals eerder al verschenen is. Op deze manier hoef je enkel te checken of het eindresultaat beantwoordt aan de opdracht, als je daar interesse voor zou kunnen tonen, geen verplichting. Het is een oefening. Ik vrees het, daarom dat wij OPS-lijders zijn, jullie niet.

Dat is in de kiem smoren inderdaad, dit kunnen we gebruiken voor het onderzoek, dan weten we dat. Premisse, de ontwijkende persoonlijkheidsstoornis kan helder gemaakt worden middels eenvoudige denkexperimenten. Dit kan echter niet gezien worden zonder de bereidheid tot diepgaander introspectie en wetenschappelijke observatie die logischerwijs de verheldering spontaan dient te impliceren. Hulpvragen aan de GGZ, met als doel zich een beter inhoudelijk begrip te kunnen vormen met betrekking tot diverse stoornissen die als een cluster kunnen beschouwd worden, naar de nuchter doordachte men

Zelfs dat, opmerkzaam, dank.

Het gaat over jou, niet over de anderen. Neem voor B misschien Bastiaan, toevallig mogelijk.

We weten dat je veel slimmer bent dan dat, heb je eerder al aangetoond. Zeer benieuwd alvast.

Ik begrijp echt je probleem niet, eenvoudiger kan haast niet. Jouw mening telt ook, maar dan wel op basis van een concreet voorbeeld. Je hebt ze nu, je mag ze op jouw manier oplossen en zien graag je reactie tegemoet, oprecht.

De oefening gaat niet over cryptische onzin, speciaal heel eenvoudig voor je. Niet opdragen, het behoort tot het topic.

Dan toch niet, smullen is het. Omdat je de oefening niet durft te maken, toch eenvoudig? De vraag hierbij is of er dan iets opgevuld wordt, of nu net andersom?

Ze hebben drie woorden geleerd, waarvan er zeven niet begrepen worden. Vandaar een eenvoudige oefening, hoe gaat het ermee? Je spaart het, neem het mee voor de volgende. Ik vrees dat ook dat niet zo goed begrepen zal worden, te eenvoudig. Godswaan kan enkel bestaan wanneer God zich nog niet heeft weten aan te passen aan de wereld waarin we leven. Dat we hem dat nog moeten uitleggen, tart werkelijk alle verbeelding.

Volgens het wortelrassendecreet zouden slechts enkelen de hoedanigheid van Bastiaan kunnen begrijpen, als noodzakelijke pionnen binnen het psychodrama die de omgeving wijzer maken, wat preventief geen overbodige luxe is. Enig medelijden staat dan ook gepast, zelfs wanneer dat onmogelijk kan begrepen worden door de betrokkene die in deze hoedanigheid of geaardheid gevangen zit, zij het zonder enig zelfbewustzijn daarover, gevoelloos naar zijn/haar aard.

Einstein had het over twee dingen die oneindig waren, de menselijke domheid en het universum, hij was alleen niet zeker over het laatste. Een gedegen herstelonderzoek mag tot de nuchtere conclusie leiden dat hij wel eens een punt kan hebben, wat echter geen garantie biedt dat experten de hieruit spontaan voortvloeiende hulpvragen ook ten gronde begrijpen. Toegegeven, we zijn tenslotte ook nog maar in het jaar 2020, in een wereld waar het niet om geld gaat maar om het welzijn van mensen. Het is nu enkel nog even afwachten hoe je ten individuele titel de oefening hebt ervaren, dogmatisch of ande

Ja, niet bestand tegen deze wereld, hebben dat zelf dan wel allemaal onderzocht maar dat is geen garantie dat er ook rekening mee gehouden wordt. Kortom, het is dus elke dag geconfronteerd worden met mensen die elkaar afslachten, zonder enige diepgang of begrip. Je kan je dat niet voorstellen hoe dat voelt, niet iedereen is hetzelfde.

Het geweld blijft dan ook maar duren, het maakt niet eens uit of er inhoudelijk een vraag gesteld wordt. OPS-lijders doen hun best om terug tot de samenleving toegelaten te worden, maar zijn dan ook weer snel weg omwille van al dat geweld. Het risico op suïcide is dan ook groot, simpelweg omdat het hun wereld niet is en hier ook niets aan kunnen verhelpen. Het is wat het is, zal je dan wellicht zeggen, alsof mensen van hout zouden zijn.

Je hebt ook geen idee wat het is om OPS-lijder te zijn, het kost ons dan ook heel veel moeite om opgewassen te zijn tegen al het geweld dat je predikt. Voor een beter begrip over derde orde veranderingen moeten we ons buigen over een sleutelkenmerk van leven, namelijk ‘het spontaan verschijnen en/of doorbreken van een nieuwe ordening’ zoals Alfred North Whitehead het noemde. Het verschijnsel ‘doorbreken’ voltrekt zich op kritische punten van instabiliteit die het gevolg zijn van fluctuaties in de omgeving die door terugkoppelingslussen worden versterkt. In een menselijke organisatie k

Eenvoudig leven heb ik, na een herstelonderzoek kan je een aantal anomalieën ter kennis stellen aan GGZ-experten in de vorm van integere hulpvragen, verder is het geduldig wachten tot er iemand naar klanten wil luisteren. Het is dan ook maar een door angst, zorg en weerzin gedreven hulpvraag, geen verplichting. En heel misschien zijn we straks wel dood, omdat het geduld op is.

Waarom bestaat die schepper dan? Het is worstelen op alle niveaus, zowel in de diepte als aan de oppervlakte, zich naar mijn gevoel manifesterend in twee vormen van onwetendheid die toch in elkaar passen. Ik ben onwetend met betrekking tot het gemanifesteerde of waarneembare, net zoals ik onwetend ben over mezelf, over wie of wat we in essentie zijn, of waarom er überhaupt leven is. Er is lijden, dat weet ik, en dat is nu eenmaal niet prettig om te ervaren.

Het onderzoek gaat over iets anders, over hoe al deze neveneffecten zich blijven opstapelen.

Weer even de schepper in het vizier halen. Ik geef dat ruiterlijk toe, tegen zoveel geweld zijn OPS-lijders niet opgewassen. Hoe zou je daar mee kunnen omgaan? We dachten aan het panarchisme om dit euvel op een zachte manier te kunnen neutraliseren, zo kunnen we in theorie een en ander ontwijken en terug tot de inhoud komen. Wat denk je, goed idee?

Wellicht omdat het over onwetendheid gaat, hoe gaat het met de oefening? Waar precies ging het over de inhoud?

Indachtig Einstein geloven de meeste mensen nog steeds wat er verteld wordt over begrotingstekorten en andere problemen van strikt monetaire aard, hoe dat nu precies komt is een belangrijk thema binnen het kader van m’n herstelonderzoek. In zekere zin loopt de bewijsvoering hier andersom, het is de vraag waarom we niet weten wat iedereen eenvoudig zou kunnen weten, en dan vooral de reacties hierop in relatie tot psychisch kwetsbare mensen. Kortom, hoe kijkt een OPS-lijder naar de wereld? En waarom? Met welke gevolgen?

In deze wereld krijg ik al een burnout van het overweldigende aanbod aan verschillende interpretaties over wat een burnout nu precies is, om dan nog maar te zwijgen over het aanbod aan remedies die ik allemaal nog zou moeten volgen om terug bestand te worden tegen dat waarvan ik een burnout heb gekregen. Tussendoor is er ook goed nieuws, waar misschien veel minder aandacht voor bestaat omdat we het te druk hebben met onze burnout, voor later een keertje dan.