TTC

Het idee van een quettabyte doet me zowaar een beetje denken aan die metafoor van een bibliotheek, als een overweldigend aantal niches waarin we interesse kunnen hebben, maar ook hopeloos in verdwalen kunnen. De vraag naar het waarom of gedeelde doelstelling is dan nog niet aan de orde, maar dat staat misschien in een boek dat we volledig onbewust daarvan net gemist hebben.

Het topic werd voorzien van enkele visualisaties, misschien is die van Filip Raes wel bruikbaar. Ook hier een simplificatie die we doorheen de tijd kunnen rollen, het is allemaal gratis.

Ja, je kan er ook in verzanden, of nooit doorheen komen. In termen van moraal doet het denken aan de paradox van Mandeville, dan mogen we die dief dankbaar zijn.

Zo meteen gaat het weer over die theodiceeën, alsof het nieuw zou zijn.

We zullen het morgen zien wat er gebeurt, hier en daar een voetnoot heeft daar maar weinig impact op.

Het zijn dynamismen waarin patronen kunnen herkend worden, net zoals anomalieën die zich in systeemconfiguraties kunnen nestelen. Het is allemaal niets nieuws onder de zon, en de zon blijft rustig zorgen voor fotosynthese, zonder oordeel.

Nietzsche had het over voorbij goed en kwaad, net zoals 'ingebakken' katalysatoren non-lineair kunnen zijn.

Het tragisch absurde ligt misschien niet zozeer in het idee dat het leven geen betekenis heeft, dan wel in de onmogelijkheid om ooit het leven volledig te kunnen begrijpen.

Moest je als goed voornemen de ambitie koesteren om een enkele quettabyte te willen doornemen, is het advies niet teveel andere zaken op je agenda te plaatsen.

Gadamer deed vooral onderzoek naar de aard van de geesteswetenschappen en het onderscheid met de natuurwetenschappen. Zijn inspirator was Friedrich Nietzsche, vooral vanwege het belang van kunst dat Nietzsche onderkent. Hij volgt echter niet Nietzsches vertwijfelde extremisme en verwerping van de wetenschap als zodanig.

Ja, dat is flauwekul, je zoekt immers naar waarheid.

Het is maar hoe je het bekijken wil, kunnen altijd terug vooraan beginnen.

Een Nash-evenwicht is als een wederzijds afschrikkingsmiddel dat behoort tot het niet-coöperatieve spel met beperktheid van informatie. Het toevoegen, of nu net weglaten, van informatie kan daarom leiden tot andere zienswijzen dan diegene die auto-conform ingeburgerd zijn geraakt. Niet het gemis aan informatie is hier debet, noch naar het verleden, noch naar de toekomst. Een overvloed aan metaforen is een poging om hier op een verzachtende manier mee om te springen, doch veel vaker ontaardend in allerhande vaagheden, ondanks de technische helderheid waarin basiskennis ten grondslag ligt.

Een glinsterende algemeenheid heeft twee eigenschappen, ze is vaag en ze heeft positieve connotaties.

Zo zie je maar, wonderbaarlijk is het.

Ja, jij bepaalt waar een topic over gaat, niet het thema van het topic.

Het zegt dat de zwijgspiraaltheorie geen verzinsel is, net zoals natuurkundige inzichten op verschillende manieren kunnen aangewend worden. En dat gaat over gewoon alledaagse dingen, niet over oeroceanen waarin vormen geschapen worden.

Het komt me zelfs toe als voeding voor poëzie, onbegrijpelijk voor de toevallige lezer die niet weet waar de voeding precies vandaan komt.

Subtiel betekent fijn, nauwelijks merkbaar, verfijnd, of scherpzinnig, iets dat alleen door nauwkeurige waarneming of een scherp gevoel te onderscheiden is, zoals een klein verschil, een subtiele hint, of een slimme, indirecte opmerking die niet te direct is.

Jij bepaalt de grenzen wat we niet kunnen begrijpen, hebben we geen invloed op.

Het zal worden wat er beslist wordt, vandaag niet anders dan gisteren. De batrachomyomachia, of de strijd van kikkers en muizen, is een Griekse satire op de Ilias.

Ik zeg dat het betekenisloos is, jij niet.

Zoals je het zegt, het is betekenisloos.

Speelt allemaal geen rol, er is niets dat laat vermoeden dat het morgen anders zou zijn.

Was ook je bedoeling, als het maar kapot kan.