Willempie

Aansluitend op de bovenstaande bijdragen vraag ik me af of iemand die "in niets gelooft" en slechts natuurwetenschappelijk kan denken wel in staat is om kunstzinnig te zijn. Het is zomaar een gedachte. Het lijkt me nogal haaks op elkaar te staan. Ik denk nu voornamelijk aan poëtrie, muziek en proza maar mogelijk geldt het ook voor beeldende kunst.

Toen ik begon een avatar te gebruiken vond ik het leuk er tevens een soort raadspelletje van te maken. Ik kies afbeeldingen van mensen die op mij veel invloed hebben uitgeoefend. Zodra iemand mijn avatar raadt neem ik weer een andere. Er zijn er meer dan genoeg. Ik vind het ook leuk om te zien wie wie herkent.

Meer liefde en respect, meer aandacht en discipline, meer geloof en vertrouwen, meer onverschrokken moed maar bovenal meer tijd in gebed om te luisteren naar Zijn stem, totdat Hij Zijn Bruid komt halen. En dat wens ik iedereen hier toe.

Slechte voornemens dan misschien?

Fijn, maar dat mes snijdt wel aan twee kanten.

Het is gewoon de historische werkelijkheid. Een geschiedkundig feit. Subjectieve propaganda is er inderdaad meer dan genoeg.

In 135 verbande keizer Hadrianus alle Joden uit Jeruzalem en veranderde hij de naam van de stad in Aelia Capitolina. Aelia was zijn eigen familienaam. Ook veranderde hij de namen van Samaria, Judea en Galilea in Palestina, naar de Filistijnen, de aartsvijanden van Israël. Vanaf dat moment begint de tweede diaspora waarna werd verwezen. Er zijn altijd wel Joden in Palestina blijven wonen maar Jeruzalem is voor hen een tijd lang verboden gebied geweest.

En dan is er nog zoiets als een geestelijke strijd waarbij God ons blijkbaar als zijn medestrijders wil hebben. Alle beroemde en invloedrijke christenen zijn mensen van gebed. Waarom was Billy Graham zo krachtig en succesvol? Omdat hij nooit de kracht van gebed onderschatte en er, als hij ergens preekte, altijd op de achtergrond een gebedsteam achter stond.

Allemaal van harte vrede toegewenst. En voor wie niet van feesten houdt een geslaagde ontsnapping:

Laten we het hopen en ervoor bidden. De mensen die inmiddels weer werk hebben zodat hun kinderen niet langer met honger naar school gaan zullen daar bijzonder blij en dankbaar voor zijn. We mogen ook blij zijn dat er geen oorlog met Rusland is uitgebroken, waar Clinton openlijk op afstevende, alhoewel dat gevaar nog zeker niet is geweken.

Ook voor jou persoonlijk de vraag: "Gaat het je om het welzijn van mensen of komt je afkeer ergens anders uit voort?"

Ondanks, of wellicht zelfs dankzij, de enorme weerstand tegen deze man is dat inderdaad de hoop van vele mensen, vooral natuurlijk in de V.S. Al voordat hij werd verkozen ben ik gaan lezen hoe zijn werknemers en zakenrelaties over hem dachten en dat bleek zo'n beetje het tegenovergestelde te zijn van hoe hij door de overheersende media werd afgeschilderd. De boodschap van diegenen die hem van nabij kenden was dat hij hard is en voor niemand bang maar ook dat hij oprecht om mensen geeft en ze helpt waar hij kan. Laten we maar voor hem bidden want dat zal hij hard nodig hebben. Zijn vijanden zij

Het gaat hier al lang niet meer alleen maar over de vraag waarom christenen Trump steunen. Wat ik mij zelf steeds meer begin af te vragen is of onze "verontwaardiging" over bepaalde zaken, mensen of volkeren voortkomt uit naastenliefde, rechtvaardigheidsgevoel of uit andere motieven, zoals bijvoorbeeld het zondebokmechanisme, o.a. verwoord door René Girard, het verlangen om "slechteriken" aan te te kunnen wijzen om onszelf en anderen wijs te maken dat het met onszelf nog niet zo slecht is gesteld, of politieke motieven of het verlangen ergens `gelijk`over te hebben of zelfs gewoon pure haat je

Mijn reactie heb ik verwijderd. Ik besef nu dat je het hebt over gebeurtenissen van duizenden jaren geleden. Ik begrijp niet wat dat te maken heeft met de situatie van vandaag. Wel een vraagje nog: Mogen de Joden van jou ook een klein stukje land bezitten waar ze zichzelf kunnen zijn of is dat ondenkbaar voor je?

Deze reactie komt me erg bevooroordeeld over. Als dertien terroristen proberen een aanslag te plegen en daarbij omkomen alsmede twee Israëliërs, zijn de Israëliërs dan schuldig? De regering van Israël staat niet toe dat Palestijnen het leven zuur gemaakt wordt. Israël wil juist wel een goede economie in de Gazastrook maar de Hamas regering gebruikt helaas alle beschikbare financiële middelen om oorlog tegen Israël te voeren in plaats van de economie op te bouwen. En dat zogenaamde Holocaust schuldgevoel heeft m.i. precies het tegenovergestelde effect als jij lijkt te bedoelen. En Joods staats

Gelukkig hebben we nog een geweten, alhoewel je zelfs dat blijkbaar kunt doden. Er bestaan inderdaad mensen die totaal onschuldig zijn en geen kennis hebben van goed en kwaad en die zijn inderdaad gelukkig. Maar het Bijbelverhaal gaat daar niet over. Het gaat over het zelf oordelen over wat goed en niet goed is, in plaats van God te gehoorzamen in het vertrouwen dat Hij het heus wel het beste zal weten en heus wel het beste met ons voor zal hebben. Het gaat erover dat we zelf godjes willen worden en geen autoriteit boven ons dulden. Straf of consequentie? Ik probeer je te begrij

Een beetje historische kennis helpt hopelijk toch een beetje.

Kleine correctie: De omliggende Arabische landen verklaarden Israël de oorlog. Toentertijd werd het woord Palestijnen nog gewoon gebruikt voor de inwoners van Palestina, die uit Joden en Arabieren bestond. Van 1948 tot 1967 was de zogenaamde westoever inclusief oost-Jeruzalem bezet door Jordanië en Gaza door Egypte.

Die Palestijnen bestonden uit Joden en Arabieren. Lesje geschiedenis. Ik neem het je niet kwalijk omdat we al decennia lang worden bestookt met onjuiste historische informatie. Het is moeilijk je niet te laten hersenspoelen door anti-Joodse propaganda. Het is ook al eeuwenoud.

Heilig inderdaad. Er is wel eens gezegd dat wanneer je iets heel graag wil, je een kind moet vragen ervoor te bidden.

Je er duidelijk tegen opstellen en het niet fatalistisch allemaal maar tolereren. Dat is m.i. ook wat Trump doet. Eerst maar eens de realiteit accepteren, vervolgens stoppen met het verheerlijken van dood en geweld en pas dan kan er mogelijk een oplossing komen die voor alle partijen aanvaardbaar is.

Evenzogoed raad ik het je van harte aan. Ik heb er tenminste ontzettend van genoten en ook geleerd. Ik weet niet eens of ik het nog heb of dat ik het heb weggegeven of uitgeleend. Ik zal eens gaan zoeken.

Het is niet het boek dat jij bedoelt maar wel een prachtig en waargebeurd verhaal.

Hallo meneer God ... met Anna.

Dan zal dat mij ook wel niet lukken, alleen al omdat je "collectieve straf" na het "eten van een appel" blijkbaar als uitgangspunt hebt. Met zo'n karikatuur van het verhaal kom je inderdaad niet ver. Pas als je bereid bent om te aanvaarden dat de Bijbel wel een openbaring kan zijn, als een mededeling van God hoe de wereld is, door alle tijden en door alle werelden heen, ga je je afvragen wat dan de zin kan zijn van de verhalen. En pas dan en niet eerder kan het je verwondering oproepen en gaan leven. De hof van Eden is de wereld waarin je kunt leven als je de kracht van de boom der kennis van