Peter79

De discussie heb ik een paar jaar terug hier ook al gevoerd; het heeft geen zin om dat over te doen. Voor mij gaat datgene wat men gelooft over deze wereld vooraf aan alles wat men doet en hoe men dingen beoordeelt. Van atheïsme naar (christelijk) geloof en andersom heeft het karakter van een gestalt switch, bekering, paradigmashift.

ik denk dat het hetzelfde is. Inderdaad semantiek. Waar hecht je aan en waar hecht je niet aan. Dat is een kwestie van overtuiging/geloof. En inderdaad, er zijn veel smaken als je ergens aan hecht.

Wat is volgens jou het belangrijkste verschil tussen een geloof en een overtuiging?

Een letter is net als een cijfer slechts een notatie. Het bestaan van telwoorden is ouder dan het bestaan van het schrift. In het dagelijks taalgebruik gebruik je telwoorden. Voordat letters als notatie werden gebruikt, werden tekens gebruikt van volken in de omgeving, zoals die van de Egyptenaren en van de Phoeniciërs. Als wij in het Nederlands teksten opstellen, dan hebben we de mogelijkheid om 2 op te schrijven als 2 of als twee. De tweede optie heeft de voorkeur bij kleine aantallen ("er kwamen twee soldaatjes aan ..."). We laten in onze geschreven taal niet de uitgeschreven versie (twee)

of overeenkwam met het aantal dagen van zijn regering, of qua klanken overeenkwam ... het schijnt een raadsel te zijn, waar kan ik de oplossing vinden?

Zo eenduidig is het helaas (nog) niet: And a little later in the text, Sargon uses his name to provide a famous early example of Mesopotamian gematriah. He writes: «I made the circumference (lit., measure) of its (the city's) wall 16,283 cubits, (corresponding to) my name (nibºt ßumºya), and established the foundation platform upon the bedrock of the high mountain. The riddle presented here, which is meant to provide an esoteric explanation why Sargon's new city bears the name Dªr-fiarru-ukºn, lit., "Wall of Sargon," remains essentially unsolved. So far, no consensus has b

Ik vind dat topicstarters geen eigenaar zijn van het topic, maar sommige mensen gedragen zich wel zo. Het lijkt me dat iemand die zo betrokken kan zijn, niet het topic moet modereren. Daarnaast speelt probleemgedrag zich vaak over meerdere topics tegelijk af en vaak ligt het ontsporen van een gesprek in een ander topic. Ik denk dat een moderator daarom het beste onafhankelijk van topics kan opereren.

Een deel van het probleem is dat gebande deelnemers een nieuw account aanmaken en hun tirades voortzetten. Een technische oplossing is om nieuwe accounts eerst te controleren. Dan kan je niet direct reageren, maar je bent dan ook van de paspoortenreclames af. Helaas kan alleen de afwezige beheerder dit instellen en gaat dit forum vleugellam verder. Waar een moderator persoonlijk betrokken raakt, moet de andere moderator het afhandelen. Daarmee ben je het grootste deel van het probleem kwijt.

Nee, kan ik niet eens zijn. Ik vind dat je een gesprek moet voeren ip de inhoud en modereren op de vorm. Dat een moderator een bepaalde identiteit heeft, vind ik geen diskwalificatie. Iedereen neemt zichzelf mee. Mensen die de moderator aanvallen en zijn werk onmogelijk maken, horen wat mij betreft hier niet thuis. Je bent ergens te gast, je hebt de huisregels te respecteren en niemand verplicht je hier te zijn.

Daar kom je ver mee. Veel succes.

Modereren begint bij zelfmoderatie. Als jij jezelf niet kan beheersen, waarom maak je je er dan druk over dat een ander dat ook niet kan?

Hij bedient de knoppen, jij niet. Kwestie van perspectief.

De boel is geëscaleerd. De manier waarop jij over Sjako praat, helpt niet echt mee om te deëscaleren. Er zijn best mogelijkheden om eruit te komen, als iedereen wil. Iedereen is wel eens boos. Conflicthantering zou toch wel iets moeten zijn waar christenen verstand van hebben, zoek de woorden vrede en vredestichters maar eens op in de Bijbel.

Fundamenteel schreef: Mag Bastiaan terugkomen? Het is echter niet gemakkelijk je altijd kalm te houden tegen 1 befaamde moderator die [...]. Als we humoristische mensen bannen [...], waar gaan we dan heen? Ik zou toch wel graag zien dat Bastiaan het één en ander terugneemt en/of zijn excuses aanbiedt. Ook al ben je geen fan van de moderator, toch mag je je wel enigszins beheersen, ook als de moderator onrechtvaardig handelt. Het forum is iets waar we allemaal verantwoordelijk zijn als we ervoor kiezen er deelnemer te worden. Moderator is een hondebaan. Overigens lijk

Ik ontmoette mijn vrouw in de tijd dat ik mijn toenmalige kerk verliet. Als ik niet naar mijn eigen kerk ging, omdat ik dat niet meer trok, kon ik net zo goed met haar meegaan. Daar hoorde ik Jezus' stem, in de kerkdienst en ook bij diverse activiteiten die voor studenten werden georganiseerd. Ik leerde dat een christenleven ook gezien kan worden als een pelgrimage, in plaats van het toegroeien naar een ideaal zoals ik daarvoor toch (onbewust?) meende. De tegenstelling "het gaat niet om de mens maar om God" die ik toen al verworpen had, bleek in die kerk in leer en leven te zijn: "het gaat God

Ik werd een keer uitgenodigd om voor me te laten bidden en op dat moment kreeg iemand een beeld voor mij. Dat beeld kon ik zelf interpreteren. De hele setting - mensen die voor je bidden en het beeld dat ik op mijn eigen situatie toepaste - was bemoedigend. Het komt niet in plaats van de Schrift, maar is een toepassing in het leven en bouwt op in het dienen van de Heer.

Na het gebed in Getsemané wordt Jezus overgeleverd en treedt een keten aan gebeurtenissen in werking die leidt tot zijn dood ("Hoe zouden anders de Schriften vervuld worden, die zeggen dat het zo geschieden moet?"). Jezus zweeg, totdat de hogepriester hem bezwoer te spreken, als Jezus toen had gezwegen had dit gegolden als een veroordeling. Maar Jezus antwoord gaat m.i. verder dan het antwoord dat strikt noodzakelijk was. Jezus zegt: "Maar Ik zeg u: Van nu aan zult u de Zoon des mensen zien zitten aan de rechterhand van de kracht van God en zien komen op de wolken van de hemel". Mocht er

Ik zit ook in deze richting te denken. Overal waar twee of drie vergaderd zijn in Jezus' naam, daar is de kerk. Kerkstructuren vergaan, maar christenen zoeken elkaar altijd weer op. Misschien is een signaalwerking juist wel goed. Stemmen met de voeten doe je als andere mogelijkheden geblokkeerd zijn. Ik denk dan aan bijvoorbeeld Paulus en Barnabas die ieder hun eigen weg gingen in gehoorzaamheid aan de Heer. Wel zo duidelijk en je zit elkaar niet meer in de weg. Ik heb eerder een kerkdeur achter mij dichtgetrokken, zeer bezwaard. Nu zou ik het ook niet lichtvaardig doen, maar voor mij

Ik was op zoek naar waarom Jezus voor godslastering is veroordeeld, terwijl Hij zelf niet de Naam uitsprak. Maar het zijn niet de claims van Jezus over zichzelf die tot godslastering leiden, maar het is Jezus zelf die Messiaanse claims maakt die niet overeenkomen met de verwachtingen van de Farizeeën en Sadduceeën - Jezus haalt op die manier Gods Naam door het slijk: It is because in stating that he is Messiah, the Son of the Blessed, Jesus deprives God of his righteousness. By affirming that he has been elected to sit at God’s right hand, Jesus claims that God has no intention, as the Sa

Halik beschrijft het zo: Misschien zouden we in plaats daarvan juist de waarheid van Jezus’ woorden moeten testen: ‘Waar twee of drie in mijn naam bijeen zijn ben ik in hun midden’. En laten we niet vergeten dat de kerk de eeuwen door op veel plekken heeft overleefd zonder geestelijken. Misschien wordt dit nu wel uitgebreid getest. Degenen die niet ingeschreven zijn bij een kerkgenootschap kunnen zich desondanks wel als kerk beschouwen. Twee of drie, dat is niet veel. Ik denk dat Halik de coronacrsisis gebruikt om een idee dat hij heeft, te actualiseren, hij gebruikt het als aanleiding om

Wat Desid zegt is de eerste stap van het vertalen. De Bijbel is voor ons in een vreemde taal en in een vreemde cultuur geschreven en om het boek überhaupt te kunnen lezen, is de een (wetenschappelijke) achtergrond nodig. Met dat je van kind naar volwassenheid groeit, neemt de achtergrondkennis toe en zal je bijbeluitleg hoe dan ook veranderen. Maar een kind kan verbinding maken met het Bijbelverhaal. Neem de verhalen van de kinderbijbel, een selectie van verhalende delen, op kinderlijke manier naverteld. Ik kan me soms storen aan de theologie van de navertellers, maar het is dan ook voor

De topictitel stond op 8 april boven een essay van Tomáš Halík in Trouw. De kerken zijn leeg in deze coronacrisis. En dat staat symbool voor de leegte in de kerk, stelt de Tsjechische priester en hoogleraar Tomáš Halík. Als priester en theoloog ziet hij in deze lege en gesloten kerken een teken en een uitdaging van God. Hij stelt de vraag of deze tijd van lege en gesloten kerken, niet een soort waarschuwend visioen is van wat ons in de nabije toekomst te wachten staat: dit is hoe het er over enkele jaren in een groot deel van onze wereld uit zou kunnen zien. Zijn we niet al genoeg gewaars

on-topic reacties zijn meer dan welkom; het is niet mijn bedoeling om met dit topic een les te houden ofzo, maar wel om de lijn van de brief aan te houden en niet teveel in een steekspel te belanden. In het begin van het boek Exodus zie ik eigenlijk alleen maar de zonde van de Egyptenaren: De HEERE zei: Ik heb duidelijk de onderdrukking van Mijn volk, dat in Egypte is, gezien en heb hun geschreeuw om hulp vanwege hun slavendrijvers gehoord. Voorzeker, Ik ken hun leed. Daarom ben Ik neergekomen om het volk te redden uit de hand van de Egyptenaren, en het te leiden uit dit land naar een

Het maakt wel uit of je zelf dood gaat, of je kind... Er staat alleen maar dat de doodsengel het huis overslaat bij het zien van het bloed. Het bloed is hier de connectie met het vergoten bloed van Christus. Maar het paaslam at men op. Net zoals dat men bij het Avondmaal het brood eet en uit de beker drinkt. Het is een daad (bestrijken van de deurposten) die de dood buitenhoudt. Het paaslam zelf heeft geen kracht in zich om de dood tegen te houden. Dat zeg ik vanuit nu, maar de tekst zelf zegt ook niet dat het lam de dood wegneemt.

Is het zo dat het paaslam in Exodus de dood wegneemt? Ik lees het niet in Exodus 12. Heb je een bijbeltekst waar dit gezegd wordt over Exodus? In Exodus 12 gaat het om de doodsengel die voorbij gaat als er bloed aan de dorpels zit. De andere plagen troffen Israël voor zover ik weet niet, maar bij deze plaag moet Israël zelf iets doen om niet getroffen te worden. Maar volgens mij moet je de tiende plaag en de uittocht als één geheel nemen. De bevrijding van Israël was niet dat Egypte getroffen werd, maar de bevrijding werd erdoor mogelijk. Israël werd bevrijd uit Egypte, en dat werd in de