Robert Frans

In het christendom wordt onderscheid gemaakt tussen de fysieke en de geestelijke (of mystieke) dood. De fysieke dood behelst de tijdelijke scheiding tussen lichaam en ziel, de geestelijke dood behelst het leven zonder God. De mens leeft van nature niet met God, hoewel ze wel neigingen daartoe kan hebben, maar kan door bekering en wedergeboorte alsnog "tot leven komen." Pas als we daadwerkelijk Gods Aangezicht mogen aanschouwen en delen in zijn Natuur, zullen we denk ik pas ten volle begrijpen dat Jezus niet overdreef toen Hij bewuste niet-gelovigen als dood omschreef. De topicstarter gaat er

O, maar mijn schets over dat wij goddelijk zijn bedoelde ik eigenlijk meer in het algemeen, als antwoord op Ameens vermoeden dat ik hindoeïstisch zou schrijven, en niet zozeer ten nadele van dieren (en zéker niet van katten natuurlijk ). Ook dieren kennen (waarschijnlijk) in zekere zin emoties en affectie, waarbij de nuances van Raido zeker ook gelden, maar toch blijven de door mij genoemde verschillen tussen mens en dier bestaan. En geloof ik wel dat échte liefde enkel kan bestaan bij de gratie van vrije wil.

Ameen, dieren zijn slecht noch goed, ze zíjn gewoon. Net zoals de rest van de schepping, inclusief alle natuurverschijnselen er gewoon zíjn. Alleen mensen en engelen kunnen goed of slecht zijn en dus goed of slecht doen, omdat zij van God een vrije wil gekregen hebben. Mijns inziens kun je daarom mensen op het gebied van moraal niet vergelijken met dieren. Een dier is niet slechter dan de mens, maar ook niet beter. Een dier is gewoon een heel ander verhaal. Natuurlijk, zij loven God door op hun eigen wijze deel te nemen aan de schepping, maar ze hebben geen absolute vrije wil zoals de mens d

Goed bezig, Morphogenesis!

Mijn idee is leuker en ook veel stoerder. Puh.

De volgende dan: "Leer te kijken naar wat achter bomen leeft."

Hoezo, vergeestelijking, Bonaventura? Ik zie eenvoudigweg zingeving en belang in zowel het gehuwde als het ongehuwde of celibataire leven, op zowel praktisch als inderdaad meer geestelijk gebied, ieder op zijn eigen gebied. Of bedoel je het anders?

Het beste wat ilsefecit nu kan doen is dit: De volgende dag, of vandaag nog, legt ze op dezelfde wijze weer iets bij hem neer, maar deze keer een kaartje. Op dit kaartje staat de volgende tekst: "Gisteren (of vandaag) kreeg je van mij een roos. Nu is het tijd mij te ontmoeten. Ik sta op zaterdag 19 februari voor je klaar van 13 uur tot 14 uur bij café die en die in winkelcentrum zus en zo en draag op mijn borst een rode roos. Als jij niet komt, dan weet ik genoeg." Natuurlijk is een andere dag en andere lokatie mogelijk, als het maar een dag en tijd waarvan zij zeker weet dat hij dan wel

Nee, logisch ook hoor. De door mij genoemde feestdagen zijn natuurlijk wel wat plechtiger en gaan over wat ernstigere zaken dan Valentijnsdag. Valentijnsdag kun je misschien eerder vergelijken met je verjaardag, of je trouwdag, qua ernst. Maar ja, zouden vrolijkere, luchtigere dingen dan ook niet herdacht mogen worden? Jammer van de commercie inderdaad, maar daardoor hoeven we ons toch niet te laten leiden?

Darkwing Duck

Quote: Op zondag 13 februari 2011 23:14:03 schreef Mister_L het volgende: Sowieso onzin dat er 1 dag moet zijn waarop je extra moet laten horen hoe veel je van de ander houdt.. In mijn ogen is er dan iets mis met de andere 364 dagen. Mijn mening is dat je elkaar elke dag moet laten weten hoeveel je van diegene houdt! Ligt eraan hoe je het bekijkt natuurlijk. Om een wat verhevener voorbeeld erbij te halen: we mogen elke dag gedenken dat Jezus verrezen is, maar tóch mogen we ook Pasen vieren. Of een wat gewoner voorbeeld: we zouden elke dag moeten denken aan mensen die door oorl

Machiavelli, ik geef je nog altijd gelijk op het punt dat het goed is dat er mensen zijn die zich voortplanten. Alhoewel er natuurlijk al stevig wat mensen op deze wereld zijn, maar houd de natuur daarin maar niet teveel tegen; God schept wie Hij scheppen wil, volle aarde of geen volle aarde. Net wat ik zeg: niet iederéén moet ongehuwd leven, net zoals niet iederéén zou moeten huwen. Dat zou simpelweg ook niet kúnnen. Alleenstaanden kunnen zich extra toewijden aan hun werk, omdat ze niet gebonden zijn aan een gezin, kunnen zich extra toewijden aan geestelijke taken en het gebed en hebbe

Je kunt zo'n ervaring krijgen, maar het hoeft niet. God zal je geven wat je nodig hebt en vaak is het juist in de "dorre momenten" dat God je sterk maakt en je ziel naar zijn beeld vormt. Net zoals een chirurg juist ingrijpend met jou bezig is als je verdoofd bent en dus niets voelt (althans, dat is de bedoeling). Je kunt dus beter niet naar ervaringen zoeken, maar je christenzijn handen en voeten geven in het dagelijks leven. Doe dagelijks serieus je best voor je studie en of je werk, reageer met alle geduld en begrip op beledigingen of onredelijkheden, wees altijd behulpzaam en zo mild mog

Hier nog een prachtig overzicht van hoe het Tahrir-plein op het hoogtepunt van de demonstratie ingericht was voor de demonstranten. Erg fascinerend om te zien hoe alles ingedeeld en georganiseerd was.

Quote: Op zaterdag 12 februari 2011 19:09:17 schreef Ameen het volgende: De reden, dat Allah ongelovigen lager acht dan dieren is logisch en elke Christen zal daarmee akkoord gaan. Dieren krijgen geen bestraffing na hun dood, omdat ze ook niet toerekeningsvatbaar zijn. Een mens heeft in dit leven altijd de mogelijkheid om een diepgaande, intense relatie te hebben met God, de Schepper van hemel en aarde, Degene die hem of haar het meest bemind en die zijn hele goddelijkheid zou opgeven en al hééft opgegeven voor hem of haar. Een mens kan het Licht aanschouwen, boven zichzelf uits

De eenzame die alleen in in het vuil sterft, en die maar dankbaar moet zijn dat anderen zich voortplanten... het werd weer gezellig in het romantische topic. Quote: Op zondag 13 februari 2011 17:18:28 schreef Machiavelli het volgende: Dat klopt, maar dankzij de mensen die zich voortplanten wordt ik nog begraven, kan ik in mijn oude dag wellicht van wat rust genieten, rekenen op enige zorg en voedsel. Alleenstaand zijn is heel leuk en aardig, maar slechts wanneer er anderen zijn die zich wél voortplanten. Zo is natuurlijk niet gezegd dat iederéén alleen zou moeten leven.

In Genesis 1 staat simpelweg nergens dat de eerste mensen in de hemel geschapen werden, Barbara van loo. Als dat gebeurd zou zijn, dan had het er zéker ingestaan. Er staat enkel geschreven dat de mens geschapen werd, net zoals de dieren. In Genesis 2 wordt de band tussen mens en aarde nóg duidelijker: de mens wordt uit de aarde geschapen.

Waarom zou de aap niet op God mogen lijken? Apen zijn prachtige, intelligente wezens die vaak in gemeenschap leven en al behoorlijk intelligent zijn. Apen zijn volstrekt onschuldig en leven heel eenvoudig en puur. Mensen kijken er niet voor niets graag naar in dierentuinen, documentaires of op safari's in het wild. Natuurlijk wegen ze niet op tegen de kat, maar moet dat dan per se?

En wel de gekuisde versie hier.

Omdat Christus de Wet heeft vervúld. De Wet is dus niet afgeschaft, maar heeft in Christus haar volle bestemming en betekenis gekregen. In Christus is de Wet universeel geworden, zodat alle volkeren nu onbelemmerd toegang tot God kunnen ontvangen. Het exclusieve geloof van Israël is door Christus uitgebreid tot het inclusieve geloof van alle volkeren. De sabbat is vervuld in Christus zelf; Hij is de Heer over de sabbat en alleen in Hem, en niet op een bepaalde dag in de week, vinden wij de échte rust. De tempeldienst is vervuld in het Offer van Christus: verschillende offers in één te

Barbara van loo, over de lokatie van de Hof van Eden gaan verschillende verklaringen. De meest algemene verklaring is dat de Hof een allegorie is voor de onschuldige staat waarin de mensen leefden, zodat het leven op aarde voor hen werkelijk goed en vruchtbaar was. Na de zondeval ervaarden ze het leven als zwoegen en lijden en werden ze dus als het ware "uit de Hof gejaagd." Andere verklaringen, die menen dat de Hof letterlijk op aarde heeft gelegen, zeggen dat de Hof weggespoeld zou zijn bij de zondvloed, of gewoon op mysterieuze wijze verdwenen is. Veel weet ik daar niet over te zeggen. In

Dan zit daarin inderdaad een verschil van visie, Barbara van loo. Wij geloven dat engelen, omdat zij niet beperkt worden door vertragende factoren als tijd en ruimte, ofwel geheel goed zijn, ofwel geheel slecht, hoewel de goede engelen dan nog niet kunnen tippen aan Gods oneindige goedheid. Net zoals ook mensen geheel goed of geheel slecht worden, als ze maar lang genoeg de tijd zouden krijgen. Die tijd krijgen ze op aarde niet, maar als na de dood tijd en ruimte wegvallen, dan tot in de eeuwigheid.

En daar vergist WonderfulStar zich inderdaad niet in, Barbara van loo. Hoewel een ieder na zijn (of haar) dood ook een persoonlijk oordeel ontvangt, zal Christus bij zijn wederkomst het algemeen oordeel verrichten en zal ieders bestemming geheel definitief zijn. Of het Paradijs van Adam en Eva nu letterlijk verstaan moet worden of niet, in elk geval geloven alle christenen dat de eerste mensen op aarde leefden, in volmaakte vereniging met God, maar dat de mens al snel zijn onschuld verloor en daardoor het leven op aarde en zijn eigen kwetsbaarheid als zwoegen en smart ging ervaren. Daardoor

Er is maar één God. Als mensen dus beweren maar één God te aanbidden, zoals moslims doen, dan kan het dus niet anders dan dezelfde God zijn als wij aanbidden. Anders zouden er twee goden zijn en dat is dus niet zo. Hoogstends kunnen die mensen een hopeloos verkeerd godsbeeld van die ene God hebben, maar een verkeerd godsbeeld maakt nog geen god. Gelukkig niet. Zo is althans de redenering van die grote groep christenen die inderdaad op graven de Eucharistie opdragen, namelijk de katholieken. Een altaar, althans een écht altaar, is immers niet veel anders dan een grafsteen naar Romeins mode

Nu maar wel hopen dat er geen radicaal-islamitisch regime voor in de plaats komt, want dan zijn we alleen maar verder van huis. En dat de christenen het ook beter gaan krijgen daar. Vaak zie je bij zulke revoluties toch dat ze verstarren tot een regime waarbij tegenstanders van de revolutie uiteindelijk worden gedood. Hopelijk gebeurt dat hier niet. Er is nog een héle lange weg te gaan voordat Egypte stabiel is en die weg zal ongetwijfeld niet altijd even fraai zijn.