Hopper

Typisch de naakte aap. Alsof hij nog niet genoeg zintuigelijk ziet, gaat hij nog steun zoeken bij de techniek ook. Degene die ziet, dat ontgaat hem dan weer.

Mensen hebben hun emoties en die emoties beïnvloeden hun gedachten. Paulus heeft daar een zinnige opmerking over gemaakt in Galaten 6:3. Maar laat Paulus maar kletsen, dompel je maar fijn onder in negatieve emoties. Wat zou zo'n Paulus nou weten van het leven, nietwaar? Je zou zomaar gaan beseffen dat wat in de Bijbel staat waar is. En dat kun je niet hebben natuurlijk in je status van ongelovige. Wel eens van Karma gehoord? Om het eens over een boeddhistische boeg te gooien?

Dingen moeten worden gelaten om wie of wat ze zijn, los van een specifiek doel of nut. Gelatenheid is de gemoedstoestand waarin iemand berust in zijn of haar situatie. Dat veroorzaakt een afgescheidenheid van de wereld waardoor de mens niet langer door de wereld en wat in de wereld is wordt bewogen. Wanneer de onthechting totaal is, dan noemt men dat de mystieke dood en tevens een leeg gemoed. Een gemoed wat alleen nog wordt bewogen door de liefde van de Vader. Je mijdt mensen niet wegens hun uitlatingen, je laat hun uitlatingen zijn. Dan ben je oordeel-loos: hoe, wat of wie a

Alleen de begeerte leidt af, de begeerte der wereld. En de wereld gaat voorbij en haar begeren, maar wie de wil van God doet, blijft tot in eeuwigheid. (oneindigheid)

Wanneer er een antwoord komt , hoeft dat niet perse in woorden of getallen te zijn.

Precies wat je schrijft : allemaal hypothesen. Een hypothese is een toetsbare, voorlopige veronderstelling. Dat heeft dus niks met de oneindigheid van doen....

https://www.filosofie.nl/hilberts-hotel/ Over de oneindigheid zijn al vele woorden verspild. Oneindigheid bestaat niet in "de dingen" (of de getallen). Het kan altijd nog gekker. Wat hebben al deze 'zoekers' gemeen? Wie binnen de getallen of de schepping naar het oneindige zoekt , zoekt op de verkeerde plaats. Zolang iets nog plaats heeft -al is het in een getallenrij- dan is het eindig. Plotinus en Augustinus zaten er nog het dichtste bij: God is oneindig, maar daarmee weten we niets. Toch is de oneindigheid dichter bij de mens dan hij zelf denkt....vooral dat denk

Na het perfecte getal komt geen perfecte getal meer want anders zou het eerste perfecte getal geen perfecte getal meer zijn.

Een myriade is taalkundig en historisch gezien afgeleid van het Oudgriekse myrias, wat letterlijk tienduizend (10.000) of figuurlijk een ontelbare menigte betekent. Maar zes is het perfecte getal, omdat het wordt gecompleteerd door zijn delen. Het heeft namelijk één, het zesde deel; twee, het derde deel, en drie, de helft. En een plus twee plus drie is samen zes. Et voilà , maar God is Een en dat is dan weer geen getal, want je kunt God niet optellen bij iets anders.

Okay, dat was niet duidelijk. Dan kies ik voor de lege en de volle. Dan zijn ze samen één: vol-ledig!

Zijn er dan ook slechtbedoelde topics?

Een leeg gemoed is aan te bevelen bij ontslag, dan onderga je gelaten een ontslag. Dan krijgen de conditioneringen in je brein geen kans.

Met de geest uiteraard. Niemand kiest voor disfunctie, conflicten, pijn. Niemand kiest voor waanzin. Ze gebeuren omdat er niet genoeg aanwezigheid in je is om het verleden op te lossen, niet genoeg licht om de duisternis te verdrijven. Je bent er niet helemaal. Je bent nog niet helemaal wakker geworden. Ondertussen beheerst je geconditioneerde brein je leven.

Angst is ook maar een gevoel. Vrede is een gemoedstoestand.

Wat een bevrijding om te beseffen dat ik niet mijn brein ben. Wie ben ik dan? Diegene die dat ziet.

Mocht je het niet weten, dit forum gaat over het geloof. Dus dan komen zaken als de geestelijke mens ter sprake. De geestelijke mens onderscheidt zich van niemand. Het ego onderscheidt zich wel van anderen. Het gaat dus niet om het ontkennen van het ego, maar over de overgave aan God.

Minnaar en Beminde leven in eeuwigheid.

Het ego wordt door de wereld bewogen, zo simpel is het. Daarmee is iedere ongelovige met een ego aangedaan. En de ongelovige BerJan komt dan hier om andere mensen de maat te nemen. De liefde van de Vader en het ego (zelfzucht) gaan niet samen.

Dat je chatgpt nodig hebt voor een antwoord zegt al genoeg....

Visualisaties is het domein van de natuurlijke mens. Dat wat tijdeloos is, dat kent de natuurlijke mens niet. Logisch, de natuurlijke mens is zelf slechts een tijdelijk verschijnsel.

Zelfkennis en Godskennis gaan hand in hand. Het ego zal daarom nimmer de liefde des Vaders kennen, net zo min als het ego de waarheid zal kennen. Jammer, maar zo is het....

De mens die in Christus rust accepteert alles zoals het zich voor doet. Het vlees is van geen belang.

De heelheid is er al, maar de mens kijkt naar de versplinterende beelden.

Zelfs een plant neemt waar, anders zou een plant niet zich naar de zon kunnen richten. Het besef echter gaat niet om hetgeen men waarneemt, maar dat men waarneemt. Zo lang de mens op de dingen gericht is, is er wordings-besef , als de mens de intentionaliteit gewaar wordt is er zijns-besef. Besef is iets wat innerlijk is en wat de mens gewaar kan zijn. (Je kunt besef niet waarnemen)

In spirituele zin bestaat een waarnemer zonder bewustzijn niet. Dat is eigenlijk de grap. Bewustzijn is het bewust zijn (waarnemen) van iets anders. Husserl noemde dat 'intentionaliteit'. Je bent je altijd bewust van iets: je ziet een auto, je herinnert je een gebeurtenis, je verlangt naar een kop koffie, of je oordeelt over een situatie. Dat is gerichtheid. De andere kant van het verhaal is: de waarnemer zonder bewustzijn bestaat wel. Maar je kunt hem niet waarnemen omdat je het waarnemen niet kunt waarnemen. Dat noemt men het oog wat zichzelf niet kan zien. Dit is een par