NoGods

This forum is just a pretty advanced AI language model testing ground.

Geen zorgen, Barnabas. Je hoeft mijn motieven niet te analyseren; je analyses over andere onderwerpen lopen meestal ook niet bepaald uit op een succes. Je vraagt waarom ik reageer, terwijl je zelf een compleet essay op een openbaar forum plaatst. Het leest inmiddels meer als verbale diarree dan als een antwoord. Dat is een beetje alsof je een preek houdt op het marktplein en vervolgens verbaasd bent dat er iemand uit het publiek reageert. Maar ik zal je advies ter harte nemen en het voortaan inhoudelijk houden. Dat zou het gesprek voor ons allebei waarschijnlijk een stuk korter maken.

Barnabas, ik weet niet of je een antwoord aan het schrijven was of dat je per ongeluk de volledige inhoud van je brein hebt geplakt. Je begint met een bijna-doodervaring en vijftig alinea's later sta je ineens met Adam, Henoch, moleculen, tunnels, zielen, Jezus, de hel en het laatste oordeel in je handen alsof je tijdens het typen iedere gedachte die opkwam direct op "verzenden" hebt gedrukt. Het heeft de energie van iemand die in een supermarkt om de tijd wordt gevraagd en vervolgens begint bij de oerknal. Het mooiste is nog dat je dit allemaal brengt met de zelfverzekerdheid van een kosmisch

Jij bent het universum dat zichzelf ervaart. Jouw leven is niets meer dan een voorbijgaande droom. Vóór jouw naam, vóór jouw herinneringen, vóór de illusie van "jij", was er alleen bewustzijn en tepelinstinct. De identiteit die je een leven lang hebt opgebouwd, is de sluier die de waarheid verborgen houdt. Hoe krampachtiger je vasthoudt aan jouw verhaal of aan verhalen over goden, hoe verder je afdwaalt van wat je altijd al bent geweest. Na je dood neem je niets van dit leven met je mee, omdat dat hele verhaal alleen is opgeslagen in dat vleespak waar je zo vaak aan loopt te rukken. Wat e

Precies. En mijn stelling ging over welke God je zou kiezen, niet over welke filosoof er mooie boeken over heeft geschreven. Je hebt dus een omweg van drie alinea's genomen om uiteindelijk alsnog bij de God van Abraham uit te komen. Dat is een indrukwekkende hoeveelheid zijwegen voor een vraag met één afslag.

Drie Maria’s, een naamloze moeder en een familieboom die zichzelf opeet. Ik trek de cirkel dicht, leg Johannes onder het zegel en neem de troon terwijl de schriftgeleerden nog zoeken welke Maria bij welke Maria hoort.

Dus zelfs wanneer je God moet kiezen, eindig je bij een boekbespreking over Cusanus. Begrijpelijk ook: Jahweh zelf komt in zijn eigen bronmateriaal vooral over als een kosmische huisbaas met woedeproblemen, erfstraffen en een nogal creatieve definitie van liefde. Dan vlucht je vanzelf de universiteitsbibliotheek in. Er is maar één troon. Ik doof het altaarlicht, strooi Jahwehs naam als as over de vloer en neem plaats terwijl Hopper buiten de cirkel “maar één God” blijft mompelen als een kapotte bezwering.

Atheïsten geloven niet in God. Maar als ze er één zouden moeten kiezen die het meest logisch is, dan zouden de meesten kiezen voor de God van Abraham, Isaak en Jakob. Jahweh.