Tomega

Zeg het. Verstoppertje spelen biedt geen nut.

Als je graag aan de knopen van iemands vestje trekt, kun je denken dat ze bij loslaten keurig terugspringen naar hun plek op boord, borst, buik, ballen, of benen, maar onvermijdelijk ontstaat een neveneffect dat diegene zijn knopen gaat zitten tellen.

Enige voorwaarde? Hoe zou jij spreken van concrete voorwaarden, vanuit je perspectief vol tere ongrijpbare diepzinnige bevindelijkheden? Abstracties zijn dwingender voor je gemoedsrust dan je misschien denkt. De energie is kwadratisch voorgesteld, terwijl een botsing een andere snelheid en een andere energie bewerkt. Dus een getal in deze of gene richting verschoven, verandert per definitie de lichtsnelheid. Wat ook overigens volgt uit de zwaartekrachtwet. Dat de opinio communis daar anders oordeelt, hoeft jouw je zicht niet te belemmeren of te ontnemen. Als je kijkt om te zien. En zo is

"Meen jij uit het hetzelfde hout te zijn gesneden, laten we dan praten. Maar als jij denkt dat we het hierbij moeten laten, dan is het zaak dat meteen te doen en het gesprek te beëindigen."

Pipetterend wijzen op stimuli die steeds dezelfde synthese bewerken, vraagt om pipet en pincet even opzij te leggen, om eens nader te beschouwen wat je in je pipet en je pincet denkt ingekaderd te hebben. Vooralsnog zie ik daar meer denkspinsels, dan reële stof tot nadenken. En hoe langer je blijft hangen in de metasfeer van hoe wonderlijk en eenvoudig en present en universeel en tijdloos en wetmatig stimulerend en hoopgevend en bespreekbaar je inzicht is, hoe meer je verliest aan overredingskracht, om dat, jouw inzicht, onder de aandacht te brengen. Een goed verstaander zou de andere helft va

Asielzoekers uit Syrië worden gesponsord om terug naar Syrië te gaan, tenzij ze kunnen aantonen een alfabetlijder te zijn, of tot een minderheid te behoren die gevaar loopt. Reden: De veiligheidssituatie is sinds de val van het regime-Assad zo verbeterd, dat niet meer zonder meer wordt aangenomen dat zij bij terugkeer gevaar zouden lopen. Vraag: liepen die groeperingen dan gevaar onder Assad? Jawel, bepaalde minderheden zeker, zoals revolutionairen en IS, en PKK, en CIA-gesponsorden. Maar niet de homo's en niet de vreedzame minderheden zoals christenen en joden en de minder strenge m

Het is niet wat je wanneer betrekt in je bewustzijn, maar gewoon eenvoudig waar je bewust naar kijkt. De navelstaarder neemt anders waar dan de mensenkijker, die op zijn beurt weer anders waarneemt dan de wiskundige, die weer anders kijkt dan de natuurkundige, die weer anders kijkt dan de analytische onderzoeker, die tenslotte in conflict raakt met analisten, vanwege principieel andere gronden van erkende waarneming. Waarheid is iets anders dan waarneming. Wat voor waar wordt genomen of gehouden, zit per definitie tussen de oren. Maar waarheid zelf is hard, ongenaakbaar en niet maakbaar,

Als de absolute waarheid van de een, voor de ander het midden houdt van sprookjes, helpt het niet om door besluitvormingsprocessen tot nader inzicht te komen. Dan wordt een steen in de buik van de wolf wetenschap van het hoogste niveau, en de hoogste wetenschap van einstein een sprookje over de kleren van de keizer. Beetje jammer, dat.

De weg is nog lang..

Nee hoor, het volgende wereld conflict was al begonnen toen Finland niet meer bang was voor represailles, en neutraliteit inhoud werd gegeven met bewapening van strijdende partijen, en de roep om vrede werd beantwoord net wapengekletter. Maar wat dat te maken heeft met jou en mij, ontgaat me.

Ik zie wel de waarde van een universele stimulus, naar ook hoe dat jou verlamt. Je bent zonder opties.

Zij die wetenschap menen te bedrijven door wat mensen communiceren te beoordelen buiten de abstracties om, die die mensen inbrengen als bouwstenen, zijn wezenlijk niet anders dan de bestudeerders van fossielen en dode geschiedenis. Iets of iemand laten buikspreken, dat is het. Waarom zou je het vakgebied communicatie zoeken, als je zelf zoekt om vastigheden te ontwaren in je bestaan? Dat is toch als op ijsschotsen springen, in je zoektocht naar de vaste rots? Of ben jij het die wilt communiceren? Doe dat dan.

Een ijsberg drijft. Self-floating. Dat is op niets anders gefundeerd, dan zijn vermogen om te drijven. En dat kun je al zien aan het topje. Dat is de kennis waar je wat mee mag doen. Wat denk je, is de aanneembaarheid dat een ijsberg op vaste pijlers is gefundeerd? En als dan het gefundeerd zijn, is op drijfvermogen, waarom zou je door immateriele zaken gewicht kunnen toebrengen,? Valt dat onder fundamenteel denken of fundamentele wetenschap? Je beeld klopt dus al niet, terwijl het juist nog zo simpel begon.

Het is niet kwalijk, om iets niet te begrijpen. Kwalijk is om bewust, haast opzettelijk demonstratief, mis te willen grijpen. Dat komt toch niet voor? Dat wil je toch niet?

Nee, het grijpen naar het ijsbergmodel, is juist een vlucht in het complexe en het jezelf onmogelijk maken van zicht op eenvoud. Je verzuipt in menselijke overwegingen en niet zakelijke waarden. Houdt je liever concreet bij de voorgestelde casuïstiek. Die lijn van denken brengt je verder.

Zolang je thema even fundamenteel is als Ockham vraagt, is er geen probleem. Elk thema voldoet. Maar zodra je op het niveau van je diepere processen en mysterieuze neveneffecten belandt, ben je je houvast en de aansluiting met de wijsheid van wat je voorvaderen voor je reeds vastlegden, kwijt.

Ik lach niet. Waarom jij wel?

Akkoord. Dat is helder. Gaan we toepassen: a. Het heelal dijt uit, vanwege een gemeten Doppler effect, dat sterren rood licht afgeven, en dus van ons af bewegen. Denk aan een van ons verwijderende loeiende ambulance, waarvan we de sirene als analogie gebruiken voor het licht. En vraag je af, welke implicaties of eenvoud de theorie heeft. b. Of het rood gemeten licht is een doordringingsverschijnsel, waarbij rood licht als langere golf verder doordringt, dan andere (blauwere) kleuren licht, die vanwege hun hogere plaatselijke energiewaarde ook minder ver doordringen. Denk aan een mi

Experimentele uitkomsten bevestigen geen kennis, maar slechts de geconditioneerde uitkomsten. Dat de kennis van de uitkomsten kennis verhoogt, is maar de vraag, want immers elke onzinnige zelf verzonnen verbeelding die de uitkomst bevestigt, is even kennisrijk als kennisgevend, als de kennis die logischer is en causaler en samenhangender, maar zich niet stoort aan de condities hooggehouden door de experimenten. Wijsheid is hier overzicht en begrip van de verschillen. Ockham wordt misbruikt door de moderne filosofie. Hij spreekt over beweging en tijd in zeer principiële termen, waarbij

10 Print "Klassiekers in een modern jasje blijven klassiekers, we kunnen slechts blijven hopen op een fluweelzachte kentering." 20 Print "nieuw jasje" 20 goto 10 Run Tot iemand op een knopje duwt, en het stopt.

De processen en de pragmatische benaderingen brengen geen waarheid. Dat kunnen zij niet. Zij brengen slechts verbeeldingen van een waarheid, waartoe ze niet werkelijk kunnen geraken, omdat de bouwstenen niet in waarheid en zuiverheid en zekerheid zijn. Waarheid vraagt om waarheidvinding op detailniveau. Iets wat zuiver is moet zuiverder worden. iets wat onzuiver is, brengt sneller grotere vooruitgang die exponentieel nieuwe toepassingsgebieden en kennis oplevert, waardoor de onzuivere aanvang betekenisloos lijkt, en ook statistisch is. Het is werkelijk waar, net als zaad in goede grond en zaad

Dat is dan ook waarom een normaal denkend mens niet gelooft dat vanaf een berg meer zicht is op de waarheid, tenzij hij weet dat je vanaf een berg een beter zicht hebt, welke waarheid fnuikend is, waar de afstand het zicht intrinsiek beperkt, en wolken zich in je perspectief kunnen vormen. En dat is dan ook waarom een normaal denkend mens niet een ander ding gelooft, dan waar hij zelf zicht op heeft. Het verschil zit alleen er in of die mens bereid is om ook een stap te zetten in de richting van wat vast en zeker is, om te bezien waar hem dat brengt. In dat beeld vallen sommigen diep, anderen

Aan de kentering vooraf gaat een gemoed en een stemming van omwenteling. Dat weet jij prima. Zonder dat is een kentering niets anders dan een zwaar en ondraaglijk juk. De meest duurzame wetten zijn gemaakt in tijden van absolute overheersing (onderdrukking - met geweld opgelegd). Wat eigenlijk bijzonder is, als je bedenkt dat alle hoop en alle zachtheid en elke kentering, reeds is in één persoon, en in één hart, waarbij slechts één ziel is betrokken. Hoop is daarom een leeg begrip, voor wie macht heeft over de eigen ziel. Want diegene is er zelf bij, en heeft er als enige mee te maken. Maar in

Paulus is gelovige, en grondvester van het oude en het nieuwe, door zijn geloof te vestigen op het oude, in mantel en wezen van het nieuwe. Daarom siert het de moderne gelovige om zich ook kind van de apostel Paulus te noemen. Want Paulus is de brenger van de waarheid Gods, en de geestelijke vader van zijn woorden, welke woorden naar de heilige Geest uit God zijn. En de bijbel, kun je daarom de school van Paulus noemen. Wat natuurlijk ten diepste onzin is, want ook Paulus spreekt niets anders uit, dan reeds in het oude verbond was verordineerd en vastgelegd. Ook hij is slechts een doorgeefluik

Wie of wat zijn A en B, Hopper en Paulus? Het onderwerp van gesprek is het geloof. Waarheid kan in overvloed worden aangedragen, maar uiteindelijk is er een zaak van overtuiging en van vertrouwen en van geloof, of dat wat als waarheid wordt voorgesteld, inderdaad de waarheid is. Bijzonder menselijk is hier, dat sommigen zich laten overtuigen op gezag van iemand aan wie zij vertrouwen schenken, en anderen worden nog niet overtuigd, als de waarheid hen volkomen klemvast en sprakeloos stelt. Hopper is overtuigd en gelooft het levende water dat overal is, en in dat geheel drijft hi